तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

६२ तैत्तिरीये आरण्यके

• सभाहि॑ता, दृ॒श्ये, उत्त॑म॒म्, उच्य॑ते, गृ॒हान्,
स्व॒कर्म॑भिः, पू॒र्व्या, रु॒हं, इ॒ति* ॥ अनु० ८ ॥

---

नवमोऽनुवाकः ।

$^{(१)}$अ॒ग्निश्च॑ जात॑वेदाश्च । सहो॑जा अ॑जिरा॒ प्रभुः॑ ।
वै॒श्वा॒न॒रो नर्या॑पाश्च । प॒ङ्क्तिरा॑धाश्च स॒प्तमः॑ । विसर्पे-

---

यिष्ठाम्' अत्यधिकाम्, 'नमउक्तिं' नमस्कारप्रतिपादकं वाक्यं,
'विधेम' कुर्यास्म । इत्यनयेष्टकामुपदध्यात् ॥

इति सायनाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजु-
रारण्यके प्रथमप्रपाठकेऽष्टमोऽनुवाकः ॥ ८ ॥

---

अथ नवमोऽनुवाकः ।

कल्पः । अग्निश्च जातवेदाश्चेत्यष्टाविति । पाठस्तु । $^{(१)}$“अ-
ग्निश्च • चिता इति”$^{(१)}$ इति । अग्न्यादयः शब्दा मूर्त्तिवि-
शेषाणां नामधेयानि । तत्र, 'पङ्क्तिराधाः', योऽग्नीनां मूर्त्ति-
विशेषाणां मध्ये 'सप्तमः', ज्ञेयः विसर्पंच्छब्देन विसर्पीति नाम
विवक्ष्यते । सोऽयम् 'अग्नीनां', मध्ये 'अष्टमः', 'एते' अग्न्या-
दयः, 'अष्टौ', मूर्त्तिविशेषाः 'वसवः' सर्वेषां प्राणिनां निवास-
हेतवः, स्वयञ्च 'चिताः' सुखेन निवासं प्राप्ताः । 'इति' शब्द

---

* अत्र प्रतीकसंग्रहे अष्टमकण्डिकायाः विधेमेतीति प्रतीकं नास्ति ।