पृथ्वीराज रासो (सटीक हिन्दी व्याख्या)

यहाँ प्रस्तुत पृष्ठ का पंक्ति-दर-पंक्ति देवनागरी लिप्यंतरण है:

· २०० पृथ्वीराजरासौ । [ दसम समय २० धरे रूप जेते तिते सर्व जानों । लगै वार कहते न ताथे वषांनों ॥ अबै आइ प्रह्लाद जो होइ ठाढौ । जिनं हेत कीनों इसौ रूप गाढौ ॥ १९५ ॥ इहै बत्त ब्रह्मादि के चित्त आई । सुतौ जाइ प्रह्लाद कौं कै सुनाई ॥ छं० ॥ १९६ ॥ रु० ॥ ३६ ॥ दूहा ॥ सुनत वचन प्रह्लाद गय । श्री नरसिंघ के पास ॥ सुति जुति सौं ठाढौ रह्यौ । फुल्लौ नहीं ककु सास ॥ छं० ॥ १९७ ॥ रु० ॥ ३७ ॥ सीस नाइ कर जोरि तब । रह्यौ सनमुख चाहि ॥ क्रिपा दृष्टि देख्यौ हरी । भगत वच्छल प्रभु आचि ॥ छं० ॥ १९८ ॥ रु० ॥ ३८ ॥ ॥ वेली भुजंग ॥ क्रिपा दिष्ट दिष्यौ सु ठट्ठौ निनारौ । सु तौ प्रान कै प्रान तें अति प्यारौ ॥ लयौ लाइ छाती धर्यौ जंघ दोसं । दियौ अध्य मध्यं कियौ दूरि दोसं ॥ १९९ ॥ चुम्यौ मुख नैनं प्रह्लाद केरै । जरा मृत्यु भै दूर दोसं न नेरै ॥ भई बुधि र्निमल महा सुद्ध बानी । तवै अस्तुतं ऋन्न प्रह्लाद ठानी ॥ २०० ॥ तायै । बिशेष्यो । बिसिख्यो । धरै । जैतै । तितै तंतै । सरव । सर्व्वे । जानौ । झांनीं । लगें । बार । कहतै । कहतैं । तायै । बषानु । वषानाँ । अबैं । आस । आई । आय । प्रहलाद । जौ । हौई । टढौ । ठंढौ । तिनं । हेन । कीनौ । गढौ । इहि । इहैं । वत । चित । कै । सुठौ । जाय । प्रहलाद । कौ । कुं। कहिं। ककहि । कह ॥** इस रूपक की पहिली पंक्ति के खाली स्थान में हमारे पास की सब पुस्तकों में - "बंदे वरुन हारे" - यह अशुद्ध पाठ है। इस को शोधने को कोई प्रा- माणिक आधार हम को अभी नहीं मिला और यही दशा अंत की पंक्ति, की भी है अतएव वह खाली प्रकाश कर दियो गई हैं कि विद्वान लोग विचार कर पाठ को निश्चय करें । हमारी सम्मति में तो इन का पाठ हमारे पास की पुस्तकों से भी पुरानी पुस्तकों के मिलने पर ठीक २ शुद्धना संभावित है । इस की अंत की तुक भर का पाठ बूंदीवाली पुस्तक में- 'सुनत प्रह्लाद इह बात चल्यो । रहै पछ ब्रह्मादि निज गौ इक्कलै'; - सं० १७१० वाली में - "सुनिन हत्ति प्रहलाद इह बात चल्यौ ॥ दहे पछ ब्रह्मान्दि निज गौ इक्कलौ"; - सं० १८५६ वाली में - "सुनत हेत प्रहल्हाद इहै बात चल्ल्यौ ॥ रहे पछ ब्रह्मादि निज गौ इक्कल्यौ"; - और सं० १६४५ वाली में इस का पाठ संवत् १७१० के सदृश ही है ॥ ३७-३८ पाठान्तर :- दोहा । सनत । । पदलद गौ । श्रीनरसिंघ । श्रीनृसिंह । कै । युत । सौं । ठठौ । ठाठौ । फुंल्यौ कुस्र्यौ ॥ शीश । नांइ । जोरि । सनमुख । चाहिं । क्रियादिष्ट । क्रियादृष्ट । क्रियाद्रिष्ट । दिष्यौ । संही ॥ ३९ पाठान्तर :- छंद भुजंगी प्रयात । द्रष्टि । दृष्टि । ठठो । ठठौ । ठट्ठो । प्रांन । कै । प्रान तै । अति । पियारो । लाय । कोस । घमथं । सयं । मन्यं । कीयौ । दोसं । चुम्यो । चुम्यो । सुष । नैनं । नैनं । प्रहलाद । कैरो । मृत्य । दूरि । दौस । हौसं । नैरो बूंदीवाली में - भंयं भइ बुधि निर्मल उन्नु ही अ । आय बोल महा सुद्ध बानी - निर्मल । बांनी । तबैं । अस्तुतं । अस्तुति ।

दसम समय २१ ] पृथ्थीराजरासौ । २०१ अहो देव देवेस देवाधि देवं । तुही अनप अप्पार पावै न सेवं ॥ अभेदं अभेवं तुही सर्व वेदं । तुही सर्व विद्या विनोदं सुभेदं ॥ २०१ ॥ तुही ग्यान विग्यान सोग्यान कर्त्ता । तुही बुद्धि कर्त्ता तुही बुद्धि हर्त्ता ॥ तुही धरनि आकास है पौन पानी । तुहीं सर्व में एक अनेक वानी ॥ २०२ ॥ तुही जोति संसार सारं सरूपं । तुही अद्यधकालं अकालं अरूपं ॥ तुही कोटि सूरज्ज सें तेज साजै । तुही चंद्रमा कोटि सीतं विराजै ॥ २०३ ॥ तुही कोटि ब्रह्मा सहादेव जेते । तुही कोटि कंदर्प लावण्य तेते ॥ तुही छेत संतोप आनंद कारी । तुही सोक संताप सर्वं प्रहारी ॥ २०४ ॥ तुही जोग जोगेसु जोगी सु भोगी । तुही भेद अभेद संदेस सोगी ॥ तुही मानवं देव दानं सिधानं । तुही कोटि ब्रह्मादि अंतस्समानं ॥ २०५ ॥ जिती थावरं जंगमं पांन चाऱ्यौ । तिनी आप ही आप तें भेद धाऱ्यौ ॥ करे जे गुसांई अगें रूप तेते । कहै बन्नि को देव रिष् नाग जेते ॥ २०६ ॥ कियौ मच्छ औतार पैन्है अनूपं । गयौ वेद लै दैत्य सागर अलूपं ॥ हने स्वामि संधासुरं वेद लीने । सुनौ आनि तत्त्काल ब्रह्मादि दीने ॥ २०७ ॥ महापिष्ट के धार धारी धरत्ती । करी न॑मलं कस्यपं रूप कत्ती ॥ बली वामनं पावनं क्कित्ति राजै । पगं नष्प अग्यं सु गंगा विराजै ॥ २०८ ॥ सबै षंडि भिची सुतौ विप्र तामं । महापुण्य सम्कर् सकै पर्सरामं ॥ श्रियं राम रघ्वीर लीनौ वतारं । कियौ रावनं कुंभ कर्नं सचारं ॥ २०९ ॥ अस्तुतिं करन । प्रहलाद । ठांनी । अहो । दैव । दैवम । देवाधि दैव । तुहीं । अलप । अपार । पावै । मैवं । अच्छेद । अभैदं । सरव । वैदं । तुहीं । सरव । वीद्या । विनोद्दं । सु भैदं । तुहीं । ग्यांन । विग्यांन । सौग्यांन । करता । तुहीं । करता । तुहीं । बुधि । हरता । तुहीं । हैं । पौंन । पांनी । तुहीं । सरव । मै । ए । अनेक । वांनी । तुंही । जैति । ज्योति । तीही तुहीं । अद्य- कालं । तुहीं । तीही कोटि । सुरज । सूरज । मै । तेज । तौही । तुंहीं । कोटि । सीतल । तुंही । तौही । कोटि । ब्रह्मा । महादेव । जैंतै । तुहीं । तौही । कोटि । कंदरप । लावण्य । तैते । तीही । संतोप । तौही । तुहीं । सोक । शोक । सरवै । तैही । जोग । जोगेस । भौगीसं । च्यौगी । तुहीं । तीही । मैद । अभैद । संदेस । रोगी । तीहीं । तुहीं । दैव । दानव । तौही । तुंही । कोटि । ब्रह्मादी । अंतर । समानं । जिनी । पांनि । च्यारौ । च्यारौं । नितौ । आपतै आप हों । भैद । धास्यौ । करै । जै । अगै । तै तै । कहैं । वराने । को । रिषि । रिप । जै तै । कीयै । मच्छ । अवतार । पहिलै । अन्रुपं । जे । दैत्यं । सागर । अलुंपं । इनै । स्वामि । शंघासुरं । बैद । लीने । सुतै । सुती । ततकाल । दौनै । महापिष्ट । कै । भार । धरनी । धरंती । नमली । रूपकंती । रूपकती । बल्यं । बलिं । बामनं । क्रिति । नष । सुरंग । सुरगं । सबँ । पंड । विभी । महापुन्य । सम । करि सकै । पर्शरामं । फरसरामं । श्रीय । श्रीयं राम रघुबीर । अवतार । कियौ । कियौ ।

२०२ पृथ्वीराजरासौ। [दसम समय २२ वसुद्देव गेहं गच्छो कृष्ण वासं। छते दुष्ट सर्वं कियौ कंस नासं ॥ करे जय्य जीयं धरा भ्रमं सुद्धं। प्रगय्यौ कली काल अवतार बुद्धं ॥ २१० ॥ . जुगं अंत सो सत्ति व्है हैं कलंकी। इदँ बात सांची सदा देव अंकी ॥ जिते सैल सुर हेति सुरपत्ति कीने। तिते सेस गन्नेस जाच्चैं न चीने ॥ २११ ॥ सबै दुष्ट भंजे सु सेवक् उंगारे। करे काम निज धाम नरहर पधारै ॥ छं० ॥ २१२ ॥ रु० ॥ ३८ ॥ कवित्त ॥ पधारे निज धाम । काम सुर सेव किए सब ॥ जुग जुग सब जन हेत । लिए अवतार तबहि तब ॥ निकसे थंभ विदारि । हने हिरनंक्स दानव ॥ प्रहह्लाद उद्धार । कियौ पूरन पद जाह्नव् ॥ श्री नृसिंहदेव समरंत जन । कलि कलंक दुषन हरन ॥ बज्रिरूप सरूप अनूप किय । श्रीनृसिंह तेरे सरन् ॥ छं० ॥ २१३ ॥ रु० ॥ ४० ॥ ॥ वामनावतार की कथा ॥ दूहा ॥ बहुत काल धरि सुष कियौ । सब देवादिक रिष्ष ॥ पाछै बलि प्रगयौ बली । किये सत्त जिन मष ॥ छं० ॥ २१४ ॥ रु० ॥ ४१ ॥ तब इंद्रासन डग मग्यौ । जेम तुलाकी डंड ॥ सुर सुरपति आंकंपि भय । जांचि कहां इम खंड ॥ छं० ॥ २१५ ॥ रु० ॥ ४२ ॥ जाइ जगाए श्रीपती । बलि असुर अनपार ॥ तब सु पधारे नरहरी । धरि वामन अवतार ॥ छं० ॥ २१६ ॥ रु० ॥ ४३ ॥ गवन। कुभंकश। सहार। संहारं। वसुदेव। वसुदेव। गेह। गेहं। गृछो। यह्यो। कृष्णावासं। छते। सरब। कोयौ। कंस। करै। भ्रम। बुद्धिं। बुधं। जुग। सो। सति। वै है। व्है हे। यहै। यहैं। साची। देव। जितैं। जिते। शैलसुर। सुलसुर। है त। हे त। सुरपति। कीनै। तितै। सैसं। गंनेस। जाचै। चिन्है। चीन्हे। दुष्टं। भंजै। सैवक। उधारै। करै काम। धांम। पधारै ॥ ४० पाठान्तर :-पधारे। पधारै। धांम। कांम। सेव। कीए। युग। युग। हैत। लीए। बहि तब। निकसै। हनै। हिरणांक्स। प्रह्लादै। प्रह्लादै। उधारि। कीयौ। बूंदीवाली में- नरहंसुदेव-सं० १७५० में-नरहसु देख-दुषन। रुप। सरू। अन्रुप। श्रीनृसिंघ। तैर। शरन ॥ ४१-४३ पाठान्तर :-बहत। सुष। कीयौ। सम। ऋषि। रिषि। पाछे। पाछैं। बली बल। बूंदीवाली में-वरि कीए संित जिंत जिंमन मख-कीए। सित। मष ॥ ४१ ॥ इंद्रासन। जैन। आकंप। जाहि। कुंडि ॥ ४२ ॥ जाय। पधारै। नरहीरी ॥ ४३ ॥

दसम समय २३ ] पृथ्वीराजरासो । २०३ कवित्त ॥ सवा लाख वर विप्र । दियौ इक इक प्रति दानं ॥ दुरद अयुत रथ अयुत । एक हज्जार के कानं ॥ दासि दास दुय सहस । चरचि आभूषण अंबर ॥ साठि सहस मन कनक । अवर बहु भंति अडंबर ॥ असै कि जग्ग पूरन्न करि । निंनानू बन्नि राय जब ॥ वामन सरूप धरि चंद कहि । अप पधारि गोविंद तब ॥छं०॥२१७॥ रु०॥ ४४ ॥ * दूहा ॥ बलि लग्यौ जुध इन्द्र सम । सुर आसुर मन षेध ॥ साचस संकर विष्णु वर । बेद सम्म्वर वेध ॥ छं० ॥ २१८ ॥ रु० ॥ ४५ ॥ ॥ गीता मालची † ॥ लगेति बेधं वानवेधं, इंद्र वज्रं सज्जयं । कुहंत तारं नंपि भारं, काम कामं कज्जयं ॥ धमंकंत धारं वार पारं, मार मारं मुष्ण । संधेति वानं कर कमानं, कान तानं नष्ण॥२१८॥ विकसंत व्योमं सट्टि गोमं, भिरे भोमं धुज्जए। देवकी नंदं अरिनिकंदं, चले गंजन रज्जए॥ बलिराइ वट्ठिय देव दट्ठिय, इंद्र कट्ठिय आसुरे। मिलि तथ्य सथ्यं लथ्य चथ्यं पारि रथ्यं पासुरे ॥ २२० ॥ देवता मारे घन संघारे, चार भारे वल्लि जुरं। डक्कंत डक्कं पारि धक्कं, चारि थक्कं चैपुरं ॥ कुहंत पहं बान कुहं, तौन षुहं चच्चलं। बलिराय जग्गं मान मग्गं, भिरे भग्गं अचचलं ॥ २२१॥ ४४ पाठान्तरः-दानं । दोय । वांमन । धारिं ॥

• यह रूपक हमारे पास की पुस्तकों में से सं० १६४७ और सं० १७९० और बूंदीवाली में नहीं है किन्तु सं० १८५९ की लिखी हुई में है ॥ ४५ पाठान्तरः-लगै। जुहु । ओसूर । मनि । पैध । विष्ण । पैध । समर । वैध । सम्मवर ॥ † इस रूपक के छंद के निर्णय को सहज में यों समझ लेना चाहिये कि जिस को इन दिनों हरिगीत छंद कहते हैं, वह यह है। उसके नामान्तर इस महाकाव्य के पाठान्तरों से विदित ही हैं तथापि The Revd. Joseph Van. S. Taylor B. A. साहब ने इस को गोय नाम से लिखां है । इस के चार चरण होते हैं, उनमें से प्रत्येक चरण में दो यति १६+१२ और २८ मात्रा होती हैं, जिन में ९+७+१२ पर विश्राम और ८ ताल होते हैं ॥ ४६ पाठान्तरः-गीता । मालती धुय्यैः । छंद गीतामालती । छंद माधुर्य्यः । छंद गीत मालती । लगेत । लगेत्त । पैदं । पेंध । बांन । वांन । वैधं । इद्रवज्ज । सभ्रयं । कुठंत । तार । भार । कांम । काम । धार । वारं । पार । मुषण । सधै । वांनं । नपरा । विहसंत । ब्योम । सठि । गोम । भिरे । भौमं । देवकीनंद । चले । रजए । बलिराय । बठिय । कठिय । दैव । दठिय । आसुरै । मिलितथ सथं लथयथं पारि रषं पासुरै । दैवता । मारै । संघारै । भारै । युरं । जुर । डक्रहकंतडक्रं पारि धक्रंहारि चक तैपरं । थ्यक्कं । कुदनं पट्ठं तौनषुटं बांन छुट्टं चवलं । कुंटंत पट्टं तीन युट्टं बान छुट्टं चलं । बलिराय जंम मांग भंग भिरैमरां अचलं । बलिराय जगं भिरे मग्गं अंचलं । चौसठि । जोगं ।

२०४ पृथ्वीराजरासौ । [ दसम समय २४ चौसट्टि जोगं करे लोगं, देव लोगं दषण । रुंडंत झुंडं मुंडि सुंडं, चार हुंडं रषण ॥ लग्गंत वानं आन छानं, इंद्रेठानं चाण । भूमी भजानं गरि गुमानं, राज भानं दाषण ॥२२२॥ बलिराडू अगै भूमि मग्गै, भूमि भग्गै पारनं। वरदान रहे बेद पढ़ढ़े, काल कहे कारनं ॥ वामनं रूपं धारि धूपं, अस नूपं दल मक्कं । हुंकार सहं कियं नहं, बेद वहं संमक्कं ॥ २२३॥ धोमंत लग्गं चेवदग्गं, कियं जग्गं कारनं । दिसि दिसिन दौरं कियं सौरं पौरि पौरं धारनं॥ नसि सिष्य भौरं कात्थ्यथोरं, काल कोरंकलककरी । आहुट्ट पेंडं भोमषंडं चोरि कुंडंड परवरी ॥२२४॥ बलि दौरि आयो इंद्र भायौ, बेद गायो बच्चयं । मुचमंगि दानं तिय पुरानं मंडि भानं लच्छयं ॥ बाजिच वायंदेव गायं, बलिसुरायंदिद्वयं । आहुट्ट पग्गं दीनमग्गं, भीर भग्गंसिद्वयं ॥ २२५॥ नाषंत बानं गंग तानं, राज भानं रुक्कयं । चालंत धारं सुक्तसारं, रुक्क धारं सुक्कयं ॥ ढेलंतझारी बारपारी, चञ्चचारी मक्कयं। बलिराडू अग्गंभूमि मग्गं, बत्त सुजग्गंभज्जयं ॥ २२६॥ पाताल पग्गं दान सग्गं, सीस स्वग्गं सज्जयं। भरि पाउभारं धरनधारं, पगडभारं मग्गयं॥ असुरान भञ्जं बलिय गञ्जं, पीठ सज्जं अग्गयं । चंपंत पीठं दाझदीठं, दैतरुठंतारयं ॥ २२७॥

• बंधान बद्धं वरष अद्धं, देव किद्धं सारयं । घर प्ट्टि नटृं मारि सुट्टं स्वग्ग दिठ्ठं पारयं ॥ रचिश्चटु पष्षंसांष्षलष्षं, धाररष्षंध रयं । चंप्या पयानं चीं कालं, राज भानं भाख्यं ॥ २२८॥ तुसं सुनाथं रषिनाथं, सब्व सायं पालयं । असुरान भग्गं षेषषग्गं, इंद्र स्वग्गं वासयं ॥ वामन्न रूपं कला अनूपं, बलिय कूपं चासयं ॥ कूं० ॥ २२९ ॥ रू० ॥ ४६ ॥ करै । भौग । दैव । सौग । दषण । रुंडंत । झुंडं । मुडि । सुडि । सुडं । रुड । रपण । लगंत । बांन । आंन । छांनं । दृठानं । वाहण । गुमान । भान । दाह । दाहये । बलिराय । आगै । अग्रे । भुमि । मृगैं । मयें । भुमि । पगैं । पगें । गारनं । दरवांन । रहै । वैद । पढै । काल कटे । वामन । रूप । नृपं । दलमझं । हुंकारणदं । शद्धं । कीयं । कीय । सदं । नदं । वैद । वद । वदं । मसमझं । धौमंत । लगं । चैवदग्गं । चेवदग । कीय । जगं । षगं । कारयां । दौर । कीयं । सौर । सिष । भौरं । कत्थि । थौर । काल कोरं । आकुंठ । प्राहुठ । पिंड । भौम । षंड । छोरि । कुंड । परवरी । बलिदौरि आयो इद्र भयौ। वछ्यं तिथ । पुरांन । मम्नि । लक्ष्यं । वयं । दिठयं । आहुंठ । आहुठ । पेंडं । मंग । भगं । सद्वयं । नाषंत तान । गंगवानं । भांनं । रुकयं । रुक्यं । बलंत । सुक्ततारं । सुक्क्षपारं । रुक । मुक्यं । ठेलंन । चष । मक्यं । बलिराय । अंग । भुमि । मंग । मगं । वल्लि । जिगं । जगं । भज्यं । पगे । दांन । मगं । अग स्वृगं । सज्यं । धरनं । मंगयं । असु रण । भजं । बलीय । गंञ्जं । गजे । पीर । सजं । अगयं । अग्यं । चपंत । दाघ । दाह । रुषठं । रुठं । पारयं । * यह तुक स० १८५८ की लिखी पुस्तक मैं तौ है अन्य किसी में नहीं है । आछे । पष । संषिन । सष्षं । रपं । चप्या । पयानं । नही । नहौय । तुसं । सनाथं । रषि । अव । भगं भंग । पंगं । पगं । अग शृगं । वामंनं । रूप । नुपं । नूपं आनूपं । वलीय ॥

साटक ॥ नारहं कहि जाय विष्ण पुरयं, स्यामं कले वायकं । जग्यं फज उतपन्न दीन वरयं पाताल हरनं सदा ॥ वंभावलि बलि चीय पास लषमी, पारषिआने घरी । चौकी बंधि चौमास पास सरितं, पद्दारनं सत्तलं ॥ छं० ॥ २३० ॥ रू० ॥ ४७ ॥ * ॥ परशुरामावतार की कथा ॥ दूह्वा ॥ क्षिति खिची अति प्रबल हुअ, महामत्त अस्रार ॥ ताचि हतनं क्षिति दुज दियन, परसराम अवतार ॥ छं० ॥ २३१ ॥ रू० ॥ ४८ ॥ दुय पुचिय राजन सुपति, व्याही खिची दान ॥ जमदग्निच रिषरेनिका परिनट्ठिय अरि पान ॥ छं० ॥ २३२ ॥ रू० ॥ ४८ ॥ कवित्त ॥ अनुकंपा श्रुत सुवर । दिद्ध खिचीय अरज्जन ॥ रेणुक रिष जमदग्न । खिचि सहसार्जुन षप्पन ॥ सहस भुजा सिर इक्कं । सरित मन घध्य सुबाहै ॥ नव षंडन उग्रच्चै । लोग सहसं तन दाहै ॥ जमदगनि सुतन दुज धर दियन । फरसराम अवतार धर ॥ खिचियन मारि छंदच्च वरिय । करी ट्रूक अज सहस कर ॥ छं० ॥ २३३ ॥ रू० ॥ ५० ॥ छंद भुजंगी ॥ पुची दोइ राजं सुराजं बिचारी । इक्कं रूप सारं वियं चचुनारी ॥ दई सैस भुज्जं अनुक्कंप ताहं । बियं जम्मदग्नं सुरेनक्क व्याहं ॥ २३४ ॥ ४७ पाठान्तर :-वरयं । लखिमी ॥

• यह रूप हमारे पास की सं० १८५६ की लिखी पुस्तक के सिवाय और किसी में नहीं है ॥ ४८-४६ पाठान्तर :-क्षिति । प्रवलं । हुश्रं । हुय । हुवं । महामत्त । हनन । क्षिति । परसरा॑म । परसिराम ॥ ४८ ॥ दोय पुत्रि । पुत्री । पत्री । दांन । जमदग्नह । रेणका । परिनहिय । परनठय । अरिप्रांन ॥ ५० पाठान्तर :-अनुकंपा । सब्रर । पित्रि । पिन्नी । अरयुन । अरजुन । रैनक । रेणुक । यम- दग्न । पित्रो । सहस्रार्जुन । सहसारजुन । षपन । इक । छथ । सुवा है । लोग । नन । यमदगनि । जिमदगनि । दीयन । फरसरांम । अवतारि । धरि । करि । टुक्क । अञ्जसकर ॥ ५१ पाठान्तर :-दोई । दोइ । राज । सु राज । इक । सरसं । बीयं । चतुरनारी । चतुर- नारी । दद्द । सहस । भुजं । सु अनुकंप । सु. अनंकंप । बीयं. । जमदग्नं । सुरेनक । सुरैनक ।

२०६ पृथ्वीराजरासौ । [ दसम समय २६ ग्रहं बंधिरन् मङ्कक रेनक्क राषै । मनं मङ्कक विप्रं मरिषं सु दाषै ॥ तनं जानि त्रैलोक अरुन्न बढी । भरे अंब वस्त्रं रिषं पास ठढ्ढी ॥ २३५ ॥ ब्रषं अट्टदस्सं बनव्वास रह्यं । करुन्ना मुषं मङ्क प्रचीन कह्यं ॥ गई तह सम्मुद्द सथ्यं सु भहं । सथं अनु कंपं असुरान यहं ॥ २३६ ॥ धरनीं चकडोल अस्मान चल्ली । मिले सथ्य सुर्थान धर्यान हल्ली ॥ गहरं दुरंदान भद्रान मही । भिल्ली साइरं जानि निव्वान नही ॥ २३७ ॥ पुरं तीन दरदीन मग्गं अमग्गं । नहिनं चिहूं लोग तिन् सम्म षग्गं ॥ कृं० ॥ २३८ ॥ रू० ॥ ५१ ॥ दूहा ॥ सत षोहनि पानन सहस । रत हत्थी सत लष ॥ धवल दुरद सत लष भर । सत लष अस्सित् पष ॥ कृं० ॥ २३९ ॥ रू० ॥ ५२ ॥ मनहु कूर षिची मरद । पन अपन प्रति पार ॥ मनहु सूर ससि डरन डर । भर षिची भर भार ॥ कृं० ॥ २४० ॥ रू० ॥ ५३ ॥ पुजिज आव षिचीन रन । उप्पनो रिषि राज ॥ परसी दीनी विष्णु पुर । कखि ब्रह्म स्तुति काज ॥ कृं० ॥ २४१ ॥ रू० ॥ ५४ ॥ भुजंगी ॥ चली अनुकंपं सथं सिषन सिषं । धरीयं मनं मक्कू पत्नी सुरुषं ॥ भरी नेह अंबं तिनं वस्त्र भारी । डरी मन्न मक्कूा गृहं दृष्ष नारी ॥ २४२ ॥ अई हत्थ जोरी मुहं ओरि कह्यं । भरी नेह नीरं मनं पीर रह्यं ॥ ग्रिहं । बधि । रिन । मक्क । रेनक्क । रैनक्क । मक्क । मरिपं । जांनि । त्रयलोक । अरुनक । अरुनंत । बढी । भरै । अंबं । ठठढी । वरष । बरष । बरषं । अठदस । वनवास । राहि । रहियं । कहनं । सुषं । मक्क । षिचीन । कहींयं । कहियं । जाई । जाइ । तट । समुद्र । समुद्व । सयै । सयैं । सथ्यै । सथ । अनुकंप । अनुकप । असुरान । असुरांन । धरनिं । धरनी । धरंनी । चकडोल । चक्र- डोल । असमान । वली । मिलै । सथ । सुरथांन । धस्थांन । हली । गहर । गहरं । दुर दांन । मद्दी । भिल्लै । सायरं । जांनिनिनिवाननदी । जांनि । निवान । नदी । पुर । दरदीन । मग । मगं । अमगं । अमंग । नहिन । नहिन् । नहिनं । चहुं । लोग । तिन । समन । पंग । षगं ॥ ५२-५४ पाठान्तरः-सत्त । षौहुनि । षोहनी । पांनन । हथ्थी । सित । लष । सित । लष । सित । हसत । हसित । परव । परंद । परष ॥ ५२ ॥ मनहुं । अपन । मनहुं । सुर । शशि । षिचो ॥ ५३ ॥ पुजि । पूजि । उपैन्नौं । ब्रह्मास्तुति ॥ ५४ ॥ ५५ पाठान्तरः-भुजंगप्रयात । चलिय । अनुकंप । सथ सिषन । सिषं । धरीय । धरियं । मन । मक्क । यन्नी सरूपं । सरूपं । भरीय । नह । अंब । अबं । तिन । डरपी । भरिय । डरिय । डरपि । मन । मक्क । मक्कू । यह । दृषि । दृष । आइ । हथ । कर । जोर । जोरि । मुह । मौरि । कहियं । कहीयं । भरिय । भरीय । नह । नीर । मन । रहिय । रहियं । रहीयं । रिषि । रषि । मन ।

दसम समय २७ ] पृथ्वीराजरासौ । २०७ रिषी मन्न मैच्छन्न भोजन कज्जी । किधे दस्स ब्रष्पं सु आगंम सज्जी ॥ २४३ ॥ अण रिषि थानं सु डेरा दिवानं । जनौं चंद्रि नखं प्रगट्टीय थानं ॥ दुसंकन्न भुंडं कियं भुंड भुंडं । जुं सोभीय षंभं दूबं दृष सुंडं ॥ २४४ ॥ दई बंव नीसान वै वज्जि भेरी । मनौं इंद्र इंद्रासनं धुज्जि हेरी ॥ स्मरीयं रिषं धेन कैलास थानं । किधों विहियं गज्ज गाहं सुनानं ॥ २४५ ॥ जु आतिथ्य आकर्षनं धेन आई । सुरं आसुरं नाग मभै कि भाई ॥ तवै आनि तुही मभै थान थायं । जिहंनं जुजो भाव भोड्न भायं ॥ २४६ ॥ तवै षोचनी अट्ठ भोयन्न भष्षी । कहां पाक सासंन आतंफ दिषी ॥ तुरत्तं भगंनीन चिंता चितानी । इतं पुज्जिवै कौंन अंनं रु पानी ॥ २४७ ॥ दिषीयं अनूकंप धेनं सु दुब्भी । कही राज अग्गै सु भोजनं गुभी ॥ मुषं देत बंकं सुरं संक साभै । दिषं नैन ते चित्त गातन्न दाभै ॥ २४८ ॥ करौ कंक अन्संक लै चल्ल बच्ची । किधों दौरि षिची सुरं धेन गच्छी ॥ परे रुंड मुंडं सुरं सव्व मारे । जितै लात मारे तितै सर्व तारे ॥ २४९ ॥ तिनं लोम लोमं प्रगट्टी दह्वानं । मुषं मुग्गलं पुङ्क पक्कार भानं ॥ षुरं षुप्परं रासि भं सिंग सिद्धं । लगे लेष आए तिनं मुक्ति लिद्धं ॥ २५० ॥ कियं पुच ता माय धेनं दह्वानं । सुने बान षिची घरे पिह पानं ॥ महल । महल्ल । भोजन । भौजंन । कजी । किट्ठि । क्रिट्ठ । क्रिध । दस । वरप । आगम । आंगम । सजी । आई । आए । रिषि । रपि । यानं । डेरा । जनूं । जनौ । चदरं । बहूरं । नभ । नभ्म । प्रगटोय । दुत्यं कनक । दुसंकन्न । दुत्य कनक । भुंड । क्रिता । जनु । सौभियं । सोभीयं । सोभिय । पंभ । दृभ । दूप । सुंड । दइ । तीसान । बहु । भैरी । मनौ । इन्द्रासणं । हेरी । समरीयं । समरियं । धैन । यानं । किंधूं । किधु । क्रिधुं । विटीयं । विंटिंय । गज । गाह । अतीत । आतिथ्य । आकरषन । आकरषेनं । धैनै । सुर । असुर । ममैं । मर्भै । आंनि । कुट्टी । जुट्टी । जूठी । मर्भै । ठार्य । जौ । जिहिन भाव भोडन भायं । भोडन । नै । पौहनी । अठ । भौजंन । भषी । कहर । दिषी । जुरत । तुरतं । नीन । भगनान । भगनीन । चिंता । वितानी । ईतं । पुज्जंवं । पुजवै । पुज्जिवे । कोंन । कौन । अन । अनं । आन । चिंतांनी । पांनी । पांनी । दिपि । दिषी । दिब्षि । दिष्षी । अनुकंप । धैन । सुदुभी । सुदभी । करी । अग्रें । भोजनं । गुभी । देत मुष । दिप नै चित गातनं दाभै । दिष नै चित गानं न दाभै । दिष नैन चित्त गातं न दाफै । करों । कराँ । अनसंक । चली । वलौ । चलीं । वकी । बकी । किधौ । दारि । गछी । परै । रूह । रुड । मुंड । मुडं । सुर । सब । मारै । जितैं । पात । मारै । लौम । संलौम । प्रगटी । दहनं । दह्वानं । मुष । मुगलं । मुंगल । पुछ । परंष्ठाय । परठाय । भांन । षुर । षुपरं । सीग । सींग । सिंग । लगै । लष । लंष । आंरा । मुक्ति । लहुं । कीयं । तौ । तो । तै । धेन । दसहनं । दसनं । सुनै । बांन । कांन । कान । धरै । पिट । पांनं । मनो । मनौ । मनो । तैं । तै । किधों । किधौ । चलियं । ब । बहु ।

२०८ पृथ्‍वीराजरासौ । [ दसम समय २८ मनौं भंजि कैलास ते आनि धेनं । किधौं च्छत्रियं राज वै उड्डि रेनं ॥ २५१ ॥ मनं रिष्य आपन्न तापन्न तापं । किधौं पुत्र पार्थ्य रेनंक कापं ॥ मनं पुत्रनं काज आसिष्ष वर्षं । कियं पुत्र वृषं दियं आप रिष्षं ॥ २५२ ॥ तबै फर्रसरामं फरस्सी उभारी । कियं रिष्ष कामं सुभत्तं सुमारी ॥ भयौ पुत्र तमंगि जौ दिष्ट मातं । किधों पावनं पाइ दोई स भ्रातं ॥ २५३ ॥ करी पैज सैसार्जुनं काम धेनं । चल्यौ रामफरसी धरै गज्जि गेनं ॥* कहां जाइ सैसार्जुनं रूक्खू अग्गं * । चल्यौ राम रिष्षं पयं लग्गि मग्गं ॥ २५४ ॥ दियौ रिष्ष बरदांन जा जुद्ध कज्जं । जबै दिष्टियं बिचियं फर्स भज्जं ॥ मनोँ अर्क वारं मधं अग्गि लग्गं । भयौ दिट्ट सैसार्जुनं बीर भग्गं ॥ कृं० ॥ २५५ ॥ रु० ॥ ५५ ॥ दूहा ॥ फरसराम फरसी ग्रही । लग्यौ षचियन काल ॥ हुकम रिष्ष दाचन चल्यौ । जगि जोगिनि विकराल ॥ कृं० ॥ २५६ ॥ रु० ॥ ५६ ॥ चिभंगी ॥ जगि जोगिनि कालं, ईस सभालं, किद्धा चालं, रुंडालं । भिल्लि भैरव सूतं, देविय दूतं, चष्ष सरुतं, अंतालं ॥ मिल्लि फरसंरामं, कहना कामं, भामनि भामं, सुर इंदं । धर धुज्जै गैनं, उड्डिय रैनं, जग्गिय नैनं, जोगिंदं ॥ २५७ ॥ उडि । रैनं । मनौँ । मनो । मन । रिषि । आपं । न तापं । क्रिधौं । पारथ । रैनंक । कार्यं । मनो । मनैं । पुत्र नह । सिसिष । आशिष । बाषं । विषं । वर्ष । कीयं । बृषं । नृपं । दीयं । रिपं । रिषं । फरसरामं । फरसराम । फरसी । रिषि । सुमतं । सुमातं । तमंगि । तंमांगि । जब । किधो । किथौं । पावन । दैइ । दोइ । सहसार्जुनं । सहसारजुन । कामधैनं । रामं । फरसी । धरे । गजि । गैन । गैन । गैनं । जाय । सहसार्जुनं । सहसाज्जुनं । सहस्रार्जुनं । मुख । अग्यं । * यह दोनों बूंद्रीवाली पुस्तक में नहीं हैं । रिषं । लगि । मय । सगं । रिषि । वरदांन । काजं । जंबै । जबहूं । दिष्टियं । पचियं । फरस । भज्ज । भजं । मनो । मनौँ । अरक । अक्कं । अगि । लयं । लग्यं । दिठ । दिष्ठ । सह- सारज्‍जुन । सहसाज्‍जुनं । भगं ॥ ५६ पाठान्तर :—दोहा । फरसराम । गही । षित्रियन । षित्रोयन । रिषि । जग । युगिनि । जोगिन ॥ ५७ पाठान्तर :—छंद त्रिभंगी । जुगिन । काल । ईश । संभालं । किधा । रुडालं । रुंडाली । भिल । भेल । भुतं । भृत । देवीय । दूत । चंष । चहृतं । श्रंताल । फरसरामं । फरसरांम । कहनां । काम । भामिनि । इंद । धुजै । गै । गैनं । उडीय । रैनं । जगीय । नैनं । जोगिंदं । राम्र । लगिय ।

२१० . पृथ्वीराजरासो । [ दसम समय ३० कवित्त ॥ सहस भुजा सिर इक्क । नाम अर्जुन घन सज्जिय ॥ सुर अठ षोह्बनि मरदि । करे सुर अपन कज्जिय ॥ भरि रुद्धि षप्र जुगनीय । ईस मुंडन भर बध्यिय ॥ पलचर रुधि चर पूरि । सक्र करि कारज सध्यिय ॥ दिय दान पानि पृथिवी दुजन । करे रुधिर कुंडन चपन ॥ सुर नरन नाग कित्तिय उच्चरि । फरसराम षिचिय षपन ॥ छं० ॥ २६३ ॥ रु० ॥ ५८ ॥ ॥ रामावतार की कथा ॥ दूहा ॥ फरसराम क्षिति पति हते । क्षिति अप्पी निज वंस ॥ रघुवंसी दसरत्थ घर । श्रीरघुपति अवतंस ॥ छं० ॥ २६४ ॥ रु० ॥ ५८ ॥ रघुवंसन राषिस रमन । भयौराम अवतार ॥ वेद भ्रात दसरथ सुतन । नयर अजुध्यासार ॥ छं० ॥ २६५ ॥ रु० ॥ ६० ॥ भये राम लषिमन सुबर । भरथ सतुघन भ्रात ॥ अरि रावन रच्छस चरिय । तिन वन लिखिय तात ॥ छं० ॥ २६६ ॥ रु० ॥ ६१ ॥ कवित्त ॥ तरुनि नाम तारिका । ग्यांन हरि परसीरामं ॥ वरि सत्ती धानुष्ष । किए सब सुभ्रच्छ कामं ॥ केकईयै बर मंगि । राम बन भरत सुराजं ॥ तब दसरथ दुष कीन । भयौ धुर काज अकाजं ॥ दसरत्थ पाइ परसे उभय । पंच बटी बंधी कुटिय ॥ कवि चंद छंद परबंध करि । लंक कंक जिहि बिधि जुटिय ॥ छं० ॥ २६७ ॥ रु० ॥ ६२ ॥ ५८ पाठान्तर :- इक्क । नांम । अरजुन । अर्जुन । सज्जिय । षौह्वनि । मरद । करै । सुरै । कज्जिय । रुधिर । युगिनिय । जोगिनिय । इस मुंडम । बथिय । पलवर । रुधिवर । सक्र । कारिज । सथिय । दीय । दांन । पांनि । प्रियवी । करि कुंडन रुधिर सु त्रपने । नग । कित्तीय । षिचीय ॥ ५९-६१ पाठान्तर :- फरसरांम । हतै । अपी । भिज । दसरथ ॥ ५९ ॥ राषि । रखन । रांम । श्रीरामं । वैद । दसरथं । सुतंन । अयोध्या ॥ ६० ॥ भये । भयौ । राम । लक्षिमन । लछमन । भरत । शत्रुघ्न । रखसंहरिय । वन । लषिय । लिषयं ॥ ६१ ॥ ६२-६४ पाठान्तर :- नांम । ग्यंन । परसीरांमं । बरो । सती । धानुष । कीए । सुभ्रह । केकईय । केकइयें । रांम । भत । दुषि । किन । दसरथ । पाय । व । बंटी । पटबंध । जिहिं ॥

दसम समय ३१ ] पृथ्वीराजरासौ । २११ सूपनषा राषसी । रहै वन मक्कर ढाली ॥ रूप नप्प चष धुंम । रंग श्रवनं तन काली ॥ नाक वक नष तिष्प । जाइ षरदूषन दष्यिय ॥ दौरि दौरि धरि ठौरि । राम सब राषिस भष्यिय ॥ हरिं सीत नीत रावन गयौ । भयौ चित्त राषिस छरन ॥ कट्टि पवन पूत दूतच्च चल्लिय । सुर सुकाज सांईं करन ॥ कुं० ॥ २६८ ॥ रु० ॥ ६३ ॥ गयौ लंक धनुएस । भ्रमत सुधि सीता पाक्ष्य ॥ घन उपवन संघरिय । घरे मन राम दुहाइय ॥ वाय चल्लौ प्राकार । दसन जुद्धच दनु भष्यिय ॥ अषै कुमारन हनिय । दौरि इंद्रजित दष्यिय ॥ नषि पास रास दृढ बंधयौ । कट्टि सुमरन अंबर धरौ ॥ लग्गांय पुच्छ खंका जरिय । कनक पंक किन्ना घरौ ॥ कुं० ॥ २६६ ॥ रु० ॥ ६४ ॥ दूहा ॥ जलन जलिय रषस छरिय । धरिय वग्ग विपरीत ॥ मनौं अर्क कमलनि दरस । सुनि रावन मन भीत ॥ कुं० ॥ २७० ॥ रु० ॥ ६५ ॥ कवित्त ॥ बंधि पाज सागरच्च । धनुच्च अंगद सुग्रीवच्च ॥ नील जंबु सु जटाल । बली राहुन अप जीवच्च ॥ धाम धरनि वाराह्र । दाघ धारन कटि मारन ॥ स्वामि भ्रम धुर धवल । उड्डि असमान सुधारन ॥ ६३ ॥ सूर्यनपा । तुर्थ्यनपा । सूपनपा । राक्षसी । राषिसी । मध्य । रढाली सूपनपन्नपं धूम । सूप । नप । श्रवन । तिप । जाय । परदूषण । दखिय । घर । घर । रांम । भषिय । हरि । खित पुत । मूतह्र । तद । चवलिय । सांई ॥ ६३ ॥ गयो हनू लंकेस । एसं । लंकेश । पाईय । संघरीय । संहरीय । घेर । रांम । दुहाइयं । दुहाईय । चाय वढीय प्रकार । दरसनयुहदतुभषिय ॥ वाय चढीय प्रकार । जुद्दह । जुधह । भषिय । कुमारनि । हतिय । जित्त । जीत । सु । दर्षिय । तषि । दृढ । बधयौ । मरन । अंबर । लगाय । पुछ । पूंछ । जारिय । किन्नौ । कीनौ ॥ ६४ ॥ ६५ पाठान्तर :-जसनि । जरिय । रपिस। छरीय । धरीय । बग । बिपरीति । मनौ । अरक । कमिलनि । दरसि । सुनी ॥ ६६-६६ पाठान्तर :-बंधि । सुन । बलि । रहुन । स्वामि । स्वांमि । भ्रम । धुंम । धुरव । धवलं । उडि । असमान । प्रकार । पुत । अवधुत । सर । यपन । वर ॥ ६६ ॥ बंधि । बर बीर ।

२१२ पृथ्वीराजरासौ । [ दसम समय ३२ प्राक्कार धरनि दसकंध हरि । पवन पूत अवधूत अर ॥ सर * करन लंक ल्यावन सती । थप्पन लंक अभीष वर ॥ छंदं ॥ २७१ ॥ रू० ॥ ६६ ॥ बंधि पाज बर बीर । लंघि साइर सु अष्ट कुल ॥ बय तरंग तपि तथ्य । भरे जनु अगस्ति (सु) † अंजुल ॥ सिर मच्छी ऊछरी । मनौ रचि मनि धर सेसं ॥ पिठ राम भर हनुअ । किन्न मन कारन भेसं ॥ चक चकित नाथ दस बेढ पुर । छोरि देव सेवन गय्य ॥ घर लंक सदा थप्पन सुथिर । अगच गहन हनुमंत भय ॥ छंदं ॥ २७२ ॥ रू० ॥ ६७ ॥ जब सु राम चढि लंक । तब सु मच्छी गिर तारिय ॥ जब सु राम चढि लंक । तब सु पथ्थर जल धारिय ॥ जब सु राम चढि लंक । तब सु चक चक्की चाचिय ॥ जब सु राम चढि लंक । तब सु लंका पुर दाचिय ॥ जब राम चढे दल बंनरन । भिरन राम रावन परिय ॥ भिर कुंभ मेघ राषिस रसन । सीत काम कारन करिय ॥ छंदं ॥ २७३ ॥ रू० ॥ ६८ ॥ उतरि समुद्द अथाव्ह । घाव लंका धुर धुज्जिय ॥ चल्लिय सेन रघुवंस । जोर सामंत सु सज्जिय ॥

सायर । कुलं । कुंलं । त्रिप तुरंत तिप तथ । भरै । अंचल । शिर । मच्छी । उबरी । मनौं । मनौ । सैसं । शेसं । पिठ । रांम । कीन । नैसं । चक्रित । वदनपुर । बदपुर । छोरि । देवन यह्य । एह्य । धर । थपन । आग मग । हनमंत ॥ ६७ ॥ रामं । रांम । मच्छी । गिरि । तारिरय । तारीय । रांम । लिंक । पत्थर । धारीय । रांम । चक्की । रांम । दाहीय । रांम । चढै । बंदरन । रांम । परीय । सीन ॥ ६८ ॥ उत्तरि । समुद । धुज्जि । सैन । रघुवंस । जो । ससज्जिय । ससाजिय ।

• इस शब्द का किसी पुस्तक में सर और किसी में सरु पाठ है । मैं इस का फारसी سر शब्द से हिन्दी का बनना नहीं समझता हूं किन्तु संस्कृत सरः =गतौ । गमने ॥ भेदके । भेदने ॥ अथवा Sk. सरु=Thin, Small, minute. Hence conquest, victory, triumph. के अर्थ में कबि का प्रयोग करना मानता हूं । बहुत से संस्कृत और हिन्दी शब्द ऐसे २ हैं कि जो उच्चारण और अर्थ में फारसी और अरबी भाषाओं के शब्दों से मिलते जुलते हुवे हैं । क्या उन का अन्य देशीय भाषाओं से ही उत्पन्न होना स्वीकार करना परम प्रशंसनीय है ? । † अधिक पाठ ॥

दसम समय ३३ ] पृथ्वीराजरासौ । २१३ लहि लंक गढ घेरि । फेरि वख्खौषन थप्पिय ॥ इंद्र जीत असि सजि । चढे रथ अप्पन जप्पिय ॥ परि सार धार परि वंनरन । मार मार उचरंत मुष ॥ चल चलिय सेन लषमन सधर । देव विमान सु मानि दुष ॥ छं० ॥ २७४ ॥ रु० ॥ ६८ ॥ दूहा ॥ मेघ नाद नादन कयौ । धस्यौ लंक उर धाव ॥ छुहि लोग सब भोग तजि । जुझं जंग उछाह ॥ छं० ॥ २७५ ॥ रु० ॥ ७० ॥ विराज ॥ कुटे वान इंदं । घटा जानि भदं ॥ भिरे वान भानं । करंतं बषानं ॥ २७६ ॥ धरे ईस सीसं । किरे वानरीसं ॥ बकी यान थानं । जक्की जोग मानं ॥ २७७ ॥ वच्चै रक्त धारा । कुटै भद्द भारा ॥ फिकारंत फक्कं । डकारंत डक्कं ॥ २७८ ॥ भये राम रीसं । मनौं काल दीसं ॥ धरा चंग बज्जै । परे रथ्य भञ्जै ॥ २७९ ॥ भिरे भ्रात पारं । मनौ राम सारं ॥ हुई इंद्र जीतं । भए देव भीतं ॥ २८० ॥ करे रूप कोरं । सबैलौक सोरं ॥ * * । * * ॥ छं० ॥ २८१ ॥ रु० ॥ ७१ ॥ कवित्त ॥ धरनि धार धुकि धरनि । भिरन इंद्राजित सरभर ॥ मुक्ति वान रुकि भान । परिय सांगरन पलच्चर ॥ लग्गि बान मोचनिय । परिय लषि मनं पथारिय ॥ परि षट दस सामंत । सार मोच्चनिय सुधारिय ॥ गजि इंद्र भद्द करि इंद्र रव । गयौ लंक गाढौ ग्रह्यौ ॥ रघुवंस सेन बानन पयौ । सार ब्रह्म मोचनिसह्यौ ॥ छं० ॥ २८२ ॥ रु० ॥ ७२ ॥ घेरिं । वभीष्यन । बभीषन । थपिय । सजि । वंदरन । शुप । चलि । सैन । लषिमन । पमन । दैव । देवि । बिमांन । समांन ॥ ६८ ॥ ७० पाठान्तरः- "धस्यौ लंक उर धाहु" के स्थान में सं० १७९० की पुस्तक में "लंक उर- धाह" मात्र है । भोग । तिन । जुट्टे । ऊछह ॥ ७१ पाठान्तर :- छंद विराज । कुटै । बांन । जांनि । भदं । भिरै । भ्रांत । भिग । इस । ईश । रीशं । बकी । यांन । जोक । रत । कुट्टै । भद । फिकारंत । फकं । डकं । भय । राम । मनौं । मनौ । घनै । परै । रथ । भजै । भिरै । भिरै । मनौ । मनौ । रांग । छूई । हुइ । इंद्र । दैघ । कौरं । सबै । सबै । लौक । सौर ॥ ७२ पाठान्तर :-कवित । धरनिरं । धरनं । धरन । इंद्रजीत । सरभ्रर । मुक्ति । बांन । भ्रांन । भानं । भानि । सागरह । पलचर । लगि । बांन । मोहिनीय । लषिमनं । पथारीय । मोहनीय । सुधारीय । भद । वंश । सैन । बांनन । मोहनि ॥ १५

२१४ | पृथ्वीराजरासौ । | [ दसम समय ३४ वपु नंषत घुप्परिय । किनन किन नाट कुरंगिय ॥ गनन गनन गय नंग । झलन व्हकिय उल्हरंगिय ॥ सनन संाक भिल्लारिय । घनन धर धार पल्लक्किय ॥ गिलन डक्क डिल्लारिय । भनन भूभार भलक्किय ॥ धरनी धरीय बनरं रषिय । परिय पंति मोचन प्रवल ॥ असुरान गंजि लंका नथह । इंद्रजीत जीतित अतुल ॥ छं० ॥ २८३ ॥ रू० ॥ ७३ ॥ कवित्त ॥ फिरि सज्जिय रघुवंस । हनूगढ कोट उडायियं ॥ मरन छोरि मरजाद । इंद्रजीत न सुधि पाइय ॥ मंच होम रथ जग्य । सरन देवी सुध जाप॑ ॥ लखिमन हनु सुग्रीव । लंकपति भीषन थापं ॥ आरूढि रय्य अप्पंन अवर । धवर पत्ति दारह धरिय ॥ छर छरिय बान व्हकि व्हंकटिय । भरिय पच अभरन भरिय ॥ छं० ॥ २८४ ॥ रू० ॥ ७४ ॥ धरनि तरनि आकास । वास रथ सासन रुकिय ॥ दसन अंब खगि बान । धरनि बट साषन धुक्किय ॥ कुकिय कंंत बिन कोर । खोर जोरह चौसट्ठिय ॥ मंच जप्प सब भूल । करुन करुन अन दिट्ठिय ॥ रथ च्यारि चक्र फिरि चक्क चव । बान दृष्टि लषमन बलिय ॥ करि कंक संक आसुरनि डर । कद्दर बत्त ता दिनं कलिय ॥ छं० ॥ २८५ ॥ रू० ॥ ७५ ॥ ७३ पाठान्तर :-वजु । नंषन । कुरंगीय । छकिय । उल्हरंगिय । उल्हरंगीय । सनत । सौंक । अलरिय । भिलरिय । पलकिय । डक । डलरीय । डिलरिय । भलकिय । धरनि । धरिय । धरय । बनरं । बंनर । बनरंप्रिय । परीय । मौछिन । असुरान । गजि । इद्रजीति । जितंयं । अतुलं ॥ ७४ पाठान्तर :-सजीय । रघुबंस । हनु । कोट । उडाइय । मरण । मारन । छोरि । पाईय । होम । जागी । देवी । लषमन । बभीषन । यांपं । आरूढ । रथ । अधन । अपन । धवर । पति । धारह । छंरय । बांन । भरंय । अभर ॥ ७५ पाठान्तर :-आकाश । रुकियं । दरसन । अब । वांन । झुकिय । बिन । कोरं । सौर । सौर । चौसटिय । जप । अब । भुलि । भूलि । करन । अनादितीय । अनदिट्ठिय । चक्रं । बांन । लषिमन । बत ॥

दसम समय ३५ ] पृथ्वीराजरासौ । २१५ साइर सत सोपनह । बाज दिनौ ता हथ्थं ॥ गुन औगुन संधियहि । ककौ तिन जीवन सथ्यं ॥ कुत्तुस दृष्टि सुर कीन । भयौ रावन तन भारी ॥ सकल सोक राषिसन । हनूं जब लंक प्रजारी ॥ जैजया सह जोगिन जपिय । मंदोदरि कीनौ रुदन ॥ बहिसन्न राम सीता सुग्रहि । तदिन लंक लगौ कुद्दिन ॥ छं० ॥ २८६ ॥ रू० ॥ ७६ ॥ वसि निद्रा अध वरष । धाम अंबर धर धुज्जिय ॥ गौंन गज्जि सुर सज्ज । सुधा वन चर वर पुज्जिय ॥ गौर मुष वपु स्याम । गिरन समनष्य अकारिय ॥ काल ग्राम नासाय । तार तारन तप धारिय ॥ मधि कुंड मुंड सर्गन वसै । सूर चंद संघन सषिय ॥ करि धूम नास नासत तषिय । अकल जोति कालन भषिय ॥ छं० ॥ २८७ ॥ रू० ॥ ७७ ॥ कवित्त ॥ भरत काल चलि सध्य । धाम धामन अरु छहिय ॥ सहस जष्ष भषनीय । मनह अचलं चल बहिय ॥ तिप्प नष्प अनुचार । झाल रसना झक झाइय ॥ करन काल बंदरन । घरे अग्या सिर नाइय ॥ उत्तरिय लंक असमान सिर । तहन भार भारन तजिय ॥ करि कूच डक्क गिर बंदरन । भिरन राम लषमन अरिय ॥ छं० ॥ २८८ ॥ रू० ॥ ७८ ॥ ७६ पाठान्तर :- सायर । सौ । बांन । दिनौ । दोनौ । हथं । अवगुन । तिन । सथं । कुसम । सौक । हनु । सबद । शवद । जुगिनौ । योगिनि । मंदोवरि । किनौ । लषमन । सम । स्व । गृह । दित । लंगौ । लंक गोक्तं । दिन ॥ ७७ पाठान्तर :-धांम । धुजिय । धुजिय । गैन । गैन । गैन । गज । सज । वन । पुजिय । पुजय । मुख । स्यांम । गिरण । समनृप । झाकारिय । अकारीयं । यांम । तपि । धारीय । सरगन । बसै । सघन । सपीय । धूम । धूम । नांस । तपिय । ज्योति । जोति । कंलन । भपीय ॥ ७८ पाठान्तर :-सथ । धांमन । छेदिय । जप । अचललंचल । बदिय । तिप । नप । रसनां । झाईय । झाईक । धरै । शिर । साईय । साइय । उतरौय । असमानं । कुह । डक । गिर धर वरन । रांम । लषमिन । भिरिय ॥

२१६ पृथ्वीराजरासौ । [ दसम समय ३६ रिन रत्तौ कुम्भक्रन्न । पत्यौ भूपै वैसन्नर ॥ धर बंदर धक धाव । दन्त करि पट्टे बन्नर ॥ पंष भष पलचरिय । नही लड्डे तिच्छि वारं ॥ खोषि सरित रत धार । पानि लै पिये अपारं * ॥ खा इंत सित्त बंदर सुघट * । गिरन धार उप्पर पत्थौ * ॥ रघुवंस नाम रावन कत्थौ * । करन फहि दावने धत्थौ ॥ कूं० ॥ २८८ ॥ रू० ॥ ७९ ॥ परत खात धर † धरनि । पदम अठ्ठद्द दमि पाखन ॥ जनु कि सह साइरन । आनि प्रथ्थी जर तारन ॥ परिभष्षन रषिषसन । कुइक चीसन मुष सासन ॥ कर सुपिठ (मस लिग ‡) कमंध । भरत मुष इष्यिय भासन ॥ करि लंक कंक पंकन पलन । पञ्चन राम हथ्थी दुतिय ॥ धर धरत नारि कंतन क्रासन । कूटि कूटि दाहन छतिय ॥ कूं० ॥ २८९ ॥ रू० ॥ ८० ॥ त्रिभंगी ॥ गढ खंकक्रनन्दा, अग्गि जरंदा, धाव करंदा, मिलि जंदा । कै जंघक्कंदा, सूपरकंदा, डेढकरंदा, मुष गंदा ॥ पल सव्वन षंदा, बघ्घ चवंदा, आप अनन्दा, § कुर जंदा § । किजकी कूकंदा, माता मंदा, भारी भंदा, जारंदा § ॥ २९१ ॥ परि कुंभ धरंदा, § बान चलंदा, राम कहंदा, मारंदा ! घर रावन रुंदा, करै ति संदा, लषै जंदा, दीसंदा ॥ ७९ पाठान्तर :—रतौ । कुंभक्रनः । भुपै । वैसंनर । वंदर । पद्ये । पधे । भप । पलचरीय । नाहि । लधै । लघेति । सोषि । सरतर । पांनि । ले पिए । पीय । * यह तुकें सं० १७७० की पुस्तक में नहीं हैं । सित । उपर । करनं ॥ ८० पाठान्तर :—† धर शब्द सं० १७७० की पुस्तक में है ही नहीं । अठ । सह । सद । साईरनिः । आंनि । प्रिथी । प्रथी । परिभषन । रषिसन । कौइक । कोइक । चीसनि । शासन । सुपिठ । ‡ “मसलिंग” अथवा “मत्थलिग” अधिक पाठ मालूम होता है । कमध । भिरत । ईषिय । दृषीय । लक्कं । कक । रांम । हथी । दुतीय । क्रसनं । कुटि । कुट्टि । छतीय ॥ ८१ पाठान्तर :—छंद तिभंगी । अगि । के । जंघडकंदा । सुपरकं । सुपरकंदा । दैठकरंदा । संञन । अच्वनं । वध । § यह तुक तथा तुक के टुकड़े बूँदीवाली पुस्तक में नहीं है । आपनइंदा । भट्टा । बांन । बलंदा । रांम । रुदा । रुंदा । करे । सद्दा । लपै । लखे । लषे । राषस । रूपं ।

दसम समय ३७ ] पृथ्वीराजरासौ । २१७ घन राषिस वृंदा, रूप अनन्दा, पिट्ठ द्रगंदा, दाहंदा । घन बान चलंदा, भान छदंदा, राम रवंदा, पारंदा ॥ २८२ ॥ अर रावन हंदा, रूप करंदा, तारन चंदा, जानंदा । सुर वेद चवंदा, हूर फुलंदा, वाजत वृंदा, ईसंदा ॥ जनु कीर चलंदा, हाटे हंदा, तरवूजंदा, नाषंदा । तट सागर हंदा, रावन वृंदा, रूप करंदा, रक्ष्यंदा ॥ २८३ ॥ तर कोर चवंदा, रावन हंदा, स्यार सुनंदा, उसरंदा । कर लषिमन हंदा, बान चलंदा, रुंड परंदा, धारंदा ॥ परि पथ्थर वृंदा, वानर हंदा, द्रोन ग्रहंदा, नाषंदा । पति लंक भगंदा, धनु आहंदा, नीक निषंदा, फिरि जंदा ॥ २८४ ॥ चक चूर करंदा, अश्व परंदा, राषिस मंदा, पाइंदा । रथ इंद अनंदा, बान नषंदा, रय्य रहंदा, झारंदा ॥ नच्च ईस रहंदा, पूरा छंदा, विरदन वंदा, धायंदा । रिषि देव हसंदा, राषिस रुंदा, बीस भुजंदा, ढाहंदा ॥ २८५ ॥ परि रावन मंदा, भीषन संदा, काज करंदा, रामंदा । रचि कोट सुरंदा,† छाटक हंदा,† फूल अवंदा, साल्हंदा । लै सीत चलंदा, लषिमन संदा, सागर वंदा, आनंदा ॥ कं० ॥ २८६ ॥ रू० ॥ ८१ ॥ भुजंगी ॥ कियं षंड षंडं बली मुष्ष चारं । मच्चाबाहु बाहं वलं वेद धारं । हनूमान हत्थं संदेसं सुकथ्थं । धरै पिट्ठ त्तीनं लछी वीर सध्यं ॥ २८७ ॥ पिठ । दृगंघा । दृगंदा । हृदा । हावंदा । बांन । छबंदा । अवंदा । नाम खंदा । तारन चंदा । वैद । हुर । बनजव्वदा । इसदा । कीर बलदा । हाटै । तरबुजंदा । रावनं । रयंहा । कौर । दंदा । उसुरंदा । करि । लयमन । वान । रुह । पथर । बांनरहद । ट्रोन । गृहंदा । चकचुर । पड़ंदा । वान नपैंदा । रथ । झांरंदा । इस । पुराहंदा । विरदत । रषि । दैव । हसदा । रापिसं । वृंदा । वीस् भुजिंदा । मढ़ा । भीषव । सदा । रामंदा । रवि । रिव । कौट्टि । सुरिंदा । छट्टक । फुलं । मालंदा । लैं । चलंदा । सदा । सद्द् । † इस तुक के यह टुकड़े सं० १७९० वाली पुस्तक में नहीं हैं ॥ ८२ पाठान्तर:-छंद भुजंगी । कीय । षंड । मुष । बाहु । वैद । हनुमांन । हथ्थं । सदेसा । संसंदे । सुकथ्थं । धरे । पिठ । तौनं । सय्यं । धनुरवान । हुन । धरे । पांनि । वर । चंमु । सौं ।

२१८ पृथ्वौराजरासौ । [ दसम समय ३८ धनुवांन सासं जरं वृद्ध कारी । धरं पानि ग्रावं वरं पारि तारी । चत्वू लंक सौ गढ़ विंछ्यौ विचानं । धरं धार धुक्की करम्गे ग्रहानं ॥ २९८ ॥ कियं कोप कोपं धरं धार घोपं । सिला वंधि सिंधं कुसं लूप लोपं । रनं रावनं कज्ज आरज्ज काजं। बनी थप्पि थर थान दिन राज राजं ॥ २९९॥ सुरं सूर सुप्यं वरं वाद वहं । सच्चा स्रोध कोहं वरं जे अनन्दं ॥ छं० ॥ ३०० ॥ रु० ॥ ८२ ॥ कवित्त ॥ जनक सुता हरि दुष्ट । हरी लंका तन दावन ॥ जीव जगत जगि हरन । हरन रिपु अछन सु रावंन ॥ हरन रिद्ध नव निद्ध । सिद्धि हर सागर सिद्धिय ॥ हरन पुच इंद्रजित । हरन भीषण ग्रह खिद्डिय ॥ तिन हरिय सीत कृत दुख करिय । अरिय पच पच्चर अषन ॥ गढ जारि लंक दसकंध हनि । राम क्कित्ति चंदह चवन ॥ छं० ॥ ३०१ ॥ रु० ॥ ८३ ॥ ॥ कृष्णावतार की कथा ॥ कवित्त ॥ नमो देव देवाधि । नमो नाभाय कमल वर ॥ नमो माख पंकज (प्रमां*) न । नमो वर कमल कमल कर ॥ नमो नैन वर कमल । नमो चित्तह अधिकारिय ॥ नमो विकट अंजनन (मित†) । नमो संसार सुधारिय ॥ नम नमो (खु‡) चंद नंदन नवल । नंद गेह ब्रह्मांड गुर ॥ दिष्षचि जु देव देवाधि तुहँ । सुगति समर्पन तिनह उर ॥ छं० ॥ ३०२ ॥ रु० ॥ ८४ ॥ गढ । विट्यौ । विहायं । धुक्की । करं गे । करं गं ग्रैहानं । कीयं । कोप कोपं । वधि । सिंधं । कुसंलूप । लौपं । रणं । आरज । वनि । थपि । थ्रान । सुर । मुपं । वंदं । कोहं वर । जै । अनंद ॥ ८३ पाठान्तरः-कवित । जीवन । हरन्त् । रिपुं । स । हरिसा । ऋद्धि । रिद्धि । निद्धि । इस्सागर । सिधियं । इंद्रजित । इंद्रांजित । इंद्रजीति । हरल्ल । यह । लद्दिय । हरीय । शीत । कृत ।'भरीय । पलवर । दसकध । रांम । वंदह । तवन ॥ ८४ पाठान्तर :- नमो । विर । नमो । मल । पंकजं प्रमानं । * अधिक पाठ मालूम होता है। नमो । नैन । नमो । चितह । अधिकारीय । नमो । विकटि । भंजन निमित । † अधिक पाठ मालूम होता है । नमो । सुधारीय । नमो नमो चंद नंद नंदनहि । ‡ अधिक पाठ ज्ञात होता है । गेह । वृह मंड । ब्रह्ममंड । दिपिहि । दिपहि । न । गुरज । दैव । ब्रुहि । तुहिं । सुगति । समपन्न ॥

दूहा ॥ प्रति सुंदरि सुंदरतमह, सुंदरि सुभति सनेह ॥ सुंदरि त्रिभुवन पुरुष पहुँ, निज आवन तन गेह ॥ कूं० ॥ ३०३ ॥ रु० ॥ ८५ ॥ पद्धरी ॥ जो कमलननाभि द्रिग कमल पानि । कोमल सु मधुर मधु मधुर वानि ॥ दुति मेघ पीत अंबर सुनंद । धर धरनि धरत सिर मोर चंद ॥ ३०४ ॥ चै वज्र पद्म ध्वज अंकुसीय । गद संष चक्र भृगु लत्त हीय ॥ संग सरै दोह सिसु कर विवाल । आलिज्ज अङ्क वियचरै बाल ॥ ३०५ ॥ तुहि दिष्य ध्यान धरि वधु अकाम । व्रत करहि उमा पुज्जन सुभाम ॥ कूं० ॥ ३०६ ॥ रु० ॥ ८६ ॥ कवित्त ॥ ससिर बाल तप करहि । कमल दङ्खय सु बदन अलि ॥ हेमवंत वन दहिग । दम्झि जल सुप सुप्य मिलि ॥ वर बसंत डुलि पत्त । चित्त डुलत अलि रप्पहि ॥ इक्क पाइ तप करहि । पवन चावदिसि भष्पहि ॥ वरषा रु सरद लग्गिय करद । मरद मैन जग्गै सु तन ॥ सुग्गंधि दिव्य मिष्टह पवन । करहि षेव उमया सु मन ॥ कूं० ॥ ३०७ ॥ रु० ॥ ८७ ॥ सीत सु जल उष्णाव सु (अग्ग*) । पवन वृप्पह घन सुल्लहि ॥ उमया उर उच्चार ! सु डर गुर जन वर भुल्लहि ॥ ८५ पाठान्तरः-दौहा । सुंदर । सुंदर । सुभत । सनैह । सुद्रर । सुंदर । त्रिभुअन । पुरिष । पहु । पहुं । आवत । गेह ॥ ८६ पाठान्तरः-जौ। पांनि । कौमाल । मिष्ट वांनि । दुती । मेघ । अंबस्सु । अं बिर । मौर- च्चंद । चौ वज्जयचदमध्वज़ अज़सीय । चौ वर्ज । ध्वज । भृगु लत पीय । संग । शंप । सिसि । करि विलाल । आलिज्ज अर्वा बयचरै बाल । आज्ज । अब्ज । जुहि । दिपि । ध्यांन । धुर । अकांम । पुजन । सु भांम ॥ ८७ पाठान्तरः-कवित । सिसिर । कहि । करीह । कर्मल । दफय । दम्झइ । वदन । हैमवंत । वन । दग्नि जल सुप मिलि । दम्झि । सुप सुप । वर । वसंत । पत । चिंत । डुलत । रपहि । रपंथि । इक । पाय । चावसि । भषहि । बरषा । लगिय । मयन । मैन । जगै । सुगंधि । सुगंध । मिष्टांन । पवन । मिष्टान पन । सैव ॥ ८८ पाठान्तरः-सीतल । शीत । अगि । अयि । अग्रा । * अधिक पाठ है । बृषह । वन । भुलहि । हर । चार । वर । भुलहि । नंदुलं । घृत । मिष्टांन । पांन । हर । मंगै । मयं । हरनह ।

२२० पृथ्वीराजरासो । [ दशम समय ४० दधि तंदुल घ्रत षीर । बहुत मिष्टान पान कर ॥ हरि मग्गहि घर नकूक । करहि तलपत्त पत्त धर ॥ स्रानं च जम्भ भगिनी करहि । सुरति सेव कात्यायनिय ॥ दूच कचि रु क्रंन कुंडल करहि । गरथि माल पुहुपै घर्नाय ॥ कूं० ॥ ३०८ ॥ रु० ॥ ८८ ॥ हनुफाल ॥ मुचि अष्षि भगवति कंह । देवाधि देव सुनंन्ह ॥ अति सीय पुहुप सुरंग । विनि पीन अंबर चंग ॥ ३०९ ॥ घन मद्धि तडिता तेज । चमकंत दुति सम केज ॥ बिय बन्न उपम देषि । कंचन कसौटिय रेषि ॥ ३१० ॥ हरि धरन तुरसिय माल । घन पंक्ति सुक्क विसाल ॥ मंजरिय मुत्तिन माल । सुर चाप सोभ रसाल ॥ ३११ ॥ मधु मधुर मिष्ट सुबानि । कल अमृत सुम्रति जानि ॥ ढिंग स्याम रुकमन लक्खि । उप्यंम गुन कवि अक्खि ॥ ३१२ ॥ तह स्याम तेज तमाल । चढि हेम वेल्लि विसाल ॥ सिर मोर मुकुट जु स्याम । नचि मोर गिरवर ताम ॥ ३१३ ॥ झलकांत कुंडल कान । कवि कहै उप्यम वान ॥ नर अरक सोम प्रमान । सित पुर्निमा निस धान ॥ ३१४ ॥ घन सघन सज्जत्न ताम । उठि इन्द्र चाप सु काम ॥ बर बजति मुरलिय मुष्ष । संसार हरति सु दुष ॥ ३१५ ॥ द्वक पाइ तप कर न्याइ । हरि धरै अधर सु धाइ ॥ हरि लियै अंकुस वज्र । कविराज उप्यम सज्ज ॥ ३१६ ॥ हरनक्कि । तलपत । पत । पन । चमु । जमु । सैव । कात्यायनीय । करहिं । गरुथ । गरुअ । गरुय पहुपै । धनीय ॥ ८६ पाठान्तरः-छंद हनूफांल । मुह । कहु । देवाधिदैव । सुनन्ह । अति सीस । पहुंप । वनि । पीत । धन । मधि । तैज । कैज । उपम । दैषि कसोटौय । रैषि । चुरसी । तुरसी । घन पंत । सुक्र । सोच । बांनि । अमृत । सुमृत । जानि । स्याम । लक्खि । उपंम । अक्खि । अक्क । श्याम । स्याम । तैंज । माल । हेम वैलि । मौर । मुकट । मुगट । यु । स्याम । सु स्याम । नवि । तांम । कांन । कहि कहै । बांन । वांन । सोम । प्रमांन । पुर्निमा । धामं । धांन । सजल । तांम । इंद्र । कांमं । चर । वजति । मुरली । मुष । सु दुषु । स दुषु । पाय । करै । न्यांय । लियें । अंकुस । वज्जं । कविराय । औपम । सज । वर । भुक्त । मत । करीय । हट्टक पाट.