परिभाषेन्दुशेखर (नागेश भट्ट - व्याकरण परिभाषा सिद्धान्त एवं भैरवी टीका सटीक)

२४ प० विचारः ] तत्त्वप्रकाशिकासमलङ्कृत-भूतिभूषितः १०७ धातुंतकारस्य न नत्वम्। तदन्तेऽर्थशस्यानुपस्थितावपि तदादीत्यंशस्योपस्थितौ रेफदान्तात्परस्य निष्ठातस्येत्यर्थ इति न दोषः; तदंशानुपस्थितौ माना- भावात्। तदन्तांशोपस्थितौ तूभयोरेकविषयत्वमेव स्यादिति ‘दृषत्तीर्ण’ इत्यादौ दोषः स्यादेव। ‘स्यतासी ल्लुटोर्’त्यादौ ल्लुटोः परयोरित्यर्थे नियमेनावधि-

इत्यादौ ऋतशब्दादाचारक्विबन्तात्कर्तरि क्विपि निष्पन्नऋतशब्दस्य देवशब्देन समासे गुणे ‘देवर्त’ इत्यत्र चान्त्यतकारे ‘रदाभ्याम्’त्यस्य प्राप्तौः सत्त्वेन न तद्विकारत्वा- भावाद् ‘अनन्त्यविकार’ इति परिभाषाया अप्रवृत्तेः, प्रकृतसूत्रस्थभाष्यप्रामाण्यादेतद्विषये ‘निर्दिश्यमान’परिभाषाया अप्रवृत्तेश्च। तत्र हि भाष्ये ‘चर