तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७७०	तैत्तिरीये आरण्यके

महादे॒वाय॑ धीमहि । तन्नो॑ रु॒द्रः प्र॒चोद॑यात्⁽२४⁾ ।
⁽२५⁾तत्पु॑रुषाय वि॒द्महे॑ वक्रतु॒ण्डाय॑ धीमहि । तन्नो॑ दन्तिः प्र॒चोद॑यात्⁽२५⁾ । ⁽२६⁾तत्पु॑रुषाय वि॒द्महे॑ चक्रतु॒ण्डाय॑ धीमहि ॥ ५ ॥
तन्नो॑ नन्दिः प्र॒चोद॑यात्⁽२६⁾* । ⁽२७⁾तत्पु॑रुषाय वि॒द्महे॑ म॒हासे॒नाय॑ धीमहि । तन्नः॑ षण्मुखः प्र॒चोद॑यात्⁽२७⁾ ।
⁽२८⁾तत्पु॑रुषाय वि॒द्महे॑ सुवर्णप॒क्षाय॑ धीमहि । तन्नो॑ गरुडः प्र॒चोद॑यात्⁽२८⁾ । ⁽२९⁾वे॒दा॒त्म॒नाय॑ वि॒द्महे॑ हिरण्यग॒र्भाय॑ धीमहि । तन्नो॑ ब्रह्म प्र॒चोद॑यात्⁽२९⁾ । ⁽३०⁾ना॒रा॒-

---

त्याद्यागमप्रसिद्धमूर्त्तिधरं रुद्रं प्रार्थयते । ⁽२४⁾“तत्पुरुषाय विद्महे ० रुद्रः प्रचोदयात्”⁽२४⁾ इति । ‘तं’ आगमप्रसिद्धं पुरुषाकारं महादेवं, जानीमो ध्यायेमञ्च । तस्मिन् ध्याने अस्मान् ‘रुद्रः’, प्रेरयतु ॥

बीजापूरगदेक्षुकार्मुकेत्यागमप्रसिद्धमूर्त्तिधरं विनायकं प्रार्थयते । ⁽२५⁾“तत्पुरुषाय विद्महे ० दन्तिः प्रचोदयात्”⁽२५⁾ इति । गजसमानवक्रत्वेन दीर्घस्य तुण्डस्य रत्नकलशादिधारणार्थं वक्रत्वं । ‘दन्तिः’ महादन्तः ॥

पुराणादिषु प्रसिद्धपक्षिराजमूर्त्तिधरं देवं प्रार्थयते । ⁽२८⁾“तत्पुरुषाय विद्महे ० तन्नो गरुडः प्रचोदयात्”⁽२८⁾ इति । शोभनपतनसाधनपक्षोपेतः ‘सुवर्णपक्षः’ ॥

---

* २६, २७, २९ मन्त्रत्रयं भाष्ये न धृतं ।