तैत्तिरीय ब्राह्मण (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य सहित भाग १)

तैत्तिरीयब्राह्मणम् (१.७.४) २९१ इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयब्राह्मणे प्रथमाष्टके सप्तमाध्याये तृतीयोऽनुवाकः ॥ ३ ॥ अथ सप्तमप्रपाठके चतुर्थोऽनुवाकः । दे॒व॒सुवामे॒तानि॑ ह॒वीꣳषि॑ भवन्ति । ए॒वाव॑न्तो॒ वै दे॒वा नाꣳ॑स॒वाः । त ए॒वास्मै॑ स॒र्वान्प्रय॑च्छन्ति । त एन॑ꣳ सुवन्ते । अ॒ग्निरेवैनं॑ गृह॒पती॑नाꣳसुवते॒ सोमो॒ वन॒स्पती॑नाम् । रु॒द्रः प॒शूनाम्॑ । बृह॒स्पति॑र्वा॒चाम् । इन्द्रो॑ ज्ये॒ष्ठाना॑म् । मि॒त्रः स॒त्याना॑म् । (१) । वरु॑णो॒ धर्म॑पतीनाम् । ए॒तद्दे॒व सर्व॑ भ॑वति । स॒वि॒ता त्वा॑ प्रस॒वाना॑ꣳसुवता॒मिति॒ हस्तं॑ गृह्णाति॒ प्रसू॑त्यै । ये दैवा॑ दे॒वसुवः॑ स्थेत्या॑ह । य॒था य॒जुरे॒वैतत् । म॒हते क्ष॒त्राय॑ म॒हत आधि॑पत्याय म॒हते॑ जान॑राज्या॒येत्या॑ह । आ॒शिष॑मे॒वैताशा॑स्ते । ए॒ष वो॑ भरता॒ राजा॒ सोमो॒ऽस्माकं॑ ब्राह्मणानाꣳ॑ राजेत्या॑ह । तस्मा॑त्सोम॑राजानो ब्राह्म॒णाः । प्रति॑ त्यन्नाम॑ रा॒ज्यम॑धायी॒त्या॑ह (२) । रा॒ज्यमे॒वास्मिन्प्रति॑दधाति । स्वां त॒नुवं॒ वरु॑णो अशिश्रेदि॒त्या॑ह । व॒रु॒ण॒सव॑मे॒वाव॑रुन्धे । शुचै॑र्मि॒त्रस्य॒ व्रत्या॑ अभूमे॒त्या॑ह । शु॒चिमे॒वैनं॑ व्र॒त्यं करोति । अम॑न्महि मह॒त ऋ॒तस्य॒ नामेत्या॑ह । म॒नुत॑ ए॒वैन॑म् । सर्वे॑ व्राता॒ वरु॑णस्याभूव॒न्नित्या॑ह । सर्व॑व्रातमे॒वैनं॑ करोति । विमि॒त्ररावै॒ररा॑तिम॒तारी॒दित्या॑ह (३) अरा॑तिमे॒वैनं॑ तारयति । असू॑षूदन्त य॒ज्ञिया॑ ऋ॒तेनेत्या॑ह । स्व॒दय॑त्ये॒वैन॑म् । व्यु॑त्रितो जरि॒माणं॒ न आ॒नडित्या॑ह । आयु॑रे॒वास्मि॑न्दधाति । द्वाभ्यां॒ विमृ॑ष्टे । द्वि॒पाद्यज॑मानः॒ प्रति॑ष्ठित्यै । अ॒ग्नीषोमीय॑स्य॒ चैका॑दशकपालस्य दे॒वसुवां॑ च ह॒विषा॒मग्नये॑ स्वि॒ष्टकृते॑ स॒मव॑द्यति ।