तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

६ प्रपाठके १२ अनुवाक । ७१६

यचे॒दं ब्रह्म॑ क्रिय॒तै परि॑धिर्जी॒वना॑य॒ कमप॑ न॒ः
शोशु॑चद॒घं^(१९) ॥ २ ॥
अ॒घं, अ॒घं, च॒त्वारि॑ च ॥ अनु० ११ ॥

---

अथ द्वादशोऽनुवाकः ।

^(१)अप॑श्याम यु॒वति॒माच॑रन्तीं मृ॒ताय॑ जी॒वां परि॑णी-

---

'जीवनाय' जीवनार्थं, 'कं' सुखं, यथा भवति तथा, 'परिधिः' परिधानं क्रियते। 'तत्र' देशे, 'गौः', 'अश्वः', वा 'पुरुषः', अन्यो वा 'पशुः', 'न' एव 'प्रमीयते' सर्वथा न म्रियते। अतस्तदर्थं 'नः' अस्मदीयं, 'अघं', 'अपशोशुचत्' अपेत्य दग्धं भवतु ॥

इति सायणाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरारण्यके षष्ठप्रपाठके एकादशोऽनुवाकः ॥ ११ ॥

अथ द्वादशोऽनुवाकः ।

राजगव्या हननमुत्सर्गश्चेति द्वौ पक्षौ, तत्र हननपक्षे मन्त्राः पूर्वमेवोक्ताः, अथोत्सर्गपक्षे मन्त्रा उच्यन्ते । कल्पः । यद्युत्सृजन्ति, अपश्याम युवतिमाचरन्तीं, सस्वा नः स्वस्तये इत्येताभिः तिसृभिः प्रसव्यं राजगवीमग्नीन् प्रेतं दारुचितिं च परिणीयेत । तत्र प्रथमामाह । ^{(१)}“अपश्याम युवतिमाचरन्तीं ०