विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

रोगी स्याच्छ्वित्री गुरुतल्पगः ॥ श्यावदन्तः सुरापश्च कुनखी कनकपहः ॥ १० ॥ वस्त्रापहारकः श्वित्री षङ्गुरश्वापहारकः ॥ पङ्गुर्वैव तथा ज्ञेयः सर्वयानापहारकः ॥ ११ ॥ अंधश्च जायते लोके गां हत्वा मानवाधमः ॥ धान्यचोरोऽतिरिक्तङ्गो मूको वागपहारकः ॥ १२ ॥ गुरुस्वाम्यि द्विजान्कोशांश्चवेदान्निन्दां तथैव च ॥ श्रुत्वा भवति दुर्बुद्धिर्बधिरो मानवाधमः ॥ १३ ॥ नित्यामयावी भवति तथा चान्नापहारकः ॥ वियोज्यैक मपि प्राणेः प्राणिनं व्याधितस्तथा ॥ १४ ॥ वस्त्रभोज्यापहर्तारौ तथा नग्नक्षुधितौ ॥ १५ ॥ अभिमान्याभिभूतश्च तथा भवति दुर्मतिः ॥ १६ ॥ जुहोति यो द्विजश्रेष्ठा असमिद्धे हुताशने ॥ रत्नाहारी भवति तथा कुष्ठी नराधमः ॥ १६ ॥ पिशुनः पूतिनासश्च पूतिकवक्त्रश्च सूचकः ॥ षण्ढश्च जायते लोके दारातिक्रमकारकः ॥ १७ ॥ परपुंसि प्रदाता वा तस्य भार्या तथा भवेत् ॥ कुष्ठी भवति धर्मज्ञास्त्वपहृत्य तथा क्रियम् ॥ १८ ॥ लिङ्गूर्ध्वमधमवामोति वियोनौ मैथुनं गतः ॥ गां च गत्वा द्विजश्रेष्ठा लिङ्गनाशमवाप्नुयात् ॥ १९ ॥ पूज्यानामन्त खाल्वाटो पूज्येताऽऽद्यैतथा कुणिः ॥ मार्गार्हाय च यो मार्ग न प्रयच्छति दुर्मतिः ॥ २० ॥ खञ्जो भवति दुर्बुद्धिरासनाहर्त्तृ चासनम् ॥ दुर्नामा संयतो नित्यं मत्सरी जायते शठः ॥ २१ ॥ दीपहर्त्ता भवत्यन्धः काणो निर्वापको भवेत् ॥ दैव्दतेन ज्ञानेन कृत्वा कर्म सुदुर्मतिः ॥ जायते बुद्बुदाक्षो वा नेत्ररोग युतोऽथवा ॥ २२ ॥ दृष्ट्वा परस्त्रियं नग्नां नरो दुष्टेन चक्षुषा ॥ जात्यन्धतामवाप्नोति परलोके न संशयः ॥ २३ ॥ वर्णाधिकृत्य जीवित्वा वर्ण हीनेन कर्मणा ॥ तस्यैव योनिमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ २४ ॥ तथैवाधिकवर्णस्य यदि जीवति कर्मणा ॥ हीनवर्णस्तथा लोके भवत्यन्धः स दुर्मतिः ॥ २५ ॥ यस्याविनोदस्थेन मृत्युमेति द्विजः क्वचित् ॥ तस्यैव योनिमाप्नोति स्वकृतेनापि कर्मणा ॥ २६ ॥ आमश्राद्धं तथा मुक्त्वा विरूपो जायते नरः ॥ विरूप एव भवति तथाविक्रयविक्रयात् ॥ २७ ॥ विनापराधेन तथा कृत्वा पन्त्य च्छिदेद्दनम् ॥ पराजयमवाप्नोति व्यवहारे तथा रणे ॥ २८ ॥ मूलकर्म तथा कृत्वा वशीकरणकारणात् ॥ द्वेष्यो भवति लोके ऽस्मिञ्जगतो नात्र संशयः ॥ २९ ॥ अवकर्णी च भवति लिङ्गव्याधिसमन्वितः ॥ परिवेत्ता तथा लोके सर्वव्याधिसमन्वितः ॥ ३० ॥ अयाज्ययाजकः पापो जायते वर्णसंकरः ॥ वेदविक्रयको मूर्खः कितवश्चैव जायते ॥ ३१ ॥ विधानर्थश्च भवति तथाविक्रयविक्रयी ॥ एकः स्वादाशनो लोके जायते परर्तर्पकः ॥ ३२ ॥ परिवाङ् कामवृत्तस्तु नित्यं भवति दुःखितः ॥ हिंसास्तस्तथात्पायुस्तु मांसाशनो नरः ॥ ३३॥ नास्तिकस्तु दरिद्रः स्यात्सर्वभोगाद्विवर्जितः ॥ अतिमानप्रवृत्तस्तु जायते कुत्सिते कुले ॥ ३४ ॥ श्वपाकपुक्कसादीनां कुत्सितानामचेतसाम् ॥