भारतकोश
कबीरपंथी शब्दावली

कबीरपंथी शब्दावली

Kabirpanthi Shabdavali

स्वामी श्री युगलानन्द विहारी द्वारा

स्रोत: Kabirpanthi Shabdavali - Yugalanand Vihari · श्री युगलानन्द विहारी (उद्गम)

Devanagarihipublished968 पृष्ठ

पृष्ठ 611, कुल 968 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 611

शब्दावली

(५१७)

सुनाये॥ जमकी कहें आन मुख चारी। नरक सरगकी बातें न्यारी॥ चित्रगोपित्र कहें समुझाय। जो कुछ सूरज चंद लखाय॥ न्याव कहत सब रिषि मुनि देवा। पावे सोई कियो जस सेवा॥ सुन यह बात सृष्टि डर खाय। निराकार परम ठहराय॥ आपाकी कछु खबर न पाई। लिखेकी बात सृष्टि भरमाई॥

समै--तीन लोक देख हम आये, पाया न जमपुर गांव। पंडित भरम उपराजिया, राखा जमपुर नाम॥ जिनते जम यह ऊपजा, तिनको लीन्हेंसि खाय। कहैं कवीर सोई जन बांचे, बापे चीन्हें धाय॥

रमैनी १७०--कहो पंडित तुम वेद विचारी। पहिले पुरुष कि पहिले नारी॥ पहले तीर्थ कि पहिले देवा। पहिले वेद कि पहले भेवा॥ पहले कर्ता कि पहले कर्मा। पहले पाप कि पहले धर्मा॥ पहले बीज कि तरवर होई। पहले ज्ञान अज्ञान कि सोई॥ पहले दिवस कि पहले राती। पहले मुख की पहिले जाती॥

समै--बीज बृच्छ एक साथ है, नजहँ देखे कोय।

तैसहँ जीव रु साज सब, आग पाछ ना होय॥

रमैनी १७१--वेद बड़ा कि जिन सिरजाया। ब्रह्म बड़ा कि जहांते आया॥ तीरथ बड़े कि हरिके दासा। देह बडी कि बड़े अकासा॥ कृष्ण बड़े कि बड़े हनुमाना। राम बड़ा कि रामहँ जाना॥ देव बड़े कि बड़ करतारा। धरती बडी कि बड़े पहारा॥ देव बड़े कि पूजनहारा। विद्या बडी कि पढ़ने हारा॥

समै--तीरथ गये एक फल, साध मिले फल चार।

सद्वरु मिले अनेक फल, कहें कवीर पुकार॥

रमैनी १७२--सुन पंडित इक बात हमारी। हरि ब्रह्मा एक रची फुलवारी॥ मूल चार छे ताकी शाखा। अठारह पत्र चार फल चाखा॥ बारह कनई फूटी चहुँ ओरी। कुंचन बिरोह चहुँ दिसि