विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

वि० ध० ॥ ४२ ॥

प्र० खं० अ० ७०

रङ्गबलान्विताः ॥ मुसन्नद्धाः प्रतीक्षन्तो राममद्भुतविक्रमम् ॥ १९॥ ददृशुश्च महाभागं वरचापधरं तदा ॥ मृत्योर्मुखमिवाद्वैयं लोकाकर्षणतत्परम् ॥ २०॥ दीप्तांशुजालं रणचण्डवेगं धनुर्धरं कालमिवप्रकाशम् ॥ महानुभावं समरेष्वजेयं लेलिहमानं भुजगेन्द्रवाहूम् ॥२१॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मा० सं० वरुणादिदर्शनं नामकोनसप्ततितमोऽध्यायः ॥६९॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ सन्नद्धं दानवाणां पताकाशतसंकुलम् ॥ नानाप्रका र्वादित्रं सिंहनादबलोद्धतम् ॥ १ ॥ दृष्ट्वा रामो महातेजाः सज्जं चक्रे महद्धनुः ॥ शरैस्संस्यादयामास दैत्यसैन्यं महाबलम् ॥ २ ॥ अभ्रच्छायेन संजज्ञे राममुक्तैश्शिलोन्मुखैः ॥ तिर्यगूर्ध्वमधश्चैव शरैर्व्याप्तं समन्ततः ॥ ३ ॥ चापमण्डलमध्यस्थः परिवेषीव भास्करः ॥ दृष्टमात्रेण सैन्यानां चक्षूं ष्यपहरन्निव ॥ ४ ॥ शरन्धकारे मग्नास्ते दानवा दुष्टचेतसः ॥ रामसन्दशनादेव दृष्टैर्दन्ते कोशिका यथा ॥ ५ ॥ मू दानवानां व्यमृजन्नामा भाति शिलोसुखान् ॥ सदा नवांनां मधुकुसुमानां शिलीमुखः ॥ ६ ॥ शरान्धकारे महति मग्नो मतिमत्तो वरः ॥ मायां कृत्वा तदामायो तं ददाह शरोत्करम् ॥ ७ ॥ शरान्धकारगहनान्निष्क्रान्तास्ते दितेः सुताः ॥ भार्गवं कोटिकृत्य रणे विभिदुरक्षमा ॥ ८ ॥ प्रचण्डधन्वनांगार्चिर्व रसन्दन्तस्सचुहुर्कैः ॥ वराशक्रणेर्महद्भिश्शुरश्रेष्ठैकटाननैः ॥ ९ ॥ तोमरेर्भिन्दिपालैश्च पाषाणैलगुडैःक्षुमैः ॥ खड्गैः प्रासस्तथा चक्रैर्गदासुमल कम्पतैः ॥ १० ॥ परिधैरायसैश्शूलैर्विशिखैश्शक्तिभिस्तथा ॥ स बाध्यमानोऽपि रणे दैत्यनाथायुधोत्करैः ॥११॥ न विव्यथे महातेजा हुताहुतिरिव वानलः ॥ यदा शस्त्रप्रहारैस्तं न शेकुस्सगरे द्विजम् ॥ १२ ॥ हन्तुं दैत्यवरा युद्धे चकुरंग्रं तदा महत् ॥ अथश्शृङ्गमहैस्तेजा गजा दैत्यगु णस्य यः ॥ १३ ॥ समैतर्दानवैस्सार्धं रामं रणकृतक्षणम् ॥ शरैः संच्छादयामास दिव्यास्त्रप्रतिमान्नैर्तैः ॥ १४ ॥ अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य दानवेन्द्रम्य भार्गवः ॥ चिच्छेद सशरं चापं रुक्मदण्डं तथा ध्वजम् ॥ १५ ॥ सारथेश्च शिरः कायाच्छिछन्नंवाणैर्विसुषितम् ॥ एतत्कृत्वा रणे कर्म दक्षिण स पाणिना ॥ १६ ॥ जगा्रह परशुं तीक्ष्णं दैत्यकायविदारणम् ॥ पद्ध्यामाक्रम्य वेगेन समरे स्थकूरसम् ॥ १७ ॥ निर्जवानपादवेगेन कृत्वा तुरगसत्तमान् ॥ गदया च स्थस्यस्य दानवेन्द्रस्य संयुगे ॥ १८ ॥ जहार सशिरस्त्राणं गिरो ज्वलितकुण्डलम् ॥ अथःशङ्गे हते दैत्ये भार्गवं ममर् तदा ॥ १९ ॥ सर्वं दैत्यगुणाः क्रुद्धाऽच्छाद्यामासुस्रजंस्तथा ॥ अबधुञ्जे रणे च्छित्त्वा तेषां भुजकुलोद्भवः ॥ २० ॥ रणे चिच्छेद गात्राणि शिरांसि च महातपाः ॥ क्षणमात्रेण रामोऽपि दैत्यदेहसमाकुलम् ॥ २१ ॥ शोणितौघेनदीं चक्रे केशशैवालशाद्वलम् ॥ बाणमीनां चापनक्रां छत्रहंसावलीं तथा ॥ २२ ॥ प्रेतलोकप्रणिवगामां भीरुकल्पवर्द्धनीम् ॥ हस्तिशीर्षोपलां रोद्रां चारुपत्तुच्छ्प्रन्नगाम् ॥ २३ ॥ एवं विषेऽपि संवृत्ते रणं कर्मणि

॥ ४२ ॥