विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

द्वितीयोऽङ्कः । ५५ जानीते हि भवांश्चिनोदनपरैरेवंविधैर्धारितं कामार्त्तं जनमङ्गनामिवयितुं नाम्नोचितं साधनम् ॥ १९ ॥ १ निपुणिका—भट्टिणि, एदस्स एव्व अण्णेसणं वट्टदि । देवी—पेक्खामि । विदूषक—भो, दिस्समाणवेसमच्छारिणा मयूरपिच्छेण वि- प्पदोम्हि । राजा—सखे! दृष्टोऽसि मन्दभाग्य । देवी—(सहसोपसृत्य ।) अज्जउत्त, अलं आवेगेण । एदं दुव्वं म गुञ्जरवम् । राजा—(ससम्भ्रमापवारितम् ।) अये, इयं देवी । (प्रकाशम् ।) स्वा- गतं देव्यै । १ भट्टिनि, एतस्यैवान्वेषणं वर्तते । २ प्रेक्षे । ३ भो, दृश्यमानवेषप्रच्छादिना मयूरपिच्छेन विप्रतारितोऽस्मि । ४ आर्यपुत्र अलमावेगेन । एतदेव तद्गुञ्जरवम् । कि जानीथ न त्वां पुनरहमपि प्रवृत्त इति चेत्किं वा वीभित्सुं एतादृशं रङ्ग यत्न कृतोऽप्युदरनयतिध्याहतन विपर्यकं लीजन स मम दयितायां य च दृष्ट्वा न त्वामप्यहं कदापि मन्दारपल्लवेनेव मवत पश्यसि जगति । पूर्व तावत्स हि तं सोऽप्यनभानोऽपि मदन सनु न क च न तान् अयुक्तं सदभ्यवधापमानोऽपि प्रम न त मयि नापि यतः सख्यादीति सर्वतोऽननाट्यन्न प्येन कृतं दुरन्तं अहोदृष्ट्या प्राप्ता येन ष र पुतादनुभवति । सविधावतु क मम न निवर्तते च न स्वयं इतौ नावे । विलोकयितुं लज्जारम्भम् । अथवा अपूर्वस्या श्च निपुणिका । १ एतस्या एव वर्तते । चर्च । ३ विदूषकः भो विप्रलम्भनवेषच्छागप्रच्छादिना मयूरपिच्छेन विप्रलब्धो ऽस्मि । ४ आर्यपुत्र अलमावेगेन । एतदेव तद्गुञ्जरवम् । मा पुनर् इति ऽङ्ग स पर्यन्त उपमानाह विषादसि । आर्यपुत्र विद