विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

त्त्वम् ॥ २३ ॥ त्वमेव भूतानि च तद्गुणाश्च मूर्त्तिर्विभिन्नैर्न भूतैर्विभिन्नः ॥ तत्त्वानि सर्वाणि च तद्व्यतीतः त्वमेव देवः पुरुषः प्रदिष्टः ॥ २४ ॥
तवेच्छया स्यात्सकला त्रिलोकी तवेच्छया देव तथा विनश्येत् ॥ इत्थंविधस्यानघ कर्मणस्ते स्तुतिः कथं स्यात्परमस्य धाम्नः ॥ २५ ॥ एवं
स्तुतो देववरो मयासावुवाच मां देवगणस्य मध्ये ॥ गोऽहं स देवः परमेश्वरस्त्वं गोऽहं स देवः प्रपितामहश्च ॥ २६ ॥ आश्रित्य मूर्त्तित्रितयं मयेदं
कर्मत्रयं शङ्कर साध्यते वै ॥ उत्पत्तिनाशौ परिपालने च कालेऽस्य शङ्कर देवकार्यात् ॥ २७ ॥ मूर्त्तिमन्माया जगतां तवेयं संहारकार्यार्थसुदीर्णदर्पा ॥
त्वमुग्रमेवः कारणाकारणानां पूज्यश्च सर्वेश्वर सर्वदेवैः ॥ २८ ॥ ये त्वां नमस्यन्ति जगत्प्रधानं भक्तिं परां ये च वहन्ति तुभ्यम् ॥ भक्त्या च नित्यं
तव पूजयन्ति स्थानं हि तेषां सुलभे मदीयम् ॥ २९ ॥ मदीयमेतत्तुहवि चापरंत्वं प्रदीयतां भार्गवनन्दनाय ॥ ऋचीकपुत्राय गुणाधिकाय तस्मात्स्य
माहास्याति तस्य पुत्रः ॥ ३० ॥ स तेन चापेन निहत्य शत्रून्कृत्वा च लक्ष्मीं वसुधां सुरेश ॥ तञ्चापरत्नं भुवि राघवाय प्रदास्यते गाम इति
श्रुताय ॥ ३१ ॥ कृत्वा स रामोपि हि तेन कर्म प्रदास्यते तद्गुणाय चापम् ॥ तस्मात्समादास्यति फाल्गुनोऽपि देवार्थकार्येकरुणिर्महात्मा ॥ ३२ ॥
स्वं चापरत्नं जनकस्य देहि निमित्तनाम्ना भुवि शङ्किताय ॥ तेनापि चापेन स तत्सुतो राजा महस्कर्म करिष्यतीति ॥ ३३ ॥ एतावदुक्त्वा भगवां
न्महात्मा जगाम काष्ठां मनसस्त्वभीष्टाम् ॥ मया तथा ते भुवि चापरत्ने द्विजप्रथान क्षितिषेषु दत्ते ॥ ३४ ॥ गृहेऽथवं चापवरं पितुस्ते न्यस्तं करे
वाङ्कृतिकृत्यरुपेव ॥ तदेवकार्येण विना न शक्यं केनाप्यविज्य भुवि गाम कर्तुम् ॥ ३५ ॥ अजातवस्तुचरितं सुकार्यदक्षं गोविन्दवाहुविटपाथ
वलब्धमानम् ॥ न्यस्तं पुरा पितृकरे तव युद्धशौण्ड चैत्यं मया हविरुचः परमम्धिय राम ॥ ३६ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मा०सं० वैष्ण
वधनुःप्रादुर्भावो नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः ॥ ६७ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ एवमुक्तस्तदा रामो देवदेवेन शम्भुना ॥ प्रणम्य शिरसा देवं पार्वतीं
वरदां तथा ॥ १ ॥ प्रमथैश्च परिष्क्तस्सोत्कण्ठेनतागतमना ॥ जगामाश्रममुद्दिश्य पितुः परबलार्द्दनः ॥ २ ॥ सोऽचिरेणैव संप्राप्य दुर्दर्शश्रम
मण्डले ॥ वयोवृद्धं तपोवृद्धं पितरं दीप्ततेजसम् ॥ ३ ॥ सोऽभिवाद्य पितुः पादौ मातुश्च परवीरहा ॥ भ्रातृणामातृपूर्वञ्च धर्मनित्यो जितेन्द्रियः ॥
॥ ४ ॥ तैश्च सूर्य्यानुप्राप्तः मानितस्तस महातपाः ॥ स मत्प्रसादं पृष्टश्चेत्युक्त्वा सर्वमशेषतः ॥ ५ ॥ आख्यातवांस्ततः पश्चात्पातलागमनं तदा ॥
आसनं देवकार्यं च चापरत्नं च वैष्णवम् ॥ ६ ॥ जमदग्निर्महातेजाः श्रुत्वा रामवचस्तदा ॥ चापनं च रामाय प्रददौ देवपूजितम् ॥ ७ ॥ दत्त्वोवाच
स तं रामं हुताशनसमप्रभम् ॥ पश्चिमं समुद्देश्य प्रविश्य वरुणालयाम् ॥ ८ ॥ संपूज्य वरुणं रामस्तस्यैवदितुमतं तदा ॥ शक्राशंहुदुरावरानपालनाल निलय