तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

४ प्रपाठके १६ अनुवाकः । ५३३

अथैकोनविंशोऽनुवाकः ।

अ॒ग्निर॑सि वैश्वान॒रोऽसि॑ । सं॒व॒त्स॒रोऽसि॑ परि- वत्स॒रोऽसि॑ । इ॒दाव॑त्स॒रोऽसीदु॑वत्स॒रोऽसि॑ । इ॒द्वत्स- रोऽसि॑ वत्स॒रोऽसि॑ । तस्य॑ ते वस॒न्तः शिर॑: । ग्री॒ष्मो दक्षि॑णः प॒क्षः । व॒र्षाः पुच्छ॑म् । श॒रदुत्त॑रः प॒क्षः । हे॒म॒न्तो मध्य॑म् । पूर्व॑प॒क्षाश्चित॑यः । अ॒प॒र॒प॒क्षाः पुरी॑षम् । अ॒हो-

---

र्वाभिः, युक्तः ‘त्वं’, ‘उभयीभिः’ दैवीभिर्मानुषीभिश्च, ‘प्रजा- भिः’, ‘संविदानः’ ऐकमत्यं गतः त्वं* ‘इह’ चेत्रे, ‘द्रविणे’ अस्माकं धननिमित्तं, हे ‘अग्ने’, ‘सीद’ तिष्ठ, प्रजापतिरि- त्यादि पूर्व्ववत् ॥

इति सायनाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजु- रारण्यके चतुर्थप्रपाठकेऽष्टादशोऽनुवाकः ॥ १८ ॥

---

अथैकोनविंशोऽनुवाकः ।

कल्पः । अध्वर्य्युरग्निमभिमृशति अग्निरसि वैश्वानरोऽसी- त्यनुवाकेनेति । पाठस्तु । “अग्निरसि वैश्वानरोऽसि । * तथा देवतयाऽङ्गिरस्वद्ध्रुवा सीद” इति । इष्टकाभिर्निष्पन्न हे देव त्वं ‘अग्निरसि’, अङ्गारैर्विना इष्टकाशरीरमात्रेणैव अग्नित्वं ।

---

* गतः सन् इति E चिह्नितपुस्तकपाठः ।