परिभाषेन्दुशेखर (नागेश भट्ट - व्याकरण परिभाषा सिद्धान्त एवं भैरवी टीका सटीक)

with aa-matra and repha) Letter 3: वि (va with hrasva ikāra) Letter 4: ति (ta with hrasva ikāra) Wait, what about the top? Is there a repha on वि? No! It's just the 'i' matra of वि! Wait, what about between र्ता and वि? Is there a repha? No, it is literally: स्यार्ताविति! Wait, let's check the sandhi: अभ्यासस्य + आर्तौ + इति = अभ्यासस्यार्ताविति! (आर्तौ + इति -> आर्तौ इति -> आर्ताविति by 'वान्तो यि प्रत्यये' or 'लोपः शाकल्यस्य' or 'एचोऽयवायावः' -> आर्ताविति!) YES! "अभ्यासस्यार्ताविति अभ्यासस्यार्तेरिति वा गुरुत्वान्न युक्तम् ।" Because: 1. अभ्यासस्यार्तौ इति -> अभ्यासस्यार्ताविति (making it saptami of आर्ति). 2. अभ्यासस्यार्तेः इति -> अभ्यासस्यार्तेरिति (making it shashthi/panchami of आर्ति). BOTH are heavier (गुरुत्वात् - having more syllables/mātrās) than the actual sutra, hence neither is accepted! What a brilliant, completely clear resolution! So it is: `स्यार्ताविति