विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

तेषां पुत्रप्रदा देवी भविष्यति न संशयः॥८१॥नाडायन उवाच॥एतावदुक्त्वा भगवान्सह मातृगणेन च ॥ ज्वालामालाकुरुवपुस्तत्रैवांतरधीयत ॥८२॥ समातृवर्गोपि हरस्य मूर्तिं सदा यजंस्तिष्ठति तत्समीपे ॥ देवेश्वरस्यापि नृसिंहमूर्त्तः पूजां विधत्ते त्रिपुरान्तकारी ॥ ८३ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे शैलूषं प्रति नाडायनवाक्ये अन्धकजयवर्णनो नाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ २२६ ॥ ॥ छ ॥

॥ शैलूष उवाच ॥ मातृदोषप्रशमनन्महेश्वरमुखोद्गतम् ॥ प्रयोगाञ्छ्रोतुमिच्छामि वदत्तस्ते द्विजोत्तम ॥ १ ॥

नाडायन उवाच ॥ चोचम् उवचा कुष्ठं बह्मभूतजटे शुभे ॥ कालमञ्जा हरिद्रे द्वे यवचूर्णाविमिश्रितम्॥२॥ उद्वर्त्तनमिदं प्रोक्तं मातृदोषविनाशनम् ॥ अरिष्टारिष्टपत्राणि तालजोत्क्थयोस्तथा ॥ ३ ॥ शिशिपामलकीबिल्वकपित्थ्यानां तथैव च ॥ बहुकारत्वचं पूर्वा तथैव च पुनर्नवाम् ॥ ४ ॥ भार्ङ्गीकाथमिदं स्नानं मातृदोषविनाशनम् ॥ अरिष्टकं तथा बिल्वं पद्माक्षं फलिनीफलम् ॥ ५ ॥ वचा कुष्ठं च मुस्तञ्च वालकं रजनीद्वयम् ॥ चन्दनं कुंकुमं चैव नागदानं च रोचना ॥ ६ ॥ एतानि सर्वाण्याहृत्य पूर्णकुम्भे विनिक्षिपेत् ॥ स्नानमेतत्प्रयोक्तव्यं मातृदोषविनाशनम् ॥ ७ ॥ कुसुमैः पञ्चवर्णैस्तु धूपनीयां सजेत्तथा ॥ कुंकुमागुरुकर्पूरचन्दनैश्च मनोरमैः ॥ ८ ॥ दीपैर्भक्ष्यैस्तथा क्षीरैः कुल्माषोपोलिकागुडैः ॥ पायसंमधुसर्पिर्भिः पललोनेदनेन च ॥॥९॥ बलिः सुविहितो राजनम्मातृदोषविनाशनम् ॥ दूर्वाप्रवालमञ्जिष्ठानगरं नागकेशरम् ॥१०॥ रोचनाकुंकुमं चैव चन्दनं च तथा वचा ॥ विलेपनमिदं श्रेष्ठं मातृदोषविनाशनम् ॥ ११ ॥ गजाश्वकपिवाराहनाभानि च घृतं तथा ॥ श्रेष्ठोऽयं कथितो धूपो मातृदोषविनाशनः ॥ १२ ॥ सिद्धं घृतं चाथ पञ्चगव्यं पुराणमश्नन्ति हि ये नरेन्द्र ॥ तेषां भयं नैव हि मातृजातं भाव्यं कदाचिद्दहसंभवं वा ॥ १३ ॥

इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मा० सं० मातृबाधाप्रतिषेधो नाम सप्तविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ २२७ ॥

॥ नाडायन उवाच ॥ तस्य देवादिदेवस्य प्रभावमपरं शृणु ॥ कथ्यमानं मया राजन्सर्वकल्मषनाशनम् ॥ १ ॥ शङ्करः पार्वती चैव स्पर्द्धमानौ परस्परम् ॥ चक्रतुर्मथुनं राजन्साग्रं वर्षशतं किला ॥ २ ॥ तयोर्न्यन्तरस्यासीद्दृढा नैव पराजयः ॥ ततस्तु देवता विग्नाः परस्परमथाब्रुवन् ॥ ३ ॥ अत्रोत्पत्स्यति यो गर्भस्त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ तेजसा मोहितं तस्य भविष्यति न संशयः ॥ ४ ॥ तस्मात्त्वमत्र प्रविश देवदेव हुताशन ॥ एवमुक्तस्तदा वह्निः प्रविवेश सुरोत्तमम् ॥ ५ ॥ तं दृष्ट्वा संभ्रमाद्देव समुत्तस्थौ त्रिलोचनः ॥ तेजोभिः क्षुभितं तत्र वह्नेरासम्यथाविशत् ॥६॥ शशाप पार्वती देवीं भार्यासु स्वासु देवताः ॥ नैवावाप्स्यथ पुत्रान्बै मत्क्रोधकलुषीकृताः ॥ ७ ॥ हुताशनोपि शर्वस्य दह्यमानो हि तेजसा ॥ तत्याज गर्भं गङ्गायां सापि कालेन केनचित् ॥ ८ ॥ तत्याज