भारतकोश
वामन पुराण

वामन पुराण

Vamana Purana

महर्षि वेदव्यास द्वारा

DevanagariHindipublished489 पृष्ठ

पृष्ठ 477, कुल 489 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 477

अध्याय ९३ ] बलिको पातालमें वास, सुदर्शनचक्रका वहाँ प्रवेश, बलिद्वारा सुदर्शनचक्रकी स्तुति ४६७


| या गतिर्धर्मशीलानां सात्त्विकानां महात्मनाम् ।<br>सा गतिर्गदिता दैत्य भगवत्सेविनामपि ॥ ४५<br><br>सर्वावासं वासुदेवं सूक्ष्ममव्यक्तविग्रहम् ।<br>प्रविशन्ति महात्मानं तद्भक्ता नान्यचेतसः ॥ ४६<br><br>अनन्यमनसो भक्त्या ये नमस्यन्ति केशवम् ।<br>शुचयस्ते महात्मानस्तीर्थभूता भवन्ति ते ॥ ४७<br><br>गच्छंस्तिष्ठन् स्वपञ् जाग्रत् पिबन्नश्नन्नभीक्ष्णशः ।<br>ध्यायन् नारायणं यस्तु न ततोऽन्योऽस्ति पुण्यभाक् ।<br>वैकुण्ठं खड्गपरशुं भवबन्धसमुच्छिदम् ॥ ४८<br><br>प्रणिपत्य यथान्यायं संसारे न पुनर्भवत् ।<br>क्षेत्रेषु वसते नित्यं क्रीडन्नास्तेऽमितद्युतिः ॥ ४९<br><br>आसीनः सर्वदेहेषु कर्मभिर्न स बध्यते ।<br>येषां विष्णुः प्रियो नित्यं ते विष्णोः सततं प्रियाः ॥ ५०<br><br>न ते पुनः सम्भवन्ति तद्भक्तास्तत्परायणाः ।<br>ध्यायेद् दामोदरं यस्तु भक्तिनम्रोऽर्चयेत वा ॥ ५१<br><br>न स संसारपङ्केऽस्मिन् मज्जते दानवेश्वर ।<br>कल्यमुत्थाय ये भक्त्या स्मरन्ति मधुसूदनम् ।<br>स्तुवन्त्यप्यभिशृण्वन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ५२<br><br>हरिवाक्यामृतं पीत्वा विमलैः श्रोत्रभाजनैः ।<br>प्रहृष्यति मनो येषां दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ५३<br><br>येषां चक्रगदापाणौ भक्तिरव्यभिचारिणी ।<br>ते यान्ति नियतं स्थानं यत्र योगेश्वरो हरिः ॥ ५४<br><br>विष्णुकर्मप्रसक्तानां भक्तानां या परा गतिः ।<br>सा तु जन्मसहस्रेण न तपोभिरवाप्यते ॥ ५५<br><br>किं जप्यैस्तस्य मन्त्रैर्वा किं तपोभिः किमाश्रमैः ।<br>यस्य नास्ति परा भक्तिः सततं मधुसूदने ॥ ५६<br><br>वृथा यज्ञा वृथा वेदा वृथा दानं वृथा श्रुतम् ।<br>वृथा तपश्च कीर्तिश्च यो द्वेष्टि मधुसूदनम् ॥ ५७ | दैत्य! धर्मशील, सात्त्विक महात्माओंको जो गति प्राप्त होती है, भगवद्भक्तोंकी भी वही गति कही गयी है। अनन्यश्रद्धासे भगवान्‌की भक्ति करनेवाले सर्वावास, सूक्ष्म, अव्यक्त शरीरवाले महात्मा वासुदेवमें प्रवेश करते हैं। अनन्यमनसे श्रद्धापूर्वक केशवको नमन करनेवाले मनुष्य पवित्र एवं तीर्थस्वरूप होते हैं। चलते, खड़े, सोते, जागते एवं खाते-पीते हुए निरन्तर नारायणका ध्यान करनेवालेसे अधिक पुण्यका योग्य अधिकारी कोई नहीं होता। विधानानुकूल संसार-बन्धनका समुच्छेद करनेवाले खड्ग और परशु धारण करनेवाले वैकुण्ठदेवको नमस्कार करनेसे संसारमें पुनर्जन्म नहीं लेना पड़ता। क्षेत्रमें निवास करते हुए सर्वदा क्रीडा करनेवाला अमितकान्तिमान् कृष्णभक्त समस्त शरीरोंमें रहनेपर भी उनके कर्मोंके बन्धनमें नहीं पड़ता। विष्णु जिन्हें नित्य प्रिय हैं, वे सर्वदा विष्णुके प्रिय होते हैं। दामोदरका चिन्तन करनेवाले उनके भक्त, उनके शरणागत अथवा श्रद्धापूर्वक उनका अर्चन करनेवाले मनुष्य फिर जन्म ग्रहण नहीं करते। दानवेश्वर ! प्रातःकाल उठकर श्रद्धापूर्वक मधुसूदनका चिन्तन करनेवाले मनुष्य इस संसाररूपी कीचड़में नहीं फँसते। उनका गुणगान करनेवाले एवं गुणोंको श्रवण करनेवाले मनुष्य कठिनाइयोंको पार कर जाते हैं॥ ४५-५२॥<br><br>विमल कर्णरूपी पात्रोंसे अमृतरूपी हरिके वचनोंका पान कर (श्रवण कर) जिनका मन अत्यन्त आह्लादित होता है वे कठिनाइयोंको पार कर जाते हैं। चक्र-गदाधारी विष्णुमें स्थिर श्रद्धा रखनेवाले मनुष्य निःसंदेह योगेश्वर हरिके स्थानमें जाते हैं। विष्णुकी सेवामें तत्पर रहनेवाले भक्तोंको जो श्रेष्ठ गति प्राप्त होती है वह हजारों जन्मोंके भी तपसे नहीं प्राप्त हो सकती। मधुसूदनमें निरन्तर पराभक्तिसे रहित मनुष्योंके जप, मन्त्र, तप एवं आश्रमोंसे क्या लाभ? मधुसूदनसे द्वेष करनेवाले मनुष्योंके यज्ञ, वेद, दान, ज्ञान, तप एवं कीर्ति व्यर्थ हैं। |

वामन पुराण · पृष्ठ 477, कुल 489 में से · BharatKosha