भारतकोश
विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

Vishnudharmottara Purana Hindi

महर्षि वेदव्यास (सम्पादक: डॉ. प्रियबाला शाह) द्वारा

स्रोत: Sri Vishnu Dharmottara Mahapuranam 1000p Classic Edition (उद्गम)

DevanagariHindipublished1,001 पृष्ठ

पृष्ठ 249, कुल 1001 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 249

दोषनृत्यन्ति नानावाद्यपुरःसराः ॥ ३२॥ याममात्रे गते रात्रौ विनिर्गत्य गुहामुखात् ॥ आयान्ति संयुताः कान्तैः स्वक्रीडारचितोत्सुकान ॥३३॥ नानागन्धार्चितलताश्चानानागन्धसुगन्धिनः ॥ नानाविचित्रशयनान्कुसुमोत्करमण्डितान् ॥ ३३ ॥ एवमप्सरसां पश्यन्क्रीडितानि स पर्वते ॥ तप स्तेपे महाराजः केशवार्पितमानसः ॥ ३४ ॥ तमुचुर्नृपतिं गत्वा गन्धर्वाप्सरणां गणाः ॥ राजन्स्वर्गोपमं देशं प्रातस्त्वमरिर्मर्दन ॥ ३५॥ वयं हि ते प्रदास्यामो मनसः काङ्क्षितान्वरान् ॥ तानादाय गृहं गच्छ तिष्ठेह यदि वा पुनः ॥ ३६ ॥ पुरूरवा उवाच ॥ अमोघदर्शनाः सर्वे भवन्तस्त्व मितौजसः ॥ वरं वितरताद्यैव प्रसादं मधुसूदनात् ॥ ३७ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ एवमस्त्वित्यथोक्तैस्तैः स तु राजा पुरूरवाः ॥ तत्रोवास सुखौ मासं पूजयन्नो जनार्दनम् ॥ ३८ ॥ प्रिय एव सदैवोसीद्गन्धर्वाप्सरसां नृप ॥ तुतोष स जनो राजंस्तस्यालोल्येन कर्मणा ॥ ३९ ॥ मघवत्य मध्ये स नृपः प्रविष्टस्तदाश्रमं रत्नसहस्रविचित्रम् ॥ तोयाशनस्तत्र उवास मासं यावत्सितान्तं नृप फाल्गुनस्य ॥ ४० ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथम खण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे जलक्रीडावर्णनं नाम त्रिषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ १६३॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ फाल्गुनामलपक्षान्ते राजा स्वप्ने पुरूरवाः ॥ तस्यैव देवदेवस्य शुश्राव गदितं शुभम् ॥१॥ रात्र्यामस्यां व्यतीतायां मन्त्रिणा त्वं समेष्यसि ॥ तेन राजन्समागम्य कृतकृत्यो भवि ष्यसि ॥ २॥ स्वप्नमेवं स राजर्षिर्दृष्ट्वा विपुलविक्रमः ॥ प्रत्यूषकाले विधिवत्तत्स्नातः प्राग्वदवन्दितः ॥ ३ ॥ कृतकृत्यो यथाकामं पूजयित्वा जनार्दनम् ॥ स्वप्नं तद्देवदेवस्य न्यवेदयत धार्मिकः ॥ ४ ॥ ततः शुश्राव वचनं देवताचांसमीरितम् ॥ एवमेतन्महीपाल नात्र कार्या विचारणा ॥ ॥ ५ ॥ एवं प्रसादं सम्प्राप्य देवदेवोजनार्दनात् ॥ कृतकृत्यमिवात्मानं मेने स नरपुङ्गवः ॥ ६ ॥ कृतेद्वाचोवनो राजा तदा द्रुतुहताशनाः ॥ जगाद सुहृदां तेषां प्रसादं मधुसूदनात् ॥ ७॥ तच्छ्रुत्वा तदा सर्वे राजानमपराजितम् ॥ विद्धात्तु प्रसन्नस्ते देवदेवो जनार्दनः ॥ ८ ॥ अप्रसन्ने जगन्नाथे देशोऽस्मिन्नृप कस्यचित् ॥ न गतिर्विद्यते राजंस्त्वं च देशमिहागतः ॥ ९ ॥ सुखं प्राप्नुहि भद्रन्ते ब्रूय एव हितेप्सितान् ॥ स सादइत्वितो ते कामा न्देवः सर्वगतः प्रभुः ॥ १० ॥ एयुक्त्वा गरेन्द्रं तं गन्धर्वाप्सरसां गणाः ॥ जग्मुः क्रीडाविहाराय यथापूर्वमरिन्दम् ॥ ११ ॥ अथाजगाम तं देशं ब्रह्मणो मानसः सुतः ॥ १२॥ त्रिजगद्वशसां स्थानमत्रिः सुगणान्वितः ॥ १२॥ तमागतं मुनिवरं दृष्ट्वा राजा पुरूरवाः ॥ पाद्यार्घ्याचमनीयाद्यैरासनेन भ्यपूजयत् ॥ १३ ॥ सम्पूज्य च महाभागमिदं वचनमब्रवीत् ॥ अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः ॥ १४॥ यत्ते देवगणैर्वन्द्यौ वन्दितौ


१ 'समादाय तु' इति ख० 'ससादत्त' इति क० ।