विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

तस्य चिच्छेद गान्धारः समाप्तं तु भुजद्वयम् ॥ शिरश्च सशिरस्त्राणं क्षुरेण महीपते ॥ ३६ ॥ ततो रथेन शुभ्रेण किङ्किणीजालमालिना ॥ आसाद वाहबाहुं वीरबाहुं गणाजिरे ॥ ३७ ॥ एकच्छत्रं इवाकाशस्तयोररासीच्छरोत्करैः ॥ न वाति पवनस्तत्र न विभ्राजति भास्करः ॥ ३८ ॥ ततः समुद्धमाकृष्य बाणं भास्करसन्प्रभम् ॥ चिच्छेद सारथस्तस्य शिरो ज्वलितकुण्डलम् ॥ ३९ ॥ निर्धन्चुना रथेनासो समरादपवाहितः ॥ तस्मिन्पराजितप्रीते तक्षं कुञ्जरधूर्गतः ॥ ४० ॥ आजगाम महाराज गन्धर्वस्तु सुदर्शनः ॥ तस्यापतितमात्रस्य शरेण नतपर्वणा ॥ ४१ ॥ अन्याड- च्छिच्छेद नागसूर्धानं मारुतिर्भीमविक्रमः ॥ सेनानीर्विजियः श्रीमान्सुमित्रश्च समागतौ ॥ ४२ ॥ सारथिं तुगान्नेकंतमुदहश्यं चक्रतुः शरैः ॥ अन्योड- न्यस्य महाराज समरे भीमावक्रमौ ॥ ४३ ॥ चतुर्भिः सायकेर्नत्वा नमुचेः स तुरङ्गमान् ॥ पञ्चमेन शिरः कायाज्जहार रथसारथेः ॥ ४४ ॥ नमुचिर्विरथः खड्गमादाय परवीरहा ॥ जगामाभिमुखस्तूर्णं सेनापतिमरिन्दम् ॥ ४५ ॥ वेगेनापततस्तस्य चक्रमादाय भास्करम् ॥ विवृताक्षन्तु चिच्छेद तस्य मूर्धानमजसा ॥ ४६ ॥ भूमन्युः कामपालञ्च चक्रतुर्युद्धमुत्तमम् ॥ यथा देवासुरे युद्धे बलरक्षौ महाबलौ ॥ ४७ ॥ तावुभौ कुजङ्गारूढौ परस्परवधैषिणौ ॥ तोमरैश्चक्रतुर्युद्धं सुयोधांसुसदप्रभैः ॥ ४८ ॥ युद्ध्यतामेव तेषां तु भूमन्युर्वरवारणः ॥ पार्श्वे जघान दन्ताभ्यां कामपालस्य वारणम् ॥४९॥ सहितस्तेन नागेन कृत्वा रावं भयानकम् ॥५०॥ आसीत्पराङ्मुखो युद्धे वर्त्तमानः स्वके बलम् ॥ कामपालं रणे जित्वा भूमन्युर्भीमविक्रमः ॥५१॥ गन्धर्वसेनां सहसा जघान निशितैः शरैः ॥ किरातराजो दमनञ्चन्द्रापीडञ्च संगतो ॥ ५२ ॥ चक्रतुस्तुमुलं युद्धं समरे रथधूर्गतौ ॥ चन्द्रापीडशरातनितहतौ वार्विणस्सारथी ॥ ५३ ॥ किरातराजस्तूरूणाणां स्वयं रश्मिसंग्रहोऽभवत् ॥ विव्याध स शरांचैतञ्चन्द्रा- पीडं रणे तदा ॥ ५४ ॥ चन्द्रापीडशराश्चतैः कृतापीड़ो रणाजिरे ॥ जघान तुगान्तातस्य दमनस्य महीपतेः ॥ ५५ ॥ शक्त्या वेगाच्च विव्याध तदा तं भीमविक्रमम् ॥ शक्त्या विभिन्नहृदयः पपात वसुधातले ॥ ५६ ॥ जघान भारतं सैन्यं चन्द्रापीडोऽपि सायकैः ॥ आरोष्य स्वरेथे वीरं मत्रुमान्दमनं तथा ॥ ५७ ॥ चकार विरजं शीघ्रमव्रणं च महौषधैः ॥ युयुधे च निकुम्बेन मत्स्यराट् सरथस्तथा ॥ ५८ ॥ रथस्थितो महावीरो वरचापमहाकरौ ॥ अन्यांड्न्यं शरवर्षेण छादयंतां घनाविब ॥ ५९ ॥ सुरथस्तु निकुम्भस्य शरेण नतपर्वणा ॥ चापमुष्टौ प्रचिच्छेद भुजदण्डं तथाहवे ॥ ६० ॥ निकुम्भोऽपि प्रचिच्छेद सुरथस्य तु कार्मुकम् ॥ तावन्ये धनुषी सज्ये कृत्वा वीरौ परस्परम् ॥ ६१ ॥ छादयंतां तथा न्योन्यं वीरौ सायकमृष्टिभिः ॥ अन्योऽन्यस्य हयान्दत्वा चिच्छेद धतुषी ततः ॥ ६२ ॥ हयान्तरभ्यां कालस्य निर्जत्यावशमोजसा ॥