ऋभु गीता (शिव रहस्य - निदिध्यासन व अद्वैत बोध)

विद्युच्चंचलजीवितेऽपि न मनागुत्पद्यते शांभवी भक्तिर्भीमपदाम्बुजोत्तमपदे भस्मत्रिपुण्ड्रेऽपि च । रुद्राक्षामलरुद्रसूक्तिजपने निष्ठा कनिष्ठात्मनां विष्ठाविष्टकुनिष्कपष्कुबुधियां दुष्टात्मनां सर्वदा ॥ ३.२३॥

भ्रष्टानां दुरदृष्टतो जनिजरानाशेना नष्टात्मनां ज्येष्ठश्रीशिपिविष्टचारुचरणाम्भोजार्चनानादरः । तेनानिष्टपरम्परासमुदयैर्भ्रष्टाकृतैर्न स्मृतिः विष्ठापूरितदुर्मुखेषु नरके भ्रष्टे चिरं संस्थितिः ॥ ३.२४॥

अज्ञायत्येष्यभिज्ञाः सुरवरनिकरं स्तोत्रशास्त्रादितुष्टं सत्राशं मन्त्रमात्रैर्विविहितधिया सामभागैर्यजन्ति । श्रार्धे श्रद्धाभरणहरणभ्रान्तरूपान्वित्यांस्ते तत्तच्छुद्धसमुदितमनः स्वान्तरा शम्भुमीशं ॥ नाभ्यर्चन्ति प्रणतशरणं मोक्षदं मां महेशं ॥ ३.२५॥

आर्याः शर्वसमर्चनेन सततं दूर्वादलैः कोमलैः बिल्वाख्यैर्दलैश्च शंकरमहाभागं हृदन्तः सदा । पर्वस्वाप्यविशेषितेन मनसा गर्वं विहायादरात् दुर्गाण्याशु तरन्ति शंकरकृपापीयूषधारारसैः ॥ ३.२६॥

श्रीचन्द्रचूडचरणांबुज पूजनेन कालं नयन्ति पशुपाशविमुक्तिहेतोः । भावाः परं भसितफाललसत्त्रिपुण्ड्र- रुद्राक्षकङ्कणलसत्करदण्डयुग्माः ॥ ३.२७॥

पञ्चाक्षरप्रणवसूक्तधिया वदन्ति नामानि शाम्भवमनोहरदानि शम्भो । मुक्तिप्रदानि सततं शिवभक्तवर्याः ये बिल्वमूलशिवलिङ्गसमर्चनेन ॥ ३.२८॥

कालं नयेद्विमलकोमलबिल्वपत्रैः नो तस्य कालजभयं भवतापपापं । सन्तापभूपजनितं भजतां महेशं ॥ ३.२९॥

शश्वद्विश्वेशपादौ यमशमनियमैर्भूतिरुद्राक्षगात्रो विश्वस्तस्तो भुजङ्गाङ्गदवरगिरिजानायके लब्धभक्तिः । मुग्धोऽप्यध्यात्मविद् यो भवति भवहरस्यार्चया प्राप्तकामः ॥ ३.३०॥