तैत्तिरीय ब्राह्मण (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य सहित भाग १)

तैत्तिरीयब्राह्मणम् (१.७.६) २९३ षोड॒शभि॑र्गृह्णाति । षोड॑शकलो॒ वै पुरु॑षः यावा॑ने॒व पुरु॑षः । तस्मि॑न्वी॒र्यं॑ दधाति । षोड॒शभि॑र्जुहोति॒ षोड॒शभि॑र्गृह्णाति । द्वात्रि॑ँश॒त्संप॑द्यन्ते । द्वात्रि॑ँ शदक्षराऽनु॒ष्टुप् । वाग॑नु॒ष्टुप् सर्वा॑णि॒ च्छन्दाँ॑सि । वा॒चैवैनँ॒ सर्वै॑भिश्छन्दो॑भि र॒भिषि॑ञ्चति (५) । ऊर्मिरित्या॑ह सूर्य॑वचसः स्थेत्या॑ह ब्रह्मवर्च॒स्य॑कस्ते॑ज॒स्याः स्थेत्या॑हैव पुरु॑षः षट् च॑ । इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयब्राह्मणे प्रथमाष्टके सप्तमाध्याये पञ्चमोऽनुवाकः ॥ ५ ॥ अथ सप्तमप्रपाठके षष्ठोऽनुवाकः । देवी॑राप॒ः सं मधु॑मती॒र्मधु॑मतीभिः सृज्यध्व॒मित्या॑ह । ब्रह्म॑णै॒वैनाः॒ सं सृ॑जति । अना॑धृष्टाः सीद॒तेत्या॑ह । ब्रह्म॑णै॒वैना॑ः सादयति । अ॒न्तरा होतृ॑श्च धिष्ण्यं॑ ब्राह्मणाच्छँ॑ सिन॑श्च सादयति । आ॒ग्ने॒यो वै होता॑ । ऐन्द्रो ब्राह्मणाच्छँ॑ सी तेज॑सा चैवेन्द्रि॒येण॑ चोभयतो॑ रा॒ष्ट्रं परि॑गृह्णाति । हिर॑ण्येन॒ोत्पु॑नाति । आहु॑त्यै॒ हि प॒वित्रा॑भ्यामु॒त्पुन॑न्ति । व्यावृत्यै (१) । श॒तमा॑नं भवति । श॒तायुः॒ पुरु॑षः श॒तेन्द्रि॑यः । आयु॑ष्ये॒वेन्द्रि॒ये प्रति॑तिष्ठति । अनि॑भृष्टमसीत्या॑ह । अनि॑भृष्टँ ह्यैतत्॑ । वा॒चो बन्धु॑रित्या॑ह । वा॒चो ह्यैष बन्धु॑ः । त॒पोजा इत्या॑ह । त॒पोजा ह्यैतत्॑ । सोम॑स्य दा॒त्रमसीत्या॑ह (२) । सोम॑स्य॒ ह्यैतद्दात्रम्॑ । शुक्रा व॑ः शुक्रेणोत्पु॑नामीत्या॑ह । शुक्रा ह्याप॑ः । शुक्रँ॑ हिर॑ण्यम् । चन्द्राश्चन्द्रेणेत्या॑ह । चन्द्रा ह्याप॑ः । चन्द्रँ॑ हिर॑ण्यम् । अमृता॑ अ॒मृते॒नेत्या॑ह । अ॒मृता॒ ह्याप॑ः । अ॒मृतँ॑ हिर॑ण्यम् (३) स्वाहा॑ राजसूया॑येत्या॑ह । रा॒ज॒सूया॑य ह्यैना उत्पु॑नाति॑ । स॒ध्रुमादौ॑ द्यु॒म्नि नीरुज॑ ए॒ता इति॑ वारु॒ण्यर्चा॑