तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७४० तैत्तिरीये आरण्यके

न्दी भवति। को ह्येवान्यात्कः प्रा॒ण्यात्। यदेष आ- काश आनन्दो॒ न स्यात्। एष ह्येवानन्द॒याति। यदा ह्ये॑वैष एतस्मिन्नदृश्येऽनात्म्येऽनिरुक्तेऽनिलयनेऽ- भयं प्रतिष्ठां विन्दते। अथ सोऽभयं गतो॒ भवति। यदा ह्ये॑वैष एतस्मिन्नुदरमन्तरं कुरु॒ते। अथ तस्य भयं भवति। तत्त्वेव भयं विदुषो म॑न्वानस्य॒। तदप्येष श्लो॒को भवति॥ अनु० ७॥

---

अथ अष्टमोऽनुवाकः।

भीषा॒ऽस्माद्वातः॑ पवते। भीषोदे॑ति॒ सूर्यः॑। भीषा॒ऽ- स्मादग्निश्चेन्द्र॑श्च। मृत्युर्धावति पञ्चम इ॒ति। सैषाऽऽन- न्दस्य मीमाꣳसा भवति। युवा स्यात् साधुयुवाऽ- ध्यायिकः। आशिष्ठो दृढिष्ठो॑ बलि॒ष्ठः। तस्येयं पृथि- वी सर्वा॒ वित्तस्य॑ पूर्णा स्यात्। स एको मानुष आ- नन्दः॑। ते ये शतं मानुषा आनन्दाः॥ १॥

स एको मनुष्यगन्धर्वाणामानन्दः॑। श्रोत्रियस्य चाकामहतस्य। ते ये शतं मनुष्यगन्धर्वाणामान- न्दाः। स एको देवगन्धर्वाणामानन्दः॑। श्रोत्रियस्य