तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

३४४ तैत्तिरीये आरण्यके

नक्ष॑त्राणि रू॒पं। अ॒श्विनौ॒ व्यात्त॑म्। इ॒ष्टं म॑निषाण। अ॒- मुं म॑निषाण। सर्वं॑ मनिषाण^(६) ॥ २ ॥ जा॒य॑ते॒, वशे॑, स॒प्त च॑ ॥ अनु० १३ ॥

अथ चतुर्दशोऽनुवाकः।

^(१)भ॒र्त्ता सन् भ्रिय॑माणो बिभर्त्ति। एको॑ दे॒वो ब॒हु-

त्यर्थः । 'अमुं' लोके दृश्यमानं गवाश्वादिकं, 'मनिषाण' प्रयच्छ, किं बहुना 'सर्वं मनिषाण' ऐहिकमामुष्मिकं वा सर्वं दिष्टं देहि ॥

इति सायणाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा- रण्यके तृतीयप्रपाठके त्रयोदशोऽनुवाकः ॥ १३ ॥

अथ चतुर्दशोऽनुवाकः

अथ भर्तृसूक्ताख्यः कश्चिदनुवाकोऽभिधीयते । तस्य च मृत्यवे स्वाहेतात्यस्मिन् पक्षे नाग्निष्टोमानन्तरमपहा-