तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

८ प्रपाठके ७ अनुवाकः । ७३६

अथ षष्ठोऽनुवाकः ।

अस॑न्नेव स॑ भवति । अस॒द्ब्रह्मेति॒ वेद॒ चेत् । अस्ति॒ ब्रह्मेति॑ चेद्वे॒द । सन्त॑मेनं ततो वि॑दु॒रिति॑ । तस्यैष एव शारी॑र आ॒त्मा । यः पूर्व॑स्य । अथातोऽनुप्र॒श्नाः । उ॒तावि॒द्वान॒मुं लो॒कं प्रेत्य॑ । कश्च॒ न ग॑च्छती३ । आ॒हो वि॒द्वान॒मुं लो॒कं प्रेत्य॑ । कश्चित्सम॑श्नु॒ता३उ॑ । सो॑ऽकामयत । ब॒हु स्यां॒ प्रजाये॒येति॑ । स तपो॑ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा । इ॒दꣳ सर्व॑मसृजत । यदि॒दं किञ्च॑ । तत्सृ॒ष्ट्वा । तदे॒वानु॒प्रावि॑शत् । तद॑नु॒प्रवि॑श्य । सञ्च॒ त्यच्चा॑भवत् । नि॒रुक्तञ्चा॑नि॒रुक्तञ्च । नि॒लय॑नञ्चा-नि॒लय॑नञ्च । वि॒ज्ञानञ्चावि॑ज्ञानञ्च । स॒त्यञ्चानृ॒तञ्च स॒त्यम॑भवत् । यदि॒दं किञ्च॑ । तत्स॒त्यमि॑त्याच॒क्षते । तद॒प्येष॒ श्लोको॑ भवति ॥ अनु० ६ ॥

---

अथ सप्तमोऽनुवाकः ।

अस॒द्वा इ॒दमग्र॑ आसीत् । ततो॒ वै सद॑जायत । तदा॒त्मानꣳ स्वय॑मकुरुत । तस्मा॒त्तत्सुकृ॑तमुच्यत॒ इति॑ । यद्वै॑ तत्सु॑कृतं । र॑सो॒ वै सः॑ । रसꣳ॑ ह्ये॒वायं लब्ध्वाऽऽन॑-