भारतकोश
वामन पुराण

वामन पुराण

Vamana Purana

महर्षि वेदव्यास द्वारा

DevanagariHindipublished489 पृष्ठ

पृष्ठ 297, कुल 489 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 297

अध्याय ६१ ] पुन्नाम नरकोंका वर्णन, पुत्र-शिष्यकी विशेषता एवं बारह प्रकारके पुत्रोंका वर्णन २८७


संस्कृत श्लोकहिन्दी अनुवाद
एतत् तवोक्तं देवस्य रूपं द्वादशपत्रकम्।<br>यस्मिञ्ज्ञाते मुनिश्रेष्ठ न भूयो मरणं भवेत्॥ ६७<br><br>द्वितीयमुक्तं सत्त्वाढ्यं चतुर्वर्णं चतुर्मुखम्।<br>चतुर्बाहुमुदाराङ्गं श्रीवत्सधरमव्ययम्॥ ६८<br><br>तृतीयस्तामसो नाम शेषमूर्तिः सहस्रपात्।<br>सहस्रवदनः श्रीमान् प्रजाप्रलयकारकः॥ ६९मूर्ति है। मुनिश्रेष्ठ! मैंने तुमसे भगवान्‌के इस द्वादश-पत्रक (‘ॐ नमो भगवते वासुदेवाय’—इस) स्वरूपका वर्णन किया, जिसके जाननेसे पुनः (जन्म-) मरण नहीं होता। उनका द्वितीय सत्त्वमय, श्रीवत्सधारी, अविनाशीस्वरूप चतुर्वर्ण, चतुर्मुख, चतुर्बाहु एवं उदार अङ्गोंसे युक्त है। हजारों पैरों एवं हजारों मुखोंसे सम्पन्न श्रीसंयुक्त तमोगुणमयी उनकी तृतीय शेषमूर्ति प्रजाओंका प्रलय करती है॥ ६६—६९॥
चतुर्थो राजसो नाम रक्तवर्णश्चतुर्मुखः।<br>द्विभुजो धारयन् मालां सृष्टिकृच्चादिपूरुषः॥ ७०<br><br>अव्यक्तात् सम्भवन्त्येते त्रयो व्यक्ता महामुने।<br>अतो मरीचिप्रमुखास्तथान्येऽपि सहस्रशः॥ ७१<br><br>एतत् तवोक्तं मुनिवर्य रूपं<br>विभोः पुराणं मतिपुष्टिवर्धनम्।<br>चतुर्भुजं तं स मुरुर्दुरात्मा<br>कृतान्तवाक्यात् पुनराससाद॥ ७२<br><br>तमागतं प्राह मुने मधुघ्नः<br>प्राप्तोऽसि केनासुर कारणेन।<br>स प्राह योद्धुं सह वै त्वयाद्य<br>तं प्राह भूयः सुरशत्रुहन्ता॥ ७३उनका चतुर्थ रूप राजस है। वह रक्तवर्ण, चार मुख एवं दो भुजाओंवाला एवं माला धारण किये हुए है। यही सृष्टि करनेवाला आदिपुरुष रूप है। महामुने! ये तीन व्यक्त मूर्तियाँ अव्यक्त (अदृश्य तत्त्व)-से उत्पन्न होती हैं। इनसे ही मरीचि आदि ऋषि तथा अन्यान्य हजारों पुरुष उत्पन्न हुए हैं। मुनिवर! तुम्हारे सामने मैंने विष्णुके अत्यन्त प्राचीन और मति-पुष्टिवर्द्धक रूपका वर्णन किया है। [अब आगेकी कथा सुनिये—] दुरात्मा मुरु यमराजके कहनेसे पुनः उन चतुर्भुज (विष्णु)-के पास गया। मुने! मधुसूदनने आये हुए उससे पूछा—असुर! तुम किसलिये आये हो? उसने कहा—मैं तुम्हारे साथ आज युद्ध करने आया हूँ। असुरारि (विष्णु)-ने फिर उससे कहा॥ ७०—७३॥
यदीह मां योद्धुमुपागतोऽसि<br>तत् कम्पते ते हृदयं किमर्थम्।<br>ज्वरातुरस्येव मुहुर्मुहुर्वै<br>तन्नास्मि योत्स्ये सह कातरेण॥ ७४<br><br>इत्येवमुक्तो मधुसूदनेन<br>मुरुस्तदा स्वे हृदये स्वहस्तम्।<br>कथं क्व कस्येति मुहुस्तथोक्त्वा<br>निपातयामास विपन्नबुद्धिः॥ ७५<br><br>हरिश्च चक्रं मृदुलाघवेन<br>मुमोच तद्धृत्कमलस्य शत्रोः।<br>चिच्छेद देवास्तु गतव्यथाभवन्<br>देवं प्रशंसन्ति च पद्मनाभम्॥ ७६<br><br>एतत् तवोक्तं मुरदैत्यनाशनं<br>कृतं हि युक्त्या शितचक्रपाणिना।<br>अतः प्रसिद्धं समुपाजगाम<br>मुरारिरित्येव विभुर्नृसिंहः॥ ७७यदि तुम मेरे साथ युद्ध करनेके लिये आये हो तो ज्वरसे पीड़ितके सदृश तुम्हारा हृदय बारंबार क्यों काँप रहा है? मैं तो कातरके साथ युद्ध नहीं करूँगा। मधुसूदनके इस प्रकार कहनेपर ‘कैसे, कहाँ? किसका?’ इस प्रकार बार-बार कहते हुए बुद्धिहीन मुरुने अपने हृदयपर हाथ रखा। इसे देखकर हरिने आसानीसे (अत्यन्त लाघवतासे) चक्र निकाला और उस शत्रुके हृदय-कमलपर उसे छोड़ दिया (जिससे उसका हृदय विदीर्ण हो गया)। उसके बाद सभी देवता सन्तापरहित होकर भगवान् पद्मनाभ विष्णुकी स्तुति करने लगे। मैंने (ब्रह्माने) तुमसे तीक्ष्ण चक्र धारण करनेवाले विष्णुद्वारा (कौशलसे) किये गये दैत्यके विनाशका वर्णन किया। इसीसे विभु नृसिंह ‘मुरारि’ नामसे प्रसिद्ध हुए॥ ७४—७७॥

॥ इस प्रकार श्रीवामनपुराणमें इकसठवाँ अध्याय समाप्त हुआ॥ ६१॥