वैयाकरण सिद्धान्त कौमुदी (भट्टोजि दीक्षित - बालमनोरमा व तत्त्वबोधिनी टीका सम्पूर्ण पूर्वार्ध)

च्छतेर्न दीर्घः । जिगंस्यते । संजिगंसते ॥ इङश्च ।२।४।४८ ॥ इङो गमिः स्यात्सनि । अधिजिगांसते ॥ रलो व्युपधाद्धलादेः संश्च । १।२।२६ ॥ उश्च इश्च वी ते उष्वौ यस्य तस्माद्धलादेरलन्तात्परौ क्त्वासनौ सेटौ वा कितौ स्तः ॥ 'द्युतिस्वाप्योः संप्रसारणम्' । दिद्युतिषते । द्योतिषते । रुरुचिषते । रुरोचिषते । लिलिखिषति । लिलेखिषति ॥ रलः किम् ? दिदेविषति ॥ व्युपधात्किम् ? द्विवर्तिषते ॥ हलादेः किम् ! एषिषिषति । इह नित्य- मपि द्वित्वं गुणेन बाध्यते । उपधाकार्यं हि द्वित्वात्प्रबलम् । ओणे¹ऋदित्करणस्य सामान्यापे- क्षज्ञापकत्वात् ॥ सनीवन्तर्धभ्रस्जदम्भुश्रिस्वृयूर्णुभरज्ञपिसनाम् । ७।२।४९ ॥ इवन्तेभ्य ऋधादिभ्यश्च सन