तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१० प्रपाठके ६३ अनुवाकः। ६०३

इति सन्न्यासोपनिषद्यधीयते । “अथ परिव्राड् विवर्णवासा मुण्डोऽपरिग्रहः शुचिरद्रोही भैक्षाणो ब्रह्मभूयाय भवति” इति जाबाला आमनन्ति । “अथ परिव्राडेकशाटीपरिवृतो मुण्डोदर-पात्रचरणनित्यो भिक्षार्थी ग्रामं प्रविशेदामयं प्रदक्षिणेना-विचिकित्सन् सार्ववर्णिकं भैक्षचरणमभिशस्तं पतितवर्जमथज्ञोप-वीतो शौचनिष्ठः काममेकं वैणवं दण्डमाददीत” इति मैत्रा-यणशाखायामभिहितं । “कन्थाकौपीनोत्तरासङ्गादीनानत्यागिनो यथा जातरूपधरा निर्ग्रन्था निष्परिग्रहाः” इति संवर्तश्रुतिः । गृहस्थो ब्रह्मचारी वानप्रस्थो वा लौकिकाग्नीनुदराग्नौ समारो-पयेत्, गायत्रीं च स्ववाचाग्नौ समारोपयेदुपवीतं भूमौ वाप्सु वा विसृजेत्” इत्यादिवारुणी श्रुतिः ॥

“यथोक्तान्यपि कर्माणि परिहाय द्विजोत्तमः ।
आत्मज्ञाने शमे च स्याद्वेदाभ्यासेन यत्नवान् ॥
एतद् द्विजन्मसाफल्यं ब्राह्मणस्य विशेषतः ।
प्राप्यैतत् कृतकृत्यो हि द्विजो भवति नान्यथा ॥
यदा तु विदितं तत्त्वं परं ब्रह्म सनातनं ।
तदैकदण्डं सङ्गृह्य उपवीतं शिखान्त्यजेत्” ॥

इत्यादयः स्मृतय उदाहार्याः ।

इति सायनाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा-रण्यके दशमप्रपाठके नारायणीयापरनामधेययुक्तायां याज्ञिक्या-मुपनिषदि त्रिषष्टितमोऽनुवाकः ॥ ६ ३ ॥

5 s