विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

मासे दशमे प्रयाति यममन्दिरम् ॥ ७ ॥ रक्षःप्रेतपिशाचानां यक्षाणामपि दर्शनात् ॥ अतीन्द्रियाणामन्येषां नवमे मरणं ध्रुवम् ॥ ८ ॥ दौर्बल्यं जायते यस्य बहुसम्पन्नभोजिनः ॥ अनश्नन्नोऽपि पीनत्वमष्टमे स्यात्स मृत्युभाक् ॥ ९॥ पदं चासकलं यस्य खण्डं विकृतमेव वा ॥ पांसुकर्दमयोश्चैव्यस्सप्तमे मासि मृत्युभाक् ॥१०॥ क्रव्यादामः पक्षिणो यस्य मूर्ध्नि लीयन्ति वै द्विजाः॥ काकश्र्येनादयस्तस्य षष्ठे मरणमादिशेत्॥ ॥ ११॥ यस्य गोमयचूर्णाभं शरीरान्मुच्यते रजः ॥ स्वदेहच्छायाविकृतिः पञ्चमे स तु मृत्युभाक्॥ १२ ॥ अनभ्रे विद्युत्तं दृष्ट्वा चतुर्थे म्रियते ध्रुवम् ॥ ॥ १३ ॥ शक्रचापं जले दृष्ट्वा गगनं वा द्विजोत्तमाः ॥ अविद्यमानं धर्मज्ञस्तृतीये म्रियते ध्रुवम् ॥ १४ ॥ अवघट्टनं नेत्रस्य विना रोगं यदा भवेत् ॥ एकस्य यदि वा दृशोरुत्थानभ्रंशो विधीयते ॥ १५॥ मासेन विकृता नासा वक्रा च मरणप्रदा ॥ १६॥ अर्धमासेन दुर्गन्धप्रभवं श्वश- रीरतः ॥ परचक्षुषि यश्छायामात्मनस्तु न पश्यति॥ स पश्यति महाभागा द्वादशाहैर्न वै यमम्॥ १७॥निर्वाणदीपगन्धं तु यस्तु नाघ्राति मानवः ॥ सप्ताहेन तु धर्मज्ञाः पश्यत्यर्कसुतं ध्रुवम् ॥१८॥ सद्यः स्नातातुलितस्य हृत्पादादिशिरसां भवेत् ॥ क्षिप्रं संशोषणं तस्य त्र्यहान्मरणमादिशेत् ॥ १९॥ गण्डयोस्तिलकाक्रान्तन्वर्णविकृतमेव च ॥ अहोरात्रेण मरणं पुरुषस्य समादिशेत् ॥२०॥ अङ्गुलिभ्यान्तु पिहिते श्रोत्रे तु न शृणोति यः ॥ २१ ॥ शब्दं न पश्येत्तु मुखं निर्मले दर्पणे तथा ॥ पश्येच्च पुरुषान्प्रातांन्सम्यो मरणमादिशेत् ॥ २२ ॥ मूर्ध्निभूमिविनाशो तु जलाद्रांष्ट्रा तदुद्भवैत् ॥ नासाभङ्गेन धर्मज्ञा ब्र्यान्मरणमादिशेत् ॥ २३ ॥ स्पर्शदृष्टिरसघ्राणशब्दचेष्टाविपर्ययः ॥ दृश्यते तु सुपूर्णाणां स्वस्थानुत्तुरगणिणाम् ॥ २४ ॥ क्ष्ऋणं खगं वरं लक्ष्म शीतोष्णस्य विपर्ययः ॥ अकस्माद्वेति यो देही दुर्लभं तस्य जीवितम् ॥२५॥तोयन्मन्दिनीं तोयं मेदिनीमिव पश्यति ॥ अतीन्द्रियं निरीक्षेत न वीक्षेत करस्थितम् ॥ २६ ॥ पृथिवीमिव चाकाशं चाकाशमिव मेदिनीम् ॥ आकाशमिव चात्मानं पूर्णिम्दुमथतिथी ॥ २७ ॥ शुक्लरूपण्वि पर्यासं स्थूलसूक्ष्मविपर्ययम् ॥ विपर्यासं सदसतां दृश्यते जीवितक्षये ॥ २८ ॥ षण्णां रसानां पर्यासं इष्टानिष्टविपर्ययः॥ सर्वथा ग्रहणं पश्यन्नियतातीन्द्रियग्रहः ॥ २९ ॥ अभ्रद्युत्योलैत्यमन्त्यधं मरणायापिजायते ॥ शोमनाशीमनग्रेणग्रहणे तु विपर्ययः ॥ ३० ॥ इष्टे रनिष्टैः संयोगानेर्धरिष्टसहसमागमः ॥ भयधैर्याविपर्यासो जायते प्राणसंक्षये ॥ ३१ ॥ अतिदीर्घोऽतिह्रस्वो वा सतप्रस्कोऽतिशीतलः ॥ उच्छ्वास प्राणसन्त्यागे गतासूनां प्रजायते ॥ ३२ ॥ अनाहतानां शब्दः स्यादाहतानामशब्दता ॥ आहतानामशब्दत्वं मुमूर्षूणां नृणां गृहे ॥ ३३ ॥ उदक् प्रवृत्ते दिवसस्य नाथे पुण्ये दिने मोहविवर्जितस्य ॥ नारायणे चेतसि संस्थिते वा मृत्युर्भवेत्पुण्यवतो द्विजेन्द्राः ॥ ३४ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मो