तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

४ प्रपाठके १२ अनुवाकः । ५२५

अथ द्वादशोऽनुवाकः ।

(१)म॒हीनां पयो॑ऽसि॒ विहि॑तं दे॒वत्रा॑(१) । (२)ज्योति॑र्भा अ॑सि वन॒स्पती॑ना॒मोष॑धीनाग्॒ रसः॑(२) । (३)वा॒जिनं॑ त्वा वा॒जिनेा॑ऽवनयामः । ऊ॒र्द्धं मनः॑ सु॒वर्गं॑(३)॥ अनु०१२ ॥

---

अथ द्वादशोऽनुवाकः ।

एकादशे प्रवर्गेाद्वासनमुक्तं । तत्र महावीरे द्रव्यपूरणा- वसरे* घर्मैतत्तेऽन्नमिति† मन्त्रात् पूर्व्वं त्रयो मन्त्रा अपेक्षिताः, ते अत्र द्वादशे अभिधीयन्ते । कल्पः । महीनं पयोऽसीति महावीरे गोपय आनयतीति विहितं, देवचेति मन्त्रशेषः । (१ मन्त्रः) । हे द्रव्य ‘देवत्रा’ देवनििमत्तं,‡ ‘विहितं’ सम्पा- दितं, ‘महीनां’ गवां, ‘पयः’, ‘असि’ ॥

कल्पः । ज्योतिर्भा असि वनस्पतीनामोषधीनाग् रस इति मध्विति महावोर आनयतीत्यनुवर्त्तते । (२ मन्त्रः) । हे मधुद्रव्य ‘वनस्पतीनां’, ‘ओषधीनां’, च ‘रस’भूतस्त्वं ‘ज्योति- र्भाः’ ज्योतिषां प्रकाशकः, ‘असि’ ॥

कल्पः । वाजिनं त्वा वाजिनो वनयाम इति दधीनि महावीर आनयतीत्यनुवर्त्तते । ऊर्द्धं मनः सुवर्गमिति मन्त्र- शेषः । (३ मन्त्रः) । ‘ऊर्द्धं’ उपरिवर्त्तमानं, ‘मनः’ मननीयं,

---

* निरूपणावसरे इति E चिह्नितपुस्तकपाठः ।
† ५०७ पृष्ठे द्रष्टव्यम् ।
‡ देवेषु देवनििमत्तमिति E चिह्नितपुस्तकपाठः ।