विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

भोजिनः ॥ बर्हिर्मासं तृणात्काष्ठादुपलाद्धापि जायते ॥ १७ ॥ घोराण्याणिणवधाज्जातं पुरुषः परिवर्जयेत् ॥ यदि चेत्स्वादुको न स्यान्न भवेद्भक्तस्तथा ॥ १८ ॥ एतस्मात्कारणान्निन्द्यो चातकादपि खादकः ॥ यावतां प्राणिनां येन मांसं भुक्तं भवेदिह ॥ १९ ॥ ता एव तेन तावत्यो गन्तव्या योनयो ध्रुवम् ॥ येषान्तु प्राणिनां भुक्तं तेन मांसं द्विजोत्तमाः ॥ २० ॥ भोक्तव्यं तस्य तैर्मासं ध्रुवं जन्मनिजन्मनि ॥ मांसभक्षयिताऽमुत्र यस्य मांस मिहाद्यद्यहम् ॥ २१॥ एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ समुत्पत्तिं च मांसस्य वधबन्धौ च देहिनाम् ॥ ॥ २२ ॥ प्रसमीक्ष्य निवर्त्तत सर्वमांसस्य भक्षणात् ॥ अनुमन्ता विशसिता निहन्ता क्रयविक्रयी ॥ २३ ॥ संस्कर्त्ता चोपहर्त्ता च खादकाश्च विघातकाः ॥ स्वमासं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छति ॥ २४ ॥ न पापकृत्तमो लोके तस्मादन्यो हि विद्यते ॥ असंस्कृतानल्पमन्त्रैर्नाद्याद्विप्राः कथञ्चन ॥ २५ ॥ मन्त्रैस्तु संस्कृतानद्याच्चाश्वत्थं विधिमास्थितः ॥ या वेदविहिता हिंसा सा हिंसा मता यतः ॥ २६ ॥ ओषध्यः पशवो वृक्षास्तिर्यञ्चः पक्षिणस्तथा ॥ यज्ञार्थं निधनं प्राप्ता प्राप्नुवन्त्युच्छ्रिताः पुनः ॥ २७ ॥ मधुपर्के च यज्ञे च पितृदैवतकर्मणि ॥ अत्रैव पशवो हिंस्या नान्यत्रेति कदाचन ॥ २८ ॥ एष्वेवेषु पशून्हन्ति वेदतत्त्वार्थविद्विजाः ॥ आत्मानं च पशूँश्चैव गमयन्त्युत्तमां गतिम् ॥ २९ ॥ यज्ञार्थं पशवः सृष्टाः पूर्वमेव स्वयम्भुवा ॥ यज्ञाश्च भूतैः सर्वस्य तस्माद्यज्ञे वधोऽवधः ॥ ३० ॥ वृथा तु मांसं पुरुषः समश्नन्प्रयाति विना नरकं सुघोरम् ॥ निबर्हणं गर्हितमेव जन्तोर्मांसञ्च तस्मात्परिवर्जनीयम् ॥ ३१॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे तृतीयखण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे हंसगीतासु हिंसादोषवर्णनो नाम द्विपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ २६२ ॥ ऋषय ऊचुः ॥ ब्रूह्यस्माकं द्विजश्रेष्ठ नरः पापेन कर्मणा ॥ किकिमाप्नोति धर्मज्ञ विहगेन्द्र महामते ॥ १ ॥ ॥ हंस उवाच ॥ ॥ पापं कृत्वा नरो विप्र नरकं प्रतिपद्यते ॥ नरकाच्च विनिर्मुक्तिस्तैर्यग्योनौ तथा व्रजेत् ॥ २॥ शरीरजैः कर्मदोषैर्य्याति स्थावरतां नरः ॥ वाचिकैः पक्षिमृगतां मानसैस्त्यन्त्यजातिताम् ॥३॥ कर्मजा गतयो नृणामुत्तमाधममध्यमाः ॥ त्रिविधास्तु विनिर्दिष्टा दशलक्षणलक्षिताः ॥ ४ ॥ परद्रव्येष्वभिध्यानं मनसा दुष्टचिन्तनम् ॥ वितथाभिनिवेशश्च त्रिविधं कर्म मानसम् ॥ ५ ॥ पारुष्यमनृतं चैव पैशुन्यं चैव सर्वशः ॥ अनिवद्धप्रलापश्च वाङ्मयं स्याच्चतुर्विधम् ॥ ६ ॥ अदत्तानामुपादानं हिंसा चैवाविधानतः ॥ परदारोपसेवा च शारीरं त्रिविधं स्मृतम् ॥ ७॥ एकस्मिन्नप्यतो विप्रः सेवते दशलक्षणम् ॥ अयथांन्नायमायुष्यं यद्वा भवति दुःखितः ॥ ८ ॥ इह दुष्कृतैः केचित्कीर्त्तिपूर्वकृतैस्तथा ॥ प्राप्नुवन्ति दुरात्मानो नरा रूपविपर्ययम् ॥ ९ ॥ प्लीहा क्षय