विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

मधुरस्वराः ॥ १७ ॥ रुदन्तीनां तथा तासां राजपत्न्यः मुहुःस्थिताः ॥ रुरुदुः करुणं गर्जन्त्यःप्रकीर्णशिरोरुहाः ॥ १८ ॥ हा कान्त हा महाराज हा महाजनवल्लभ ॥ हा सुरेश्वरदर्पघ्न हा शशाङ्कनिभानन ॥ १९ ॥ हे भर्तः केन ते बुद्धिर्मरणं प्रति गाहिता ॥ हा राजेस्त्वमिमां भूमिं समालिङ्ग्य प्रियामिव ॥ २० ॥ वसुधां प्रियबाहुभ्यां समाजे किं न लज्जसे ॥ किं शेष पुरतोऽस्माकं विशेषेण रजस्वलाम् ॥२१॥ स्वेचरस्या पिते राजन्सुतं सत्कुलोद्भवः॥२२॥ अनादृत्यनवत्थद्धि त्वयानर्थाय न श्रुतम् ॥ प्रिया ने यद्यपि मही तथाप्यस्मासु पार्थिव्॥ युक्तं हि कर्तुं दाक्षिण्यं यतस्त्वं सत्कुलोद्भवः॥२३॥ अतर्कितप्रयाणेन त्वया स्म परिपीडिताः ॥ वाङ्मात्रेण कुरुष्वास्मान्सान्त्वनं रिपुसूदन ॥२४॥ राज्ञो न युक्तं शयनं विवृते वसुधातले ॥ तस्मादुत्तिष्ठ राजेन्द्र शयनं भज मा चिरम् ॥२५॥ नुन्ना वयं महागज मदनेन मदेन च ॥ कण्ठे तुःकं गृहीत्वामस्त्वया हीना जनेश्वर ॥ २६ ॥ कृतान्तो बलवान्राजन्यन्नाकृष्याद्य नीयसे ॥ नाडायतनस्य वचनं त्वया यदि कृतं भवेत् ॥ २७ ॥ नामाभिव्यादियोगस्तु त्वया स्माकं जनाधिप ॥ निश्चेष्टाङ्गः कथं त्वद्य राजन्नपिषि भूतले ॥ २८ ॥ उत्थाय वीर चास्माकं परिष्वज्य न चुम्बसे ॥ विजित्य समरे वीरां न्हत्वा च वसुधाधिपान् ॥ २९ ॥ कथमेकेन युद्धे त्वं मातृषेण निपातितः ॥ क्व ते वपुः क्व ते तेजः क्व सा लक्ष्मीः क्व ते बलम् ॥ ३० ॥ क्व ते तद्विमलं छत्रं क्व च ते वरचामरम् ॥ क्व तत्पीठञ्च शृङ्गारं क्व च ते तनया विभो ॥ ३१ ॥ क्व सा लीला क्व सा लक्ष्मीः क्व चेते वरवन्दिनः ॥ वरचामरवारिण्यः क्व च ताः परमाङ्गनाः ॥ ३२ ॥ अवैक्वसमस्त्या हीना अद्यैव स्पृहणीयाम् हे ॥ अद्यैव स्मरणीयस्त्वं गतोऽसिजनवल्लभ ॥ ३३ ॥ नूनं कान्ततरः स्वर्गे राजेन्द्र प्रमदाजनः ॥ यत्त्यक्ता स्वजनं तस्य रतिर्बद्धा त्वयानघ ॥ ३४ ॥ स्वच्छन्दचारिणा केन मतिः सूरनिषेविता ॥ त्वया प्रार्थयता लोके युद्धश्रद्धा विवर्द्धिंता ॥३५॥ वल्लभस्य जनस्यास्य लालित्य त्वचा तथा ॥ दीर्घप्रयाणे कर्तव्या वाङ्मात्राणवान्युन्नूङ्घः॥३६॥ विसृज्य जनं राजन्क्रीडामः सहितास्त्वया ॥ उद्यानेषु विचित्रेषु वनेषूपवनेषु च ॥३७॥ वयमम्रियौं न कुरुमः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ वज्रसारमिदं नूनं हृदयं सुदृढं कृतम्॥३८॥ गतासुर्माप दृष्ट्वा त्वां शतधा यन्न दीर्यते ॥ कर्पूरचन्दनाईङ्ग महाशय्योचित ॥३९॥ विरांजसे न राजेन्द्र रुधिरार्को महीतले :॥ क्व ते भिन्नघटा नागास्तुरगाः क्व च ते गजाः ॥ ४० ॥ क्व ते योधा गता राजञ्शस्त्रविक्षेपविक्षिनो रणे ॥ सैन्य महति तिष्ठन्तं खड्ग बाणधनुर्धरम् ॥ ४१ ॥ कथं त्वामनयन्क्रूरान्परलोकाय राघवः ॥ कृतान्तसमदृष्ट्यैव वपुष्मन्ते जनेश्वर ॥ ४२ ॥ स कथं मातृषेणाय संग्रामे विनिपातितः ॥ तद्वयं किं करिष्यामो निराश्यास्तव जीविते ॥ ४३ ॥ न मेस्ति कल्पो दृष्ट्र्वां मे नसोर्दृष्टिसङ्गतिः ॥