वामन पुराण
Vamana Purana
महर्षि वेदव्यास द्वारा
पृष्ठ 436, कुल 489 में से
संदर्भ में पढ़ें| ४२६ | श्रीवामनपुराण | [ अध्याय ८५ |
|---|
| यद् बाल्ये यच्च कौमारे यत् पापं यौवने मम।<br>वयःपरिणतौ यच्च यच्च जन्मान्तरे कृतम्॥ ९८<br>तन्नारायण गोविन्द हरिकृष्णेश कीर्तनात्।<br>प्रयातु विलयं तोये यथा लवणभाजनम्॥ ९९<br>विष्णवे वासुदेवाय हरये केशवाय च।<br>जनार्दनाय कृष्णाय नमो भूयो नमो नमः॥ १००<br>भविष्यन्नरकघ्नाय नमः कंसविघातिने।<br>अरिष्टकेशिचाणूरदेवारिक्षयिणे नमः॥ १०१<br>कोऽन्यो बलेर्वञ्चयिता त्वामृते वै भविष्यति।<br>कोऽन्यो नाशयति बलाद् दर्पं हैहयभूपतेः॥ १०२<br>कः करिष्यत्यथाऽन्यो वै सागरे सेतुबन्धनम्।<br>वधिष्यति दशग्रीवं कः सामात्यपुरःसरम्॥ १०३ | पात्र पानीमें (पड़ते ही) नष्ट हो जाता है। नारायण, गोविन्द, हरि, कृष्ण, ईशका कीर्तन करनेसे बाल्यकाल, कुमारावस्था, यौवन, वार्द्धक्य एवं जन्मान्तरमें किये गये मेरे सम्पूर्ण पाप इस प्रकार नष्ट हो जायँ जैसे जलमें नमक रखनेवाला मिट्टीका बर्तन विलीन हो जाता (गल जाता) है। विष्णु, वासुदेव, हरि, केशव, जनार्दन, कृष्णको पुनः-पुनः प्रणाम है। भावी नरकका नाश करनेवाले तथा कंसको मारनेवालेको नमस्कार है। अरिष्ट, केशी एवं चाणूर आदि राक्षसोंके नष्ट करनेवालेको नमस्कार है। आपके सिवाय बलिको कौन छल सकता था एवं आपके बिना हैहयनरेशके घमंडको कौन नष्ट कर सकता था? आपके सिवाय समुद्रमें सेतुको कौन बाँध सकता था तथा मन्त्री आदिके साथ ही दशग्रीव रावणको कौन मार सकता था॥ ९६—१०३॥ | | कस्त्वामृतेऽन्यो नन्दस्य गोकुले रतिमेष्यति।<br>प्रलम्बपूतनादीनां त्वामृते मधुसूदन।<br>निहन्ताऽप्यथवा शास्ता देवदेव भविष्यति॥ १०४<br>जपन्नेवं नरः पुण्यं वैष्णवं धर्ममुत्तमम्।<br>इष्टानिष्टप्रसङ्गेभ्यो ज्ञानतोऽज्ञानतोऽपि वा॥ १०५<br>कृतं तेन तु यत् पापं सप्तजन्मान्तराणि वै।<br>महापातकसंज्ञं वा तथा चैवोपपातकम्॥ १०६<br>यज्ञादीनि च पुण्यानि जपहोमव्रतानि च।<br>नाशयेद् योगिनां सर्वमामपात्रमिवाम्भसि॥ १०७<br>नरः संवत्सरं पूर्णं तिलपात्राणि षोडश।<br>अहन्यहनि यो दद्यात् पठत्येच्च तत्समम्॥ १०८<br>अविलुप्तब्रह्मचर्यं सम्प्राप्य स्मरणं हरेः।<br>विष्णुलोकमवाप्नोति सत्यमेतन्मयोदितम्॥ १०९<br>यथैतत् सत्यमुक्तं मे न ह्यल्पमपि मे मृषा।<br>राक्षसस्त्रस्तसर्वाङ्गं तथा मामेष मुञ्चतु॥ ११० | मधुसूदन! आपके सिवाय कौन ऐसा है जो नन्दके गोकुलमें प्रेममयी क्रीडा कर सके? देवदेव! आपके सिवा प्रलम्ब और पूतना आदिका वध एवं शासन कौन कर सकता था? इस धर्ममय उत्तम वैष्णव मन्त्रका जप करनेवाला मनुष्य इष्ट और अनिष्टके प्रसङ्गवश तथा ज्ञान या अज्ञानपूर्वक सात जन्मोंमें किये अपने महापातकों, उपपातकों, यज्ञ, होम एवं व्रत आदिके पुण्य कर्मोंके भी योगको इस प्रकार नष्ट कर देता है जैसे जलमें मिट्टीका कच्चा घड़ा नष्ट हो जाता है। मैं यह सत्य कहता हूँ कि अखण्डित ब्रह्मचर्य एवं हरिस्मरणपूर्वक एक वर्षतक इस स्तोत्रके पाठके साथ प्रतिदिन तिलसे भरे सोलह पात्रोंका दान करनेवाला मनुष्य विष्णुलोकको प्राप्त करता है। यदि मैंने यह सत्य कहा हो एवं इसमें अल्पमात्र भी असत्य न हो तो यह राक्षस सब अङ्गोंसे पीड़ित हो चुके मुझे छोड़ दे॥ १०४—११०॥ | | पुलस्त्य उवाच<br>एवमुच्चारिते तेन मुक्तो विप्रस्तु रक्षसा।<br>अकामेन द्विजो भूयस्तमाह रजनीचरम्॥ १११ | **पुलस्त्यजी बोले—**उसके ऐसा कहते ही राक्षसने ब्राह्मणको छोड़ दिया। पुनः द्विजने निष्कामभावसे राक्षससे कहा—॥ १११॥ | | ब्राह्मण उवाच<br>एतद् भद्र मया ख्यातं तव पातकनाशनम्।<br>विष्णोः सारस्वतं स्तोत्रं यज्जगाद सरस्वती॥ ११२ | **ब्राह्मणे कहा—**भद्र! सरस्वती देवीने जिस पापका नाश करनेवाले सारस्वत विष्णुस्तोत्रको कहा है, |