विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

॥ वि० ध० ॥ ॥ ११९ ॥

द्वि० खं० अ० ३२

अल्पं ददत् कुंकुममुद्भवदत्तम् ॥ ब्राह्मणाश्च महाभागा नमस्यास्ते सदैव हि ॥ १४ ॥ ब्राह्मणानां तथा कार्यं यन्नाकुर्वीत पार्थिवः ॥ कालातिपातं च तथा विप्रकार्ये न कारयेत् ॥ १५ ॥ निष्पीडितस्तूपवसेन्न विद्वांन्निराशं जनः ॥ स राम नरकं याति वर्षाणां तु दशायुतम् ॥ १६ ॥ ब्राह्मणी रुदती हन्ति कुलं रोदायते ध्रुवम् ॥ तदश्रुवहिनिर्दहति कुलं निरुपरुषं ध्रुवम् ॥ १७ ॥ विद्वानप्यथवाऽविद्यांन्ब्राह्मणो मानमर्हति ॥ प्रणीतश्चाप्रणीतश्च यथाऽग्निर्द्विजपुङ्गव ॥ १८ ॥ प्रतिष्ठां प्राप्नुवन्तीह सुरा विप्रप्रतिष्ठिताः ॥ १९ ॥ तत्सुखे तु तथाश्रान्तिर्देवाश्च पितृभिः सह ॥ वह्नौ हुताच्छ्रेष्ठतमं हुतं विप्रमुखेऽग्निषु ॥ २० ॥ अस्कन्दमविगूहं च प्रायश्चित्तैर्विवर्जितम् ॥ यावतो ग्रसते ग्रासान्द्विजान्विप्रः सुसंस्कृतः ॥ २१ ॥ अन्नप्रदस्य तावन्तः क्रतवः परिकीर्तिताः ॥ ब्राह्मणानां करानुत्सृक्तं तोयं शिरसि धारयेत् ॥ २२ ॥ ब्राह्मणस्य करे यस्मात्सर्वतीर्थसमागमः ॥ ब्राह्मणेभ्यः समुत्पन्नं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ २३ ॥ अमोघशापा धर्मज्ञा कथितास्ते जगत्त्रये ॥ आशीर्वादादमोघं च ब्राह्मणानां प्रकीर्तितम् ॥ २४ ॥ आशीर्वादात्पराः कार्यास्तस्माद्ब्राह्मा द्विजोत्तमाः ॥ यैः कृतः सर्वभक्ष्योऽग्निरपेयश्च महोदधिः ॥ २५ ॥ क्षयी सोमोऽभवत्तथैव च शतक्रतुः ॥ येषां कोपाभिरग्न्यापि दण्डके नोपशाम्यति ॥ २६ ॥ विपुलञ्च तथा येषां प्रसादो रघुनन्दन ॥ येषां प्रसादात्क्षीणोऽपि वृद्धिमिच्छति चन्द्रमाः ॥ २७ ॥ येषां प्रसादाल्लक्ष्मीभिर्नाभिभूयेत भास्करः ॥ येषां प्रसादाद्विपुलां कार्तवीर्य्यः श्रियं गतः ॥ २८ ॥ येषां प्रसादाद्धनदो धनाध्यक्षत्वमागतः ॥ अस्नातः स्नानमाप्नोति व्रतमप्नोत्यथाव्रती ॥ २९ ॥ येषां वचनमात्रेण किम्भूतमधिकं ततः ॥ भोगं राज्यं तथा स्वर्गं येषां वाक्येन लभ्यते ॥ ३० ॥ अपावनकरः क्रोधो येषां राम सदा स्थितः ॥ ते पूज्यन्ते च सत्कृत्योयेस्तेषां दुरणि दापयेत् ॥ ३१ ॥ धारयन्ति जगत्सर्व्वं ब्राह्मणा वेदपारगाः ॥ देवानानाप्याययन्ति हि ब्राह्मणा रघुनन्दन ॥ ३२ ॥ ते तृप्तास्तर्पयन्तीह भुवनं सकलं सुराः ॥ ब्राह्मणेनाहुतिर्दत्ता वह्नौ मधुघृतोदकैः ॥ ३३ ॥ आदित्यमाप्नोत्यादित्याद्वृष्टिर्भवति भूतले ॥ अन्नस्य च तथोत्पत्तिस्ततोद्भूतः स्मृतः ॥ ३४ ॥ तस्मात्त्रिभुवनं सर्वं ब्राह्मणेनैव धार्य्यते ॥ ब्राह्मणप्रभवा भूमिर्राह्मणप्रभवो दिवः ॥ ३५ ॥ ब्राह्मणानामिमे लोकाः परलोकास्तथैव च ॥ इज्यास्वाध्यायवतपसामग्रेष्वाथयदा द्विजाः ॥ ३६ ॥ स्वाम्यं भुवि न विन्दन्ति क्षत्रियास्तु तदा कृताः ॥ ब्राह्मणानां वचः कार्यं राजभिः सततोत्थितैः ॥ ३७ ॥ धर्मेऽर्थे च कामे च तेषां वाचि प्रतिष्ठितम् ॥ ब्राह्मणानां तु वाक्येन निग्रहानुग्रहावुभौ ॥ ३८ ॥ लोके कार्यौ भूमिभृता भृतिकामेन नित्यदा ॥ राजा ब्राह्मणवाक्येन यः कुर्याच्छासनादिकम् ॥ ३९ ॥ सम्यग्वाप्यथवासम्यक्तेन नाके

॥ ११९ ॥