विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

प्रथमोऽङ्कः । १२ उर्व्वशी—(कर्णे जपन्ती ?) हेला चित्तलेहे, उवधारिअं रायसिणा

• • • आमन्तितुम् । ता तुमं एव्व मे मुहं होहि । चित्रलेखा—(राजानमुपेत्य ।) महाराज, एव्वदी विण्णवेदि— महाराजस्स अब्भणुण्णादा इच्छामि पियसहिं विअ महाराजस्स कित्तिं सुरलोअं णेदुम् । राजा—गम्यतां पुनर्दर्शनाय । (ततः सगणमुख्या आकाशोत्पतनं रूपयन्ति ।) उर्व्वशी—(सन्तसमस्तकं रूपयित्वा ?) अम्महे, रुदाविहवे एसा एकावली वैजयन्तिया मे लग्गा । (तनूकृतपुच्छाद् राजानं पश्यन्ती ।) हद्धि चित्तलेहे, मोआवेहि दाव णं । चित्रलेखा—(विलोक्य विहस्य च ।) णिच्चं, दिढं खलु लग्गा सा । अब्वि मोआविदुम् । १ सुणि दियं अ, उवधारिअं राजर्षि न राजेत्यामन्त्रयितुम् । ताह त्वं म मुखं भव । २ महाराज उर्वशी विज्ञापयति—महाराजनाभ्यनुज्ञाता इच्छामि प्रियसखीं मिव महाराजस्य कीर्त्तिं सुरलोकं नेतुम् । ३ अष्ट न लि* पश्यं वयं वैजयन्तिक म लग्ना । एहि चित्र- लखे म उप चाय मा । ४ अ अ * अव्य * * * न शक्या मोचयितुम् । ५ प्रिय प्रिये ** * * * * कवि न पातोऽस्या कम्पां अ * * ** * * तव पा * विरतास्करै
• • • • ** * * * * व्याखण्डा न लज्जिता तक्षम् ॥ ६ यौ पद पाद दर्पाय बशम यौ पद नौ य खं द पढ़ तौ । जना
• • • • • • प वि र ईति भागरा जो प ॥ चित्रलेखा । मद् वि द्य * * * * वैना नै नुज्ञान जामि प्रियसखीमिव महा र जस्य की * * * न्न सुर लो के मन्त्रा इति भाषये । लताविटप ए क व ल * * * * चित्रले । मविद्य तामपनयतु । वै लतां नवरचनाव * * * गता। अभ्रि वहाकारे । दृढं खलु लग्ना सा ।