विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

मानस्तोकेति च ऋचा शिखाबन्धे कृते नरः ॥ अदृश्यः सर्वभूतानां जायते संशयं विना ॥ ३५ ॥ चित्रमित्युपतिष्ठेत त्रिसन्ध्यं
भास्करं तथा ॥ समित्पाणिर्नरो नित्यं प्राप्नुयाच्च धनायुषी ॥ ३६ ॥ एतद् दुःस्वप्नस्येति च जपन्प्रातर्दिनेदिने ॥ दुःस्वप्नं दहते कृत्स्नं भोजनं
चाप्नुयाच्छुभम् ॥ ३७ ॥ उभेनुनामति तथा रक्षा च परिकीर्तिता ॥ निर्वर्त्य पञ्चयज्ञांश्च हुत्वा चाग्निं कृताह्निकः ॥ ३८ ॥ देवासाविति
दैव्येदं जपन्कामानवाप्नुयात् ॥ आततायिनमायान्तं दृष्ट्वा व्याघ्रादिकं नरः ॥ ३९ ॥ न मागिरिन्नेति जपेत्स्तम्भ्य एव प्रमुच्यते ॥ कया शुभेति
च जपञ्जातिश्रैष्ठ्यमवाप्नुयात् ॥ ४० ॥ इमं तु सोममित्येतत्सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ पिबन्त्वित्येतुपाठितेत नित्यमश्वमेधप्रथितम् ॥ ४१ ॥
नारस्य स्यादन्नतो व्याधिविपमप्यमृतान्मियात् ॥ अग्ने नयेति सूक्तेन प्रत्यृचं जुहुयाद् घृतम् ॥ ४२ ॥ पक्वान्नं बलिपर्यन्तं कृत्वा चाकर्म गार्हतम् ॥
वीरान्वयं समाप्नोति सश्लोकं यो जपेत्सदा ॥४३॥ कं कता चेति सूक्तेन विप्रान्त्सर्वानपोहति ॥ यो जात इति सूक्तेन सुखमाप्नोत्यनुत्तमम् ॥ ४४॥
ये पराजन्नितीमां तु दुःस्वप्नशमनान्शुभम् ॥ एकामाहसमितीयां तु विद्ध्या श्रीकरी तथा ॥ ४५ ॥ चतुर्दशीष्वपोष्यैकां कृष्णासु जुहुयाद् घृतम् ॥
आत्तसूक्तेन रौहिण व्याधिमेकं विमुञ्चति ॥ ४६॥ स्नात्वात्वनश्ननअपेष्वेषु शीतत्रयममर्निन्दूतः ॥ आमिषस्पर्यतोयमोदाहृत्वा वा कर्म गर्हितम् ॥४७॥
अध्वनि प्रस्थितो यस्तु पश्येच्छकुनमुत्थितम् ॥ अप्रशस्ते प्रशस्ते वा कनिक्रदिमदं जपेत् ॥ ४८ ॥ अस्वेदेव न जतव्यमेतत्
स्परनमोहनम् ॥ ॐष्वित्युच्यमपां मध्ये जपेद्वै न नदीं तरेत् ॥४९॥ ऊर्द्धोमिभिरितीमां तु जपेद्गच्छन्त्सतन्तरम् ॥ अश्वानं प्रतिगृह्णाञ्च गन्जैरिति च
संस्मरेत् ॥ ५० ॥ सुदातारं मुपुष्ट्यर्थं सर्ववेदे स्थितं नरम् ॥ नास्ति विद्यासमो यस्य सुकृतस्यापि भागेव ॥ ५१ ॥
स सपीरिति च जपन्मासातं प्रतिपद्यते ॥ गानाशं समभज्यन्तं दृष्ट्वा दुर्गेऽध्वनि द्विज ॥ ५२ ॥ अभित्यवत्येतिजपेत्पक्षमाक्षबलं दधत् ॥
कृष्णपक्षचतुर्दश्यां त्रिरात्रोपोषितः शुचिः ॥ ५३ ॥ दक्षिणाप्रवणे देशे श्मशानस्थः समाहितः ॥ रक्तोष्णीषव्यिलापिंश्च तौलाकीभ्यार्शनिला
शनः ॥ ५४ ॥ सताहं जुहुयातैलं सापं लवणान्वितम् ॥ समिधो राजवृक्षस्य वसिष्ठे द्वेषिणीः पठन् ॥ ५५ ॥ यं च द्विष्यात्तस्य कृत्वा तु शम्या
केनाहतं निशि ॥ अधिष्ठाय च तं कुर्याद्गर्भञ्च तिसृभिर्द्विजः ॥ ५६ ॥ उद्दिश्य राम हेमोऽयं सप्तरात्रं न जीवति ॥ द्वात्रिंशकं जपन्सूक्तमध्य्या
त्मिकमनुत्तमम् ॥ ५७ ॥ पर्वसु प्रयतो नित्यमिष्टान्कामानवाप्नुयात् ॥ बृहस्पतिम्जाज्वं च सतारं वश्रुमेव च ॥ ५८ ॥ पञ्चैतं स्तुववैतान्पञ्चका
मानवाप्नुयात् ॥ क्रुणुष्वेति जपन्सूक्तं जुह्वदाज्यं समाहितः ॥५९॥ अरातीनां हरेत्प्राणानंशांस्त्यपि च नाशयेत्॥ उपतिष्ठेत यो वह्निं परीत्य च दिने