तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

३५० तैत्तिरीये आरण्यके

पानावजिरँ॒ सञ्च॑रन्तौ । ह्वया॑मि वां॒ ब्रह्म॑णा॒ तूर्त॑मे- तं॑ । यो मा॑ द्वेष्टि॒ तं ज॑हितं युवाना॑^(७) । ^(८)प्रा॒णा॒पा॒नौ सं॑विदानौ ज॑हितं । अ॒मुष्यासु॑ना॒ मा सङ्ग्॑साथां ॥ ३ ॥ तं मे॑ दे॒वा॒ ब्रह्म॑णा संविदानौ। व॒धाय॑ दत्तम॒हँ- ह॑नामि^(८) । ^(९)अस॑ञ्जजान॒ स त आब॑भूव । यं य॒ञ्ज-

प्रवर्त्तयन्तौ, हे 'प्राणापानौ' 'वां' युवाभ्यां, 'नमोऽस्तु' नम- स्कारोऽस्तु, 'मे हवं' मदीयमाह्वानं, 'शृणुतं' । 'ब्रह्मणा' मन्त्रेण, 'वां ह्वयामि' युवामाह्वयामि । 'तूर्त्तं' तूर्णं शीघ्रं, 'एतं' आगच्छतं, 'युवाना' नित्यं तरुणौ, युवां 'यः' शत्रुः, 'मां', 'द्वेष्टि', तं जहितं विनाशयतं ॥

अथाष्टमोमाह । ^(८)"प्राणापानौ ० हनामि"^(८) इति । हे 'प्राणापानौ' वायू, 'संविदानौ' परस्परमैकमत्यं गतौ, 'जहितं' अस्मच्छत्रुं परित्यजतं, 'अमुष्य' मदीयशत्रोः, 'असु- ना' प्राणेन, 'मा सङ्गसाथां' सङ्गतौ माभूतां, 'मे ब्रह्मणा' मदीयेन मन्त्रेण, 'संविदानौ' ऐकमत्यङ्गतौ, 'देवाः' प्राणा- पानदेवौ युवां, 'तं' मदीयं शत्रुं, 'वधाय' वधार्थं, 'दत्तं' मह्यं प्रयच्छतं 'तं' शत्रुं, 'अहं', 'हनामि' विनाशयामि ॥

अथ नवमीमाह। ^(९)"असञ्जजान ० पुनरस्तमेति"^(९) इति। 'असत्' अव्यक्तं जगत्कारणं, 'जजान' प्रथममाकाशात्मनाऽव्य- क्तरूपेणोत्पन्नं तस्मात् सतोव्यक्तत्वेन सद्रूपादाकाशाद्वायुरूपे 'यः' प्राणः, 'आबभूव' आभिमुख्येनोत्पन्नः । स च वायु-