साहित्यदर्पण (आचार्य विश्वनाथ - वाक्यं रसात्मकं काव्यम् सटीक)

प्रस्तुत छवि पूर्णतः रिक्त (सफ़ेद/खाली) है, इसमें कोई पाठ (टेक्स्ट) उपलब्ध नहीं है।

२१० साहित्यदर्पणे अत्र 'भ्रम धार्मिक-' इत्यतो भ्रमणस्य विधिः प्रकृतेऽनुपयुञ्ज- नतया अमणनिषेधे पर्यवस्यतीति विपरीतलक्षणाशङ्का न कार्या। खलु विधिनिषेधावुत्पत्स्यमानावॆव निषेधविध्योः पर्यवस्यतस्तत्रैव त- वसरः। यत्र पुनः प्रकरणादिपर्यालोचनेन विधिनिषेधयोर्भाति अवगम्येते तत्र ध्वनित्वमेव। तदुक्तम्- 'क्वचिद्बाध्यतया ख्यातिः क्वचित्ख्यातस्य बाधनम्। पूर्वत्र लक्षणैव स्यादावुत्तरत्राभिधैव तु॥' अत्राद्ये मुख्यस्यार्थस्यार्थान्तरे सङ्क्रमणं प्रवेश , न तु तिरोभावः अत एवात्राजहत्स्वार्था लक्षणा। द्वितीये तु स्वार्थस्यात्यन्तं तिरस्कृ- त्वाज्जहत्स्वार्था। विवक्षिताभिधेयोऽपि द्विभेदः प्रथमं मतः। असंलक्ष्यक्रमो यत्र व्यङ्ग्यो लक्ष्यक्रमस्तथा॥ ४॥ विवँक्षितान्यपरवाच्योऽपि ध्वनिरेसंलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यः संलक्ष्यक्रम- व्यङ्ग्यश्चेति द्विविधः। गोदावरीकच्छकुञ्जवासिना दृप्तसिंहेन॥' इति संस्कृतम्। आश्रमस्थाया कुट्याः गोदावरीकुञ्जरूपे सङ्केतस्थाने प्रत्यहं पुष्पप्रचयेन कृतसङ्केतभङ्गं श्वप्रेरितकुङ्गेने- द्रवेणाप्यनिवृत्तं धार्मिकं प्रति तस्या एव दिनान्तरे उक्तिरियम्। गोदा गोदावरी। यो दिनान्तरे त्वामुद्वेजयति स श्वा गोदावरीतीरनिकुञ्जवासिना दृप्तसिंहेन मारितः इत्यन्वयः। प्रकृते तात्पर्यविषयीभूतस्वैरविहारे। उत्पत्स्यमानौ उत्पत्स्यमाना- न्वयबोधौ। अन्वयबोधात्प्रागित्यर्थः। तदवसरो विपरीतलक्षणावसरः। एव- चात्र लक्षणामूलध्वनेरवसरो नास्तीत्यर्थः। ध्वनित्वमभिधामूलध्वनित्वम्॥ बाध्य- तया विपरीतार्ये पर्यवसन्नतया ख्यातिरन्वयबोधः। ख्यातस्यान्वयबोधवि- षयीभूतस्य वाधनं बाधोदयाद्विपरीतार्थपर्यवसानम्। लक्षणा लक्षणामूलो ध्वनिः। अभिधा अभिधामूलो ध्वनिः। अत्र लक्षणामूलध्वनौ। आद्येऽर्थान्तरसङ्क्रमितवा- च्ये। द्वितीयेऽत्यन्ततिरस्कृतवाच्ये जहत्स्वार्था लक्षणेत्यनुषज्यते॥ प्रथममिति। पश्चादस्यापरे भेदा वक्तव्या इति भावः। यत्र ध्वनौ। लक्ष्यक्रम इति। व्यङ्ग्य-

1. असंलक्ष्येति। सम्यङ् न लक्षयितुं शक्यः क्रमः पौर्वापर्यं यस्य तादृशो व्यङ्गो यस्मिन्सः। स्फुटे प्रकरणे झटिति प्रतीतेषु विभावात्नुभावव्यभिचारिषु महदप्युदीर्णे १. '-क्रमव्यङ्ग्य' ग २. 'लक्ष्यव्यङ्ग्यक्रमः पर' ग. ३ ग पुस्तके तु 'विवक्षित-' इत्यादि 'द्विविध' इत्यन्तं पाठो नास्ति

अलंकारशब्दस्य पृथगुपादानादनलंकारं वस्तुमात्रं गृह्यते । तत्र स्वरूपशब्दशक्त्युद्भवो व्यङ्ग्यो यथा— पन्थिअ ण एत्थ सत्थरमत्थि मणं पत्थरत्थले गामे । उण्णअ पओहरं पेक्खिऊण जइ वससि ता वससु ॥ अत्र सत्थरादिशब्दशक्त्या यद्युपभोगक्षमोऽसि तदास्स्वेति वस्तु व्यज्यते । अलंकाररूपो यथा—'दुर्गालङ्घितविग्रहः-' इत्यादौ (६२ पृ.) । अत्र प्राकरणिकस्योमानाममहादेवीवल्लभभानुदेवनामनृपतेर्वर्णने द्वि- इति । 'व्यङ्ग्यस्य' इति शेषः । अनलंकारमिति । अलंकारशब्दोऽत्र धर्म- परः । तेन न विद्यते अलंकारो यत्रेति बहुव्रीहिः । तत्पुरुषसमासे क्लीबत्वं न स्यात् । 'शेषतत्पुरुषद्वन्द्वावन्त्यस्थपदलिङ्गौ' इत्यनुशासनेन पुंस्त्वप्रसङ्गेः ॥ पन्थिअ इति । 'पथिक नात्र संस्तरमस्ति मनाक्प्रस्तरस्थले ग्रामे । उन्नतपयो- धरं प्रेक्ष्य यदि वससि तद्वस ॥' इति संस्कृतम् । निवासार्थिनं पथिकं प्रति सूर्य- त्या उक्तिरियम् । संस्तरं शयनीयकटं मनागल्पमपि नास्ति । प्रस्तर एव यं स्वपिषि इति दर्शयति—प्रस्तरस्थल इति । पयोधरं मेघम् तत्तदा निवा- सोपयुक्तं शयनीयकटादिकमत्र नास्त्येव । मेघप्रतिरुद्धगतिकतया यदि वससि तद्व- स्येत्यापाततः प्रतीयते । तस्य व्यङ्ग्यमाह—अत्रेति । सत्थरादीत्यादिना पत्थरत्थ- लपओहरशब्दयोर्ग्रहणम् । परदारगमननिषेधकमार्गार्थकं सत्थरपदं प्राङ्नास्तिष्टम् । विस्तरे स्त्रीजनं संभोगार्थं गुह्यावलोकनार्थकं प्रस्तरस्थलपदं वरकृतदिष्टम् । स्तनार्थक- मपि पयोधरपदमुभयोः स्विष्टम् । एषा शक्त्या नामार्थेन परस्परमपि शब्दगत्यु- द्भवे यथा—'शनिरशनिश्च तमुदीरयन्ति, तृप्यन्ति नरेन्द्र यस्मै त्वम् । यत्र प्रती- क्षि पुनः, स भानुराशेऽप्युदारथ ॥' शनिरैरितोऽशनिरैज्ञश्च तमुदीरयन्ति । अनु- तरोऽप्युन्नतदारः । तत्राशनिशब्दशक्त्या शनिरित्येके वर्धिते तदारा निरुद्धापि तद्- दृष्टेर्वर्ण्यमेकं कार्यं कुरुत इति वस्तु व्यज्यते । उत्कृष्टार्थे तु विरोधाभास एव । यद्वा मेऽनुदारोऽपि तद्दृष्ट्या उदारो भवतीत्यर्थः ॥ अलंकाररूप इति । 'गन्ध- १. अत्रेति । प्रस्तरेण कल्पेनाल्पमविनाभूतं गृह्येत यतोऽनल्पमेतस्य नाम्नेयदासनं शय्या न भवतीत्यर्थः । यदा संस्तर एव नास्त्यल्पं दिविषदपि नास्ति, किं पुनः शयनीयम् । मारितिपाशित्तिरैरपि प्रकृष्टसुरूपस्थलमुन्मुकुटमुदारं पयोधरं स्तनो विस्तीर्णपयोधरं मेघं च प्रेक्ष्य तृप्तोऽप्यभोक्तरी तदा आस्स्वेति । प्रस्तरमया इत्यनेन शय्यादिराहित्यमङ्गीकृत्यैव स्वयमेवै- तस्य शब्दगतिकत्वात् परितृप्त्याग्रगणन-संयमवतोपसर्प्यतेति व्यङ्ग्यार्थः ॥

२१२ साहित्यदर्पणे क्रमलक्ष्यत्वादेवानुरणनरूपो यो व्यङ्ग्यस्तस्य शब्दशक्त्युद्भव- अर्थशक्त्युद्भवत्वेन शब्दार्थशक्त्युद्भवत्वेन च त्रैविध्यात्तल्लक्षण- व्यञ्जान्नो ध्वनेः काव्यस्यापि त्रैविध्यम् । तत्र वस्त्वलंकाररूपत्वाच्छब्दशक्त्युद्भवो द्विधा । ध्वनिः । तस्य खलु जनकीभूतशब्दोत्तरजायमानत्वरूपक्रमो लक्ष्यते व्य- तत्तुल्ये व्यङ्ग्ये सतीत्यर्थः । क्रमस्य व्यङ्ग्यप्रतीतिपौर्वापर्यस्य लक्ष्यत्वात् प्रतीयमानत्वात् । अनुरणनरूपः प्रतिध्वनितुल्यः । वस्त्वलंकाररूप- शृङ्गारव्यभिचारी विस्मयाख्यो भावः साक्षाद्विरोधात्कारश्च प्रतिभासत इति विरो- धानुग्राहिणः श्लेषस्यायं विषयः । न त्वनुक्तोपमव्यङ्ग्यस्य ध्वनेः । यत्र तु शब्द- सदलकारान्तरं शब्दशक्त्या प्रकाशते स सर्व एव ध्वनेर्विषयः । यथा हर्षचरिते—"उद्- त्कुसुमसमययुगमुपसंहरन्नजृम्भत ग्रीष्माभिधानः स्फुल्लमल्लिकाधवलाट्टहासो महाकालः" अत्र ऋतुवर्णनप्रस्तावनियन्त्रिता अभिधाशक्तयः । अत एव 'अवयवप्रसिद्धेः समुदाय- द्विवलीयसी' इति न्यायमपाकुर्वन्तो महाकालप्रभृतयः शब्दा एकमेवार्थमभिधाय कृत्याः । तदनन्तरमर्थावगतिः शब्दशक्तिमूलाद् ध्वननव्यापारादेव । तत्र केचिन्मन्यन्ते यत एतेषां शब्दानां पूर्वमर्थान्तरेऽभिधान्तरं दृष्टं ततस्तथाविधेऽर्थान्तरे दृष्टतदर्शनान्ये- रेव प्रतिपत्तिर्नियत्रिनाभिधायक्तिरेभ्य एतेभ्यः प्रतिपत्तिर्ध्वननव्यापारादेवेति उपचरित- मूलस्व व्यङ्ग्यात्मत्वं चेत्यविरुद्धम् । अन्ये तु—साभिधैव द्वितीयार्थमामय्य ग्रीष्माभि- वर्णदेवताविशेषमादृश्यात्मकं सहकारित्वेन यतोऽवलम्बते ततो ध्वननव्यापार एवा- इति । एके तु शब्दश्लेषे तावद्भेदे मति शब्दार्थभेदोऽपि शक्तिभेदाच्छब्दभेद इति न्यायाद् द्वितीयः शब्दस्तत्रानीयते । स च कदाचिदभिधाव्यापाराद् यथोभयोत्तरदानाय 'श्वेतो धा- वति—अलम्बुसानां याता' इति प्रश्नोत्तरादौ । वा तत्र शब्दान्तरबलादपि तदर्थ- प्रतिपन्नं प्रतीयमानमूलत्वादप्रतीयमानमेव युक्तमिति । इतरे तु—स्फुल्लमल्लिका एव राष्टहामोऽस्येति व्याख्यानाश्रयणे तदर्थसामर्थ्यं तेन द्वितीयाभिधैव प्रतिप्रनूयने । तन्मते तीयोऽर्थोऽभिधीयत एव न ध्वन्यते । तदनन्तरं तु तस्य द्वितीयार्थश्च प्रतिपन्नस्य तदीय- प्राकरणिकेन सार्धं या रूपणा तावद्भालेव न चान्यतः शब्दादिति सा ध्वननव्यापार- तत्रानिधायक्तेः कस्याश्चिद्व्यञ्जनाशङ्कर्नीयत्वात् । तस्या च द्वितीया शब्दशक्तिमूलाद् विना तस्या रूपणाया अनुत्थानात् । अन ष्ट्वालंकारध्वनिरयमिति युक्तम् । यथाहि शब्दशक्त्या प्रकाशमाने नवप्राकरणिकेऽर्थान्तरे वाक्यस्य ... ... ... मिषार्थेन रूपणा- ह्लादिलप्राकरणिकप्राकरणिकयोरिति प्रत्तीनेषु विनाप्या... ... मयभावः कल्पयितव्यः नासौ श्लेषो न शब्दोपारूढ इति । ... ... ... ... ... ... ... ... ... १. 'क्रम-' पाठो नास्ति ... २. 'वस्त्वलङ्कारप्रदम्...' ग. ३ ग पुस्तके तु 'विषयिन-' इति

इस पृष्ठ पर कोई पठनीय पाठ (टेक्स्ट) उपलब्ध नहीं है (पृष्ठ रिक्त है)।

२१८ साहित्यदर्पणे अत्र कविप्रौढोक्तिसिद्धेनापह्नुत्यलंकारेण भविष्यद्राक्षसश्रीविनाश- रूपं वस्तु व्यज्यते । 'धम्मिले नवमल्लिकासमुदयो हस्ते सिताम्भोरुहं हारः कण्ठतटे पयोधरयुगे श्रीखण्डलेपो घनः । एकोऽपि त्रिकलिङ्गभूमितिलक त्वत्कीर्तिराशिर्यौ नानामण्डनतां पुरंदरपुरीवामभ्रुवां विग्रहे ॥' अत्र कविप्रौढोक्तिसिद्धेन रूपकालंकारेण भूमिष्ठोऽपि स्वर्गस्था- मुपकारं करोषीति विभावनालंकारो व्यज्यते । 'शिखरिणि क्व नु नाम कियच्चिरं किमभिधानमसावकरोत् तपः । सुमुखि येन तवाधरपाटलं दशति विम्बफलं शुकशावकः ॥' अत्रानेन कविनिबद्धस्य कस्यचित्कामिनः प्रौढोक्तिसिद्धेन वस्तु- तवाधरः पुण्यातिशयलभ्य इति वस्तु प्रतीयते । 'सुभगे कोटिसंख्यत्वमुपेत्य मदनाशुगैः । वसन्ते पञ्चता त्यक्ता पञ्चतासीद्वियोगिनाम् ॥' प्रकृतानामश्रुविन्दूना स्थापनमपह्नुति । अत्र राक्षसश्रियाऽश्रुविन्दूनामनीकत्वं कविप्रौढोक्तिमात्रसिद्धम् ॥ कविप्रौढोक्तिसिद्धालंकारव्यङ्ग्यमलंकारमाह—धम्मिल्ल इति । 'धम्मिल्लः संयता कचा' इत्यमर । समुदयः समूह । श्रीखण्डलेपश्चन्दन- प्रलेपः । विग्रहे देहे । अत्र कीर्तिराशेर्धावल्यरूपसादृश्यमप्रसिद्धमपि कविप्रतिभा- मात्रसिद्धमिति तन्मूलकरूपकस्यापि तथात्वमिति भाव । स्वर्गस्थानामुपकारे तत्र- स्थितिरथ कारण ता विनापि भवतीति विभावना । उपकारश्च यज्ञादिद्वारेण ॥ कवि- निबद्धप्रौढोक्तिसिद्धवस्तुव्यङ्ग्यं वस्तुमाह—शिखरिणीति । अधरवत्पाटलं रक्तं शुकशाव- कस्य तपश्चरणं प्रौढोक्तिमात्रसिद्धम् । यत्सादृश्येनोत्कृष्टं वस्तु पुण्यं विना न लभ्यते तस्य सुतरामेव पुण्यातिशयलभ्यत्वमिति भाव ॥ कविनिबद्धवस्तुव्यङ्ग्यमलंकार- माह—सुभगे इति । पञ्चता पञ्चसख्योपयोगित्वं मरणं च ॥ कविनिबद्ध... १. त्रिकेति । त्रैलिङ्गदेशभूषणम् ॥ दशतीति । दशनै आस्वादयते । अनवच्छिन्नप्रबन्धतया न त्वादृशी... अपि तु रमणोऽत्र तत्प्राप्तिनेन रम्यताप्यस्य तपःप्रभावादेवेति । शुकशावक इति चिन्त्यः अहोऽपि कश्च तपस एवेति सहृदयाः ॥ क. २ 'कविप्रौढोक्तिमात्रसिद्धम्' इति पुस्तकान्तरे नास्ति.

चतुर्थः परिच्छेदः । २१९ अत्र कविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धेन कामनृपाणां कोटिसङ्ख्यस्व- प्राप्त्या निखिलवियोगिमरणेन वस्तुना शराणां पञ्चता शरान्विसृज्य वियोगिनः श्रितेवेत्युत्प्रेक्षालङ्कारो व्यज्यते । ‘मल्लिकामुकुले चण्डि भाति गुञ्जन्मधुव्रतः । प्रयाणे पञ्चबाणस्य शङ्खमापूरयन्निव ॥’ अत्र कविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धेनोत्प्रेक्षालङ्कारेण अनन्यवस्तु- ऽन्मादकः कालः प्राप्तस्तत्कथं मानिनि मानं न मुञ्चसीति वस्तु व्यज्यते । ‘महिलामहस्सभरिए तुह हिअए सुहअ मा अमाअन्ती । अणुदिणमणण्णकम्मा अङ्गं तणुअं पि तणुएइ ॥’ अत्रामाअन्तीति कविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धेन वाच्यातिशयो- क्तिरूपेण तनोस्तनूकरणेऽपि तव हृदये न वर्तत इति विशेषोक्त्यलङ्कारो व्यज्यते । न खलु कवेः कविनिबद्धस्येव रागाद्याविष्टता अतः कविनिबद्ध- वक्तृप्रौढोक्तिः कविप्रौढोक्तेरधिकं सहृदयचमत्कारिणीति पृथगु- विवक्षितवाच्यध्वनेरुदाहरणमाह—मल्लिकेति । चण्डि इति सम्बोधने । अत्रानन्येति तत्तथैवेति शेषः । उन्मादकः औत्सुक्यादिजनक इत्यर्थः । 'अनन्य' इति विशेष- णस्याप्युक्त एवार्थः । उत्प्रेक्षालङ्कारस्य व्यञ्जकत्वमुदाहृत्य विशेषोक्त्यलङ्कारस्य व्यञ्ज- कत्वमाह ॥ अथ कविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धेन वस्तुनालङ्कारव्यञ्जनमाह—महिलाति । ‘महिलासहस्रभरिते तव हृदये सुभग अत्रामायन्ती । अनुदिनमनन्यकर्मा अङ्गं तनु- कमपि तनूकरोति' इति संस्कृतम् । अत्र सुभगेत्यामन्त्रणम् । अमायन्ती अनायती अप्रविशन्तीत्यर्थः । ननु तव हृदये बहुतरनारीसमावेशात् तद्बाहुल्येनाहं तत्र स्थातुं न शक्नो- मीति सिद्धेऽपि यत्तनुकरणं, तत्तु त्वय्यतिशयितप्रेम्णैव; अन्यथा तनुकस्यापि शरीरा- ङ्गस्याभावात् कथं तत्र प्रवेशाय प्रयत्नः स्यादिति भावः । अत्र विशेषोक्त्यलङ्कारव्यञ्ज- कत्वेनोदाहरणात् कविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धेन वस्तुना विशेषोक्त्यलङ्कारो व्यज्यत इति सिद्धम् । कविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिरधिकं चमत्करोतीति वदता ग्रन्थेन यत्प्रका- शितं तद्व्याचष्टे—नन्विति । न खलु कवेरित्यादि । यतः कवेरविद्यमानत्वात् तद्वि- योनिवृत्त्यर्थं कामोपभोगादिकं न सम्भवति; अन्यस्य तु तत्सम्भवादिति भावः । अनूद्देश्यसामर्थ्यादर्थान्तरमाह—अतः कविनिबद्धेति । वक्तुरिति शेषः ॥

२२० साहित्यदर्पणे तिपादिताः । एषु चालंकृतिव्यञ्जनस्थले रूपकोत्प्रेक्षणव्यतिरेचन- मात्रस्य प्राधान्यं सहृदयसंवेद्यम्, न तु रूप्यादीनामित्यलङ्कृते- र्मुख्यत्वम् । एकः शब्दार्थशक्त्युत्थे— उभयशक्त्युद्भवे व्यङ्ग्ये एको ध्वनेर्भेदः । यथा— ‘हिममुक्तचन्द्ररुचिरं सपद्मको मदयन्द्विजाञ्जनितमीनकेतनः । अभवत्प्रमादिनमुरो महोत्सवः प्रमदाजनस्य स चिराय माधवः ॥’ भा० । ननु यत्रालङ्कारस्य व्यङ्ग्यत्वमुक्तं तत्रालङ्कार्यस्य वस्तुनोऽपि व्यङ्ग्यत्व- मस्तीति स्वमलङ्कारस्य पृथगुपादानमत आह—एषु चेति । प्रागुक्तोदाहरणेषु मध्ये इत्यर्थः । अलङ्कृतिव्यञ्जनस्थले सहृदयव्यङ्ग्यस्थले । रूप्यादीनां ङ्गिनां उपमेयवाच्यानां न तु प्राधान्यं मुख्यत्वमिति । अत एव एतेषां व्यङ्ग्यत्वमित्यर्थः ॥ हिममुक्तेति । हिममुक्ता विगता यस्मात् स इव रुचिर्यस्य तथोक्तः । वसन्तपक्षे—हिममुक्तचन्द्रवत् रुचिरं रोच्यमानः । पद्मं कमलं तदसहितः । पक्षे—सपद्मकः । ‘द्वयं तु विपुलं, नाभिरधः । जनितमीन- केतुः—उद्दीपितकाममित्यर्थः । प्रमादिनः प्रमत्तचित्तान् कुमुदं करोति यत् । पक्षे— प्रमादिनां विलासशीलानां धृतिमपहरन् । ननु तादृशः वसन्तकालः । विष्णोः विष्णुरूपस्य जनस्य वा माधवः । तथाहि—प्रमदाजनानां योषित्-

चतुर्थः परिच्छेदः । २२१ अत्र माधवः कृष्णो माधवो वसन्त इवेत्युपमालंकारो व्यङ्ग्यः । एवं च व्यङ्ग्यभेदादेव व्यञ्जकानां काव्यानां भेदः । तदष्टादशधा ध्वनिः ॥ ९ ॥ अविवक्षितवाच्यः, अर्थान्तरसंक्रमितवाच्योऽत्यन्ततिरस्कृतवाच्यश्चेति द्विविधः । विवक्षितान्यपरवाच्यस्तु असंलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यत्वेनैकः । सल- क्ष्यक्रमव्यङ्ग्यत्वेन च शब्दार्थोभयशक्तिमूलतया पञ्चदशेत्यष्टादशभेदो ध्वनिः । एषु च— वाक्ये शब्दार्थशक्त्युत्थस्तदन्ये पदवाक्ययोः । तत्रार्थान्तरसंक्रमितवाच्यो ध्वनिः पदगतो यथा— 'धन्यः स एव तरुणो नयने तस्यैव नयने च । युवजनमोहनविद्या भवितव्य यस्य सम्मुखे सुमुखी ॥' व्यजने वसन्तस्यैव सम्बन्धिमलयप्रतिसन्धानसहकृतेन माधवपदेन वसन्त एव व्यज्यते न ततोऽन्तरम् । तस्य तत्र सामर्थ्याभावात् । न चात्र शब्दार्थोभयश्लेष- शब्देनोभयशक्तिव्यङ्गोपमेति वाच्यम् । तथा सति 'दुर्गालङ्गित-' (६३ पृ०) इत्याद्युभयश्लेषमत्त्वेनोभयशक्तिव्यङ्ग्यत्वं स्यात् । गृहीतपरिमलवैशिष्ट्यापि तत्र सत्त्वात् । ननूक्तभेदेषु व्यङ्ग्यस्य भेदो दर्शितः । तत्र प्रकृतानुपयुक्तमत आह— एवं चेति । तदिति । उक्तप्रकारैरित्यर्थः ॥ अष्टादशत्वमुपपादयति—अविव- क्षितेति ॥ वाक्ये एवैक एव । तदन्ये शब्दशक्त्युत्थेतरे ॥ धन्य इति ।

1. उपमेति । ... ... मम—'राजोदविमलोद्गारी इत्यादि-५२५ ... ...
2. पञ्चदशेति । ... ... भेदार्थेण महावाक्ये ॥
3. तदन्ये इति । ... पदे वाक्ये च भवन्ती- त्यर्थः । ... ...
4. ... ... ... ...

The provided image is completely blank and contains no text to transcribe.

चतुर्थः परिच्छेदः । २३५ संकरेण त्रिरूपेण संसृष्ट्या चैकरूपया । वेदखाग्निशराः(५३०४) शुद्धैरिषुबाणाग्निस सायकाः (५३५५) ॥१२॥ शदानुरोधेनैकपञ्चाशत्त्वमेव दर्शितम् । संकरेणेति । अलंकारपरिच्छेदे वक्ष्यमा- णरीत्या त्रिरूपेणेत्यर्थः । यथा—'अङ्गाङ्गित्वेऽलङ्कृतीनां तद्वदेकाश्रयस्थितौ । संदि- ग्धत्वे च भवति संकरस्त्रिविधः पुनः ॥' इत्यलंकारसंकरस्य त्रैविध्यमुक्तं तदनुसारेण संकरत्रैविध्यं बोध्यम् । अत्र 'एकाश्रयस्थितौ' इत्यस्य एकव्यञ्जकानुप्रवेश इत्यर्थः । संदिग्धत्वे 'अयं ध्वनिः स ध्वनिवाँ' इति संशयेऽङ्गाङ्गिभावापन्नोऽनेकव्यञ्जकानु- प्रविष्टः । असंदिग्धो ध्वनिसमुदायः संसृष्टिः । अनेकधेति यदुक्तं तदेवाह— वेदेति । वेदाश्चत्वारः, खं शून्यम्, अग्नयस्त्रयः, शराः पञ्च । सजातीयानेक संख्याप्रस्तावे 'अङ्कानां वामतो गतिः' इत्यङ्कविदा नियमेन चतुरुत्तरशतत्रयाधिक- पञ्चसहस्राणीत्यर्थः । ननु कथमतेतदेकपञ्चाशतश्चतुर्गुणेन चतुरधिकशतद्वयमेव भव- नीति चेन्, न । यत प्रथमस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैः पञ्चाशता च संसृष्टावेक- पञ्चाशत्त्वम् । एवं द्वितीयस्य सजातीयेनद्वेन विजातीयैरूनपञ्चाशता च संसृष्टौ पञ्चाशत्त्वम् । तृतीयस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैरष्टचत्वारिंशता च संसृष्टावून- पञ्चाशत्त्वं भवति । चतुर्थस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैः सप्तचत्वारिंशता च संसृष्टावष्टचत्वारिंशत्त्वम् । एवमन्येषानेकैकह्रासेन सप्तचत्वारिंशदादिकम् । चरमस्य सजातीयेनैकेन संसृष्टावेकविपर्ययत्वमेवेति मिलित्वा षड्विंशत्यधिकत्रयोद- शशतत्वं ध्वनिसंसृष्टेः । एवं क्रमेण अष्टनसत्युत्तरनवशताधिकत्रिसहस्रत्वं त्रिविध- ध्वनिसंकरस्य । मिलित्वा 'वेदखाग्नि-' इत्यादिसंख्याया उपपत्तिः । न चैकपञ्चा- शत्त्वहानिः, (३१) प्रबन्धागतकविप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेणालंकारध्वनिः, (३२) प्रबन्धागतकविप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेण वस्तुध्वनिः, (३३) पद- गतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुना वस्तुध्वनिः, (३४) पद- गतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुनालंकारध्वनिः, (३५) पदगतकविनि- बद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेणालंकारध्वनिः, (३६) पदगतकविनिबद्धवक्तृ- प्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेण वस्तुध्वनिः, (३७) वाक्यगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्ति- सिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुना वस्तुध्वनिः, (३८) वाक्यगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थ- शक्तिमूलो वस्तुनालंकारध्वनिः, (३९) वाक्यगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्ति- मूलोऽलंकारेणालंकारध्वनिः (४०) वाक्यगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो- ऽलंकारेण वस्तुध्वनिः, (४१) प्रबन्धगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुना वस्तुध्वनिः, (४२) प्रबन्धगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुनालंकार- ध्वनिः, (४३) प्रबन्धगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेणालंकारध्वनिः, (४४) प्रबन्धगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेण वस्तुध्वनिः, (४५) प्रबन्धागतार्सलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (४६) वाक्यगतार्सलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादि- ध्वनिः, (४७) पदगतार्सलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (४८) पदांशदेशगतार्सलक्ष्यक्रम- व्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (४९) रचनागतार्सलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (५०) वर्णगतार्सलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (५१) वाच्यानपेक्ष्यपदसिद्धो वलीति ॥

The provided image is completely blank (white) and contains no text. Please upload or provide a clear image containing the text you would like transcribed.

चतुर्थः परिच्छेदः। २३५ संकरेण त्रिरूपेण संसृष्ट्या चैकरूपया । वेदखाग्निशराः (५३०४) शुद्धैरिषुबाणाग्निसहायकाः (५३५५) ॥१२॥ शयानुरोधेनैकपञ्चाशत्त्वमेव दर्शितम् । संकरेणेति । अलंकारपरिच्छेदे वक्ष्यमा- णरीत्या त्रिरूपेणेत्यर्थः । यथा- 'अङ्गाङ्गित्वेऽलंकृतीनां तद्वदेकाश्रयस्थितौ । संदि- ग्धत्वे च भवति संकरस्त्रिविधः पुनः ॥' इत्यलंकारसंकरस्य त्रैविध्यमुक्तं तदनुसारेण संकरत्रैविध्यं बोध्यम् । अत्र 'एकाश्रयस्थितौ' इत्यस्य एकव्यञ्जकानुप्रवेश इत्यर्थः । संदिग्धत्वे 'अयं ध्वनि र्न ध्वनिर्वे' इति संशयेऽङ्गाङ्गिभावापन्नोऽनेकव्यङ्ग्यानु- प्रविष्टः । असंदिग्धो ध्वनिसमुदायः संसृष्टिः । अनेकथेति यदुक्तं तत्रेवाह- वेदेति । वेदाश्चत्वारः, खं शून्यम्, अग्नयस्त्रयः, शराः पञ्च । सजातीयानेक- संख्याप्रस्तावे 'अङ्कानां वामतो गतिः' इत्यङ्कविदां नियमेन चतुरधिकशतत्रयाधिक- पञ्चसहस्राणीत्यर्थः । ननु कथममेतदेकपञ्चाशतश्चतुर्गुणेन चतुर्गणितशतद्वयमेव भवे- तीति चेत्, न । यतः प्रथमस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैः पञ्चाशता च सहैकपञ्चा- पञ्चाशत्त्वम् । एवं द्वितीयस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैरेकपञ्चाशता च सहैक- पञ्चाशत्त्वम् । तृतीयस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैर्द्विचत्वारिंशता च सहैकपञ्चा- पञ्चाशत्त्वं भवति । चतुर्थस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैस्त्रिचत्वारिंशता च सचतुश्चत्वारिंशत्त्वम् । एवमन्येषामप्येकक्रमेण ह्रासप्रसङ्गिङ्गाङ्गित्वम् । चरमस्य सजातीयेनैकेन सहैकैवावशिष्यत एवेति मिलित्वा षड्विंशत्यधिकत्रयोद- शशतत्रयं ध्वनिसंसृष्टेः । एवं गणेन अष्टसप्तत्युत्तरशतद्वयाधिकत्रिंशत्सहस्रं त्रिविध- ध्वनिसंकरस्य । मिलित्वा 'वेदखाग्नि-' इत्याद्यक्षरपादैरुच्यते । न चैकप्रमा- णतया..., (३१) पदव्यङ्ग्यापवर्गद्वयौचितीनिमित्तभेदभिन्नेत्येकपञ्चाशदपवर्गध्वनिः, (३२) पदव्यङ्ग्याद्यन्तनिमित्तभेदभिन्नाद्यन्तसिम्धोऽपवर्गद्वयसंसृष्टध्वनिः, (३३) पद- व्यङ्ग्यैकरूपौचितीनिमित्तभेदभिन्ने द्वे व्यङ्ग्ये वस्तुतः, (३४) पद- व्यङ्ग्यद्विरूपौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ द्वौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (३५) पदव्यङ्ग्यत्रिरूपौ- चित्यादिरूपौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (३६) पदव्यङ्ग्यचतूरूपौचित्या- द्यौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (३७) पदव्यङ्ग्यपञ्चरूपौचित्याद्यौचिती- निमित्तभेदभिन्नौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (३८) पदव्यङ्ग्यषड्रूपौचित्याद्यौचितीनिमित्त- भेदभिन्नौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (३९) पदव्यङ्ग्यासप्तरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेदभि- न्नौ द्वौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (४०) पदव्यङ्ग्याष्टरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेदभि- न्नौ द्वौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (४१) पदव्यङ्ग्यनवरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ द्वौ वस्तु- गतौ व्यङ्ग्यौ, (४२) पदव्यङ्ग्यदशरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ द्वौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (४३) पदव्यङ्ग्यैकादशरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ द्वौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, (४४) पदव्यङ्ग्यद्वादशरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ द्वौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, पदव्यङ्ग्यत्रयोदशरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ द्वौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ, व्यङ्ग्यौ, (४५) पदव्यङ्ग्यचतुर्दशरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेदभिन्नौ द्वौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ पदव्यङ्ग्यादिभिः, (४६) पदव्यङ्ग्यपञ्चदशरूपौचित्याद्यौचितीनिमित्तभेद- भिन्नौ वस्तुगतौ व्यङ्ग्यौ पदव्यङ्ग्यादिभिः, (४७) पदव्यङ्ग्यषोडशरूपौचित्याद्यौचिती-

The provided image is completely blank and does not contain any text. Please provide an image containing text to transcribe.

चतुर्थः परिच्छेदः। २३५ संकरेण त्रिरूपेण संसृष्ट्या चैकरूपया । वेदखाग्निशराः(५३०४)शुद्धैरिषुबाणाग्निस सायकाः (५३५५) ॥१२॥ शयानुरोधेनैकपञ्चाशत्त्वमेव दर्शितम् । संकरेणेति । अलंकारपरिच्छेदे वक्ष्यमा- णरीत्या त्रिरूपेणेत्यर्थः । यथा—'अङ्गाङ्गित्वेऽलंकृतीनां तद्वदेकाश्रयस्थितौ । संदि- ग्धत्वे च भवति संकरस्त्रिविधः पुन ॥' इत्यलंकारसंकरस्य त्रैविध्यमुक्तं तदनुसारेण संकरत्रैविध्यं बोध्यम् । अत्र 'एकाश्रयस्थितौ' इत्यस्य एकव्यञ्जकानुप्रवेश इत्यर्थः । संदिग्धत्वे 'अयं ध्वनिः स ध्वनिbonding' इति संशय्येऽज्ञात्रिभावापन्नोऽनेकव्यञ्जकानु- प्रविष्ट । असंदिग्धो ध्वनिसमुदायः संसृष्टिः । अनेकधेति यदुक्तं तदेवाह— वेदेति । वेदाश्चत्वारः, खं शून्यम्, अग्नयस्त्रयः, शराः पञ्च । सजातीयानेक संख्याप्रस्तावे 'अङ्कानां वामतो गतिः' इत्युक्तविदा नियमेन चतुरुत्तरशतत्रयाधिक- पञ्चसहस्राणीत्यर्थः । ननु कथमतेदेकपञ्चाशत्तद्गुणेन चतुरधिकशतद्वयमेव भव- तीति चेन्, न । यतः प्रथमस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैः पञ्चाशता च संसृष्टावेक- पञ्चाशत्त्वम् । एवं द्वितीयस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैरूनपञ्चाशता च संसृष्टौ पञ्चाशत्त्वम् । तृतीयस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैरष्टचत्वारिंशता च संसृष्टावून- पञ्चाशत्त्वं भवति । चतुर्थस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैः सप्तचत्वारिंशता च संसृष्टावष्टचत्वारिंशत्त्वम् । एवमन्येषामेकैकह्रासेन सप्तचत्वारिंशादिकम् । चरमस्य सजातीयेनैकेन संसृष्टावेकविषयत्वमेवेति मिलित्वा षड्विंशत्यधिकत्रयोद- शशतत्वं ध्वनिसंसृष्टे । एव क्रमेण अष्टसप्तत्युत्तरनवशताधिकत्रिसहस्रत्वं त्रिविध- ध्वनिसंकरस्य । मिलित्वा 'वेदखाग्नि-' इत्यादिसंख्याया उपपत्तिः । न चैकपञ्चा- शद्ध्वनिः, (३१) प्रबन्धगतकविप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेणालंकारध्वनिः, (३२) प्रबन्धगतकविप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेण वस्तुध्वनिः, (३३) पद- गतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुना वस्तुध्वनिः, (३४) पद- गतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुनालंकारध्वनिः, (३५) पदगतकविनि- बद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेणालंकारध्वनिः, (३६) पदगतकविनिबद्धवक्तृ- प्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेण वस्तुध्वनिः, (३७) वाक्यगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्ति- सिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुना वस्तुध्वनिः, (३८) वाक्यगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थ- शक्तिमूलो वस्तुनालंकारध्वनिः, (३९) वाक्यगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्ति- मूलोऽलंकारेणालंकारध्वनिः (४०) वाक्यगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो- ऽलंकारेण वस्तुध्वनिः, (४१) प्रबन्धगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुना वस्तुध्वनिः, (४२) प्रबन्धगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलो वस्तुनालंकार- ध्वनिः, (४३) प्रबन्धगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेणालंकारध्वनिः, (४४) प्रबन्धगतकविनिबद्धवक्तृप्रौढोक्तिसिद्धार्थशक्तिमूलोऽलंकारेण वस्तुध्वनिः, (४५) प्रबन्धगतासंलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (४६) वाक्यगतासंलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादि- ध्वनिः, (४७) पदगतासंलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (४८) पदैकदेशगतासंलक्ष्यक- मव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (४९) रचनागतासंलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (५०) वर्णगतासंलक्ष्यक्रमव्यङ्ग्यो रसादिध्वनिः, (५१) वाक्यार्थातोभयशक्तितूलो ध्वनिरिति ॥

The provided image is completely blank and contains no text to transcribe.

चतुर्थः परिच्छेदः । २३५ संकरेण त्रिरूपेण संसृष्ट्या चैकरूपया । वेदखाग्निशराः (५३०४) शुद्धैरिषुबाणाग्निसहायकाः (५३५५) ॥१२॥ शाद्यानुरोधेनैकपञ्चाशत्त्वमेव दर्शितम् । संकरेणेति । अलंकारपरिच्छेदे वक्ष्यमा- णरीत्या त्रिरूपेणेत्यर्थः । यथा—'अङ्गाङ्गित्वेऽलंकृतीनां तद्वदेकाश्रयस्थितौ । संदि- ग्धत्वे च भवति संकरस्त्रिविधः पुनः ॥' इत्यलंकारसंकरस्य त्रैविध्यमुक्तं तदनुसारेण संकरत्रैविध्यं बोध्यम् । अत्र 'एकाश्रयस्थितौ' इत्यस्य एकव्यञ्जकानुप्रवेश इत्यर्थः । संदिग्धत्वे 'अयं ध्वनिः स ध्वनिर्वे' इति संशयेऽङ्गाङ्गिभावापन्नोऽनेकव्यञ्जकानु- प्रविष्टः । असंदिग्धो ध्वनिसमुदायः संसृष्टिः । अनेकधेति यदुक्तं तदेवाह— वेदेति । वेदाश्चत्वारः, खं शून्यम्, अग्नयस्त्रयः, शराः पञ्च । सजातीयानेक संख्याप्रस्तावे 'अङ्कानां वामतो गतिः' इत्यङ्कविदां नियमेन चतुरुत्तरशतत्रयाधिक- पञ्चसहस्राणीत्यर्थः । ननु कथमेतदेकपञ्चाशतश्चतुर्गुणेन चतुरधिकशतद्वयमेव भवती- तीति चेत्, न । यतः प्रथमस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैः पञ्चाशता च संसृष्ट्यानेक- पञ्चाशत्त्वम् । एवं द्वितीयस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैरेकपञ्चाशता च संसृष्ट्या पञ्चाशत्त्वम् । तृतीयस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैः षट्चत्वारिंशता च संसृष्ट्या त्रून्- पञ्चाशत्त्वं भवति । चतुर्थस्य सजातीयेनैकेन विजातीयैः सप्तचत्वारिंशता च संसृष्ट्याष्टचत्वारिंशत्त्वम् । एवमन्येषामेकैकहानेन सप्तचत्वारिंशादिकम् । चरमस्य सजातीयेनैवेन संसृष्ट्यावैकविध्यमेवेति मिलित्वा षड्विंशत्यधिकत्रयोद- शशतत्वं ध्वनिसंसृष्टेः । एवं क्रमेण षट्पञ्चाशदुत्तरनवशताधिकत्रिसहस्रं त्रिविध- ध्वनिसंकरस्य । मिलित्वा 'वेदखाग्नि-' इत्यादिसंख्याता उपपत्तिः । ते चैवमुदा- हार्याणि, (३१) प्रच्छन्नतया प्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठेऽलङ्कारसंकरेऽलङ्कारध्वनिः, (३२) प्रच्छन्नतया निर्मिता प्रौढोक्तिः तान्निष्ठा निष्फले इत्यनेन वस्तुध्वनिः, (३३) पद- गतपदविकसितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठे वस्तुना वस्तुध्वनिः, (३४) पद- गतपदविकसितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठे वस्तुनालङ्कारध्वनिः, (३५) पदगतकवि- कल्पितप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठेऽलङ्कारेण वस्तुध्वनिः, (३६) पदगतकविकल्पितवस्तु- प्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठेऽलङ्कारेण वस्तुध्वनिः, (३७) पदगतकविकल्पितप्रौढोक्ति- सिद्धार्थनिष्ठे वस्तुना वस्तुध्वनिः, (३८) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्ति- सिद्धार्थनिष्ठे वस्तुनालङ्कारध्वनिः, (३९) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थ- निष्ठेऽलङ्कारेण वस्तुध्वनिः, (४०) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठे- ऽलङ्कारेण वस्तुध्वनिः, (४१) पदगतकविकल्पितप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठे वस्तुना वस्तुध्वनिः, (४२) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठे वस्तुनालङ्कार- ध्वनिः, (४३) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठेऽलङ्कारेण वस्तुध्वनिः, (४४) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठेऽलङ्कारेण वस्तुध्वनिः, (४५) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठे वस्तुना वस्तुध्वनिः, (४६) पदगत- ०, (४७) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठे..., ४८) पदगतकविकल्पित- ० वस्तुनालङ्कारध्वनिः, (४९) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठे..., (५०) प्रौढोक्तिसिद्धार्थनिष्ठेऽलङ्कारेण वस्तुध्वनिः, (५१) पदगतकविकल्पितवस्तुप्रौढोक्ति...

The provided image appears to be a blank page with no readable text.

चतुर्थः परिच्छेदः । ईतरस्य रसादेरङ्गं रसादिव्यङ्ग्यम् । यथा— 'अयं स रसनोत्कर्षी पीनस्तनविमर्दनः । नाभ्यूरुजघनस्पर्शी नीवीविस्रंसनः करः ॥' अत्र शृङ्गारः करुणस्याङ्गम् । 'मानोन्नतां प्रणयिनीमनुनेतुकाम- स्त्वत्सैन्यसागररवोद्गतकर्णतापः । हा हा कथं नु भवतो रिपुराजधानी- प्रासादसंततिषु तिष्ठति कामिलोकः ॥' इत्यनेन तस्य गुणीभूतव्यङ्ग्यस्य रसाङ्गं रसरूपव्यङ्ग्यम् । उदाहरति—अय- मिति । भूरिश्रवसः समरपतितं हस्तं विलोक्य तत्पत्न्या रोदनमिदम् । अयमी- दृगवस्थः स तत्तत्कर्मणि मुहरनुभूतः । तत्तत्कर्माह—रसनेति । रसनां मम क्षुद्रघण्टिकामुत्कर्षयितुं मार्जनादिना उत्कृष्टीकर्तुमाक्रष्टुं वा शीलमस्य सः । नीव्या वस्त्रबन्धस्य विस्रंसनो मोक्षणकरः । अत्रालम्बनविच्छेदेन रतेरसाध्यतया स्मर्यमाणानां तदङ्गानां शोकोद्दीपकतयाकरणानुकूलतेति शृङ्गारस्य करुणाङ्गत्वम् । अत एव प्राकरणिकत्वेन प्रधानस्य करुणस्य व्यञ्जकं वाक्यार्थमपेक्ष्य तदानीमप्राप्त- रसभावस्य शृङ्गारस्य न्यूनत्वमचमत्कारित्वम् । ननु तदानीं शृङ्गारस्य रसताप्राप्त्या कथमस्य रसाङ्गरसोदाहरणत्वं सङ्गच्छतामिति चेत्, न । तदानीं शृङ्गाररसस्य पूर्णरसत्वाभावेऽपि खण्डरसत्वस्य सत्त्वात् । तच्च दोषपरिच्छेदे निर्णयिष्यते । शृङ्गा- रस्य करुणविरुद्धत्वेऽपि स्मृतिविषयत्वेन गुणत्वमेव, न तु दोषत्वम् ॥ भावाङ्गं रसव्यङ्ग्यमुदाहरति—मानोन्नतामिति । राज्ञः स्तुतिरियम् । मानोन्नतामुन्नतमा-

1. प्रासादेति । प्रासादा न्परीपु ॥ १ ग पुस्तके तु 'इतरस्य-' इत्यादि '—मानो... र्णनेनेन ?' इत्यन्तस्य ग्रन्थस्य स्थाने 'बहुधीदृष्टं मम धम्मिल्ल-' इत्याद्युदाहरणे विधिप्रपादनिषेधार्थानिषेधरूपोऽर्थो व्यज्यते । उद्यद्गतदृष्टिरूपस्य इत्यत्रापि विधिप्रयुक्तयैरेव निषेधरूपार्थः तात्पर्थम् । तन्मथ्यं पूर्वस्याभिप्रायमुज्झन्नपरस्तथात्वादुवाच- मिति । दृष्ट्वेने—मम धम्मिल्ल-' इत्यत्र सुरताद्योगादिति एव विश्रान्तिमासाद्य निषेधार्थो व्यज्यते । उद्यद्गतदृष्टिरूपस्य तु सुरतार्थस्य बाधितत्वेन मर्तनोद्देशार्थमेव विश्रान्तिभजमाना व्यञ्जकत्वाद् यथा चोक्तम्—'अनिष्टादन्यथा प्राप्ति-' (इत्यादि) व्याप्तिवैयर्थ्यम् । यद्यदर्थमसमुल्लङ्घ्य गति- र्भवतोत्येव यन्निषेधयुक्तप्रतियोगिकत्वेऽपि तत्रापि तद्देश्यता न वा तदित्युक्तश्च सन्निधा विधिरेव प्रतिपाद्यम् । ननु वाक्यान्त्या एव ध्वन्यधमकरणादर्भाने कथं तेषां पश्चाद्विद्यत इवेति चेदुच्य- ताम् । सत्यम् । पदपराम्भोभावकत्वेन तेषां पृथग्वारवृत्तिनाम् । पदशब्दानु—प्रकृतिः प्रत्ययः प्रातिपदिकं सर्वनाम च । युग्मपदद्वयः पूर्वनिपातच्छन्दिन न्यासाः कर्मकर्तृविवक्षां विशेषोल्लिङ्गादयः । पदस्यार्थे निमित्तद्य सपक्षो वचनं तथा । प्रत्ययोत्पन्नगतार्थ्या पदानां दर्शितानि ॥' तद्यथा चोक्तम्— • 'एकपदसंस्पर्शेना-' (इत्यादि) इति पाठो दृश्यते

२३८ साहित्यदर्पणे अथ गुणीभूतव्यङ्ग्यम्— अपरं तु गुणीभूतव्यङ्ग्यं वाच्यादनुत्तमे व्यङ्ग्ये । अपरं काव्यम् । अनुत्तमत्वं न्यूनतया साम्येन च सम्भवति । तत्र स्यादितराङ्गं¹ काक्वाक्षिप्तं च वाच्यसिद्ध्यङ्गम्² ॥ १३ ॥ संदिग्व³प्राधान्यं तुल्य⁴प्राधान्यमस्फुटमगूढम्⁵ । व्यङ्ग्यमसुन्दरमेवं भेदास्तस्योदिता अष्टौ ॥ १४ ॥ भूतव्यङ्ग्यं निरूपयति—अथेति । अपरं ध्वनिभिन्नम् । तत्र गुणीभूतव्य- इतरस्य रसादेर्वा वाक्यार्थस्य वा अङ्गम् । रसादि अनुरणनरूपं वा व्यङ्ग्यं न्वयः । एवमन्यत्रापि । काक्वाक्षिप्तं काकुवशात् झटिति वाच्यवत्प्रतीयमानं वाच्यस्यान्वयबोधबीजं वाच्यसिद्ध्यङ्गम्, आपाततः प्रतीतस्य वाच्यस्य प्र- धानानुपपत्तिनिरासकम् । अस्फुटं सहृदयैरपि झटित्यप्रतीयमानम् । अ- स्फुटम्, तथा वाच्यायमानम् । असुन्दरं चमत्काराप्रत्यासन्नम् एव निरू- १. गुणीभूतेति । वाच्यापेक्षया अनमत्कारित्वेनेह व्यङ्ग्यस्य गुणीभावः । ध्वनि- णाप्यभिहितम्—‘प्रकारोऽन्यो गुणीभूतव्यङ्ग्यः काव्यस्य दृश्यते । यत्र व्यङ्ग्यान्वये व्यञ्चारुत्वं स्यात्प्रकर्षवत् ॥’ इति । ‘प्रतीयमानं पुनरन्यदेव वस्त्वस्ति वाणीषु महा- नाम् । यत्तत्प्रसिद्धावयवातिरिक्तं विभाति लावण्यमिवाङ्गनासु ॥’ इत्युक्तरूपो व्यङ्ग- यः प्रतिपादितस्तस्य प्राधान्ये ध्वनिरित्याख्यातम् । तस्यैव गुणीभावेन वाच्यार्थचारुत्वे गुणीभूतव्यङ्गयो नामापरः काव्यभेद इति तदाशयः ॥ २. काक्केति । काका हठेनोपस्थापितमिति वा ॥ ३. संदिग्धेति । सन्दिग्धं वाच्यकृतं व्यङ्ग्यकृतं वेत्यनिश्चितं प्राधान्यं यस्य य- ० । यद्वा सन्दिग्धं चमत्कारिजनने वाच्यव्यङ्ग्ययोः संशयास्पदं प्राधान्यं यत्र तत् ४. तुल्येति । तुल्यं वाच्यसमानं प्राधान्यं यत्र तत् । चमत्कारोत्पादने वाच्यव्य- योरपि क्षमत्वेन तुल्यत्वमवधेयम् ॥ ५. अगूढमिति । अगूढं चासहृदयैरपि वेद्यम् । तादृशं वाच्यायमानतया न तथा चमत्कारोति यथा कामिनीकुचकलशवद्गूढम् । तदुक्तम्—‘नान्ध्रीपयोधर इवातिवरा- प्रकाशो नो गुर्जरीस्तन इवातिवरा निगूढः । अर्थो गिरामपिहितः पिहितश्च कश्चित्सौभा- ग्यमेति मरहट्टवधूकूचाम ॥’ इति । एव च कामिनीकुचकलशन्यायेन सहृदयैकवेद्यमेव व्यङ्ग्यं ध्वनित्वमुपयाति । सहृदयैरपि दुःरसवेद्यमसहृदयैरपि वेद्यं वेत्युभयमपि गुणी- भूतव्यङ्ग्यमेवेति बोध्यम् । एवमन्येष्वपि भेदेष्वनुभव एव साक्षीति प्रदीपादौ व्यक्तम् ॥ १ 'अपराङ्गं' ग. २ 'सिद्धव्यङ्गन्यं' घ