विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

प्र० खं०
अ० १२४

मेषद्वयं तु पुत्रत्वे यत्त्वया परिकल्पितम् ॥ ३३ ॥ तत्तु ते शयनाभ्याशे स्थापयेत्तत्सततं यदि ॥ स राजा चारुसर्वाङ्गि नग्नो नैक्षेत भामिनि ॥ ३४ ॥
मैथुनं चाप्यकामा या नासौ ते कर्तुमर्हति ॥ घृताहारा तथा तत्र वस त्वं सुभगे सदा ॥ ३५ ॥ एकस्मिन्नप्यतिक्रान्ते समये यदि पार्थिवम् ॥ न
त्यक्ष्यसि तदा सौम्ये शिलाभूता भविष्यसि ॥ ३६ ॥ एतानि समयान्युक्त्वा नारदेन सखी ममा ॥ तानि त्वं प्रतिपद्यस्व भजस्व च शुभाननाम् ॥ ३७ ॥
पुरूरवा उवाच ॥ रम्भे तवाद्य वाक्येन अमृतेनेव भामिनि ॥ मृत्योर्वशमनुप्राप्तो जीवतोऽस्मि शुभानने ॥ ३८ ॥ ममापि तत्कृते रम्भे मदनः
शस्त्रवृष्टिभिः ॥ दुनोति हृदयं सुभ्रु दुर्वारो मदनोऽर्दितः ॥ ३९ ॥ सा त्वं जीवय मां शीघ्रं दर्शयस्व वराङ्गनाम् ॥ स्थास्यामि समये तस्मिन्नन्यस्मिन्मा
वत्स्यसे शुभे ॥ ४० ॥ कृतं ते समयं विद्धि नारदेन यदीरितम् ॥ अनाक्रन्दे निमग्नस्य मम काममहोदधौ ॥ ४१ ॥ प्लवो भव विशालाक्षि प्राणदा भव
सुन्दरि ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ एवमुक्ता नरेन्द्रेण रम्भा चान्तर्दधे तदा ॥ ४२ ॥ उर्वशीसहिता चाथ दर्शयामास सा नृपम् ॥ जयेत्युक्त्वा नरेन्द्रं तु
तदा नारायणात्मजा ॥ ४३ ॥ व्रीडिता पुरतस्तस्थौ तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ तां दृष्ट्वा प्रीतिमापाप स नरेन्द्रो महाद्युतिः ॥ ४४ ॥ पुलकाङ्कित
सर्वाङ्गो वर्णितुं सा न शक्यते ॥ पाणावादाय नृपस्तामुत्सङ्गे चोपवेशयत् ॥ ४५ ॥ रत्नासनं तथा भेजे रम्भापि सुमनोहरम् ॥ ततश्चोवाच
वचनं राजा मुदितमानसः ॥ ४६ ॥ पुरूरवा उवाच ॥ कामदेवः प्रसन्नोऽद्य ममोपरि वरानने ॥ अद्य वेद्म्यर्थिचकं सुभ्रुः शक्रादात्मानमात्मना ॥ ४७ ॥
त्रैलोक्यराज्यलाभेऽपि कुतः सा मे शुभे रतिः ॥ आज्ञाकारित्वमासाद्य या तवाद्य सुलोचने ॥ ४८ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ एवं वदति भूपाले ययौ
रम्भावरानना ॥ क्षणेन मेषसहिता पुनः प्राप्ता नृपान्तिकम् ॥ ४९ ॥ मेषौ दत्त्वा नरेन्द्रस्य राजानं वाक्यमब्रवीत् ॥ रम्भोवाच ॥ यास्यामि
लङ्कां राजेन्द्र तत्र प्राणेश्वरो मम ॥ ५० ॥ मत्प्रतीक्षः स्थितः श्रीमान्धनदस्यात्मसंभवः ॥ नलकूबरनामासौ त्रैलोक्यविदितः प्रभो ॥ ५१ ॥ यथा
चेयं सखी मह्यं नोत्कण्ठां कुरुते शुभा ॥ सर्वालयनस्य स्वर्गस्य तथा कार्यं त्वयानघ ॥ ५२ ॥ पुरूरवा उवाच ॥ यतिष्येऽहं तथा कर्तुं निर्वृता
भव मानदे ॥ रत्नान्येतान्युपादाय निर्गच्छस्व यथासुखम् ॥ ५३ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ एवमुक्ता ततो रम्भा नृपतेः प्रीतिकाङ्क्षणात् ॥ रत्नान्यु-
पादाय ययौ खेन लङ्कां महापुरीम् ॥ ५४ ॥ लब्ध्वोर्वशीं नरेन्द्रोऽपि रेमे स सहितस्तया ॥ यथा शच्या सुरगिरौ बलवान्पाकशासनः ॥ ५५ ॥
संत्यक्तभारः स तु मन्त्रिसमुख्यै रेमे तथा यादवसिंहमुख्य ॥ लक्ष्म्या समेतो भगवाननन्तो यथा स देवो भुवनस्य गोप्ता ॥ ५६ ॥
इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे उर्वशीपुरूरवःसमागमो नाम चतुर्विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२४ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥

॥ ८५ ॥