ऋभु गीता (शिव रहस्य - निदिध्यासन व अद्वैत बोध)

शब्दो ब्रह्मतयैव न प्रभवते प्राणप्रभेदेन च तच्चाप्युत्क्रमणस्थितिश्च विलये भुङ्क्त्येऽप्यसौ शंकरः ॥ २.३४॥

तं भूमा संप्रसादाच्छिवमजरमात्मानमधुना शृणोतीक्ष्येद्वापि क्षणमपि तथान्यं न मनुते । तथा धर्मापत्त्वीर्भवति परमाकाशजनितं प्रशस्तं व्यावृतं दहरमपि दध्याद्यपदिशत् ॥ २.३५॥

अलिङ्गं लिङ्गस्थं वदति विधिवाक्यैः श्रुतिरियं धृतेराकाशाख्यं महिमनि प्रसिद्धेर्विमृशता । अतो मर्यान्नायं भवति भवभावात्मकतया शिवाविर्भावो वा भवति च निरूपे गतधियां ॥ २.३६॥

परामर्शे चान्यद्भवति दहरं किं श्रुतिवचो निरुक्तं चाल्यं यत् त्यनुकृति तदीयोऽपिहि महसा । विभातीदं शश्वत् प्रमतिवरशब्दैः श्रुतिभवैः ॥ २.३७॥

यो व्यापकोऽपि भगवान् पुरुषोऽन्तरात्मा । वालाग्रमात्रहृदये किमु संनिविष्टः ॥ २.३८॥

प्रत्यक्षानुभवप्रमाणपरमं वाक्यं किलैकार्थदं मानेनापि च संभवात्प्रमपरो वर्गं तथैवाह हि । शब्दं चापि तथैव नित्यमपि तत् साम्यानुपत्तिक्रिया मध्वादिष्वनभिक्यतोऽपि पुरुषो ज्योतिश्चभावो भवेत् ॥ २.३९॥

भावं चापि शुगस्य तच्छ्रवणतो जात्यन्तरासंभवात् संस्काराधिक्यतोऽपि शंकरपदं ये वक्तुकामा मनाक् । ज्योतिर्दर्शनतः प्रसादपरमादस्माच्चिरात् परं ज्योतिश्चाभिनिविश्य व्योम परमानन्दं परं विन्दति ॥ २.४०॥

स्मृतीनां वादोऽत्र श्रुतिविभवदोषान्न्यवचसा स एवात्मा दोषैर्विगतमतिकायः परशिवः । स विश्वं विश्वात्मा भवति स हि विश्वाधिकतया समस्तेषु प्रोतो भवति स हि कार्येषु करणं ॥ २.४१॥

प्रधानानां तेषां भवति इतरेषामनुपमो- प्युलब्धोऽप्यात्म्यां श्रुतिशिरसि चोक्तोऽणुरहितः । स दृश्योऽचिन्त्यात्मा भवति वरकार्येषु करणं असद्वा सद्वा सोऽप्यसदिति न दृष्टान्तवशगं ॥ २.४२॥