तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

५३८ तैत्तिरीये आरण्यके

द्वि॒षा सु॑नी॒ते मा परा॑दाः । मा नौ॑ रु॒द्रो निर्ऋ॑- ति॒र्मा नौ॑ अस्ता॑ । मा द्यावा॑पृथि॒वी ह्री॑डिषातां^{(७)} ॥ २ ॥ ^{(८)}उप॑ नो मित्रावरुणावि॒हाव॑तं । अन्वा॒दीध्या॑था- मि॒ह न॑ः सखाया । आ॒दि॒त्यानां॒ प्रसि॑ति॒र्हेति॑ः । उ॒ग्रा श॒ता पाशा॑द्य॒ विष॑ परि॑ णो वृणक्तु^{(८)} ।

---

अथ द्वितीयामाह । "^{(७)}मा नः क्रतुभिर्हीडितेभिरस्मान् । ० मा द्यावापृथिवी ह्रीडिषातां"^{(७)} इति । हे घर्म 'ह्रीडितेभिः' अप- राधयुक्तैः, 'नः' अस्मदीयैः, 'क्रतुभिः,' कुपितस्त्वं 'अस्मान्' यजमा- नान्, 'द्विषा' द्वेषेण, 'सुनीते' सुष्ठु सम्पादिते फले, 'मा परादाः' निराकरणं मा कुरु, । एतावन्तङ्कालं महता स्वक्लेशेन सम्पादितङ्क- र्मफलमोधदपराधद्वेषेण मा विनाशयेत्यर्थः । तथा 'रुद्रः' क्रूरो देवः, 'नः' अस्मान्, 'मा अस्ता' मैव अस्यतु, मा निराकरोतु । 'निर्ऋतिः' अपि राक्षसदेवता, 'नः' अस्मान्, 'मा अस्ता' मा अ- स्यतु, मा निराकरोतु । 'द्यावापृथिव्यावपि देवते 'मा ह्रीडि- षातां' अस्मद्विषये क्रोधम्माकुरुतां ॥

अथ तृतीयामाह । "^{(८)}उप नो मित्रावरुणाविहावतं । ० पा- शाद्य विष परिणो वृणक्तु"^{(८)} इति । हे 'मित्रावरुणा,' 'नः' अस्मान्, घर्मापराधसहितान, 'इह'कर्मणि, 'उपावतं' उपेत्य रक्षतं । हे 'सखाया' सखिवदत्यन्तस्निग्धौ युवां, 'इह' कर्मणि, 'नः' अस्मान्,