विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

शान्तां दिशमाश्राय पृच्छतः सिद्धिमादिशेत् ॥ उदीचीं प्रागुदीचीं च पूर्वा चैव विशेषतः ॥ १२ ॥ अङ्गुष्ठनखपादोरुगुल्फसुकुम्रस्तनाः ॥
गण्डशङ्खाक्षिकौ कर्णौ दन्तोष्ठमुखमस्तकम् ॥ १३ ॥ गुरुहुङ्कृतवस्तिश्च वक्षः केशोकसञ्चयः ॥ पुन्नामान्यवमादीनि स्पृशतः
पृच्छतः शुभम् ॥ १४ ॥ कर्णपालिध्रुवौ नासाजिह्वाग्रीवाशुकुक्षिकाः ॥ नाभिश्रोणी स्फिचो जंघे पिण्डिकाङ्गुुलयोऽपि च ॥ १५ ॥
पाणिपादाश्रया रेखा वलयः सर्वसन्धिषु ॥ पाणिर्ण्योरन्वयादीनि स्त्रीनामान्यभिनिर्दिशेत् ॥ १६ ॥ शिरो ललाटं चिबुकं मुखं पृष्ठोदरं त्रिकम् ॥
जठरं वस्तिशीर्षं च मेहनं जानुनी तथा ॥ १७ ॥ कर्णौपाठौस्फिकूटं च पार्श्व च हृदयं तथा ॥ नपुंसकानि जानीयादंगविद्याविशारदाः ॥ १८ ॥
पुंनामानं दृढं स्निग्धमविभ्रममपीडितम् ॥ समं समाहितं चांगं वीरूजं च यदा स्पृशेत् ॥ १९ ॥ यमर्थमभिपृच्छेत तस्य सिद्धिं विनिर्दिशेत् ॥
शत्रूणामुदये पृष्टस्तल्लग्नस्य तथोदय ॥२०॥ शत्रुशत्रूद्ये पृष्टम्तेषां वाच्योविपर्ययः ॥ पराजयं तु वक्तव्यं स्वलग्नास्यात्मोदये ॥ २१ ॥ स्वराशे
श्च महाभाग तथा विद्यादशोभनम् ॥ स्वलग्नस्योदये राम शत्रुशत्रूद्ये तथा ॥ २२ ॥ लग्नाद्वा राशितो वापि विपक्षाणामोदये ॥ एकादशोद्ये
वापि तेषां वाच्योविपर्यये ॥ २३ ॥ पृष्टुः सर्वार्थसंपत्तिर्विज्ञेया भृगुनन्दन ॥ लग्ने वा तच्चतुर्थे वा सप्तमे दशमेऽपि वा ॥ २४ ॥ पञ्चमे नवमे
वापि शस्ताः सौम्यग्रहाः स्मृताः ॥ त्रिषड्दशम संस्थेने पापाश्चैकादशे शुभाः॥२५॥सर्वार्थसाधका ज्ञेयाः प्रष्टुर्भृगुकुलोद्वह ॥ सौम्या बलधिका
ज्ञेयाः पापा हीनबलास्तथा ॥ २६ ॥ बलवच्च तथा लग्नं प्रश्नकाले शुभप्रदम् ॥ एवं तु प्रश्नकालेन शुभं विज्ञाय भूपतिः॥२७॥ यात्रा राम शुभा
ज्ञेया नान्यथा तु कदाचन ॥ जातकं चाथ विज्ञाय दशाकाले सुशोभने ॥ अष्टवर्गबले शुद्धे यात्राकालः प्रशस्यते ॥ २८ ॥ परस्य देवे त्वशुभे
द्विजेन्द्र यात्रा च देया स्वशुभाय नित्यम् ॥ ग्रहादिवाकेषु शुभेषु चैव दत्ता भवेत्कार्यकरी यथावत् ॥ २९ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे द्वितीयखण्डे
मा० वज्रसंवादे श्रीपरशुरामं प्रति पुष्करोपाख्याने अंगविद्यायोगो नाम पञ्चषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १६५ ॥ श्रीमार्कडेय उवाच ॥ अथ
भार्गवो रामो वरुणनन्दनं पुष्करं नाम पप्रच्छ ॥ भगवञ्ज्योतिषशास्त्रं श्रोतुमिच्छामि ॥ तमुवाच वरुणः ॥ पुरा सुरर्षिगणमध्यगतं भगवन्तम्
तिशयं सर्वजगत्पालनसंहारकरं श्रीनह्लाणं सुग्रीवज्ञापयामास ॥ भगवञ्ज्योतिषामयनं श्रोतुमिच्छामि तमुवाच भगवान्पितामहः ॥ यदा मे त्वं
कल्पादौ हृदयाज्जातस्तदा मया ते श्लोकानां चतुर्विंशतिलक्षं ज्योतिरयनमुक्तं तदेवस्पिन्दारुणे यज्ञे महादेव शापेन ज्वालां मित्वा विनिर्गतस्य
जन्मान्तरेणाभ्रभ्रस्यातिसंक्षिप्तं वक्ष्यामि ॥ तच्छ्रुत्वा सर्वमेव ते पूर्वजन्मनामभिहितं ज्योतिर्ज्ञानमाविर्भविष्यति ॥ अथ भगवान्सहस्ररश्मिविमलो