तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

६ प्रपाठक १० अनुवाकः । ७०६

अथ दशमोऽनुवाकः ।

(१)आरो॑हतायु॒र्जरसं॑ गृणा॒ना अनु॑पू॒र्वं यत॑माना॒ यति॑ष्ट । इ॒ह त्वष्टा॑ सु॒जनि॑मा सु॒रत्नो॑ दी॒र्घमायुः॑ कर-
तु जी॒वसे॑ वः^{(१)} । ^{(२)}यथाऽहा॑न्यनुपू॒र्वं भव॑न्ति यथ॒र्तव॑

---

अथ दशमोऽनुवाकः ।

कल्पः । नवम्यां व्युष्टायां यज्ञोपवीतो अन्तरा ग्रामं श्मशान-
ञ्चाग्निमुपसमाधाय सम्परिस्तीर्य अपरेणाग्निं लोहितं चर्म आनडुहं
प्राचीनग्रीवमुत्तरलोमास्तीर्य तद्धेतसमालिनो ज्ञातीनारोहयति,
आरोहत इति । पाठस्तु । $^{(१)}$"आरोहतायुर्जरसङ्गृणानाः ० करतु
जीवसे वः" $^{(१)}$ इति । हे ज्ञातयः यूयं 'जरसं गृणानाः' जराव-
स्थां प्रार्थयमानाः, 'आयुः' आयुषो हेतुभूतं चर्म, 'आरोहत' ।
'अनुपूर्वं' ज्येष्ठमनु कनिष्ठो यथा भवति तथा, 'यतमानाः' प्रयत्नं
कुर्वन्तः, 'यतिष्ट' आरोहणप्रयत्नं कुरुत, 'इह' कर्मणि, 'त्वष्टा'
हविषां पापानां तनूकर्त्ता, अयमग्निः, 'सुजनिमा' शोभ-
नजन्मा, 'सुरत्नः' भक्तेभ्यो देयैः शोभनै रत्नैरुपेतः, 'वः' युष्मभ्यं,
'दीर्घमायुः' करोतु । 'जीवसे' जीवनाय*॥

कल्पः । अथैताननुपूर्वान् प्रकल्पयति, यथाऽहानि इति ।
पाठस्तु । $^{(२)}$"यथाहान्यनुपूर्वं ० आयूंषि कल्पयैषां" $^{(२)}$ इति ।

---

* 'इह' अस्मिन् कर्मणि, 'वः' युष्माकं, जीवनाय, 'सुजनिमा' शो-
भनजननोपेतः, 'सुरत्नः' शोभनाभरणोपेतः, 'त्वष्टा' प्रजापतिः, 'दीर्घमा-
युः', 'करतु' करोतु, 'जीवसे' जीवनाय । इति F चिह्नितपुस्तकपाठः ।