विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

वि० ध० ॥ १०७॥ प्र० खं० अ० १५५

चरणौ मया ॥ श्रेयः प्रसूतिवृक्षस्य पुरोदस्तव दर्शनम् ॥ १५ ॥ सर्वपापान्तकरणं सर्वकल्याणकारणम् ॥ किं वा न लभ्यमस्तीह तेषां द्विजवरो- त्तम ॥ १६ ॥ अमोघदर्शने दृष्टे मय्यप्रतिमतेजसि ॥ एवमुक्तस्तदा राज्ञा सुप्रसन्नो जगाद तम् ॥ १७ ॥ शृणु राजन्वचो मह्यं यत्ते वक्ष्यामि सुव्रत ॥ देवदेवसमादेशादिदं ते दर्शनं मया ॥ १८ ॥ सुप्रसन्नो हि भगवान्देवस्ते मधुसूदनः ॥ द्वादशीषु सदा राजन्सोपवासेन नित्यशः ॥१९॥ पूजितो भगवान्विष्णुस्त्वयातीते तु जन्मनि ॥ २१ ॥ राजसेन तु भावेन त्वया देवः समर्चितः ॥ २० ॥ अयं काममाश्रित्य राजविहतकण्टकम् ॥ सात्त्विकेन तु भावेन पूजयित्वा जनार्दनम् ॥ २१ ॥ राज्यं मदद्य संप्राप्तं निष्कण्टकमरिन्दम ॥ द्वादश्यामुपवासैस्त्वं देवदेवं चक्रिणा ॥ २२ ॥ प्रदर्शितमिदं स्थानं मदीयं स्वर्गसन्निभम् ॥ इह राजंस्तपस्तप्त्वा देवदेवं जनार्दनम् ॥२३॥ आगत्य दृष्टवानस्मि पुरा वर्षगणान्वहून् ॥ प्राप्या पूजां हृषीकेशात्तात्कृते विवरे शुभे ॥२४॥ नित्यं मन्निहिता राजंस्त्वस्यार्चा विनिर्मिता ॥ नियोगोद्देवदेवस्य पूज्यते सिद्धसत्तमैः ॥ २५ ॥ नेयं दृष्टा मनुष्येन्द्र मनुष्येन च राक्षसैः ॥ पिशिताशैरितश्चैवान्यैर्हेतुपूर्वा कथञ्चन ॥ २६ ॥ अस्मिन्स्थानेऽपि देशे त्वयालोल्येन कर्मणा ॥ आराधितो जगन्नाथो देवश्चक्रागदाधरः ॥ २७ ॥ आसन्नफलमूलेऽपि बहुगौरवसंयुते ॥ क्षोद्युक्तिशक्तिप्राये नमक्तिकफलेयुते ॥ २८ ॥ केवलन्माभिना ततं यत्तवया परमं तपः ॥ तेन तेऽहं वरं दद्मि यदभीष्टं तवानघ ॥ २९ ॥ अचिरेणैव कालेन त्वया राजन्कृतं तपः ॥ रूपार्थं रूपलाभाय प्राप्तं मे गदतः शृणु ॥ ३० ॥ तद्धतं ये करिष्यन्ति मनुजेश्वर मानवाः ॥ स्त्रियो वापि नरश्चैव प्राप्स्यन्ते रूपमुत्तमम् ॥ ३१ ॥ सौभाग्यमतुलं लोके लावण्यमपि चोत्तमम् ॥ धर्मिष्ठतां तथारोग्यं कुले जन्म तथोत्तमे ॥ ३२ ॥ जन्मान्तरमथासाद्य स्वर्गलोकं तथाविधम् ॥ स्वर्गलोकात्तथाभ्रेष्टा मानुष्ये गुणसंयुताः ॥ ३३ ॥ ब्राह्मणा धनसम्पन्ना भविष्यन्त्यथवा नृपाः ॥ जन्मान्तरमथासाद्य भवेद्येव फलप्रदाः ॥ ३४ ॥ नृपवन्तो महाराज दृष्टा सुत्र च तेऽनघाः ॥ यस्मात्त्वया तपस्तप्तं केशवश्चाप्य पूजितः ॥३५॥ मया समागतश्चापि गंधर्वेश्च महेश्वरः ॥ इहैव कृत्वा धर्मज्ञ रूपमत्र महाफलम् ॥ दिव्यरूपधरो भूत्वा स्वर्गारूं गन्तुमर्हसि ॥ ३६ ॥ एतावदुक्तः स तु मञ्जुनाथो महात्माना तेन नरेन्द्रसिंह ॥ पप्रच्छ तं धर्मसुतन्त्वविद्रुतः नम्रस्य तस्याशुशयं विधानम् ॥ ३७॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे पुरूरूवाऽदितिदर्शनं नाम चतुःपञ्चाशद्विशततमोऽ- ध्यायः ॥ १५४॥ पुरूरवा उवाच ॥ श्रोतुमिच्छामि भगवन्त्रूपसत्रं महाफलम् ॥ यत्समातं भविष्यामि दिव्यरूपधरेण सुते ॥ १ ॥ ॥१०७॥

---

१ 'पुष्टं' इति ख० ।