तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

३२६	तैत्तिरीये आरण्यके

मानामिह रन्ति॑रस्तु । रा॒यस्पोषाय सुप्र॒जास्त्वाय॑ सु॒वीर्या॑य^(३४) ॥ १२ ॥

आत्मजनानां, विकुर्वन्तं विपश्चिं, प्रजानां, वसुधानीं वि॒राजं, चरन्तं, गोमतीं, मे॒ निय॑च्छतु, एकं॑ च॒क्रं, व्यो॒मन्, मायया॑, दे॒व, एक॑रूपा, अ॒ष्टौ च॑ ॥ अनु० ॥ ॥ ११ ॥

इति । ‘रुप्तानां’ द्विखुरश्वापदपक्षिसरीसृपहस्तिमर्कटनामधेयानां । अन्यत् पूर्ववत् ॥

इति सायनाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा- रण्यके तृतीयप्रपाठके एकादशोऽनुवाकः ॥ ११ ॥