तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१० प्रपाठके ५१ अनुवाकः । ९१७

परं॑ मृत्यो॒ अनु॒परे॑हि॒ पन्थां॒ यस्ते॒ स्व इत॑रो देव॒याना॑त् । चक्षु॑ष्मते शृण्व॒ते ते॑ ब्रवीमि॒ मा नः॑ प्र॒जाꣳ री॑रिषो॒ मोत वी॒रान् ॥ अनु० ४६ ॥

---

वातं॑ प्रा॒णं मन॑सान्वा॑रभामहे प्र॒जाप॑तिं॒ यो भुव॑नस्य गो॒पाः । स नो॑ मृ॒त्योस्त्राय॑तां पा॒त्वꣳह॑सो॒ ज्योग्जी॒वा ज॒राम॑शीमहि ॥ अनु० ४७ ॥

---

अमु॑त्र भूया॒दध॒ यद्यमस्य॒ बृह॑स्पते अ॒भिश॑स्तेरमु॑ञ्चः । प्रत्यौ॑हताम॒श्विना॑ मृ॒त्युम॒स्मद्देवानामग्ने॑ भिष॒जा शची॑भिः ॥ अनु० ४८ ॥

---

हरिँ॑ꣳ हर॑न्त॒मनु॑यन्ति दे॒वा विश्व॑स्येशा॒नं वृ॑ष॒भं म॑ती॒नाम् । ब्रह्म॑ स॒रूप॒मनु॒मेद॒मागा॒दय॑नं॒ मा विव॑धी॒र्वि क्र॑मस्व ॥ अनु० ४९ ॥

---

शल्कै॑र॒ग्निमि॑न्धा॒न उ॒भौ लो॒कौ स॑नेम॒हम् । उ॒भयो॒र्लोकयो॒र्ऋद्ध्वाति॑मृ॒त्युन्त॑राम्य॒हम् ॥ अनु० ५० ॥

---

मा च्छि॑दो मृत्यो॒ मा ब॑धी॒र्मा मे॒ बलं॒ विवृ॑हो॒ मा प्रमो॑षीः । प्र॒जां मा मे॑ रीरिष॒ आयु॑रुग्रनु॒चक्ष॑सन्त्वा ह॒विर्षा॑ विधेम ॥ अनु० ५१ ॥