तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

६ प्रपाठके ७ अनुवाकः। ६६५

स॒न्वच॑^{(४)}। ^{(५)}ए॒णीर्धाना॑ हरि॑णीर॒र्जुनी॑: सन्तु धे॒नव॑:। ति॒लव॑त्सा॒ ऊर्ज॑म॒स्मै॒ दुहा॑ना॒ विश्वा॑हा॒ सन्व॑न- पस्फुरन्तीः^{(५)}॥ १ ॥ ^{(६)}ए॒षा ते॑ यमसाद॑ने स्व॒धा नि॒धीय॑ते गृ॒हे। अ- क्षिति॒र्नाम॑ ते अ॒सौ^{(६)}। ^{(७)}इ॒दं पि॒तृभ्य॑: प्रभरेम ब॒र्हि-

---

धाना॑ इति॑। पाठस्तु। ^{(५)}"एणीर्धाना हरिणीरर्जुनी: ० सन्वन- पस्फुरन्तीः"^{(५)} इति। याः 'धानाः', सन्ति ताः 'एणीः' मिश्र- वर्णाः, 'हरिणीः' हरितवर्णाः, 'अर्जुनीः' श्वेतवर्णाश्च, 'धेनवः', सन्तु। तिलाः वत्सस्थानीया यासामन्ताः 'तिलवत्साः', तादृश्यो धानाः 'अस्मै' प्रेताय, 'ऊर्जं' अन्नरसं, 'दुहानाः', 'विश्वाहा' सर्वेष्वहःसु, 'अनपस्फुरन्तीः' अपस्फुरणेन प्रातिकूल्यप्रतिभासेन रहिताः, 'सन्तु'॥

कल्पः। अभिवात्यायै दुग्धस्यार्धशरावे मन्थः त्रिरपसव्योपम- थितः* आमपात्रस्थः तं दक्षिणत उपदधाति, एषा ते यमसादने इति। पाठस्तु। ^{(६)}'एषा ते यमसादने ० नाम ते असौ'^{(६)} इति। हे प्रेत 'ते' तव, 'यमसादने' यमस्य स्थाने 'गृहे', 'एषा' मन्थरूपा, 'स्वधा' अन्नात्मिका, 'निधीयते' स्थाप्यते। 'असौ', हे देवदत्त- नामक प्रेत 'ते' तव, 'अक्षितिर्नाम' क्षयरहिता खलु॥

कल्पः। समूलं बर्हिर्दक्षिणा स्तृणाति, इदं पितृभ्यः प्रभरे- म बर्हिः इति। पाठस्तु। ^{(७)}"इदं पितृभ्यः ० यम्या संविदानः"^{(७)}

---

* त्रिः प्रसव्योपमंथित इति F, K, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः। 4 P