तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक ४६] द्वितीयमाह्निकम्। ४१ गुरोरित्यादिवाक्यात्सकृदुपदेशाद्यात्मनः 'आत्मै- वेश्वरः सर्वज्ञः सर्वकर्ता च' इत्यादिकानां युक्तीनां प्रचयस्य या रचना-परपक्षबाधनस्वपक्षसाधनाधा- यिका शास्त्रपरिपाटी, तया उन्मार्जनं - बौद्धाज्ञानोत्पुं- सनं, तद्वशात् - बौद्धज्ञानोदयेन स्वपरामर्शदार्ढ्या- दित्यर्थः । शास्त्रं - प्रभुसंमितमद्वैतागमं प्रति समा- श्वासात्प्रत्ययादिति, व्यस्तात् - गुरुतः शास्त्रतः स्वतः तीव्रतीव्रशक्तिभाजां, यद्वा समुदितात्-समस्तात्कथि- तात् एतस्मात्त्रयादपि तीव्रमध्यादिशक्तिपातभाजां, शंकाविकल्प एवावारकत्वादभ्रं, तस्मिन्विलीने सति, हृदयं-विमर्श एव अनवच्छिन्नत्वाद्वगनं तत्रोच्चैर्भास- नशीलं-ज्ञत्वकर्तृत्वलक्षणं महः तेजो यस्य, अत एव ध्वान्तस्य स्वात्मप्रच्छादनेनोपाश्रितस्य द्वैतप्रथात्म- कस्य अज्ञानस्य, जयिनः प्रभोः-विश्वात्मकत्वेन प्रभव- नशीलस्य परमात्मनः, चरणान् - चरेर्गत्यर्थत्वाद आण- वादीनि ज्ञानानि, यूयं-समनन्तरोद्दिष्टाः तीव्रतीव्रा- दिशक्तिपातभाजः, स्पृशत - यथोत्तरं स्वात्ममयतयैव पं० ७ ख० पु० शास्त्रात् स्वस्माद्यद्वा तीव्र इति पाठः। ६