गोपथ ब्राह्मण (अथर्ववेद - क्षेमकरणदास त्रिवेदी हिन्दी भाष्य)
Gopatha Brahmana with Hindi Bhashya by Pt. Kshemkarandas Trivedi
महर्षि गोपथ / पं. क्षेमकरणदास त्रिवेदी द्वारा
स्रोत: चौखम्बा संस्कृत प्रतिष्ठान · चौखम्बा संस्कृत प्रतिष्ठान · 1950 (उद्गम)
कण्डिका १६ ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० १६ ३४३
देवाः च ह वै असुराः च यजन्ते, सवृतसोमौ यज्ञं अतनुताम् ) जिस ऋद्धि युक्त
व्यवहार में देव [ विद्वान् लोग ] और असुर [ अविद्वान् ] यज्ञ करते हैं, दो समान स्वीकार
किये हुये सोम यज्ञ विस्तृत होवें । ( अथ आङ्गिरसः वृहस्पतिः देवानां ब्रह्मा, सः आयतान्
च प्रतियतान् च स्तोमभागान् जपन् उपरि उपरि असुराणां ब्रह्माणम् अवैक्षत ) फिर
वह वेदवेत्ता बृहस्पति देवताओं का ब्रह्मा है, उसने आयतों [ लम्बे ] और प्रतियतों [ चौड़े ]
स्तोमभागों को जपते हुवे [ विचारते हुवे ] ऊपर ऊपर रहकर असुरों के ब्रह्मा को
निहारा । ( ततः एषां ब्रह्मा अधःशिराः अपतत्, ततः यज्ञः, ततः असुराः इति ) उससे
इन [ असुरों ] का ब्रह्मा नीचे सिर गिर गया, उससे यज्ञ और उससे असुर [ नीचे सिर ]
गिर गये ॥ १५ ॥
भावार्थः—जहां पर दो पुरुष शत्रुता करके समान प्रयत्न करते हैं, वहां जिसका ब्रह्मा
वा पुरोहित अधिक चतुर होता है, वह विजय पाता है ॥ १५ ॥
कण्डिका १६ ॥
देवा यज्ञं पराजयन्त, तमाग्नीध्रात्पुनरुपाजयन्त, तदेतद्यज्ञस्यापराजितं,
यदाग्नीध्रं यदाग्नीध्रा १'धिष्ण्यान्विहरति । तत एवैनं पुनस्तनुते पराजित्यै । अप खलु
वा एते गच्छन्ति, ये बहिष्पवमानं सर्पन्ति । बहिष्पवमाने स्तुत आह अग्नी२त्,
अग्नीन्विहर, बर्हिःस्तृणीहि, पुरोडाशानलङ्कुर्विति । यज्ञमेवापराजित्य पुनस्तन्वाना
आयन्त्यङ्गारैर्द्वे सवने विहरति, शलाकाभिस्तृतीयसवनं सशुकत्वाय । अथो
सम्भवत्येवमेवैतत्, दक्षिणतो वै देवानां यज्ञं रक्षांस्यजिघांसन्, तान्याग्नीध्रेणापाघ्नत ।
तस्माद्दक्षिणामुखस्तिष्ठन्नग्नीत् प्रत्याश्रावयति, यज्ञस्याभिजित्यै रक्षसामपहत्यै
रक्षसामपहत्यै ॥ १६ ॥
कण्डिका १६ ॥ आग्नीध्र द्वारा यज्ञ की सिद्धि ॥
( देवाः यज्ञम् पराजयन्त ) देवताओं ने यज्ञ को हरा दिया । ( तम् आग्नीध्रात्
पुनः उपायजन् ) उसको वे आग्नीध्र [ अग्नि प्रज्वलन स्थान ] से फिर जीत कर लाये ।
( तत् एतत् यज्ञस्य अपराजितम्, यत् आग्नीध्रम् यत् आग्नीध्रात् धिष्ण्यान् विहरति )
आप्त—यत् । आप्तेषु यथार्थवक्तृषु भवान् ( विश्वतः ) सर्वेभ्यः । सर्वान् ( परि )
सर्वतः (हवामहे) आह्वयामः (जनेभ्यः ) जनानां हिताय ( केवलः ) सेवनीयः (वीर्यम्)
वीरत्वम् ( परेषाम् ) शत्रूणाम् ( अवैक्षत ) अवेक्षणेन प्रतिजागरणेन अपश्यत् (एषाम्)
परेषांम् । शत्रूणाम् ( अर्द्धे ) ऋद्धियुक्ते व्यवहारे ( सवृतसोमौ ) समानस्वीकृतसोमौ
( अतनुताम् ) विस्तृतौ भवताम् ॥
१६—( परा अजयन्त ) पराजितवन्तः ( आग्नीध्रात् ) अग्निगृहात् ( उप-
अजयन्त ) उपेत्य जितवन्तः ( अपराजितम् ) अपराजयत्वम् ( धिष्ण्यान् ) सानसि-
१. पू. सं. 'आग्नीध्रा' इति पाठः ॥
२. पू. सं. 'अग्नीन्' इति पाठः ॥ सम्पा० ॥
कण्डिका १७ ॥
३४४ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० १६
सो यह ही यज्ञ का न हार जाना है, जो आग्नीध्र है; और जो आग्नीध्र से धिष्णियों [ यज्ञ
अग्नियों ] को वह विस्तृत करता है। (ततः एव एनं पुनः अपराजित्यै तनुते) फिर ही
इस [ यज्ञ ] को न हराने के लिये वह विस्तृत करता है। ( एते वै खलु अपगच्छन्ति, ये
बहिष्पवमानं सर्पन्ति ) वे लोग निश्चय करके नहीं हटते हैं, जो बहिष्पवमान [ बाहिरले
पवित्र स्थान विशेष ] में जाते हैं। (बहिष्पवमाने स्तुते अग्नीत् आह—अग्नीन् विहर,
बर्हिः स्तृणीहि, पुरोडाशान् अलङ्कुरु इति ) बहिष्पवमान की स्तुति किये जाने पर
अग्नीत् [ अग्नि प्रदीपक ऋत्विज् ] कहता है—तू अग्नियों को विस्तृत कर, आसन बिछा और
पुरोडाशों [ पक्वान्न विशेषों ] को सजा । (यज्ञम् एव अपराजित्य पुनः तन्वानाः आयन्ति,
अङ्गारैः द्वे सवने विहरति, शलाकाभिः सशुक्रत्वाय तृतीयसवनम्) यज्ञ को न हरा कर
फिर [ उसको ] फैलाते हुये वे आते हैं, अङ्गारों [ निर्धूम अग्नियों ] से दोनों सवनों
[ प्रातःसवन, माध्यन्दिन सवन ] को वह विस्तृत करता है, और शलाकाओं से समान वीरत्व
के लिये तृतीय सवन को [ विस्तृत करता है ] । (अथो एवम् एव एतत् सम्भवति,
दक्षिणतः वै देवानां यज्ञं रक्षांसि अजिघांसन्, तानि आग्नीध्रेण अपाघ्नत ) फिर ऐसा
ही यह हो सकता है—दक्षिण [ दक्षिण आदि ] दिशा में ही देवताओं के यज्ञ को राक्षसों ने
नाश करना चाहा, उनको आग्नीध्र [ अग्नि प्रज्वालन ] द्वारा [ देवताओं ने ] हरा दिया ।
( तस्मात् दक्षिणामुखः तिष्ठन् अग्नीत् यज्ञस्य अभिजित्यै रक्षसाम् अपहत्यै रक्षसाम्
अपहत्यै प्रत्याश्रावयति ) इसलिये दक्षिण मुख बैठा हुआ अग्नीत् [ अग्नि प्रदीपक ऋत्विज् ]
यज्ञ की पूरी जीत के लिये और राक्षसों की हार के लिये, राक्षसों की हार के लिये स्तुति
सुनाता है ॥ १६ ॥
भावार्थः—जैसे यज्ञ में अग्नि प्रज्वलित करके यज्ञ के विघ्नों को हटाते हैं, वैसे ही
मनुष्य पराक्रम बढ़ाकर शत्रुओं का नाश करें ॥ १६ ॥
कण्डिका १७ ॥
तदाहुः, अथ कस्मात् सौम्य एवाध्वरे प्रवृत्ताहुतीर्जुह्वति, न हविर्यज्ञ इति ।
अकृत्स्ना वा एषा देवयज्या, यद्धविर्यज्ञः । अथ हैषैव कृत्स्ना एषा देवयज्या, यत्
सौम्योऽध्वरः, तस्मात् सौम्य एवाध्वरे प्रवृत्ताहुतीर्जुह्वति । जुष्टो वाचे भूयासं जुष्टो
वाचस्पतये देवि वाग् यद्वाचो मधुमत्तमं, तस्मिन्मा धाः स्वाहा वाचे स्वाहा वाचस्पतये
स्वाहा सरस्वत्यै स्वाहा सरस्वत्या इति, पुरस्तात् स्वाहाकारेण जुहोति । तस्माद्वाग्
अत ऊर्ध्वमुत्सृष्टा यज्ञं वहति । मनसोन्तरा, मनसा हि मनः प्रीतम् । तदु हैके
सप्ताहुतीर्जुह्वति, सप्त च्छन्दांसि प्रवृत्तानि प्रतिमन्त्रमिति वदन्तः । यथा मेखला
पर्यस्यते मेध्यस्य चामेध्यस्य च विहृत्या एवं हवैते न्युप्यन्ते मेध्यस्य चामेध्यस्य च
वर्णसिपर्णसि० ( उ० ४ । १०७ ) त्रिधृषा प्रागल्भ्ये—ण्यप्रत्ययः, ऋकारस्य इकारः,
यद्वा धिष शब्दे—ण्यः । अग्नीत् ( विहरति ) विस्तारयति (अपराजित्यै) अपराभवाय
(खलु) निषेधे (अङ्गारैः) अङ्गिमदिमन्दिभ्य आरन् ( उ० ३ । १३४ ) अगि गतौ—
आरन् । निर्धूमाग्निभिः (सशुक्रत्वाय) समानवीर्यत्वाय ( सम्भवति ) समर्थो भवति
(अपाघ्नत) पराजितवन्तः । नाशितवन्तः ॥
कण्डिका १७ ॥ प्रवृत्त आहुतियों का वर्णन ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० १७ ३४५
विहृत्यै यज्ञस्य विहृत्यै । प्राचीनं हि धिष्ण्येभ्यो देवानां लोकाः, प्रतीचीनं मनुष्याणाम् ।
तस्मात् सोमं पिबता प्राञ्चो धिष्ण्या नोपसर्प्याः । जनं ह्येतद्देवलोकं ह्यध्यारोहन्ति,
तेषामेतदायतनं चोदयनं च, यदाग्नीध्रं च सदश्च । तद्योऽविद्वान् सञ्चरति, आर्त्ति-
मार्च्छति । अथ यो विद्वान् सञ्चरति, न स धिष्णीयामार्त्तिमार्च्छति ॥ १७ ॥
कण्डिका १७ ॥ प्रवृत्त आहुतियों का वर्णन ॥
( तत् आहुः, अथ कस्मात् सौम्ये एव अध्वरे प्रवृत्ताहुतीः जुह्वति न हविर्यज्ञे
इति ) यह कहते हैं-फिर किस लिये सोम वाले ही यज्ञ में प्रवृत्ताहुति [ लगातार आहुतियों ]
को वे देते हैं और हविर्यज्ञ में नहीं। ( अकृत्स्ना वै एषा देवयज्या, यत् हविर्यज्ञः )
[ उत्तर ] असम्पूर्ण ही यह देवयज्या है जो हविर्यज्ञ है । ( अथ ह एषा एषा एव कृत्स्ना
देवयज्या, यत् सौम्यः अध्वरः, तस्मात् सौम्ये एव अध्वरे प्रवृत्ताहुतीः जुह्वति ) फिर
यह ही निश्चय करके सम्पूर्ण देवयज्या है, जो सोम वाला यज्ञ है, इसलिये सोम वाले ही
यज्ञ में प्रवृत्त आहुतियां वे देते हैं। ( वाचे जुष्टः भूयासम्, वाचस्पतये जुष्टः, देवि वाक्
यत् वाचः मधुमत्तमम्, तस्मिन् मा धाः स्वाहा, वाचे स्वाहा, वाचस्पतये स्वाहा,
सरस्वत्यै सरस्वत्यै स्वाहा इति पुरस्तात् स्वाहाकारेण जुहोति ) मैं वाणी के लिये प्रसन्न
होऊँ, वाचस्पति [ वाणी के स्वामी परमात्मा ] के लिये प्रसन्न [ होऊँ ] हे देवि वाणी ! जो
वाणी का अत्यन्त मधुर कर्म है उसमें मुझको स्वाहा [ सुवाणी के साथ ] धारण कर, वाणी
के लिए स्वाहा [ सुन्दर वाणी वा आहुति ] है, वाचस्पति के लिये स्वाहा है, सरस्वती
[ विज्ञानवती विद्या ] के लिए, सरस्वती के लिए स्वाहा है—इस मन्त्र से पहिले स्वाहा शब्द
के साथ वह हवन करता है। ( तस्मात् वाक् अतः ऊर्ध्वम् उत्सृष्टा यज्ञं वहति ) इसलिए
इसके उपरान्त वाणी छुटी हुई होकर यज्ञ को ले चलती है । ( मनसः अन्तरा मनसा हि
मनः प्रीतम् ) मन के भीतर मन के साथ ही मन प्रसन्न रहता है ।
( तत् उ ह एके सप्त आहुतीः जुह्वति, सप्त छन्दांसि प्रतिमन्त्रं प्रवृत्तानि इति
वदन्तः ) फिर कोई कोई सात आहुतियां देते हैं—सात छन्द एक-एक मन्त्र में प्रवृत्त हैं—
ऐसा कहते हुये । ( यथा मेखला मेध्यस्य च अमेध्यस्य च विहृत्यै पर्यस्यते, एवं ह एव
एते मेध्यस्य च अमेध्यस्य च यज्ञस्य विहृत्यै विहृत्यै न्युप्यन्ते ) [ उत्तर ] जिस प्रकार
मेखला [ यज्ञ सीमा ] पवित्र वस्तु के और अपवित्र वस्तु के अलग करने के लिए डाली
जाती है, वैसे ही यह [ पदार्थ ] पवित्र एवं अपवित्र वस्तु के [पवित्र हुए २] यज्ञ के विस्तार
के लिए, विस्तार के लिए ही [ अग्नि में ] डाले जाते हैं। ( धिष्ण्येभ्यः हि प्राचीनं देवानां
लोकाः, प्रतीचीनं मनुष्याणाम्) अग्नियों से पूर्व दिशा वाला स्थान ही देवताओं के और पश्चिम
१७—( जुह्वति ) प्रक्षिपन्ति ( अकृत्स्ना ) असम्पूर्णा ( जुष्टः ) प्रीतः । सेवितः
( मधुमत्तमम् ) अतिशयेन माधुर्य्ययुक्तं कर्म ( सरस्वत्यै ) विज्ञानयुक्तायै वाचे
( पुरस्तात् ) अग्रे ( उत्सृष्टा ) त्यक्ता ( प्रीतम् ) प्रसन्नम् ( मेखला ) यज्ञसीमा
( मेध्यस्य ) पवित्रपदार्थस्य ( अमेध्यस्य ) अपवित्रव्यवहारस्य ( विहृत्यै ) वि+हृञ्
हरणे—क्तिन् । पृथक्करणाय । विस्ताराय ( प्राचीनम् ) पूर्वदिशि वर्तमानं स्थानम्
कण्डिका १८ ॥
३४६ 'गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० १८
दिशा वाला स्थान मनुष्यों के लोक हैं । (तस्मात् सोमं पिबता प्राञ्चः धिष्ण्याः न उपसर्प्याः)
इसलिए सोम पीने वाले पुरुष करके पूर्व दिशा वाली अग्नियें अब न प्राप्त की जावें । ( एतत्
हि जनं देवलोकं हि अध्यारोहन्ति ) इससे ही जन [ महत्लोक से ऊपर वाले ] देवलोक
को ही वे चढ़ जाते हैं । (तेषाम् एतत् आयतनम् च उदयनं च, यत् आग्नीध्रं च सदः च)
उनका यह विश्राम स्थान और उदय स्थान है जो आग्नीध्र [ अग्नि प्रज्वलन ] और सदः
[ बैठक ] है । (तत् यः अविद्वान् सञ्चरति, आर्तिम् आच्छर्ति ) इसलिए जो अजानकार
[ यज्ञ ] करता है, वह पीड़ा पाता है । ( अथ यः विद्वान् सञ्चरति, सः धिष्णीयाम् आर्तिं
न आच्छर्ति ) और जो विद्वान् [ यज्ञ ] करता है, वह अग्नि सम्बन्धी पीड़ा नहीं
पाता है ॥ १७ ॥
भावार्थ :—मनुष्यों को चाहिये कि सदा समय के अनुकूल वाणी बोलें, पवित्र और
अपवित्र की सीमा करें और यथायोग्य सब को बैठक देवें ॥ १७ ॥
कण्डिका १८ ॥
प्रजापतिर्वै यज्ञः, तस्मिन् सर्वे कामाः सर्वा इष्टीः सर्वममृतत्वम् । तस्य हैते
गोप्तारः, यद्धिष्ण्याः१, तान् सदः प्रस्रप्स्य२न् नमस्करोति, नमो नम इति । न हि
नमस्कारमतिदेवाः, ते ह नमसिताः कर्त्तारमतिसृजन्तीति । तत एतं प्रजापतिं यज्ञं प्रपद्यते,
नमो नम इति । न हि नमस्कारमतिदेवाः, स तत्रैव यजमानः सर्वान् कामानाप्नोति
सर्वान् कामानाप्नोति ॥ १८ ॥
कण्डिका १८ ॥ प्रजापति को नमस्कार ॥
( प्रजापतिः वै यज्ञः, तस्मिन् सर्वे कामाः सर्वाः इष्टीः सर्वम् अमृतत्वम् )
प्रजापति [ प्रजापालक ] ही यज्ञ [ संगति व्यवहार ] है, उसमें सब मनोरथ, सब यज्ञ
क्रियायें और सब अमरपन [ मोक्ष आनन्द ] है । ( तस्य ह एते गोप्तारः यत् धिष्ण्याः,
तान् सदः प्रस्रप्स्यन् नमस्करोति, नमो नमः इति ) उसके ही यह रक्षक हैं, जो अग्नि
देवता वाले [ ऋत्विज् ] हैं, उनको सद [ यज्ञशाला ] में जाने की इच्छा करता हुआ
[ यजमान ] नमस्कार करता है—नमो नमः [बहुत बहुत नमस्कार है] । ( देवाः नमस्कारम्
अति.न हि, ते ह नमसिताः कर्त्तारम् अतिसृजन्ति ) देवता [ विद्वान् लोग ] नमस्कार
( प्रतीचीनम् ) पश्चिमदिशि वर्त्तमानं स्थानं (प्राञ्चः) पूर्वदिशि वर्तमानाः (न) सम्प्रति ।
निषेधे ( जनम् ) महोलोकादूर्ध्वलोकम् ( आयतनम् ) विश्रामस्थानम् ( उदयनम् )
उदयस्थानम् ( धिष्णीयाम् ) अग्निसम्बन्धिनीम् ॥
१८—( इष्टीः ) पूर्वसवर्णदीर्घः । इष्टयः । यज्ञक्रियाः ( धिष्ण्याः ) अग्नि-
देवताकाः । ऋत्विजः ( प्रस्रप्स्यन् ) प्रगमिष्यन् ( अति ) अतिक्रम्य । तिरस्कृत्य
( कर्त्तारम् ) नमस्कर्त्तारम् ( अतिसृजन्ति ) आशीर्वादं ददति ॥
.१. पू. सं. "धिष्ण्यीयः" इति पाठः ॥
२. पू. सं. "प्रसृप्स्यन् मस्करोति" इति पाठः ॥ सम्पा० ॥
कण्डिका १९ ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २। क० १९ ३४७
का तिरस्कार करके नहीं रहते, वे अवश्य [ दूसरों से ] नमस्कार किये गये नमस्कार करने
वाले को [ आशीर्वाद ] देते हैं [ यह गोप्ताओँ को आशीर्वाद का विषय हुआ ] । ( ततः
एतं प्रजापतिं यज्ञं प्रपद्यते, नमो नमः इति ) फिर इस प्रजापति यज्ञ में वह [ यजमान ]
पहुँचता है--नमो नमः [ कहता है ] । ( देवाः नमस्कारम् अति न हि, सः यजमानः
तत्र एव सर्वान् कामान् आप्नोति सर्वान् कामान् आप्नोति ) देवता [ विद्वान् लोग ]
नमस्कार का तिरस्कार करके नहीं रहते, वह यजमान उस [नमस्कार करने] में सब मनोरथों
को पाता है, सब मनोरथों को पाता है ॥ १८ ॥
भावार्थ :--बड़े बड़ों की आदरपूर्वक सम्मति मानने से मनुष्य के मनोरथ सिद्ध
होते हैं ॥ १८ ॥
कण्डिका १९ ॥
यो वै सदस्यान् गन्धर्वान् वेद, न सदस्यामार्ट्तिमार्च्छति । सदः प्रसृप्सन् ब्रूयादु-
पद्रष्ट्रे नम इति, अग्निर्वे द्रष्टा, तस्मा उ एवात्मानं परिदधाति सर्वमायुरेति न पुरा
जरसः प्रमीयते, य एवं वेद । १ । सदः प्रसृप्य ब्रूयादुपश्रोत्रे नम इति । वायुर्वा उपश्रोता,
तस्मा उ एवात्मानं परिदधाति सर्वमायुरेति न पुरा जरसः प्रमीयते, य एवं वेद । २ ।
सदः प्रसर्पन् ब्रूयात्, अनुख्यात्रे नम इति आदित्यो वा अनुख्याता तस्मा उ एवात्मानं
परिदधाति सर्वमायुरेति न पुरा जरसः प्रमीयते, य एवं वेद । ३ । सदः प्रसृप्तो ब्रूयात्,
उपद्रष्ट्रे नम इति । ब्राह्मणो वा उपद्रष्टा, तस्मा उ एवात्मानं परिदधाति सर्वमायुरेति
न पुरा जरसः प्रमीयते, य एवं वेद । ४ । एते वै सदस्या गन्धर्वाः । स य¹ एवमेतान्
सदस्यान् गन्धर्वान्विद्वान् सदः प्रसर्पति, स सदस्यामार्तिमार्च्छति । अथ यो विद्वान्
सञ्चरति, न सदस्यामार्तिमार्च्छति । एतेन ह स्म वा अङ्गिर²सः सर्वं सदः पर्य्याहुः,
ते न सदस्यामार्त्तिमार्च्छन्ति । अथ यान् कामयेत न सदस्यामार्त्तिमार्च्छेयुरिति, तेभ्य
एतेन सर्वं सदः परिब्रूयात्ते न सदस्यामार्त्तिमार्च्छन्ति । अथ यं कामयेत प्रमीयेतेति,
तमेतेभ्य आवृश्चेत् प्रमीयते ॥ १६ ॥
कण्डिका १९ ॥ सदस्य गन्धर्वों को नमस्कार ॥
( यः वै सदस्यान् गन्धर्वान् वेद, सदस्याम् आर्त्तिं न आर्च्छति ) जो [ यजमान ]
सदस्य [ यज्ञशाला में बैठने वाले ] गन्धर्वों [ वेदवाणी वा पृथिवी धारण करने वाले विद्वानों ]
को जानता है, वह यज्ञशाला में होने वाली पीड़ा को नहीं पाता है । ( सदः प्रसृप्सन्
ब्रूयात्, उपद्रष्ट्रे नमः इति ) सद [ यज्ञशाला ] में जाना चाहता हुआ [ यजमान ]
बोले-उपद्रष्टा [ अधिक देखने वाले ] को नमस्कार है, ( अग्निः वै द्रष्टा तस्मै उ एव
१६- ( सदस्यान् ) सदसि यज्ञशालायां भवान् ( गन्धर्वान् ) गां वाणीं पृथिवीं
गतिं वा धरतीति गन्धर्वः । कृगृशॄदृभ्यो वः ( उ० १ । १५५ ) गो+धृञ् धारणे—
वप्रत्ययः, गोशब्दस्य गम् । वेदवाणीधारकान् भूमिधारकान् ( उपद्रष्ट्रे )
१. पू. सं. “यः” इति नास्ति ॥ २. पू. सं. ‘आङ्गिरसः’ इति पाठः ॥ सम्पा० ॥
३४८ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० १६
आत्मानं परिदधाति, सर्वम् आयुः एति, जरसः पुरा न प्रमीयते, यः एवं वेद १ ) अग्नि
ही द्रष्टा [ देखने वाला, ज्योति वाला ] है, उसके लिये [ उसके समान बल पाने के लिये ]
ही अपने को वह सब प्रकार पुष्ट करता है, पूर्ण आयु पाता है, और बुढ़ापे से पहिले नहीं
मरता, जो ऐसा जानता है। १। ( सदः प्रसृप्य ब्रूयात्—उपश्रोत्रे॑ नमः इति ) सद
[ यज्ञशाला ] को चलकर वह बोले—उपश्रोता [ बहुत सुनने वाले ] के लिये नमस्कार है।
( वायुः वै उपश्रोता, तस्मै उ एव आत्मानं परिदधाति, सर्वम् आयुः एति, जरसः पुरा
न प्रमीयते, यः एवं वेद २ ) वायु ही उपश्रोता [ भले प्रकार सुनने वाला, सुनने का
साधन ] है, उसके लिये [ उसके समान बल पाने के लिये ] ही अपने को वह सब प्रकार
पुष्ट करता है, पूर्ण आयु पाता है, और बुढ़ापे से पहिले नहीं मरता, जो ऐसा जानता
है। २। ( सदः प्रसर्पन् ब्रूयात्, अनुख्यात्रे नमः इति ) यज्ञशाला में आगे को चलता हुआ
वह बोले—अनुख्याता [ निरन्तर प्रसिद्धि करने वाले ] के लिये नमस्कार है। ( आदित्यः
वै अनुख्याता तस्मै उ एव आत्मानं परिदधाति, सर्वम् आयुः एति, जरसः पुरा न
प्रमीयते, यः एवं वेद ३ ) प्रकाशमान सूर्य ही [ अनुख्याता ] प्रसिद्धि करने वाला है,
उसके लिये [ उसके समान बल पाने के लिये ] ही वह अपने को सब प्रकार पुष्ट करता है,
सम्पूर्ण आयु पाता है, और बुढ़ापे से पहिले नहीं मरता, जो ऐसा जानता है। ३ । ( सदः
प्रसृतः ब्रूयात्, उपद्रष्ट्रे॑ नमः इति) यज्ञशाला में पहुँचा हुआ वह कहे—उपद्रष्टा [भली भांति
देखने वाले] के लिये नमस्कार है। (ब्राह्मणः वै उपद्रष्टा तस्मै उ एव आत्मानं परिदधाति,
सर्वम् आयुः एति, जरसः पुरा न प्रमीयते, यः एवं वेद ४ ) ब्राह्मण [ वेदवेत्ता ब्रह्मा ]
ही उपद्रष्टा है, उसके लिये [ उसके समान बल पाने के लिये ] ही वह अपने को सब प्रकार
पुष्ट करता है, सम्पूर्ण आयु पाता है, और बुढ़ापे से पहिले नहीं मरता, फिर जो ऐसा जानता
है। ४। ( एते वै सदस्याः गन्धर्वाः ) यह ही सदस्य [ यज्ञशाला में बैठने वाले ] गन्धर्व
[ वेदवाणी वा पृथिवी के धारण करने वाले ] हैं। ( सः यः एवम् एतान् सदस्यान्
गन्धर्वान् अविद्वान् सदः प्रसर्पति, सः सदस्याम् आर्त्तिम् आर्च्छति) फिर जो इस प्रकार इन
सदस्य गन्धर्वों को न जानता हुआ पुरुष यज्ञशाला में घुस जाता है, वह यज्ञशाला सम्बन्धी
पीड़ा पाता है। ( अथ यः विद्वान् सञ्चरति सदस्याम् आर्त्तिम् न आर्च्छति ) फिर जो
[ इनको ] जानता हुआ पुरुष [ यज्ञशाला में ] चलता है, वह यज्ञशाला सम्बन्धी पीड़ा
नहीं पाता। ( एतेन ह स्म वै अङ्गिरसः सर्वं सदः पर्य्याहुः, ते सदस्याम् आर्तिं न
आर्च्छन्ति ) इस [ व्यवहार ] से ही आङ्गिरस [ वेदवेत्ता लोग ] सब यज्ञशाला का बखान
करते हैं, वे यज्ञ सम्बन्धी पीड़ा नहीं पाते। ( अथ यान् कामयेत सदस्याम् आर्तिं न
आर्च्छेयुः इति, तेभ्यः एतेन सर्वं सदः परिब्रूयात्, ते सदस्याम् आर्तिं न आर्च्छन्ति )
फिर वह जिन [ पुरुषों ] को चाहे—यह लोग यज्ञशाला सम्बन्धी पीड़ा न पावें—उनसे इस
उप+दृशिर् प्रेक्षणे—तृच् । अधिकदर्शकाय ( परिदधाति ) सर्वतः पोषयति ।
समर्पयति ( प्रमीयते ) प्रम्रियते ( उपश्रोत्रे ) अधिकश्रवणसाधकाय ( अनुख्यात्रे )
निरन्तरख्यापकाय । प्रसिद्धिकारकाय ( अविद्वान् ) अजानन् ( अङ्गिरसः )
वेदवेत्तारः ॥
कण्डिका २० ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २० १४९
प्रकार सब यज्ञशाला को वह [ ब्रह्मा ] बता देवे, वे यज्ञशाला सम्बन्धी पीड़ा नहीं पाते हैं।
( अथ यं कामयेत प्रमीयेत इति, तम् एतेभ्यः आवृश्चेत् प्रमीयते ) फिर जिस [ पुरुष ]
को चाहे--वह मर जावे, उसको इन [ लोगों ] के हित के लिये वह छेद डाले, वह मर
जाता है ॥ १६ ॥
भावार्थः--मनुष्य सत्कर्मियों के आदर और दुष्कर्मियों के निरादर से संसार में
बड़ाई पाते हैं ॥ १६ ॥
कण्डिका २० ॥
तदाहुः यदैन्द्रो यज्ञोऽथ कस्मात् द्वावेव प्रातःसवने प्रस्थितानां प्रत्यक्षादैन्द्रीभ्यां
यजतो होता चैव ब्राह्मणाच्छंसी च। इदं ते सोम्यं मध्विति होता यजति । इन्द्र त्वा
वृषभं वयमिति ब्राह्मणाच्छंसी, नानादेवत्याभिरितरे, कथं तेषामैन्द्रचो भवन्ति ।
मित्रं वयं हवामह इति, मैत्रावरुणो यजति । वरुणं सोमपीतय इति, यद्वै किञ्च पीतवत्,
तदैन्द्र' रूपं, तेनेन्द्रं प्रीणाति । मरुतो यस्य हि क्षय इति, पोता यजति । स
सुगोपातमो जन इति, इन्द्रो वै गोपाः, तदैन्द्र' रूपं तेनेन्द्रं प्रीणाति । अग्ने
पत्नीरिहावहेति, नेष्टा यजति । त्वष्टारं सोमपीतय इति, यद्वै किञ्च पीतवत्, तदैन्द्र'
रूपं, तेनेन्द्र प्रीणाति । उक्षानाय वशानायेत्याग्नीध्रो यजति । सोमपृष्ठाय वेधस इति,
इन्द्रो वै वेधाः, तदैन्द्र' रूपं, तेनेन्द्र प्रीणाति । प्रातर्यावभिरागतं देवेभिर्जेन्यावसू,
इन्द्राग्नी सोमपीतय इति स्वयं समृद्धा अच्छावाकस्यैवमु हैता ऐन्द्रचः भवन्ति,
यन्नानादेवत्याः तेनान्य देवताः प्रीणाति । यद्गायत्र्यः तेनाग्नेय्यः, तस्मादेता-
भित्रयमवाप्तं भवति ॥ २० ॥
कण्डिका २० ।। प्रातःसवन में इन्द्र आदि के लिये हवि का निर्णय ।।
( तत् आहुः, यत् ऐन्द्रः यज्ञः, अथ कस्मात् द्वौ एव होता च एव ब्राह्मणाच्छंसी
च प्रातःसवने प्रस्थितानां प्रत्यक्षात् ऐन्द्रीभ्यां यजतः ) फिर वे [ ब्रह्मवादी ] कहते
हैं--जब इन्द्र देवता वाला यज्ञ है, फिर क्यों दो ही होता और ब्राह्मणाच्छंसी [ दूसरे
ऋत्विजों को छोड़कर ] प्रातःसवन में उपस्थित [ सोमयज्ञों ] के बीच प्रत्यक्ष दो इन्द्र
देवता वाली ऋचाओं से यज्ञ करते हैं। ( इदं ते सोम्यं मधु- इति होता यजति, इन्द्र
त्वा वृषभं वयम् इति ब्राह्मणाच्छंसी, नानादेवत्याभिः इतरे, कथं तेषाम् ऐन्द्रयः
भवन्ति ) इदं ते सोम्यं मधु- इस मन्त्र से होता यज्ञ करता है, इन्द्र त्वा वृषभं वयम्-
इससे ब्राह्मणाच्छंसी; और अनेक देवता वाली ऋचाओं से दूसरे [ ऋत्विज् यज्ञ करते
हैं ] कैसे इन लोगों की इन्द्र देवता वाली ऋचायें हैं। ( मित्रं वयं हवामहे- इति
मैत्रावरुणः यजति, वरुणं सोमपीतये- इति वै यत् किंच पीतवत्, तत् ऐन्द्र' रूपम्,
२०- ( यत् ) यस्मात् कारणात् ( ऐन्द्रः ) इन्द्रदेवताकः ( प्रस्थितानाम् )
उपस्थितानां सोमयागानां मध्ये ( प्रत्यक्षात् ) श्रोत्रप्रत्यक्षेण ( सोम्यम् ) ६. घृतमयम्
( मधु ) मधुरं रसम् ( वृषभम् ) बलिष्ठम् ( ऐन्द्रद्यः ) इन्द्र--अण्, ङीप्, इन्द्रसम्बन्धिन्यः
३५० गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २०
तेन इन्द्रं प्रीणाति ) मित्रं वयं हवामहे—इस मन्त्र से मैत्रावरुण [ प्राण और अपान की
विद्या जानने वाला ] यज्ञ करता है, वरुणं सोमपीतये—[ उस मन्त्र के सोमपीतये पद में ]
जो कुछ पीत शब्द वाला पद है, वह इन्द्र का रूप है, उससे इन्द्र को वह प्रसन्न करता है।
( मरुतो यस्य हि क्षये—इति पोता यजति, स सुगोपातमो जनः—इति इन्द्रः
वै गोपाः, तत् ऐन्द्रं रूपं, तेन इन्द्रं प्रीणाति ) मरुतो यस्य हि क्षये—इस मन्त्र से पोता
यज्ञ करता है, स सुगोपातमो जनः—[ उस मन्त्र के सुगोपातम शब्द में ] इन्द्र ही गोपा
[ पृथिवी का रक्षक ] है, वह इन्द्र का रूप है, उससे इन्द्र को वह प्रसन्न करता है। ( अग्ने
पत्नीरिहावह—इति नेष्टा यजति, त्वष्टारं सोमपीतये—इति यत् वै किंच पीतवत्,
तत् ऐन्द्रं रूपं तेन इन्द्रं प्रीणाति ) अग्ने पत्नीरिहावह—इस मन्त्र से नेष्टा [ नेता पुरुष ]
यज्ञ करता है, त्वष्टारं सोमपीतये—[ उस मन्त्र के सोमपीतये पद में ] जो कुछ पीत शब्द
वाला पद है, वह इन्द्र का रूप है, उससे इन्द्र को वह प्रसन्न करता है। ( उक्षान्नाय
वशान्नाय—इति आग्नीध्रः यजति, सोमपृष्ठाय वेधसे—इति इन्द्रः वै वेधाः, तत् ऐन्द्रं
रूपं, तेन इन्द्रं प्रीणाति ) उक्षान्नाय वशान्नाय—इस मन्त्र से आग्नीध्र [ अग्नि जलाने वाला
पुरुष ] यज्ञ करता है, सोमपृष्ठाय वेधसे—[ उस मन्त्र के इस भाग में ] इन्द्र ही वेधा
[ बुद्धिमान् ] है, वह इन्द्र का रूप है, उससे वह इन्द्र को प्रसन्न करता है। ( प्रातर्यावभि-
रागतं देवेभिर्जेन्यावसू इन्द्राग्नी सोमपीतये—इति अच्छावाकस्य स्वयं समृद्धाः एवम्
उ ह एताः ऐन्द्र्यः भवन्ति ) प्रातर्यावभिरागतं······यह सब अच्छावाक [ ऋत्विज् ]
की अपने आप समृद्ध [ सम्पूर्ण ऋचायें ] इस प्रकार से ही इन्द्र देवता वाली हैं। ( यत्
नानादेवत्याः, तेन अन्याः देवताः प्रीणाति ) जो अनेक देवता वाली ऋचायें हैं, उससे
दूसरे देवताओं को वह प्रसन्न करता है। ( यत् गायत्र्यः, तेन आग्नेय्यः ) जो गायत्री
ऋचः ( मित्रम् ) प्राणम् ( वरुणम् ) अपानम् (पीतवत्) पीतशब्दयुक्तं पदम् (प्रीणाति)
तोषयति ( मरुतः ) हे शूरविद्वांसः ! ( क्षये ) क्षि निवासगत्योः, ऐश्वर्य्ये च—अच् ।
ऐश्वर्य्ये ( सुगोपातमः ) अतिशयेन सुष्ठु पृथिवीरक्षकः (पत्नीः) पालनशक्तीः (वह)
द्विकर्मकः ।' प्रापय (त्वष्टारम् ) सूक्ष्मकर्तारं गुणम् (उक्षान्नाय ) श्वन्नुक्षन्पूषन्० (उ०
१ । १५६ ) उक्ष सेचने वृद्धौ च—कनिन् । उक्षा महन्नाम—निघ० ३ । ३ । उक्षभ्यो
महद्भ्यः प्रबलेभ्योऽन्नं यस्मात् तस्मै । प्रबलानां भोजनदात्रे ( वशान्नाय ) वशिरण्योरुप-
संख्यानम् ( वा० पा० ३ । ३ । ५८ ) वश स्पृहयाम्--अप्,--टाप् । वशाभ्यो वशी-
भूताभ्यः प्रजाभ्योऽन्नं यस्मात् तस्मै । निर्बलप्रजानां भोजनदात्रे ( सोमपृष्ठाय ) पृषु
सेचने—थक् । ऐश्वर्यस्य सेचकाय वर्धकाय ( वेधसे ) मेधाविने--निघ० ३ । १५
( प्रातर्यावभिः ) प्रातर्गामिभिः ( आगतम् ) आगच्छतम् ( देवेभिः ) देवैः । विद्वद्भिः
( जेन्यावसू ) वृञ एण्यः ( उ० ३ । ६८ ) जि जये—एण्यः, स च ङित् १ । जयशील-
धनवन्तौ ( गायत्र्यः ) गायत्रीच्छन्दोभियुक्ताः ( आग्नेयः ) अग्निदेवताकः ( त्रयम् )
इन्द्रानानादेवताग्नयः—इति त्रिविधदेवतासम्बद्धं त्रित्वम् ( अवाप्तम् ) प्राप्तम् ॥
१. वस्तुतः उक्त प्रक्रिया के अनुसार इस शब्द का सिद्ध होना असम्भव है । इसे अव्युत्पन्न
माना जा सकता है ॥ सम्पा० ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २० ३५१
छन्द वाली हैं, उससे वे अग्नि देवता वाली ऋचायें हैं। (तस्मात् एताभिः त्रयम् अवाप्तं
भवति) इसलिये इन [ऋचाओं] से [इन्द्र, नाना देवता और अग्नि का] त्रित्व पाया
जाता है ॥ २० ॥
भावार्थः—विद्वानों [देवताओं] की स्तुति उनके गुण कर्म स्वभाव के अनुसार
होनी चाहिये ॥ २० ॥
विशेषः १—इस कण्डिका को ऐतरेय ब्रा० ६ । १० से मिलाओ ॥
विशेषः २—(वावेव) के स्थान पर (ह्यावेव) ऐतरेय ब्राह्मण से, और (जन्यावसू)
के स्थान पर (जेन्यावसू) पं० ब्रा० और वेद से शुद्ध किया है ॥
विशेषः ३—सङ्केत वाले मन्त्र अर्थ सहित यहाँ लिखे जाते हैं ॥
१—इदं ते सोम्यं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः । जुषाण इन्द्र तत् पिब—ऋ० सा०
भा० ८ । ६५ । ८ ॥ (इन्द्र) हे इन्द्र ! [बड़े ऐश्वर्य वाले राजन् ] (ते इदं सोम्यं मधु)
तेरे लिये यह अमृतमय रस (नरः) नेता लोगों ने (अद्रिभिः) शिलबट्टानों द्वारा
(अधुक्षन्) दुहा है, (तत्) उसको (जुषाणः) प्रसन्न होकर (पिब) तू पी ॥
२—इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे । स पाहि मध्वो अन्धसः—अथ०
२० । १ । १, ऋ० ३ । ४० । १ ॥ (इन्द्र) हे इन्द्र ! [बड़े ऐश्वर्य वाले राजन् ]
(त्वा वृषभम्) तुझ बलिष्ठ को (सुते) सिद्ध किये हुये (सोमे) ऐश्वर्य वा ओषधियों
के समूह में (वयं हवामहे) हम बुलाते हैं। (सः) सो तू (मध्वः) मधुर गुण वाले
(अन्धसः) अन्न की (पाहि) रक्षा कर ॥
३—मित्रं वयं हवामहे वरुणं सोमपीतये । जज्ञाना पूतदक्षसा—ऋ० १ । २३ ।
४ ॥ (वयम्) हम (जज्ञाना) विज्ञान कराने वाले, (पूतदक्षसा) पवित्र बल वाले
(मित्रम्) प्राण वायु (वरुणम्) और अपान वायु को (सोमपीतये) अमृत पीने के लिए
(हवामहे) बुलाते हैं ॥
४—मरुतो यस्य हि क्षये पाथा दिवो विमहसः । स सुगोपातमो जनः—अथ०
२० । १ । २ । ऋ० १ । ८६ । १ और यजु० ८ । ३१ ॥ (विमहसः) हे विविध पूजनीय
(मरुतः) शूर विद्वानों ! (यस्य) जिस [राजा] के (क्षये) ऐश्वर्यं में (दिवः)
उत्तम व्यवहारों की (पाथ) तुम रक्षा करते हो, (सः हि) वह ही (सुगोपातमः)
अच्छे प्रकार पृथिवी का अत्यन्त पालने वाला (जनः) पुरुष है ॥
५—अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप । त्वष्टारं सोमपीतये—ऋ० १ ।
२२ । ९ । यजु० २६ । २० ॥ (अग्ने) हे विज्ञानी पुरुष ! (इह) यहाँ पर (देवानाम्)
विजय चाहने वाले वीरों की (उशतीः) कामना करती हुई (पत्नीः) पालन शक्तियों को
(त्वष्टारम्) सूक्ष्म करने वाले गुण को (सोमपीतये) अमृत पीने के लिए (उप आ
वह) तू ला ॥
कण्डिका २१ ॥
३५२ गोपथब्राह्मण उत्तरभागे प्र० २ । व० २१ ॥
६--उक्षान्नाय वशान्नाय सोमपृष्ठाय॒ वेधसे । स्तोमैर्विधेमाग्नये--अथ० २० ।
१ । ३ । ऋ० ८ । ४३ । ११ ॥ ( उक्षान्नाय ) प्रबलों के अन्नदाता, ( वशान्नाय ) वशीभूत
[ निर्बल प्रजाओं ] के अन्नदाता, ( सोमपृष्ठाय ) ऐश्वर्य के सींचने वाले, ( वेधसे ) बुद्धिमान्
( अग्नये ) अग्नि [ समान तेजस्वी राजा ] को ( स्तोमैः ) स्तुति योग्य व्यवहारों से
( विधेम ) हम पूजा करें ॥
७--प्रातर्यावभिराग॒तं दे॒वेभि॑र्जेन्यावसू । इन्द्राग्नी सोमपीतये--ऋ० ८ । ३८ ।
७ ॥ ( जेन्यावसू ) हे जयशील धन वाले ( इन्द्राग्नी ) इन्द्र और अग्नि दोनों [ बिजुली
और अग्नि के समान राजा और मन्त्री ] ( प्रातर्यावभिः) प्रातःकाल चलने वाले ( देवेभिः )
विद्वानों के साथ ( सोमपीतये ) अमृत पीने के लिए ( आ गतम् ) तुम आओ ॥
कण्डिका २१ ॥
ते वै खलु सर्व एव माध्यन्दिने प्रस्थितानां प्रत्यक्षादैन्द्रीभिर्यजन्ति, अभितृष्ण-
वतीभिरेके पिबा सोममभि यमुग्र तर्द इति, होता यजति । स ईम्पाहि य ऋजीषी
तरुत्र इति, मैत्रावरुणः । एवा पाहि प्रत्नथा मन्दतु त्वेति, ब्राह्मणाच्छंसी । अर्वाङेहि
सोमकामन्त्वाहुरिति, पोता । तवायं सोमस्त्वमेह्यर्वाङिति, नेष्टा । इन्द्राय सोमाः
प्रदिवो विदाना इति, अच्छावाकः । आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहेति आग्नीध्रः । एवमु
हैता अभितृष्णवत्यो भवन्ति । इन्द्रो वै प्रातः सवनमभ्यजयत्, स एताभिर्माध्यन्दिनं
सवनमभ्यतृणत्१, तद्यदेताभिर्माध्यन्दिनं सवनमभ्यतृणत्१, तस्मादेता अभितृष्णवत्यो
भवन्ति ॥ २१ ॥
कण्डिका २१ ॥ माध्यन्दिन सवन में इन्द्र को हवि ॥
( ते वै खलु सर्वे एव माध्यन्दिने प्रस्थितानां प्रत्यक्षात् ऐन्द्रीभिः यजन्ति,
एके अभितृष्णवतीभिः ) वे सब ही [ ऋत्विज् ] माध्यन्दिन सवन में उपस्थित [ सोम
यज्ञों ] के बीच प्रत्यक्ष इन्द्र शब्द वाली ऋचाओं से यज्ञ करते हैं और कोई कोई अभितृष्णवती
[ अभि सहित तृद धातु के रूप वाली ऋचाओं ] से [ यज्ञ करते हैं, जैसे ]-( पिबा
सोममभि यमुग्र तर्दः-इति होता यजति, स ईम् पाहि यः ऋजीषी तरुत्रः-इति
मैत्रावरुणः, एवा पाहि प्रत्नथा मन्दतु त्वा-इति ब्राह्मणाच्छंसी ) पिबा
सोममभि......-इस मन्त्र से होता यज्ञ करता है, स ईम् पाहि......-इससे मैत्रावरुण,
२१-( प्रस्थितानाम् ) उपस्थितसोमयागानां मध्ये ( अभितृष्ण२वतीभिः )
अभिपूर्र्वस्य तृदिर् हिंसानादरयोः इति धातोः रूपं यासु ताभिः ऋग्भिः ( उग्रः)
तेजस्विन् ( तर्दः) नाशितवानसि ( ईम् ) प्राप्तं वस्तु ( ऋजीषी ) अर्जेॠजी च
( उ० ४ । २८ ) अर्ज अर्जने-ईषन् कित्, ऋजीष-इनिः । सरलस्वभावः ( तरुत्रः )
अशितादिभ्य इत्रोत्रौ ( उ० ४ । १७३ ) तृ॒ प्लवनसं तरणयोः अभिभवे च-उत्रप्र-
१. पूं. सं. अभ्यतृणवत् इति पाठः ॥
२. अभि + तृष्ण + मतुप् + ङीप् यह इसका विभज्यान्वाख्यान है ॥ सम्पा० ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २१ १५३
एवापाहि प्रत्नथा......—इससे ब्राह्मणाच्छंसी [ यज करता है, इन तीन मन्त्रों में अभि सहित
तृद धातु और इन्द्र शब्द का प्रयोग है ] ॥
( अर्वाङेहि सोमकामं त्वाहुः—इति पोता, तवायं सोमस्त्वमेह्यर्वाङ्—इति
नेष्टा, इन्द्राय सोमाः प्रदिवो विदानाः—इति अच्छावाकः, आपूर्णो अस्य कलशः
स्वाहा—इति आग्नीध्रः) अर्वाङेहि...—इस मन्त्र से पोता, तवायं सोम...—इससे नेष्टा,
इन्द्राय सोमाः......—इससे अच्छावाक, आपूर्णो अस्य... इससे आग्नीध्र [ यज करता है,
यह चार मन्त्र इन्द्र शब्द के प्रयोग वाले हैं ] ॥
( एवम् उ ह एताः अभितृण्वत्यः भवन्ति ) इस प्रकार [ माध्यन्दिन सवन में
प्रयोग से ] ही यह ऋचायें अभितृण्वती [ अभि सहित तृद धातु के प्रयोग वाली ] होती
हैं । ( इन्द्रः वै प्रातःसवनं न अभ्यजयत्, सः एताभिः माध्यन्दिनं सवनम्
अभ्यतृणत् ) इन्द्र ने ही प्रातःसवन में विजय नहीं पाया, उसने इन ऋचाओं से
माध्यन्दिन सवन को वश में किया । ( तत् यत् एताभिः माध्यन्दिनं सवनम् अभ्यतृणत्
तस्मात् एताः अभितृण्वत्यः भवन्ति ) सो जो इन ऋचाओं से माध्यन्दिन सवन को
उसने वश में किया, इसलिये यह ऋचायें अभितृण्वती [ अभि सहित तृद मारना, अनादर
करना धातु के प्रयोग वाली ] हैं ॥ २१ ॥
भावार्थः—कण्डिका २० के अनुसार है ॥ २१ ॥
विशेषः १—इस कण्डिका को ऐ० ब्रा० ६ । ११ से मिलाओ ॥
विशेषः २—( अभितृग्वतीभिः तथा अभितृण्वत्यः ) के स्थान पर ( अभि-
तृण्वनीभिः तथा अभितृण्वत्यः ) और ( आर्वाङ् ) के स्थान पर ( अर्वाङ् ) पद
ऐतरेय ब्राह्मण से शुद्ध किया है ॥
विशेषः ३—संकेत वाले मन्त्र अर्थ सहित लिखे जाते हैं ॥
१—पिबा सोममभि यमुग्र तर्द ऊर्वं गव्यं महि गृणान इन्द्र । वि यो धृष्णो
वधिषो वज्रहस्त विश्वा वृत्रममित्रिया शवोभिः—ऋ० ६ । १७ । १ ॥ ( उग्र इन्द्र,)
हे तेजस्वी इन्द्र ! [ बड़े ऐश्वर्य वाले राजन् ] ( सोमं पिब ) सोम [ तत्त्वरस ] को पी,
( यम् अभि ) जिस [ सोम ] के लिये ( महि गव्यं गृणानः ) बड़े गोवों के घृत की
स्तुति करते हुये तूने ( ऊर्वम् ) मारने योग्य शत्रु को ( तर्दः ) मारा है, ( यः ) जिस तूने
( धृष्णो ) हे निर्भय ! ( वज्रहस्त ) हे वज्र हाथ में रखने वाले ! ( शवोभिः ) अपने
बलों से ( विश्वा वृत्रम् अमित्रिया ) सब रोकने वाले बैरियों को ( वि वधिषः ) विशेष
करके नाश किया है ॥
न्ययः । अभिभविता । विजेता ( प्रत्नथा ) पूर्वं यथा ( मन्दतु ) हर्षयतु ( अर्वाङ् )
अभिमुखः ( सोमकामम् ) ऐश्वर्यं कामयमानम् (अभ्यतृणत्) अभितः तर्द्दनमकरोत् ।
दृढबन्धनेन स्थापितवान् (अभितृण्वत्यः) अभिपूूर्वस्य तृदिर्धातोः रूपयुक्ताः ॥
२३ :
३५४ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २१ ।।
२-स ईं पाहि य ऋजीषी तरुत्रो यः शिप्रवान् वृषभो यो मतीनाम् । यो
गोत्रभिद्वज्रभृद्यो हरिष्ठाः स इन्द्र चित्राँ अभि तृन्धि वाजान्-ऋ० ६ । १७ । २ ।।
(सः) वह तू (ईं पाहि) प्राप्त वस्तु की रक्षा कर, (यः ऋजीषी तरुत्रः) जो तू
सीधे स्वभाव वाला और विजयी है (यः शिप्रवान्) जो तू सुन्दर ठुड्डी और नासिका
वाला है, (यः मतीनां वृषभः) जो तू विद्वानों में महाबली है, (यः गोत्रभित्
वज्रभृत्) जो तू पहाड़ों का तोड़ने वाला और वज्र रखने वाला है, (यः हरिष्ठाः)
जो तू मनुष्यों में बैठने वाला है, (सः इन्द्र) सो तू, हे इन्द्र ! [राजन्] (चित्रान्
अभि) अद्भुत व्यवहारों के लिये (वाजान् तृन्धि) संग्रामों का नाश कर ॥
३-एवा पाहि प्रत्नथा मन्दतु त्वा श्रुधि ब्रह्म वावृधस्वोत गीर्भिः ।
आविः सूर्य्यं कृणुहि पीपिहीषो जहि शत्रूंरभिगा इन्द्र तृन्धि--अथ० २० ।
८ । १, ऋ० ६ । १७ । ३ ।। (इन्द्र) हे इन्द्र ! [बड़े ऐश्वर्य वाले पुरुष] (प्रत्नथा
एव) पहिले के समान ही [हमारी] (पाहि) रक्षा कर, (ब्रह्म) ईश्वर वा वेद
(त्वा मन्दतु) तुझे हर्षित करे, [उसे] (श्रुधि) सुन (उत) और (गीर्भिः)
वेदवाणियों से (ववृधस्व) बढ़ । (सूर्य्यम्) सूर्य [सूर्य समान विद्या प्रकाश] को
(आविः कृणु) प्रकट कर, (इषः) अन्नों को (पीपिहि) प्राप्त हो, (शत्रून्
जहि) शत्रुओं को मार और [उनकी] (गाः) वाणियों को (अभि तृन्धि) सर्वथा
मिटा दे ॥
४-अर्वाङेहि सोमकामं त्वाहुरयं सुतस्तस्य पिबा मदाय । उरुव्यचा जठर
आ वृषस्व पितेव नः शृणुहि हूयमानः-अथ० २० । ८ । २ । ऋग्० १ । १०४ । ६ ॥
[हे सभाध्यक्ष !] (अर्वाङ् आ इहि) सामने आ, (त्वा) तुझको (सोमकामम्)
ऐश्वर्य चाहने वाला (आहुः) वे कहते हैं, (अयं सुतः) यह सिद्ध किया हुआ [तत्त्वरस]
है, (मदाय) हर्ष के लिये (तस्य पिब) उसका पान कर । (उरुव्यचाः) बड़े सत्कार
वाला तू (जठरे) अपने पेट में [उसे] (आ वृषस्व) सींच ले, (पिता इव) पिता
के समान (हूयमानः) पुकारा गया तू (नः) हमारी (शृणुहि) सुन ॥
५-तवायं सोमस्त्वमेह्यर्वाङ् शश्वत्तमं सुमना अस्य पाहि । अस्मिन् यज्ञे
बर्हिष्या निषद्या दधिष्वेमं जठर इन्दुमिन्द्र-ऋ० ३ । ३५ । ६ ।। (इन्द्र) हे इन्द्र !
[बड़े ऐश्वर्य वाले पुरुष] (तव अयं सोमः) तेरा यह सोम [ऐश्वर्य कारक तत्त्व रस]
है, (त्वम् अर्वाङ् आ इहि) तू सामने आ, (सुमनाः) प्रसन्न चित्त तू (शश्वत्तमम्)
सदा ही (अस्य पाहि) इस [ऐश्वर्य] की रक्षा कर । (अस्मिन् बर्हिषि यज्ञे) इस
वृद्धिकारक यज्ञ [संगति व्यवहार] में (निषद्य) बैठ कर (इमम् इन्दुम्) इस इन्दु
[ऐश्वर्यकारक तत्त्व रस] को (जठरे आ दधिष्व) उदर में भली प्रकार धारण कर ॥
६-इन्द्राय सोमाः प्रदिवो विदाना ऋभुर्येभिर्वृषपर्वा विहायाः। प्रयम्य-
मानान् प्रति षू गृभायेन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्णः-ऋ० ३ । ३६ । २ ।। (इन्द्राय)
अत्यन्त ऐश्वर्य के लिये (सोमाः) उत्पन्न पदार्थ (प्रदिवः) बड़े प्रकाशमान (विदानाः)
प्राप्त होते हुये हैं, (येभिः) जिन [पदार्थों] के द्वारा (ऋभुः) बुद्धिमान् पुरुष
कण्डिका २२ ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २२ ३५५
(वृषपर्वा) समर्थ पालनों वाला और (विहायाः) अनर्थ छोड़ने वाला है। (इन्द्र)
हे इन्द्र ! [ बड़े ऐश्वर्य वाले पुरुष ] (प्रयम्यमानान्) अच्छे प्रकार नियम युक्त पुरुषों
को (सु प्रति गृभाय) ठीक ठीक ग्रहण कर और (वृषधूतस्य) सेचनों से मथे हुये
(वृष्णः) बढ़ाने वाले रस का (पिव) पान कर ॥
७-आपूणो॑ अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे . पिबध्यै ।
समु प्रिया आववृत्रन् मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम्—अ० २० । ८ । ३,
ऋ० ३ । ३२ । १५ ।' (अस्य) .इस [ महापुरुष ] का (कलशः) कलश (आपूर्णः )
मुंहामुहं भरा है, (स्वाहा) सुन्दर वाणी के साथ (सेक्ता इव) भरने वाले के समान मैंने
(कोशम्) बर्तन को (पिबध्यै) पीने के लिये (सिसिचे) भरा है। (प्रियाः) प्यारे
(प्रदक्षिणित्) दाहिनी ओर को प्राप्त होने वाले (सोमासः) सोम [ महौषधियों के
रस] (मदाय) हर्ष के लिये (इन्द्रम् अभि) इन्द्र [परम ऐश्वर्य वाले प्रधान] को (उ)
ही (सम्) यथाविधि (आ) सब ओर से (अववृत्रन्) वर्तमान हुये हैं ॥
कण्डिका २२ ॥
तदाहुः, यदैन्द्रार्भवं तृतीयसवनमथ कस्मादेक एव तृतीयसवने प्रस्थितानां
प्रत्यक्षादैन्द्रार्भव्या यजति । इन्द्र ऋभुभिर्वाजवद्भिः समुक्षितमिति होतैव नाना-
देवत्याभिरितरे कथं तेषामैन्द्रार्भव्यो भवन्ति । इन्द्रावरुणा सुतपाविमर्थंसुतमिति
मैत्रावरुणो यजति । युवो रथो अध्वरो देववीतय इति, बहूनि वा ह तद्भूणां
रूपम्। इन्द्रश्च सोमं पिबतं बृहस्पत इति, ब्राह्मणाच्छंसी यजति। आ वां
विशन्त्विन्दवः स्वाभुव इति बहूनि वा ह तद्भूणां रूपम् । आ वो वहन्तु सप्तयो
रघुष्यद इति पोता यजति । रघुप्त्वा॑नः प्र जिगात बाहुभिरिति बहूनि वा ह
तद्भूणां रूपम्। अमेव नः सुहवा आ हि गन्तनेति नेष्टा यजति। गन्तनेति,
बहूनि वा ह तद्भूणां रूपम् । इन्द्राविष्णू पिबतं मध्वो अस्येत्यच्छावाको यजति ।
आ वामन्धांसि मदिराण्मग्मन्निति, बहूनि वा ह तद्भूणां रूपम् । इमर्थंस्तोम-
महंते जातवेदस इत्याग्नीध्रो यजति । रथमिव सं महेमा मनीषयेति, बहूनि वा
ह तद्भूणां रूपम् । एवमु हैता ऐन्द्रार्भव्यो भवन्ति, यन्नानादेवत्यास्तेनान्य
देवताः प्रीणाति। यदु जगत् प्रासाहै जागतमु वै तृतीयसवनं तृतीयसवनस्य
समष्ट्यै ॥ २२ ॥
कण्डिका २२ ॥ तृतीय सवन में इन्द्र और ऋभुओं को हवि ॥
(तत् आहुः, यत् ऐन्द्रार्भवं तृतीयसवनम्, अथ कस्मात् एक एव तृतीय-
सवने प्रस्थितानां प्रत्यक्षात् ऐन्द्रार्भव्या यजति) फिर वे [ ब्रह्मवादी ] कहते हैं-जब
इन्द्र [ बड़े ऐश्वर्य वाले पुरुष ] और ऋभु देवताओं [ विद्वानों ] का तृतीय सवन है, फिर
किसलिये एक ही [ ऋत्विज् ] तृतीय सवन में उपस्थित [ सोमयाजों ] के बीच प्रत्यक्ष रूप
से इन्द्र और ऋभु देवताओं की ऋचा से यज्ञ करता है। (इन्द्र ऋभुभिः वाजवद्भिः
२२-(इन्द्रार्भवम्) इन्द्रदेवताकम् ऋभुदेवताकं च (ऋभुभिः) मेधा-
३५६ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २२
समुक्षितम् इति होता एव, नानादेवत्याभिः इतरे, कथं तेषाम् ऐन्द्राभव्यः भवन्ति )
इन्द्र ऋभुभिर्वाजवद्भिः समुक्षितम्—इस ऋचा से होता ही । १ । और अनेक देवताओं
वाली ऋचाओं से दूसरे [ यज्ञ करते हैं ], कैसे इन [ ऋत्विजो॑ ] की इन्द्र और ऋभुओं
वाली [ ऋचायें ] होती हैं। ( इन्द्रावरुणा सुतपाविम सुतम्—इति मैत्रावरुणः यजति)
इन्द्रावरुणा ॰॰॰॰॰॰इस ऋचा से मैत्रावरुण [ प्राण और अपान वायु जानने वाला ] यज्ञ करता
है। २ । ( युवो रथो अध्वरो देववीतये—इति बहूनि वा ह तत् ऋभूणां रूपम् )
युवो रथो अध्वरो देववीतये—[ पूर्वोक्त ऋचा के देववीतये = देवानां वीतये ] इस पद में
बहुवचनत्व है, वह ऋभुओं का रूप है। ( इन्द्रश्च सोमं पिवतं बृहस्पते, इति
ब्राह्मणाच्छंसी यजति ) इन्द्रश्च सोमं पिबतं ॰॰॰॰॰॰इस ऋचा से ब्राह्मणाच्छंसी यज्ञ करता
है। ३ । ( आ वां विशन्त्विन्दवः स्वाभुवः, इति बहूनि वा ह, तत् ऋभूणां रूपम् )
आ वां विशन्त्विन्दवः ॰॰॰॰॰॰—[पूर्वोक्त मन्त्र के इस भाग में ] जो बहुवचनान्त पद है, वह
ऋभुओं का रूप है। ( आ वां वहन्तु सप्तयो रघुष्यदः—इति पाता यजति ) आ वो
वहन्तु ॰॰॰॰॰॰—इस ऋचा से पोता यज्ञ करता है । ४ । ( रघुषत्वानः प्र जिगात
बाहुभिः—इति बहूनि वा ह, तत् ऋभूणां रूपम् ) रघुषत्वानः ॰॰॰॰॰॰—[ पूर्वोक्त ऋचा
में जो ] बहुवचनान्त है वह ऋभुओं का रूप है । ( अमेव नः सुहवा आ हि गन्तन
इति नेष्टा यजति ) अमेव नः ॰॰॰॰॰॰—इस ऋचा से नेष्टा यज्ञ करता है । ५ । ( गन्तन
इति बहूनि वा ह, तत् ऋभूणां रूपम् ) गन्तन ॰॰॰॰॰॰—यह पद [ पूर्वोक्त ऋचा में ]
बहुवचनान्त है, वह ऋभुओं का रूप है । ( इन्द्राविष्णू पिबतं मध्वो अस्य—इति
अच्छावाकः यजति ) इन्द्राविष्णू ॰॰॰॰॰॰—इस ऋचा से अच्छावाक यज्ञ करता है । ६ ।
( आ वामन्धांसि मदिराण्मग्मन्—इति बहूनि वा ह, तत् ऋभूणां रूपम् ) आ
वामन्धांसि ॰॰॰॰॰॰—[ पूर्वोक्त ऋचा में ] जो बहुवचनान्त है, वह ऋभुओं का रूप है ।
( इमं स्तोपमहते जातवेदसे इति आग्नीध्रः यजति ) इमं स्तोममहंते ॰॰॰॰॰॰—इस
त्रिभिः ( वाजवद्भिः ) प्रशस्तान्नयुक्तैः ( इन्द्रावरुणा ) विद्युद् वायुवद् वर्तमानौ
राजप्रजाजनौ ( सुतपौ ) पुत्रपालकौ ( सुतम् ) पुत्रम् ( युवोः ) युवयोः ( अध्वरः )
अध्वन् + रा दाने-कः । मार्गप्रदः ( देववीतये ) दिव्यपदार्थानां प्राप्तये ( बहूनि )
बहुवचनान्तानि पदानि ( इन्द्रः ) हे परमैश्वर्यवन् राजन् ! सोमम् ) महौषधि-
रसम् ( बृहस्पते ) हे वृहत्या वेदवाण्या रक्षक विद्वन् ( आविशन्तु ) प्रविशन्तु ।
प्राप्नुवन्तु ( इन्दवः ) ऐश्वर्याणि ( स्वाभुवः ) सुष्ठु सर्वतो भवन्तः ( वः ) युष्मान्
( सप्तयः ) षसेस्तिः ( उ० ४ । १८० ) षप समवाये-तिप्रत्ययः । अश्वाः ( रघु-
ष्यदः ) रधि गतौ-उपप्रत्ययः, नलोपः + स्यन्दू प्रस्रवणे-क्विप् । दीर्घगामिनः
( रघुषत्वानः ) अन्येभ्योपि दृश्यन्ते ( पा० ३ । २ । ७५) रघु + षद्लृ गतौ-वनिप् ।
शीघ्रं गच्छन्तः ( जिगात ) गा स्तुतौ-जुहोत्यादिकः । जिगाति गतिकर्मा-निघ०
२ । १४ । गच्छत ( अमा इव ) गृहं यथा ( नः ) अस्मान् ( सुहवाः ) शोभनाह्वानाः
( गन्तन ) गच्छत ( इन्द्राविष्णू ) वायुविद्युत्ताविव राजमन्त्रिणौ ( मध्वः )
मधुरस्य ( अन्धांसि ) अन्नानि ( मदिराणि ) आनन्दकराणि ( स्तोमम् )
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० ३ । क० २३ ॥ ३५७
ऋचा से आग्नीध्र यज्ञ करता है। ७ । (रथमिव सं महेमा मनीषया......-इति बहूनि
वा ह, तत् ऋभूणां रूपम्) रथमिव सं......-[ पूर्वोक्त मन्त्र के इस भाग में ] जो
बहुवचनान्त पद है, वह ऋभुओं का रूप है। (एवम् उ ह एताः ऐन्द्रार्भव्यः भवन्ति,
यत् नानादेवत्याः तेन अन्याः देवताः प्रीणाति) इस प्रकार से ही यह सब इन्द्र और
ऋभु देवताओं की ऋचायें हैं, जो अनेक देवता वाली हैं उनसे दूसरे देवताओं को वह प्रसन्न
करता है! (यत् उ जगत्ग्रासाहै, जागतम् उ वै तृतीयसवनम्, तृतीयसवनस्य
समष्टयै) जो [ यह ऋचायें ] संसार की बड़ी सहायता के लिये हैं, संसार के हित के लिये
ही यह तृतीयसवन है, [ वे ऋचायें ] तृतीयसवन की सिद्धि के लिये हैं ॥ २२ ॥
भावार्थः-कण्डिका २० के समान है ॥ २२ ॥
विशेषः १-इस कण्डिका को ऐतरेय ब्राह्मण ६ । १२ से मिलाओ ॥
विशेषः २-(रघुष्यदः और इन्द्रविष्ण ) के स्थान पर ( रघुष्यदः और
इन्द्राविष्णू ) वेद और ऐतरेय ब्राह्मण से यथासंख्य ठीक किये गये हैं ॥
विशेषः ३-संकेत वाले मन्त्र अर्थ सहित लिखे जाते हैं ॥
१-इन्द्र ऋभुभिर्वाजवद्भिः समृक्षितं सुतं सोममा वृषस्वा गभस्त्योः ।
धियेषितो मघवन् दाशुषो गृहे सौधन्वनेभिः सह मत्सवा नृभिः-ऋ० ३ । ६० । ५ ॥
(इन्द्र) हे इन्द्र ! [ बड़े ऐश्वर्य वाले राजन् ] (वाजवद्भिः) उत्तम अन्न वाले (ऋभुभिः)
ऋभुओं [ बुद्धिमान् जनों ] के साथ (समृक्षितं सुतं सोमम्) यथाविधि सींचे हुए और
उत्पन्न किये हुए ऐश्वर्य को (गभस्त्योः) [ हमारे ] दोनों हाथों में (आ वृषस्व) सब
ओर से बरसा। ( मघवन् ) हे बड़े धन वाले ! (धिया इषितः) बुद्धि से प्रेरित तू
(दाशुषः गृहे) दानी के घर में (सौधन्वनेभिः) बड़े बड़े धनुर्धारी वा विज्ञानी
(नृभिः सह) नेताओं के साथ (मत्स्व) आनन्द कर ॥
२-इन्द्रावरुणा सुतपाविमं सुतं सोमं पिबतं मद्यं धृतव्रतौ । युवो रथो अध्वरो
देववीतये प्रति स्वसरमुपयातु पीतये-अथ० ७ । ५८ । १ । ऋ० ६ । ६८ । १० ॥
(सुतपौ) हे पुत्रों की रक्षा करने वाले ! (धृतव्रतौ) उत्तम कर्मों के धारण करने वाले
(इन्द्रावरुणा) बिजुली और वायु [ के समान राजा और प्रजा जन ] ( इमं सुतम् ) इस
पुत्र को ( मद्यम् ) आनन्ददायक ( सोमम् ) -ऐश्वर्य- [ वा बड़ी-बड़ी ओषधियों का रस ]
(पिबतं=पाययतम् ) पान कराओ । (युवोः) तुम दोनों का (अध्वरः) मार्ग
बताने वाला (रयः) विमान आदि यान (देववीतये) दिव्यपदार्थों की प्राप्ति के लिए
गुणकीर्तनम् (अर्हते) योग्याय (जातवेदसे) जातानामुत्पन्नानां वेत्रे (मम् )
सम्यक् (महेम) पूजयेम। सत्कुर्याम (मनीषया) प्रज्ञया (जगत्ग्रासाहै) षह
मर्षंणे तृप्तौ च-अच्, टाप् । आर्षो दीर्घयकारलोपौ। जगतः संसारस्य प्राप्ताहायै ।
प्रकृष्टसहायतायै तृप्तये ( जागतम् ) जगते संसाराय हितम् ( समष्ट्यै )
सम्प्राप्तये । संसिद्धये ॥
३५८ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २२ ॥
ओर ( पीतये ) वृद्धि के लिए ( प्रति स्वसरम् ) प्रति दिन वा प्रति घर ( उप यातु )
आया करे ॥
३-इन्द्रश्च सोमं पिबतं बृहस्पतेऽस्मिन् यज्ञे मन्दसाना वृषण्वसू । आ वां
विशन्त्विन्दवः स्वाभुवोऽस्मे रयिं सर्ववीरं नियच्छतम् -अथ० २० । १३ । १,
ऋ० ४ । ५० । १० ॥ ( बृहस्पते ) हे बृहस्पति ! [ बड़ी वेदवाणी के रक्षक विद्वान् ]
( च ) और ( इन्द्रः ) हे इन्द्र ! [ अत्यन्त ऐश्वर्य वाले राजन् ] ( मन्दसाना ) आनन्द
देने वाले, ( वृषण्वसू ) बलवान् वीरों को निवास कराने वाले तुम दोनों ( सोमम् ) सोम
[ उत्तम ओषधियों के रस ] को ( अस्मिन् यज्ञे ) इस यज्ञ [ राजपालन व्यवहार ] में
( पिबतम् ) पीओ । ( स्वाभुवः ) अच्छे प्रकार सब ओर होने वाले ( इन्दवः ) ऐश्वर्य
( वां ) तुम दोनों में ( आ विशन्तु ) प्रवेश करें, ( अस्मे ) हमको ( सर्ववीरम् ) सबको
वीर बनाने वाला ( रयिम् ) धन ( नि ) नियमपूर्वक ( यच्छतम् ) तुम दोनों दो ॥
४-आ वो वहन्तु सप्तयो रघुष्यदो रघुषत्वानः प्र जिगात बाहुभिः । सीदता
बर्हिरु रु वः सदस्कृतं मादयध्वं मरुतो मध्वो अन्धसः-अथ० २० । १३ । २,
ॠ० १ । ८५ । ६ ॥ ( मरुतः ) हे विद्वान् शूरो ( वः ) तुमको ( रघुष्यदः ) शीघ्रगामी
( सप्तयः ) घोड़े ( आ वहन्तु ) सब ओर ले चलें, ( रघुषत्वानः ) शीघ्रगामी तुम
( बाहुभिः ) भुजाओं [ हस्तक्रियाओं ] से ( प्र जिगात ) आगे बढ़ो । और ( उरु बर्हिः )
चौड़े आकाश में ( आ सीदत ) आओ जाओ, ( वः ) तुम्हारे लिए ( सदः ) स्थान
( कृतम् ) बनाया गया है, ( मध्वः अन्धसः ) मधुर अन्न से ( मादयध्वम् ) [ सबको ]
तृप्त करो ॥
५-ऽमेव नः सुहवा आ हि गन्तन नि बर्हिषि सदतना रणिष्टन । अथा
मन्दस्व जुजुषाणो अन्धसस्त्वष्टर्देवेभिर्जनिभिः सुमद्गणः - ऋ० २ । ३६ । ३ ॥
( सुहवाः ) हे अच्छे प्रकार पुकार सुनने वाले विद्वानों ! ( अमा इव ) घर के समान
( नः ) हममें ( हि ) निश्चय करके ( आ गन्तन ) आओ, ( बर्हिषि ) वृद्धिकारक
व्यवहार में ( नि सदतन ) बैठो और ( रणिष्टन ) उपदेश करो । ( अथ ) फिर
( त्वष्टः ) हे सूक्ष्म करने वाले ! [ सभापति ] ( देवेभिः ) दिव्य गुणों से ( जनिभिः )
जनता के साथ ( अन्धसः जुजुषाणः ) अन्न का सेवन करता हुआ और ( सुमद्गणः )
बड़े माननीय सभासदों वाला तू ( मन्दस्व ) आनन्द पा ॥
६-इन्द्राविष्णू पिबतं मध्वो अस्य सोमस्य दस्त्रा जठरं पृणेथाम् । आ
वामन्धांसि मदिराण्यग्मन्नुप ब्रह्माणि शृणुतं हवं मे — ऋ० ६ । ६९ । ७ ॥ ( दस्त्रा
इन्द्राविष्णू ) हे दुःखनाशक इन्द्र और विष्णु [ वायु और बिजुली के समान दोनों राजा और
मन्त्री ] ( अस्य मध्वः सोमस्य ) इस मीठे सोम आदि ओषधियों के रस का ( पिबतम् )
पान करो और ( जठरं पृणेथाम् ) उदर को भरो । ( मदिराणि अन्धांसि ) आनन्द
देने वाले अन्न ( वाम् ) तुम दोनों को ( आ अगमन् ) प्राप्त हुए हैं, ( ब्रह्माणि ) वेदज्ञानों
ओर ( मे हवम् ) मेरी पुकार को ( उप शृणुतम् ) तुम दोनों समीप से सुनो ॥
कण्डिका २३ ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २३ ॥ ३५६
३--इमं स्तोममर्हते जातवेदसे रथमिव सं महेमा मनीषया । भद्रा हि नः
प्रमतिरस्य संसद्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव-अथ० २० । १३ । ३, ऋ० १ ।
९४ । १ और सामवेद पू० १ । ७ । ४ तथा पू० ४ । १ । ७ ।। ( अर्हते ) योग्य,
( जातवेदसे ) उत्पन्न पदार्थों के जानने हारे [ पुरुष ] के लिए ( इमं स्तोमम् ) इस गुण
कीर्तन को ( रथम् इव ) रथ के समान ( मनीषया ) बुद्धि से ( सम् ) यथावत्
( महेम ) हम बढ़ावें । ( हि ) क्योंकि ( अस्य ) इस [ विद्वान् ] की ( प्रमतिः ) उत्तम
समझ ( संसदि ) सभा के बीच ( नः ) हमारे लिए ( भद्रा ) कल्याण करने वाली है ।
( अग्ने ) हे अग्नि ! [ तेजस्वी विद्वान् ] ( ते सख्ये ) तेरी मित्रता में ( वयम् ) हम
( मा रिषाम ) न दुखी होवें ॥
कण्डिका २३ ॥
विचक्षणवतीं वाचं भाषन्ते चनसितवतीम् विचक्षयन्ति, ब्राह्मणं चनसयन्ति,
प्राजापत्यं सत्यं वदन्ति । एतद्वै मनुष्येषु सत्यं यच्चक्षुः । तस्मादाहुराचक्षाणमद्रा-
गिति । स यदाहाद्राक्षमिति । तथा हास्य श्रद्दधति, यद्यु वै स्वयं वै दृष्टं भवति, न
बहूनां जनानामेष श्रद्दधाति । तस्माद्विचक्षणवतीं वाचं भाषन्ते चनसितवतीम् ।
सत्योत्तरा हैवैषां वागुदिता भवति ॥ २३ ॥
कण्डिका २३ ।। सत्य ही बोलना चाहिये ॥
( विचक्षणवतीं वाचं भाषन्ते, चनसितवतीं विचक्षयन्ति ) वे [ ब्रह्मवादी
लोग ] विचक्षणवती [ विविधदर्शी शब्द वाली ] वाणी बोलते हैं और चनसितवती [ पूजनीय
शब्द वाली वाणी ] कहते हैं । ( प्राजापत्यं ब्राह्मणं चनसयन्ति ) प्रजापति देवता वाले
ब्राह्मण [ ब्रह्मज्ञानी ] को चनसित [ पूजनीय ] शब्द वाली वाणी वे बोलते हैं । [ अर्थात्
चनसित शब्द वाली वाणी ब्राह्मण को और विचक्षण शब्द वाली क्षत्रिय और वैश्य को
बोलते हैं ] । ( सत्यं वदन्ति ) वे सत्य बोलते हैं । ( एतद् वै मनुष्येषु सत्यं यत् चक्षुः )
यह ही मनुष्यों में सत्य है जो आंख [ आंख से देखा हुआ ] है । ( तस्मात् आचक्षाणम्
आहुः, अद्राक् इति ) इसलिए बात कहते हुए से वे कहते हैं-क्या तूने देखा है ? ( सः
यत् आह अद्राक्षम् इति, तथा ह अस्य श्रद्दधति ) सो जब वह कहता है-मैंने देखा
है-उस प्रकार से ही उसकी [ बात में ] श्रद्धा करते हैं । ( यदि उ वै वै स्वयं दृष्टं भवति
बहूनां जनानाम् एषः न श्रद्दधाति ) यदि निश्चय करके अपने आप देखा हुआ वस्तु होता
है, [ बिना देखने वाले ] बहुत जनों का यह [ आप देखने वाला ] विश्वास नहीं करता ।
२३-( विचक्षणवतीम् ) गो० पू० ३ । १६ । विचक्षणशब्दयुक्ताम् ( विच-
क्षयन्ति ) विशेषेण कथयन्ति ( ब्राह्मणम् ) ब्रह्मज्ञानिनम् ( चनसयन्ति ) चनसित-
शब्दयुक्तां वाचं कथयन्ति ( प्राजापत्यम् ) प्रजापतिदेवताकम् ( आचक्षाणम् )
चक्षिङ् व्यक्तायां वाचि दर्शने च-शानच् । कांचिद् वार्तां कथयमानं पश्यन्तं वा
( अद्राक् ) अद्राक्षीः । दृष्टवानसि ( अद्राक्षम् ) दृष्टवानस्मि ( श्रद्दधति ) श्रद्धां
धरन्ति । विश्वासं कुर्वन्ति ( सत्योत्तरा ) सत्यपूर्णा ( उदिता ) कथिता ॥
कण्डिका २४ ॥
३६० गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० २४ ॥
(तस्मात् विचक्षणवतीं चनसिनवतीं वाचं भाषन्ते ) इसलिये विचक्षणवती [विविधदर्शी
शब्द वाली] और चनसितवती [पूजनीय शब्द वाली] वाणी वे बोलते हैं। (एषां ह एव सत्यो-
तरा वाक् उदिता भवति ) इन [ ब्रह्मवादियों ] की ही सत्यपूर्ण वाणी कही हुई
होती है ॥ २३ ॥
भावार्थ :—एक सत्यवादी आप्त पुरुष की बात में लोगों की श्रद्धा बढ़ती है और बहुत
से मिथ्यावादियों की श्रद्धा घटती है, इसलिए मनुष्यों को सदा सत्य बोलना चाहिए ॥ २३॥
विशेषः १—इस कण्डिका को गो० पू० ३ । १६ । और ऐ० ब्रा० १ । ६ से
मिलाओ ॥
विशेषः २—(अन्दिराक्) शब्द के स्थान पर (अद्राक्) पद ऐतरेय ब्राह्मण
में शुद्ध किया है ॥
कण्डिका २४ ॥
सवृतयज्ञो वा एषः, यद्दर्शपूर्णमासौ। कस्य वाव देवा यज्ञमागच्छन्ति,
कस्य वा न, बहूनां वा एतत् यजमानानां सामान्यमहः। तस्मात् पूर्वेद्युर्देवताः
परिगृह्णीयात्। यो ह वै पूर्वेद्युर्देवताः परिगृह्णाति, तस्य श्वोभूते यज्ञमागच्छन्ति ।
तस्माद्विहव्यस्य चतस्र ऋचो जपेत्। यज्ञविदो हि मन्यन्ते, सोम एव सवृत इति,
यज्ञो यज्ञेन सवृतः ॥ २४ ॥
इत्यथर्ववेदस्य गोपथब्राह्मणोत्तरभागे द्वितीयः प्रपाठकः समाप्तः ।
कण्डिका २४ ॥ दर्शपूर्णमास यज्ञ में देवताओं को एक दिन
पहिले निमन्त्रण करे ॥
( सवृतयज्ञः वै एषः, यत् दर्शपूर्णमासौ ) बहुतों से एक साथ स्वीकार किया
हुआ यज्ञ ही यह होता है जो दर्शपूर्णमास [ अमावस और पूर्णमासी के यज्ञ ] हैं। (देवाः
कस्य वाव यज्ञम् आगच्छन्ति, कस्य वा न, बहूनां यजमानानाम् वा एतत् सामान्यम्
अहः ) देवता [ विद्वान् लोग ] किसी के ही यज्ञ में आते हैं और किसी के नहीं, बहुत से
यजमानों का यह सामान्य दिन है। ( तस्मात् पूर्वेद्युः देवताः परिगृह्णीयात् ) इसलिये
पहिले तीन देवताओं को स्वीकार करे। ( यः ह वै पूर्वेद्युः देवताः परिगृह्णाति, श्वोभूते
तस्य यज्ञम् आगच्छन्ति ) जो [ यजमान ] पहिले दिन विद्वानों को स्वीकार करता है,
दूसरे दिन होते उसके यज्ञ में वे आते हैं। ( तस्मात् विहव्यस्य चतस्रः ऋचः जपेत् )
इसलिये विहव्य [ विविध देने योग्य हवि ] की चार ऋचाओं को [ ?? ] वह जपे ।
( यज्ञविदः हि मन्यन्ते, सोमः एव सवृतः इति. यज्ञः यज्ञेन सवृतः ) क्योंकि यज्ञ
२४—(सवृतयज्ञः ) बहुभिः समानस्वीकृतयज्ञः ( देवाः ) विद्वांसः
( पूर्वेद्युः ) पूर्वस्मिन् दिने ( परिगृह्णीयात् ) स्वीकुर्यात् ( श्वोभूते ) आगामि-
दिने वर्तमाने ( विहव्यस्य ) विविधदातव्यस्य हविषः ( सवृतः ) बहुभिः समा-
नस्वीकृतः ॥
कण्डिका १ ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० ३ । क० १ ३६१
जानने वाले मानते हैं—सोम यज्ञ ही समान स्वीकार किया हुआ है—[ इसलिये ] एक सोम
यज्ञ दूसरे सोम यज्ञ से समान स्वीकार किया गया है ॥ २४ ॥
भावार्थः—मनुष्य विद्वानों के बुलाने को पहिले से निमन्त्रण देवे, जिससे वे उचित
समय पर निर्विघ्न आ सकें ॥ २४ ॥
इति श्रीमद्राजाधिराज प्रथितमहागुणमहिम श्रीसयाजीराव गायकवाडा-
धिष्ठित बड़ोदेपुरीगतश्रावणमासदक्षिणापरीक्षायाम् ऋक्सामार्थववेदभाष्येषु
लब्धदक्षिणेन श्रीपण्डितक्षेमकरणदासत्रिवेदिना अथर्ववेदभाष्यकारेण कृते
गोपथब्राह्मणभाष्य उत्तरभागे द्वितीयः प्रपाठकः समाप्तः ॥
अयं प्रपाठकः प्रयागनगरे पौषमासे कृष्णप्रतिपदायां तिथौ १६८०
[ अशीत्युत्तरैकोनविंशतिशतके ] विक्रमीये संवत्सरे समाप्तिमगात् ।
मुद्रितम्—भाद्रशुक्ला ८ संवत् १६८० वि० ता० ६ सेप्टेम्बर सन् १९२४ ई० ॥
अथ तृतीयः प्रपाठकः ॥
कण्डिका १ ॥
ओ३म् । देवपात्रं वै वषट्कारः । यद्वषट् करोति, देवपात्रेणैव तद्देवता-
स्तर्पयति । अथो यदाभितृष्यन्तीरभिसंस्थं तर्पयति, एवमेव तद्देवतास्तर्पयति ।
यदनुवषट् करोति, तद्यथैवाडोऽश्वान्वा गा वा पुनरभ्याधारं तर्पयति, एवमेव
तद्देवतास्तर्पयति, यदनुवषट् करोति । इमानेवाग्नीनुपासत इत्याहुर्धिष्ण्यानथ
कस्मात् पूर्वस्मिन्नेवाग्नौ जुह्वति पूर्वस्मिन्वषट् करोति ! यदेव सोमस्याग्ने वीहीति
अनुवषट् करोति, तेनैव वषट् करोति, धिष्ण्यान् प्रीणाति । अथ संस्थितान् सोमान्
भक्षयन्तीत्याहुः । येषां नानुवषट् करोति, तदाहुः, को नु सोमस्य स्विष्टकृद्भाग
इति । यदेव सोमस्याग्ने वीहीत्यनुवषट् करोति, तेनैव संस्थितान् सोमान् भक्षय-
न्तीत्याहुः स उ एष सोमस्य स्विष्टकृद्भागः, यदनुवषट् करोति ॥ १ ॥
कण्डिका १ ॥ वषट्कार और अनुवषट्कार का वर्णन ।
( ओ३म् । देवपात्रं वै वषट्कारः ) ओम् [ रक्षक परमेश्वर ! ] देवताओं का पात्र
रूप ही वषट्कार [ यज्ञ में हवि का दान ] है । ( यत् वषट् करोति, तत् देवपात्रेण एव
देवताः तर्पयति ) जो वह [ यजमान ] वषट् [ वषट् पद के साथ हवि का दान ] करता
है । इसलिये वह देवताओं के पात्र से ही देवताओं को तृप्त करता है । ( अथो यत्
आभितृष्यन्तीः अभिसंस्थं तर्पयति, एवम् एव तत् देवताः तर्पयति ) फिर जैसे अति
१—( वषट् ) वह प्रापणे—डपटि । हविष्ट्यागः ( आभितृष्यन्तीः ) आङ्
अभि + त्रितृष पिपासायाम्–शतृ, ङीप् । सर्वतः पिपासिताः प्रजाः ( अभिसंस्थम् )
३६२ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० ३ । क० १ ॥
प्यासी प्रजाओं को अच्छे प्रकार ठहरा हुआ सम्मान तृप्त करता है, ऐसे ही वह [ वषट्कार ]
देवताओं को तृप्त करता है। ( यत् अनुवषट् करोति, तत् अदः यथा एव अश्वान्
वा गाः वा पुनरभ्याघारं तर्पयति, एवम् एव तत् देवताः तर्पयति यत् अनुवषट्
करोति ) जो वह अनुवषट् [ पीछे से हविस्त्याग ] करता है, सो वह जैसे ही घोड़ों अथवा
बैलों को [ यथेष्ट वस्तु देने से ] बार बार यथावत् सींचकर मनुष्य तृप्त करता है, वैसे ही
उससे देवताओं को [ यजमान ] तृप्त करता है, जब वह अनुवषट् करता है। ( इमान् एव
धिष्ण्यान् अग्नीन् उपासते —इति आहुः, अथ कस्मात् पूर्वस्मिन् एव अग्नौ जुह्वति,
पूर्वस्मिन् वषट् करोति = कुर्वन्ति ) [ शंका ] कहते हैं-इन ही धिष्ण्य [ नामवाली ]
अग्नियों के समीप वे [ ऋत्विज् ] बैठते हैं, फिर किसलिए पहिली ही अग्नि में वे हवन
करते हैं और अनुवषट् करते हैं। [ समाधान ] ( यत् एव-सोमस्याग्ने वीहि इति
अनुवषट् करोति, तेन एव वषट् करोति, धिष्ण्यान् प्रीणाति ) जो वह [ यजमान ]
हे अग्ने ! तू सोम का भक्षण कर-इस [ ब्राह्मण वचन ] से अनुवषट् करता है, और उससे
ही [ सामान्य अग्नि शब्द से ] वह वषट् करता है, उससे धिष्ण्य अग्नियों को प्रसन्न करता
है। ( अथ संस्थितान् सोमान् भक्षयन्ति-इति आहुः ) [ शंका ] कहते हैं-फिर
संस्थित [ समाप्त किये हुए ] सोमरसों को वे खाते हैं, ( येषाम् अनुवषट् न करोति,
सोमस्य कः नु स्विष्टकृद्भागः इति--तत् आहुः ) जिन [ अग्नियों ] का अनुवषट्
[ यजमान ] नहीं करता, सोम का कौन सा स्विष्टकृद् भाग [ यज्ञ का समाप्ति सूचक
व्यवहार ] है-ऐसा वह कहते हैं। ( यत् एव, सोमस्याग्ने वीहि इति अनुवषट् करोति,
तेन एव संस्थितान् सोमान् भक्षयन्ति- इति आहुः ) जो वह-हे अग्नि ! सोम का
तू भक्षण कर-इस [ ब्राह्मण वचन ] से वह अनुवषट् करता है और उससे ही वे लोग
समाप्त सोमरसों को खाते हैं-ऐसा वह कहते हैं। ( सः उ एषः सोमस्य स्विष्टकृद्भागः
यत् अनुवषट् करोति ) वह ही यह सोम का स्विष्टकृद् भाग [ प्रायश्चित्त वा समाप्ति-
सूचक मन्त्र ] है, जो वह अनुवषट् [ पीछे से वषट् उच्चारण ] करता है ॥ १ ॥
भावार्थ :-जैसे यज्ञ में वषट्कार, अनुवषट्कार और स्विष्टकृत् का विचार किया
जाता है, वैसे ही प्रत्येक काम में मनुष्य को आदि अन्त और मध्य का विचार लेना
चाहिये ॥ १ ॥
विशेष: १-इस कण्डिका को ऐ० ब्रा० ३ । ५ से मिलाओ ॥
विशेष: २-निम्नलिखित ब्राह्मण वचन स्विष्टकृत् वा प्रायश्चित्त मन्त्र है-
ओ३म् । यदस्य कर्मणोऽत्यरीरिचं यद्वा न्यूनमिहाकरम् । अग्निष्टत्
स्विष्टकृत् विद्यात् सर्वं स्विष्टं सुहुतं करोतु मे । अग्नये स्विष्टकृते सुहुतहुते सर्व-
अभितः सम्यक् स्थितं कर्म । सत्कृत्यम् ( गाः ) वृषभान् . ( पुनरभ्याघारम् )
पुनः + अभि + आ + घृ सेचने-णमुल् । पुनः पुनः अभिमुखम् आधृत्य यथेष्टवस्तुना
संसिच्य ( उपासते ) सेवन्ते ( वीहि ) वी गतिव्याप्तिप्रजननकान्त्यसनखादनेषु-
लोट् । भक्षणं कुरु ( संस्थितान् ) समाप्तान् ( सोमान् ) सोमरसान् ( स्विष्टकृत्-
भागः ) प्रायश्चित्तमन्त्रस्य यज्ञसमाप्तिसूचकमन्त्रस्य वा पाठः ॥