विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

वि० ध० ॥४६७॥

तृ० सं० अ० ३४१

नामसंकीर्तनं कृत्वा सुप्तप्रस्खलनादिषु ॥ ३९ ॥ वियोगं शीघ्रमाप्नोति सर्वानर्थैरसंशयम् ॥ कृत्वा नामसहस्रेण स्तुतिं तस्य महात्मनः ॥ ४० ॥ वियोगमाप्नोति नरः सर्वानर्थैरसंशयम् ॥ साम्ना ऋग्लिङ्गमंत्रैश्च तथैवाथर्वणेन तु ॥ ४१ ॥ कृत्वा त्विष्टुवनं तस्य दिव्यैरुक्तैस्तथा स्तवैः ॥ सर्वानर्थविनिर्मुक्तः कामानाप्नोति शाश्वतान् ॥ ४२ ॥ अभ्रष्टलक्षणैः कृत्वा स्वयं स्वरचितैःस्तवैः ॥ स्तवेद् ब्राह्मणशार्दूलस्तस्मात्कामानवाप्नुयात् ॥ ४३ ॥ न वित्तहानिनिचयैर्बहुभिर्मधुसूदनः ॥ तथा तोषमुपायाति यथा स्तोत्रैर्द्विजोत्तमाः ॥ ४४ ॥ स्तुतिः पवित्रा मङ्गल्या सर्वपापप्रणाशिनी ॥ सर्वानर्थप्रशमनी देवदेवस्य कीर्तिता ॥ ४५ ॥ तत्कथाश्रवणं कृत्वा सर्वानर्थैर्विमुच्यते ॥ तत्ततोऽश्रवणात्पापं जहाति सकलं तथा ॥ ४६ ॥ यत्र विष्णुकथा दिव्याः श्रुतयश्च सुसंहिताः ॥ तच्छ्रोतुमेत्य मनुष्येण परं पदमिच्छता ॥ ४७ ॥ विष्णोरायतने दत्त्वा तत्कथापुस्तकं नरः ॥ ब्रह्मलोकमवाप्नोति बहवो वत्सराञ्द्विजाः ॥ ४८ ॥ पुस्तकांश्च तथैवान्यान्प्रदद्याद्भरतर्षभ ॥ सारस्वतंमवाप्नोति लोकं कालं तथा बहु ॥ ४९ ॥ तत्कथां श्रावयेद्यस्तु तद्वत्सन्तानवोत्तमः ॥ गोदानफलमाप्नोति स नरस्तेन कर्मणा ॥ ५० ॥ श्रावके तु कृतं पुण्यं स फलांशेन युज्यते ॥ सूक्तं वाचकं कृत्वा देवागारे तथा नरः ॥ ५१ ॥ विद्यादानफलं प्राप्य ब्रह्मलोकं प्रपद्यते ॥ विष्णुं शङ्खप्रदानेन निर्वाणं लोकमश्नुते ॥ ५२ ॥ मातृभ्यामात्मनश्च तथा ख्याताश्शब्दाश्च जायते ॥ घण्टाप्रदानेन तथा महद्वश उपाश्नुते ॥ ५३ ॥ सौभाग्यमथ वाप्नोति किङ्किणीः प्रददन्नरः ॥ कूटागारं तथा दत्त्वा नगराधिपतिर्भवेत् ॥ ५४॥ कांत्या युक्तस्तथा लोके धार्मिकश्चापि जायते ॥ बहुन्ध्वजसङ्घांस्तु नाकलोके स मोदते ॥ ५५ ॥ पताकां ये प्रयच्छन्ति कूटागारे मनोहराम् ॥ सन्तत्यज्य सकलं पापं वायुलोके व्रजन्ति ते ॥ ५६ ॥ पताकां च शुभां दत्त्वा तथा केशववेश्मनि ॥ वायुलोकमवाप्नोति बहुन्वब्दानिमानिनि तु ॥ ५७ ॥ दोधूयते यथा सा च वायुना केशवालये ॥ तथातथा हि सकलं देहतापं विधूयते ॥ ५८ ॥ यथायथा च सा शोभां करोति त्रिदशालये ॥ तथातथा स यशसा महता भुवि राजते ॥ ५९ ॥ वितानक्रमदानेन सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ परां निर्वृतिमाप्नोति यत्रयत्राभिजायते ॥ ६० ॥ दत्त्वा तु देवकर्मार्थं नवां वेदीं दृढां शुभाम् ॥ पार्थिवत्वमवाप्नोति देहिदेहिं पृथिवी यतः ॥ ६१ ॥ यः कुम्भं देवकर्मार्थं नरो दद्यान्नवं शुभम् ॥ स लोकमाप्नोति नरो वारुणं गतकल्मषः ॥ ६२ ॥ चतुरः कलशान्दद्याद्यस्तु देवेष्टदो नरः ॥ चतुरस्तमुद्रवत्यां स भुङ्क्ते वसुन्धराम् ॥ ६३ ॥ दर्भेणापि विप्रेन्द्राः कलशं सुसमाहितः ॥ राजा भवति धर्मात्मा भूतले नात्र संशयः ॥ ६४ ॥ वारिधानीं तथा दत्त्वा वारुणं लोकमश्नुते ॥ कमण्डलुप्रदानेन गोदानफलमाप्नुयात् ॥ ६५॥ उशीरकूर्चकं दत्त्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ दत्त्वा गोपा

॥४६७॥