पृथ्वीराज रासो (सटीक हिन्दी व्याख्या)

अथ नाहर राय कथा वर्णनं लिख्यते ॥ —❖— ( सातवां समय ) सोमेस्वर देव का शिवरात्रि का व्रत जागरण करके सोने की तुला दान करना और उसे बांट देना ॥ दूहा ॥ ग्यारह सौ गुन तीस वदि, फागुन चवदसि सोम ॥ सिवरत्ती सोमेस नृप, निसा मण्डि जप होम ॥ छं० ॥ १ ॥ रू० ॥ १ ॥ पञ्च गव्व अस्नान करि, सीस सहस घट मण्डि ॥ दीपदान घृत सहस शिव, कुसुमंजलि सिर व्हंडि ॥ छं० ॥ २ ॥ रू० ॥ २ ॥ शिव उपास सोमेस वर, पञ्च उपासि सुराज ॥ सदा मोह भक्ती सुगुर, करिय कित्ति कविराज् ॥ छं० ॥ ३ ॥ रू० ॥ ३ ॥ श्लोक ॥ शिवशिवा उपास्य राजन्, वीर्य देवन कामयम् ॥ कविचन्द महावाणी, प्रगट रूपेण विस्मितम् ॥ छं० ॥ ४ ॥ रू० ॥ ४ ॥ दूहा ॥ चतुर जाम जग्गिय नृपति, कनक तुला तहँ कीन ॥ प्रात समै वर दुजन कहुँ, बंटि अप्प कर दीन ॥ छं० ॥ ५ ॥ रू० ॥ ५ ॥ १ पाठान्तर—दोहा । सैं । सैं । सुनि । चवदिसि । सिवरती । नृप ॥ इस रूपक में संवत् ११२६ अनन्द साक वा पृथ्वीराज का तृतीय साक है । इस का वर्णन कवि ने आदि पर्व्व के रूपक ३५५ । ३५६, पृष्ठ १३८ में किया है । तदनुसार इसमें अन्तर के ९० । ९१ वर्ष जोड़ने से ११२६ + ६० । ९१=१२१६ । १२२० वर्त्तमान विक्रमी होगा ॥ २ पाठान्तर—पचगव्य । अस्नानं । सहस्र । दान । सहस्र । कुसुमांजलि । शिर ॥ ३ पाठान्तर—शिव । स राज । स गुर ॥ ४ पाठान्तर—शिवसिवा । राजं । राज्यं । धीर्यं । कामयं । वांनी । रूपेन । विस्मितं. ॥ ५ पाठान्तर—जाम । तहां । समे । कहौं ॥

३३० पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय २ अन्न अमार अपार उठि, जिन्हि लीनौ दिय ताहि ॥ करस भोग भोजन भले, रची न मनसा काहि ॥ छं० ॥ ६ ॥ रु० ॥ ६ ॥ उभय ईस अग सोम पुनि, अस्तुति मंडिड समुष्ष ॥ तब चिनेन तन ताप हर, संचन सेवक सुष्ष ॥ छं० ॥ ७ ॥ रु० ॥ ७ ॥ शिव जी की स्तुति करना ॥ कवित्त ॥ विदित सरन अति चपल । विमल मति कञ्ज निचक्खिनि ॥ गीत राग रस रटित । सती लंपट विस भच्छिन ॥ भुगति दैन जन विभव । भूर भूक्षित तन सोभित ॥ त्रिपुर दहन कविचन्द । केन कारन कृत लोक्कित ॥ श्रीविश्वनाथ संमित गवन । गरल त्रिलोचन रस कुसल ॥ मुष अमल कमल परिमल बहुत । भुगति चारु चर्मेन असन ॥ छं० ॥ ८ ॥ रु० ॥ ८ ॥ छन्द पद्धरी ॥ जत गरल कंठ दीसद्दति वोय । जिम चित प्रगट संसार नीय ॥ सारङ्ग उल्ह तृन पान पानि । दिव तुङ्ग जाल जब जवनि मानि ॥ ९ ॥* जट मुकुट गंग दीसद्दि उतङ्ग । सोभन्त चन्द लिल्लाट रङ्ग ॥ सारङ्ग सूल सादूल चर्म । सेवक सहाय अघ हरत कर्म ॥ १० ॥ कटि विकट निकट नटवत चिभङ्ग । गनभूत लेय विभूत अङ्ग ॥ बुन्द जा काम जा आप झूल । जैजै सुईस माया अभूल ॥ छं० ॥ ११ ॥ रु० ॥ ९ ॥ साटक ॥ कल्याणी कपञ्चाल बाहु गह्यौ, गिरज्जाइ सारङ्गनौ ॥ बीभच्छौ रस तव्य नित्य रतयौ, मुब्वौ सदा तुङ्गयौ ॥ ६ पाठान्तर-अमरअच । उठि । जिहिं । नहीं ॥ ७ पाठान्तर-मंडिय मुष । म stir समुष्ष ॥ ८ पाठान्तर-विन्नछन । विन्नच्छिनि । वियमक्षिन । विभौ । कृत । गवन । कुषल । चांद । चर्म्मन । भसल ॥ ९ पाठान्तर-जुत । दीसहिति । जम । पांनि पांनि । * "दिव तुंग जाल दिव दिव न मांन" संवत १६४७ की पुस्तक में पाठ है ॥ ९ ॥ लिलाट । सादूल । चर्म । कर्म । विभूत । अभूल ॥

सातवां समय ३ ] पृथ्वीराजरासो । ३३१ रुद्दो रुद्ररि पाय नग्नि उरतो, हास्यं हसं सुक्खरं ॥ जामतं गिरिज्ञानिनं विरचयौ, कर्नोय कालं चयं ॥ छं० ॥ १२ ॥ रु० ॥ १० ॥ साटक ॥ वासं गौरि श्रृंगार हास्य नगनं, कर्नोय कामं चयं ॥ रौद्रं रौद्ररि पाय मार दमनं, वीरं चिनेचं ज्वलं ॥ भै भीतं द्विषि अङ्ग भङ्ग अद्दितं, वीभच्छ नहव्वतं ॥ सान्तं संमित जोग दीन अदभू, नौ रस्त रस्सं शिवं ॥ छं० ॥ १३ ॥ रु० ॥ ११ ॥ शिवजी की स्तुति करके सोमेश्वर देव का अपने कुमार के विवाह के लिये नाहर राय के पास दूत भेजना ॥ दूहा ॥ सा देवह करि अस्तुतो, वर सोमेस कुमार ॥ नाहरराइ नरिंदं कौं, दूत संपते वार ॥ छं० ॥ १४ ॥ रु० ॥ १२ ॥ सामदामादि में निपुण दूत का पत्र दरखाना ॥ गाथा ॥ सामं दामं भेवं । वेदं गुनं विग्यं अंगाई ॥ जानं पनं सलीहं । ते पत्तं दूत दरसायं ॥ छं० ॥ १५ ॥ रु० ॥ १३ ॥* कवि का सनीचरी दृष्टि के योग घर से भविष्य में बैर दोष होने का कथन करना ॥ साटक ॥ दिट्ठी दिष्ट सनीचरो वसथिनो, इंनोपि दुज्जं घरं । पावारं परिचार बैर गुरयं, जहोस्र चैक्षानयं ॥ १० पाठान्तर-कप्पाल । यहयो । गिरिजाई । गिरजाई । नो । बीभछो । तप । रतयो । मुखीं । तुंगयो । उरयो । गिरिजां । कहनाय । काम ॥ ११ पाठान्तर-श्रृंगार । कहनाय । काम । त्रियं । त्रिनेत्र । भय । बीभछ । नटवर्त्तनं । नटवत्तनं । अदभूत । अदभुत । नौ रस । नौ रस्स । रसितं ॥ १२ पाठान्तर-अस्तुति । नाहरराय । के । कें । संपत्ते ॥ १३ पाठान्तर-दानय । गुन । विग्य ॥ * यह रूपक सं० १६४७ और १८४८ की लिखी पुस्तकों में नहीं है ॥

३३२ पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय ४ भोगिनांरि समस्त संजुत कन्ना, भारय्यनो द्रिष्टयं । सावाजा बर वैर ग्रेच त्रिगुना, के के नगे राजयं ॥ कं० ॥ १६ ॥ छ० ॥ १४ ॥ कवि का कहना कि स्त्री के कारण से बैर दोष आगे रामादि बड़े बड़ों को हो चुका है ॥ कवित्त ॥ गयौ चन्द तारिका । पुच लज्जा बिन आन्यौ ॥ घेच वीर्य सम्भवै । वीर्य लब्भवै न पान्यौ ॥ बैर दोष श्रीराम । बैर दोषहू दुर्याधं ॥ बैर दोष नघुराई । बैर दोषह मुचकन्यं ॥ सा बैर दोष पण्डव बलिय । मात बचन ग्रह दोष सचि ॥ कूक दिनह समय सुन्दरि सचिय । संझ समय इह चरित जद्धि ॥ कं० ॥ १७ ॥ रू० ॥ १५ ॥ कामधेनु का चरित्र ॥ कवित्त ॥ कामधेन पच्छै प्रचण्ड । त्रिषभयं चह अधिकारिय ॥ एक एक उत्तरै । एक चढ्दै रस भारिय ॥ हसी सची दिषि निजर । दीन सराप सुधेनह ॥ हैां पसु तुअ सुमनुच्छ । होइ पञ्चाल ग्रेह मह ॥ लम्भी सुपच्छ जननी बचन । बंटि लई क्रम क्रम सुसुर ॥ तिह ग्रेह और जो सम्भवै । तौ बनहिं डेबर सबर ॥ कं० ॥ १८ ॥ ६० ॥ १६ ॥ प्रात समय जगते ही दूत का पत्र पढ़ना ॥ १४ पाठान्तर-हननोपि । दुजन । दुज्जन । घनं । परिहारं । पाथार । घेर । जदोह । चहुवांन । गिरनारि । भारथ ॥ १५ पाठान्तर-वीरज । लभवै । श्रीराम । दुर्जाधं । नघुराय । मचकत्यं । दिन । सुन्दर । रूह ॥ १६ पाठान्तर-कांधेनु । पक्कै । पक्खें । प्रछण्ड । वृषभ । चधिकारीय । उतरै' । चढै भारीय । साराय । हां । तूं । मनुष्य । भनुक्त । लभी । सुपक्क । बटि । जौर । हीबढै ॥

सातवां समय ५ ] पृथ्वीराजरासो । ३३३ दूहा ॥ भयौ प्रात जगात द्वितिय, वंचि सुकग्गह पानि । आबू रा सळषान लिखि, बर गिर नारी बानि ॥ छं० ॥ १८ ॥ रु० ॥ १७ ॥ उक्त पत्र में बीर रूप देवस्थान हिंगुलाज के प्रभाव से पृथ्वीराज के बलवान होने और नाहरराय के बल प्रताप का वर्णन ॥ कवित्त ॥ पूना कर पर वत्तह । कोरि दृह नीज सवायौ ॥ बीर रूप इक रुद्र । थांन हिंगुलाज बनायौ ॥ देवल एक अचम्भ । हेम जुत्तत्ति इक मंडी ॥ धूप दीप साषा* सूरङ्ग । धजा पत्ताकह ठण्डी ॥ दिषन सुथांन आचम्म वर । ज्यौ कवि मंची होइ कज ॥ कवि कहै चन्द वरदाइ बर । जौ चहुआन सुहोइ बज ॥ छं० ॥ २० ॥ रु० ॥ १८ ॥ कवित्त ॥ बर गिरनारि नरेस । सिंधु वही सुर तानं ॥ तेज तुज्झ तप तेज । बैर भंजै अरि पानं ॥ वर गुज्जर बैसाचि । जगत अड्डौ सुस्त्र बज ॥ तिन मुक्कत्ति दिय दूत । राज सम्भरिय षित्ति षल ॥ परिहार नाथ नाहर नृपति । दुह बळ्यो इक इक अग ॥ जानें कि जरा जुब्बन दुवन । सामन्तां संतोष भग ॥ छं० ॥ २१ ॥ रु० ॥ १८ ॥ कवित्त ॥ दूत सामन्तन नाथ । बाथ बडवानल घल्लै ॥ सण्डल घल्लै नाथ । सार अग्गी षल जल्लै ॥ अकह कहांनी करन । सरन रषन असरन बज ॥ सुथिर अस्थिर करि थपन । अंग जग जन दारुन दज ॥ १७ पाठान्तर—पांनि । पांन । बांनि ॥ १८ पाठान्तर—परवत्तह । प्रबतह । घांन । घांनि । हिंगुंलाज । फुत्तरि । पुतलि । * अधिक पाठ है । सुरङ्गु । पताकह । दिपिन । सु यांन । ज्यो । कहैं । जो । चहुवांन । चहुआंन ॥ १८ पाठान्तर—बटी । पांनं । गुजर । अडौ । मुकलि । पित्त । पल । जाने । जुबन । सांमन्तां ॥

३३४ पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय ६ भुन्न लोक सोक चर सुक्षित तन । पन अप्पन सोमेस सुच्च ॥ छत्त धने कलिमल मलन । तिहिन ओर पिक्खिय सुदुच्च ॥ छंदं० ॥ २२ ॥ रू० ॥ २० ॥ कवित्त ॥ चल्लत पंखि पिखि बाज । पिक्षि मृगराज मृगनि गन ॥ गोधन धरत गुवाल । हुंकि वै चल्लत वननि बन ॥ महु तजि चल्लत सुछाल । अन्य तरु साष लगन कहुँ ॥ बहल बिसद बिसाल । चलत र्वसि पवन गगन महुँ ॥ तिम नाहर राइ नरिन्द पिखि । समर सचिन सक्कहि सकज ॥ गिरि लङ्क सङ्घ सम गढ़ गरुअ । गिरद पारि किज्जै अजक ॥ छंदं० ॥ २३ ॥ रू० ॥ २१ ॥ पट्टन में चौलुक्य भीमदेव, आक पर जैत (सलख ?) पंवार, मेवाड में समरसिंह, दिल्ली में अनङ्गपाल जैसे बलवानों में मण्डोवर में नाहरराय के राज्य करने का वर्णन ॥ कवित्त ॥ उत पह्न भीमंग । ब्रह्म चालुक्क जोध जुच्च ॥ अब्बू जैत पवार । लोए लरि जांनि अचल धुच्च ॥ समर सिंघ मेवार । दण्ड देवार अजर जर ॥ दीली पत्ति अनंग । चरन अड्डौ सुलोच लरि ॥ परिहार नाह नाहर नृपति । इतन बीच अप बल रहै ॥ मण्डोवराइ मारू मरद । बर विरह बंकै बहै ॥ छंदं० ॥ २४ ॥ रू० ॥ २२ ॥ पृथ्वीराज का आठ वर्ष की अवस्था में दिल्ली ननिहाल में आना, दिल्लीश अनंगपाल के आधीन राजओं का वर्णन ॥ २० पाठान्तर-छलन । जलन । कहांनी । रषन । अगं । जगंन । जगं । कलिमल कलि मलन । पिषिय । सुच्चय ॥ २१ पाठान्तर-पंख । वाज । पिषि । मृगनी । बनन बन । महुवाल । शाष । कहों । कहु । महु । नाहरराय । सकहि ॥ २२ पाठान्तर-चालुक । अबू । जांनि । दिल्लीषति । अड्ढो । बींच । बिरद । बहें ॥

सातवां समय ७ ] पृथ्वीराजरासो । ३३५ कवित्त ॥ वरष अठ्ठ प्रथिराज । गयौ मुसान दिल्लीं ग्रह ॥ राज करै अनँगेस । सेव मरुधरा करै सह ॥ मंडोवर नागौर । सिंधु जलवट सुपट्टै ॥ पेसौरां लाहोर । धरा कंगुर लगि कंठै ॥ कासी प्रयाग गढ देवगिर । इते सेव अग्या धरै ॥ सीमाडवियां संकै सुपछु । श्रित अनंग सेवा करै ॥ छं० ॥ २५ ॥ रू० ॥ २३ ॥ मंडोवर के नाहर राय का दिल्लीश्वर की भेंट को दिल्ली आना, पृथ्वीराज का रूप देखकर प्रसन्न होना और माला पहिरा कर कहना कि जब पृथ्वीराज सोलह वर्ष का होगा तब मैं अपनी कन्या इसको विवाह दूंगा ॥ कवित्त ॥ आयौ नाहर राइ । सेव आदरिय दिलेसर । दिष्पि कुँवर प्रथिराज । नूर अदभूत नरेसर ॥ अंबर माला इक्क । अंक पहिराइ कह्यौ इह ॥ मैं दिह्मी रूपसंगि । सबै उछाह कियौ ग्रह ॥ आनंद तेज राजा अनँग । प्रथीराज आयौ घरह ॥ दुइ अठ्ठ वरस जब बीति गय । व्याहूँ कह्यो देव गिरह ॥ छं० ॥ २६ ॥ रू० ॥ २४ ॥ नाहर राय का मत पलट जाना अर्थात् कन्या देना अस्वीकार करना ॥ २३ पाठान्तर—प्रथीराज । मूर । संध । बट । पुट्ठै । पैसोरा । कंठै । इतै । पह । क्षत ॥ २४ पाठान्तर—नाहरराय । आदरी । दिल्लेस्र । देखि । कुंअर । प्रथीराज । अदभुत्त । एक । पहिराय । दीधी । सवै । उछाह । कीयौ । सह । अभंग । अनंग । प्रथिराज । आयो । अठ । बीतिगा । ब्याहयुं । व्याहयु । देवगिर ॥ ११

३३६ पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय ८ दूहा ॥ बालपनै प्रथिराज नें, दिय कंचन वैमान ॥ मतौ फिरि दिन्नौ अक्रम, नाहर राइ विसान ॥ छं० ॥ २७ ॥ रु० ॥ २५ ॥ नाहर राय का उत्तर लिखना कि तुम्हारा कुल आदि हमारे योग्य नहीं है ॥ कवित्त ॥ लिखि कग्गद परिमांन । यांन अजमेर पठाइय ॥ दूत पंथ अविखंब । पास संभरि वै आइय ॥ चिंति सत्त आरंभ । सेन पारंभ विचारिय ॥ बाल वीर प्रथिराज । देइ नांची परिचारिय ॥ सग पन सुआदि सम वर नृपति । समर जुद्ध साधै समर कुल ढुंढ नाम दिज्जै नहीं । इह कलंक लग्गै सुघर ॥ छं० ॥ २८ ॥ रु० ॥ २६ ॥ अरिल्ल ॥ खेतरपाल कौं पूजैं कौंनं । जो परहरि गौ विंदह मौनं । परहरि सिव उमया गुन तचं । को मंडै चंडालो संचं ॥ छं० ॥ २९ ॥ रु० ॥ २७ ॥ दूत का यह पत्र लाकर पृथ्वीराज के हाथ में देना ॥ दूहा ॥ लिखि कग्गद परिचार पर, विवरि विवर करि दूत ॥ लै दीनौ प्रथिराज कर, समी संझ सपहूंत्त ॥ छं० ॥ ३० ॥ रु० ॥ २८ ॥ पृथ्वीराज का क्रोध करना, सोमेश्वरदेव का समझाना ॥ कवित्त ॥ बढि अवाज* अजमेर । बंचि कग्गद चौरासिम ॥ परिचारह सब सेन । धर्म परिहरि बढ्यौ भ्रम ॥ २५ पाठान्तर-बालपनैं । पृथ्वीराजनैं । फिर । कीनौ । नाहर राय ॥ २६ पाठान्तर-परिमांन । यांन । चित्तिं । मतः । विचारैय । पृथ्वीराज । देत । नांही । परिहारीय । नृपति । जुध । साधैं । नांम । दिजै । नही । लगैं ॥ २७ पाठान्तर-क्षेत्रपालकूं । पूजै । गे। । मोंन ॥ २८ पाठान्तर-पृथ्वीराज । पहूत ॥

सातवां समय ६ ] पृथ्वीराजरासो । ३३० सूर दूर तिन तेज । मध्य अँधियन यौं बाजे ॥ प्रात ओस जिम बूंद । जबह अयछ अनु लाजै ॥ संगन अनेक जंपत करन । नान वरज्यौ पुन फिरि ॥ मंजाव साह सिसु बत्त सुनि । करहि जुद्ध भुम्मिय सु जुरि ॥ छं० ॥ ३१ ॥ रु० ॥ २९ ॥ सरदारों का पत्त्र सुनकर क्रोध करना ॥ कवित्त ॥ सुनिय बत्त सामंत । बँचे कग्गद परिचारौ ॥ सीस लग्गि असमान । पिथ्यौ खंगा बंजारौ ॥ सिंघाने करि हन्यौ । केन जबू कंवर पड्डौ ॥ केन छीन सनि राह । जुद्ध तारा ससि वध्यौ ॥ वर कन्ह वीर सोमेस पहु । चाहुवान वक्कारियै ॥ बाहंत वीर अरि नीर विच । दत्त चौहाना तारियै ॥ छं० ॥ ३२ ॥ रु० ॥ ३० ॥ कवित्त ॥ मुक्कै दूत सुद्दूत । रत्त गुन अरिन विरत्ता ॥ चिंत ननौ सिर भार । सार काग्ज सो रत्ता ॥ वर अपन जानही । प्रमान न्मान लुग्धै ॥ द्विग राजान प्रमान । देस विद्देस परष्षै ॥ ते दूत सपत मंडौवरह । चर चरिच अनुसरि परे ॥ भय प्रात राज दरबार गय । दिष्पि धार घर घर डरे ॥ छं० ॥ ३३ ॥ रु० ॥ ३१ ॥ पृथ्वीराज का चढ़ाई के लिये सेना सजना ॥ २९ पाठान्तर-आवाज । धूम । मधि । अंधिन । राजे । उस । बुंद । अयन । मंजाह माह । भूमीय ॥ * यह शब्द अर्थात् "आवाजि और अवाज" आदिपर्व्व के रूपक १८१ तथा १८२ पृष्ठ ७६ में भी आया है । उस पर की टिप्पण देखो । संस्कृत “वाज” और “वाद” शब्द Sound, Sounding, discourse, speech, and prayer आदि के अर्थों में प्रयोग होते हैं उन से यह हिन्दी अपभ्रष्ट शब्द बने दीखते हैं ॥ ३० पाठान्तर-सुनीय । सांमंत । बंचे । बचे । कगद । असमांन । लगा । कर । पद्धै । छीनं । वधौ । कन्ह । चाहुत्रांन । चाहुवांन । वकारीयै । बाहत । विचि । चौहांनां । तारीयै ॥ ३१ पाठान्तर-मूके । कारिज । जांन हि । प्रमांन । न्मिमांन । प्रमांन । राजन । विदेस । परषै । संपंत । चर चरित्र । दिषि ॥

३३८ पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय १० दूहा ॥ तात बरज्यौ बत्त बहु, एक न आवै दाइ ॥ उत पृथिराज नरिंद ने, सज्ज्यो सेन सुभाइ ॥ छं० ॥ ३४ ॥ रू० ॥ ३२ ॥ सेना का वर्णन ॥ लघुनाराच ॥ हय ग्गयं सजे अरं । निसांन बज्जि दूभरं ॥ नफेरि बीर बज्जई । मृदंग झंझरी गई ॥ छं० ॥ ३५ ॥ सुनंत ईस रज्जई । तनीस राग सज्जई ॥ सुभेरि झुंकयं घनं । श्रवन्न फुट्टि झंरूनं ॥ छं० ॥ ३६ ॥ नरह नाद रिक्कयं । चुसट्ठ ताल दिज्जयं* ॥ तुरंग पंति चल्लयं । मनौं जलद्द हल्लयं ॥ छं० ॥ ३७ ॥ तरप्पि तेज तामसी । मनौं कि नह वामसी ॥ झलक्कि मंत दंतयं । मनौं किं बीज पंतयं ॥ छं० ॥ ३८ ॥ जेर जरायं बंगरी । मनौं चमक विज्जुरी* ॥ सिरीसु खोभ जग्गयं । कि भान मेघ उग्गयं ॥ छं० ॥ ३९ ॥ श्रवंत खोभ दानयं । झरंत मेघ जानयं ॥ उपंम और दुत्तियं । षिलाव राहु पुत्तयं ॥ छं० ॥ ४० ॥ उपंम तीय उड्डरं । कि मिच कज्जलं गिरं ॥ जु बैरषं विराजची । वसंत वृष लाजची ॥ छं० ॥ ४१ ॥ दुरंत चौर सीसयं । गिरं कि गंग दीसयं ॥ दुती उपंम लग्गयं । कि बह्लं कि बग्गयं ॥ छं० ॥ ४२ ॥ जु घूघरं घमक्कयं । कि दादुरं सु भद्यं ॥ दुती उपंम खेलयं । सुचाग वाम केलयं ॥ छं० ॥ ४३ ॥ ३२ पाठान्तर—दाय । पृथीराजनें । सुभाय ॥ ३३ पाठान्तर-छंद लघुनाराज वा नराजा । हयगयं । निसांन । दुभरं । बजई ॥ ३५ ॥ रजई । सजई । बजई । नफेरि । श्रवन ॥ ३६ ॥ नारद नरद रिक्षयं । चौसट्ट । * यह दूसरा पाद सं० १६४७ की पुस्तक में नहीं है । चुलयं । मनों । जलद । हलयं ॥ ३७ ॥ तरपि । तांमसी । मनों । वांमसी । भालकि । मनों । लभयंतयं ॥ ३८ ॥ * ये दोनों पाद सं० १६४७ की पुस्तक में नहीं हैं । ससोभ । जगयं । भांन । उगियं ॥ ३९ ॥ दानयं । जानयं । दुतीयं बिलावै । पुत्तियं ॥ ४० ॥ उपंम । कजलं । बृछ ॥ ४१ ॥ चोंर ॥ ४२ ॥ घुघरं । घमघमं । ददुरं । भदयं । उपम ॥ ४३ ॥

सातवां समय ११ ] पृथ्वीराजरासो । ३३६ सुघंट घोर सोरयं सुनंत श्रोन फोरयं ॥ तिलक्क चंद साजच्ची । मनौं गनेस राजच्ची ॥ * कुं० ॥ ४४ ॥ दुती उपंम जग्गयं । दवंकि लग्गि पव्वयं ॥ गह्व गर्ज सद्दयं । मनौं किं मास भद्दयं ॥ कुं० ॥ ४५ ॥ सु पीलवांन चंदयं । अरापती कि इंदयं ॥ सुअस्सवार राजच्ची । कि जंम जोर साजच्ची ॥ कुं० ॥ ४६ ॥ मिलंत मुंक नैनयं । तिलग्गि सीस गैनयं ॥ ते रूप भूप मारखे । कि अश्वनी कुमार खे ॥ कुं० ॥ ४७ ॥ चिगुंन तेज तंतनं । तिनंक कंक मंमनं ॥ सनाह रूप अंगमं । मनौं कि जोग जंगमं ॥ कुं० ॥ ४८ ॥ सणाह जोति दिप्पयं । मरीच भान भिप्पयं ॥ सुभह छंद वद्दयं । कि वीर वान सद्दयं ॥ कुं० ॥ ४९ ॥ आगंम विप्र बोलयं । हुलास रूचि चोलयं ॥ सु पाइ कंपनं षनं । दुखंत ते झनं झनं ॥ कुं० ॥ ५० ॥ जुरंत जाम मल्लयं । प्रभा प्रसाद बुद्धयं ॥ तिमध्य राज पिष्ययं । सु अंग गंग तिष्ययं ॥ कुं० ॥ ५१ ॥ सामंत मध्य सोभयं । कि इंद देव लोभयं ॥ कि पञ्च पंडवं दलं । धनुक्क वान सब्बलं ॥ कुं० ॥ ५२ ॥ चढंत राज प्रातयं । ते दूत देषि जातयं ॥ कहंत अब्ब घाटयं । भई समुद्र पाटयं ॥ कुं० ॥ ५३ ॥ उषाह मध्य ते चलं । सगुन्न बंदि जे भलं ॥ *ससूर सूरयं कलं । दिनं सु अष्टमी चखं ॥ कुं० ॥ ५४ ॥ रू० ॥ ३३ ॥ सुघट्ट । तिलक । मनौ । गनेंस । * यह चौथा पाद सं० १६४७ की पुस्तक में नहीं है ॥ ४४ ॥ गह्र । मनौ ॥ ४५ ॥ पीलवांन । औदापती । जु दासवार ॥ ४६ ॥ मुद्ध । नैनयं । गैनयं ॥ ४७ ॥ त्रिगुन । तिनंन । मनौ ॥ ४८ ॥ दिपयं । मरीचि । भानं । भिषयं । बदयं । बांन ॥ ४९ ॥ पाय । झननं झनं ॥ ५० ॥ पिथयं । तिद्ययं ॥ ५१ पद्य । बांन संबलं ॥ ५२ ॥ अब । भयौ ॥ ५३ ॥ उपाह । मधि । सगुन । जै । * अंत के ये दोनों पाद सं० १६४७ की पुस्तक में नहीं हैं ॥ ५४ ॥

३४० पृथ्वीराजरासो । [सातवां समय १२ पिता की आज्ञा लेकर अष्टमी को पृथ्वीराज का लड़ाई के लिये यात्रा करना ॥ कवित्त ॥ दिन अष्टमि रवि वार । राज सुभ मँडि प्रस्थानं ॥ अष्ट दिसा जोगनी । भई साचाय सुध्यानं ॥ अष्ट च्यारि अय भान । राजदै अर्ध बघाइय ॥ इन सें भौम अनिष्ट । चंद चौथे ग्रह आइय ॥ चले नरिंद धायि दूत तब । मन आनंद सु चंद हुअ ॥ प्रथिराज तात अग्या सगुन । चरन बंदि चलि वज्र भुअ ॥ कूं० ॥ ५५ ॥ रु० ॥ ३४ ॥ चौपाई ॥ *तात मात अग्या परमानहि । ता समान नह भ्रंम प्रमानहि ॥ गुरु द्रोही पति द्रोही जानं । सो निच्चै नर नर कहि थानं ॥ छं० ॥ ५६ ॥ रु० ॥ ३५ ॥ नाहर राय के दूतों का पृथ्वीराज की चढ़ई और सेना बल का समाचार नाहर राय को देना ॥ छंद पद्धरी ॥ नाहर नरिंदं जे दूत आइ । समाचार सबै कहिते सुनाइ ॥ दिसि जीत सत्त चहुवान सूर । लषियै चरिच मन मन्झ काफ़र छं० ॥ ५५ ॥ इक सहस स्वान सँग नाम धार । देसान देस बल पंग अपार ॥ तिन संझ पंच सै पवन पात । पित मात असल्ल लाधौर जात ॥ छं०॥५६॥ पांभरी अंग जिन पसम होत । दिषि दीप जोति तिन नैन होत ॥ रातब्ब मंस घृत दुग्ध पान । आजान बाह दिषियै बलान ॥ छं० ॥ ५७ ॥ रेसमी डोरि पट्टी नरमं । रहै सीत क्रांच दुषित गरंम ॥ तिन सथ्य पंच सै और डोरि । ते रषिक बिन को सकै छोरि ॥छं०॥५८॥ ३४ पाठान्तर-शुभ । मंडि । भांन । मै । भोम । अरिष्ट । चौथैं । गृह । नरिंद्र । धसि । प्रथौराज । आग्या ॥ ३५ पाठान्तर-आग्या । परमानाय । परमांनहि । समान । ध्रुम्म । प्रमांन्नाय । जांनं । निश्चै । नरकन । यांनं ॥ * सं० १६४९ की पुस्तक में इसे अरिल्ल करके लिखा है ॥ ३६ पाठान्तर-समचार । सब । जित्त । सत । चहुवांन । मनमैं । स्वान । ॥ ५५ ॥ संग । नांमधार । देसान । मल्ल । से । असिल ॥ ५६ ॥ नयन । रातब । पांन । आजानंबाह । बलांन ॥ ५७ ॥ नरमं । शीत । दुखित । सय । होर । ति । रक्षिक । बिना ॥ ५८ ॥

सातवां समय १३ ] पृथ्वीराजरासो । ३४१ इक आइ पेस इक अश्व सोन । बज्वांन अंग चष रहत षोन ॥ सिक्कार नाम जहंतह तिक्कान । आरंभ जुद्ध सब रूपि विनान ॥ छं० ५८॥ इक सत्त उंट भरी जीन साल । तिन धरै अंग छिप्यै न काह ॥ भेदैन वज्र वर नीर धार । तिन धरैं अंग जे दृढ पगार ॥ छं० ॥ ६० ॥ सन्नाह महिम वरनी न जाइ । जिप्पनि कि देव दनुजनि उपाइ । जनु ब्रह्म होम कढि मंच जोर । कै इंदं अग्नि अप्पे अकोर ॥छं ॥६१॥ कै वरुण अप्पि पाताल ईस । कै पवन प्रसन परसाद दीस ॥ वाचिष्ट कढि कै कुंड होम । दीनी कि प्रसन व्है मात भौम ॥ छं०॥६२॥ आंस सिक्ख सध्य तीन नरेस । जितनह समर सज सचुदेस ॥ छं० ॥ ६३ ॥ रु० ॥ ३६ ॥ पृथ्वीराज का प्रताप सुनकर नाहरराय का चौकन्ना होना ॥ दूहा ॥ सुनी पवर जब दूत मुख । चमक्यौ नाहरराव ॥ ए अप्पन गनियै नहीं । वैरी बिस हर घाव ॥ छं० ॥ ६४ ॥ रु० ॥ ३७ ॥ अपने सरदारों से नाहर राय का कहना कि अब क्या करना चाहिए पहिले चौहानों से हम से और बात थी पर अब तो बिगड़ गई ॥ कवित्त ॥ सुक्षित सकल लिय बोलि । पुच्छि परिहार तिनहि मत ॥ चाहु आन पाषान । कहत आषेट जुद्ध बत ॥ तनक भनक सी कान । दूत इत्तह सुनि आए ॥ अप्प अचे तन रह्यौ । धरौ धर भूमि सदाए ॥

पाठान्तर-पेसि । बलवांन । सिकार । नांम । जहां । कांन । बिनांन ॥ ५८ ॥ सत । उंट । धरै । छिपै । भैदैन । घरैं ॥ ६० ॥ स्रनाह । महिम । जिपन । उपाय । ब्रम्हन । इंद्र । आपे ॥ ६१ ॥ कैं । प्रासाद । कढि । प्रसंन । भोम । भौंम ॥ ६२ ॥ सद्य । जितनह । शत्रु ॥ ६३ ॥ ३७ पाठान्तर-प्रवरि । चमक्यौँ । अपने । गिनियै । नही ॥

३४२ पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय १४ सोमेस हमह कछु द्वै नहीं । तिन सुचित्त माना लई ॥ तब तौ सनेह कछु और हौ । अब तौ कछु औरै भई ॥ छंदं० ॥ ६५ ॥ रू० ॥ ३८ ॥ सरदारों का कहना कि लड़ना चाहिए ॥ दूहा ॥ कहत सुभट परिहार के । दध्य चढी क्यों देइ ॥ सस्त्र मारि दल भंजि कैं । षग्ग धार धर लेइ ॥ छं० ॥ ६६ ॥ रू० ॥ ३९ ॥ नाहर राय का कहना कि आगे से बढ़कर एक बारगी उन पर चढ़ाई करना चाहिए नहीं तो जीत न होगी ॥ कवित्त ॥ सुनि मंडोवर राइ । कहन बलवंत सुभट सह ॥ द्रव्य उनह कर चह्यौ । कहहि सुतौ *सति वंत यह ॥ जाइ अचानक परै । बहुरि छेत्रै। नहिँ जैहै ॥ प्रथीराज उस सबल । मारि धरती सब लैहै ॥ इह सुनत सबन बैठी सुमन । सजन सेन बेगो कह्यौ ॥ चर चरन चरचि कैं वत्त इह । खो झत्ती मारग गह्यौ ॥ छं० ॥ ६७ ॥ रू० ॥ ४० ॥ नाहर राय का सेना सजना ॥ दूहा ॥ सजी सेन मंडोवरह । नाहरराइ नरिंद ॥ संभरि संभरि राव नृप । उर उदोत आनंद ॥ छं० ॥ ६८ ॥ रू० ॥ ४१ ॥ ३८ पाठान्तर-पुछि । चहुआन । पायांन । कांन । इतह । अचेतनह । सुदाए । हमह कम । नही । सुहित ॥ ३९ पाठान्तर-हथ । कै ॥ ४० पाठान्तर-मंडोवरराई । मंडोवरराय । सुनद । कह हि सुतौ सति वत्त इह । *अधिक पाठ है । परौं । नहिं । जैहैं । डंस । धरती लैहैं । सबल । वेगो । वल । झती ॥ ४१ पाठान्तर-नाहरराय । संभरि वार । उद्योत । अनंद ॥

ग्यारहवां समय ११ ] पृथ्वीराज रासो । ३४३ पृथ्वीराज की सेना की प्रशंसा ॥ कवित्त ॥ सदस लेन संसारी । नरेसु मध्य सन टारि पंच सम ॥ वीर सिंगार सुभंत । कंत जनु रत्त बाम सम ॥ दन्तउभय नंचारु । सिलह सज्जी चहु आनं ॥ चंद देखि मन मगन । कविन तिन करै बषानं ॥ पंचमी सोम रितु राज गत । सूर तेज जाजुलित धुअ ॥ कर तार धय्य कित्ती कही । वज़ि निसांन चहुआन धुअ ॥ छं० ॥ ६८ ॥ रु० ॥ ४२ ॥ पृथ्वीराज का आगे से बढ़कर लड़ने के लिये जोवनराय को आज्ञा देना ॥ तवै सुजोवन राई । सूर साह्रौ चहुवानं ॥ तुम गुज्जर बैषंड । गाम सुरधर अगिवानं ॥ पंथ पंथ परवान । धाइ अगिवानी किज्जै ॥ सगा सपन जंपियै । छमनि आरोचि सुलिज्जै ॥ वामान पंथ अंधी प्रकृति । बिन दिट्ठे दिट्ठे न कछु ॥ वन पंन अहु परवत रहे । भेद बिना जानहि न कछु ॥ छं० ॥ ७० ॥ रु० ० ४३ ॥ जोवनराय का उत्तर दे कहना कि नाहरराय का पथ बांधा सो वह रणभूमि को तिरछी छोड़ कहीं चला गया ॥ तब्ब सुजोबन राइ । बत्त जंपै चहुवानं ॥ अहु पंन परबत्त । सत्त गुज्जर धर मानं ॥ लोहाना आजान । पंथ बंध्यौ पालक्की ॥ नाहर राइ नरिंद । गयौ तिरछीं भुअ मुक्की ॥ ४२ पाठान्तर-संभारि । * अधिक पाठ है । मधि । सिंगार । सजी । चहुआनं । पेषि । षषानं । रिति । हथ्थ । किती । निसांन । चहुआन ॥ ४३ पाठान्तर-तवै । राय राव । चहुवानं । चहुआनं । गुजर । गांम । मुरधुर । अगिवांनं । परवांन । अगिवांनी । कीजै । लिजै । वामांन । दिट्ठै । हिट्ठै । अहु । अद्दु । प्रवत । जानै १२

३४४ पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय १६ करिघर अनेक कैंवर गहिय । ए अग्गैं कैा धाइया ॥ तिह ठाम चुक चिंत्यो हुतौ । पै नाहर राइ न पाइया ॥ छं० ॥ ७१ ॥ रु० ॥ ४४ ॥ सबेरे नाहरराय के अग जाने पर सांझ को पृथ्वीराज का पहुँचाना और उसकी खोज करना ॥ गयौ प्रात परिचार । संझ चहुआन सपनौ ॥ बरज्यौ जीवन राइ । षोज क्रम क्रम करिणिजौ ॥ पंथवान पुच्छ्यौ । नदी उत्तरि तिन अषिय ॥ तातें पूर नरिंद । बाज नत्तौ करि नषिय ॥ आनंद सिलह सज्जिय नृपति । पंषी पारिव मोचं जिम ॥ ज्यौं गिद्द अंध पच्छो करै । चित्त दिगंबर कियौ तिम ॥ छं० ॥ ७२ ॥ रु० ॥ ४५ ॥ चालुक के प्रधान ( दीवान ) के घर नाहरराय का पता मिलना और सामन्त सहित पृथ्वीराज का नदी उतरना ॥ कुंडलिया ॥ नदी उतरि सामंत सह । डीस संपते जाई । चालुक्कां परधान गृह । पहन नाहर राई ॥ पहन नाहर राइ । सेन सज्जै सथ षंच्यौ ॥ चय हजार असवार । वीर संधान जुसंच्यौ ॥ प्रात कूच उप्परै । आज मुकांम जुदुस्तर ॥ झुकि प्रथिराज नरिंद । सिलह सजी नदि उत्तरि ॥ छं० ॥ ७३ ॥ रु० ॥ ४६ ॥ ४४ पाठान्तर—तवै । तवै । यौवनराय । चहुआनं । चहुवानं । अद्रु । अडु । परबत । गुजर । मानं । लोहांनी । अजानं । पालुकी । नाहरराय । भुहू । रहिय । के आगें उधाइया । तिहि । ठांम । यैं । नाहरराव ॥ ४५ पाठान्तर—चहुआन । संपना । यौवनराव । लीना । पंथवांल । पुछ्यौ । नदि । उतरि । अषीय । अषीय । नंडिय । सज्जिय । पारेव । परेव । ज्यो । गट्ट । गंद । पक्खो । चित । डिगंवर । कीया ॥ ४६ पाठान्तर—नदि । उतरी । उत्तरि । सामंत सब । संपत्त । जाय । चालुकां । परधांन । राय । सेन जैन । सजे ऊपरै । मुकांम । सुदुक्दूर । प्रथीराज । सजी । उतरि ॥

सातवां समय १७ ] पृथ्वीराजरासो । ३४५ सुभट सहित सेना में पृथ्वीराज कैसा शोभता है ॥ कवित्त ॥ सुभट सिलह घट जोति । भयौ घट सिलह सुभट्टन ॥ कै * दीप मध्य सूडैन । कै * भान बदल्ली सुभट्टन ॥ कै * मुकुर मध्य प्रति बिंब । कै * संभु विभूत अधारै ॥ कै आरसि सें सार । हथ्य करतार सुधारै ॥ पाचार भार ठिल्लै कमनि । कै * उदधि मडि लंका दहै ॥ चिय वसिन द्रव्य अरु मोच वसि । नजि जुगिंद वानै ग्रहै ॥ छं० ॥ ७४ ॥ रु० ॥ ४७ ॥ पृथ्वीराज के ग्रास पहुंचने का समाचार नाहरराय का सुनना और सेना इकट्ठी करना । दूहा ० ॥ भई खबरि परिछार कौं, चढि आयौ पृथिराज ॥ लग्यौ सेन एकत करन । दंड बजाने बाज ॥ छं० ॥ ७५ ॥ रु० ॥ ४८ ॥ घाटी पर पर्वतराव को रास्ता रोकने के लिये भेजना ॥ दूहा ॥ जहँ पव्वत घाटौ हुतौ, मीना मेर मवास । प्रब्बत सौं प्रब्बत मँड्यौ, अनमीजौ धन त्रास ॥ छं० ॥ ७६ ॥ रु० ॥ ४९ ॥ दूहा ॥ हुकुम कीन परिछार तिन, प्रब्बत मीना मेर । इततें तू रुकि एक टक्क, जितनें आवत वेर ॥ छं० ॥ ७७ ॥ रु० ॥ ५० ॥ पर्वतराव का घाटी रोकना ॥ दूहा ॥ सुनि प्रवत धायौ तुरत, घाटौ रोक्यौ जाइ । च्यारि सहस मीना प्रबळ, बैठे आइ वलाइ ॥ छं० ॥ ७८ ॥ रु० ॥ ५१ ॥ ४७ पाठान्तर-ज्योति । * अधिक पाठ हैं । मधि । भांन । बदली । सुघटन । मुकर । सिंमु । विभूत । आरसि सार में । हथ । सुधारें । मधि । दहें । वसि । बांनै ॥ ४८ पाठान्तर-भई । कां । प्रथीराज ॥ ४९ पाठान्तर-जहां । जह । घांटौ । हुतो । तहां मीनां । मीनां । परबत । सां परबत । प्रबत । ज्यां । प्रबत । मंडभौ । जो ॥ ५० पाठान्तर-परबत । इतने । इतनैं । चु । जितनै ॥ ५१ पाठान्तर-पब्बत । घांटों । रोकिय । बैठे । आंनि ॥

३४६ पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय १८ दूहा ॥ तीन पनच धुनचीं करन, बडे कटन तंडीर ॥ सगुन बिना पग ना धरै, विकट बंन झंडीर ॥ छं० ॥ ७९ ॥ रू० ॥५२॥ पर्वतराय कैसे घाटी रोक कर बैठा है ॥ कवित्त ॥ मडोवर धर बाज । राज रषन परिचारन ॥ स्वामित सकं वज्रंग । जंग जिन अंग न हारन ॥ देत सेवासनि भेजि । मारि घर पर पसु खावै ॥ देषत कै राजांन । बिरदवा नैन चलावै ॥ बैठे सु ओट रुंषन उपल । करि तरकस उंधे धरनि ॥ देषंत बघ चहुवांन की । भरै जांनि बिसहर बरनि ॥ छं० ॥ ८० ॥ रू० ॥ ५३ ॥ घाटी रुकने का समाचार पृथ्वीराज को मिलना ॥ दूहा ॥ छढी षबर प्रथिराज तिन । मीनां सरह अमान ॥ पकरि लोह पब्बय गह्यो । सबै को अगौ जान ॥ छं० ॥ ८१ ॥ रू० ॥ ५४ ॥ क्रोध करके पृथ्वीराज का पर्वतराय से लड़ने को कान्ह चौहान को भेजना ॥ कवित्त ॥ सुनि कुप्पिय प्रथिराज । जानि पुच्छिय सुअप्प मन्त्रि ॥ मनु मृगराज मृगीन । जोर क्रुद्धिय दिषिय बत्रि ॥ आछ ग्रछन जनु जीव । देषि तुद्दिय सुमीन कछ ॥ समर समुद्द जल पियन । जांनि घट जन्म क्रोध मछ ॥ षिजि कछी कान्ह चहुवांन सहु । रंक आइ अड्डे फिरे ॥ सिर नाइ धावू नरनाह तब । प्रब्बत सम प्रब्बत भिरे ॥ छं० ॥ ८२ ॥ रू० ॥ ५५ ॥ ५२ पाठान्तर-धुनहीं । षट्ठे । कठन ॥ ५३ पाठान्तर-बजरंग । जंग किन अगन हारन । दैत । मैवासन । मेवासन । के । राजांन । बिरदवां नेन । रुंष ऊटन । औंधे । चहुवांन ! भरे । जांनि ॥ ५४ पाठान्तर-पवरि । प्रथीराज । मीनां । अमांन । गृह्यौ । आगैं । अगै । जांन ॥ ५५ पाठान्तर-प्रथीराज । जांनि । पुंछिय । मनोँ । क्रुधिय कि दिषि बल । जांनि । चहुआन । आंनि । परबत । भिरै ॥

सातवां समय १६] पृथ्वीराजरासो । ४४० कान्ह का पर्वत से युद्ध और उसमें पर्वतराव का मारा जाना ॥ छंद भुजंगी ॥ मंडे सेर सीना ग्रछ्यौ चोरि घाटा । मिले आइ कन्हं मनौं लौन आटा ॥ मंडे झुंड वृष्णं कहूं दंत छोटं । ढिले ना सुमेरं मंडे जानि कोटं ॥ छं० ॥ ८३ ॥ भई तीर मारं सरोसं सवेगं । तदै ताद्दि पारै सबिद्धं अच्छेगं ॥ सद्भावज्जघातं उतप्पात मंज्यौ । करे हूह हाकं बरं बेग डंड्यौ ॥ छं०॥८४॥ जुटे जुद्ध अनवद्ध करिकुद्ध ठाढे । करैं हथ्य वाहं पयं संडि गाढे ॥ गिरै बान लग्गै बियं इत्त उत्तं । महामंच विद्या गुरु द्रोन चित्तं। छं ॥८५॥ भई बान छाया न सूझै मरीचं । मिले लोह लकाच तत्ते तरीचं ॥ गिरै अश्व असवार लोहं जहीरं । परै जानि डंडूर वृष्पं गहीरं ॥छं०८६॥ द्ययं कुंडि नर्नाह हुए उनारै । हहंकार बज्जै सहोमं पुतारै ॥ परै अश्व घातं सरोसं सरीरं । बकै केय वक्कं करैं के अरीरं ॥ छं०॥८७ ॥ सरं जान भाखं उडै लोच अग्गी । जरै पंथ पंषी गिरैं स्वर्ग मग्गी ॥ भरै मुट्ठि कन्हं सरं मार बग्गं । निकस्तैं सुविद्धे हुअ पग्ग उग्गं ॥छं०॥८८॥ खगै गुज्ज सीसं कथैं उक्ति कोगी । पछारंत तूंबा सनौं षीजि जोगी ॥ वहै अस्सि त्रिद्धघात रोसं प्रत्तारं । मनौं निक्कसै सद्यनं तंततारं॥ छं० ८९॥ लगै संग हृत्ती फुटै पुट्ठि पच्छी । ककंधं कछारं कटैं जार मच्छी ॥ जितं त्ति जठंत किंकं रकत्तं । फिरैं मह भोतेयानक वकत्तं ॥छं०॥९० ॥ नचै भूत बेताल षेतं भयानकं । रसं वीर रस्से इस्से निर्हयानं ॥ मिल्यौ भुष्प कन्हं परब्बत वीरं । हन्यौ अस्सि घातं धुक्यौ ता सरीरं ॥९१॥ जह्यौ कंध कन्हं असीघात धीरं । करी कहि संना षरी चग्ग चीरं ॥ पद्यौ झुम्झि प्रब्बत राबत्त भेरं । गज्र्यौ नाहरं गाज नाहर्सवेरं ॥ छं० ॥ ९२ ॥ रू० ॥ ५६ ॥ ५६ पाठान्तर-मंडे । मोनां । घांटा । मिलैं । कंव्हं । मनों । लोन । लौंन । मंड़े । षप्पै । उटं । ढिले । नां । मंड़े ॥ ८३ ॥ सबेगं । हूक्क हाकं ॥ ८४ ॥ करै । हथ्थ । गिरे । बांन । लगैं । बोयं । इत । उतं । वित्तं ॥ ८५ ॥ बांन । लकबाछ् । गिरैं । परें । जांनि । वृपं ॥ ८६ ॥ नरनाह । हकहाक । बज्जे । महं में । परै । सरोस । बकें । बंकं । षकं । करें ॥ ८७ ॥ जरै । गिरें । भरें ।

३४८ पृथ्वीराजरासो । [ सातवां समय २० पर्वत के मारे जाने पर नाहरराय का स्वयं टूट पड़ना ॥ कवित्त ॥ परत धरनि परबत्त । आइ हुंकिक्य नाहर रन ॥ बलवड्ढे सह मेर । जानि ह्नुमान लंक बन ॥ इक्क गिरत घन थाप । इक्क बथ्थनि पक्कारिय ॥ बब्बर रूप सम भूप । रूप अनभूत संचारिय ॥ मानिक्क बंस आयौ उतह । दूत नाहर गल गज्जैा ॥ परबत्त पर्यौ पडु पिछिकै । सिंधू बञ्जनं बज्जया ॥ छं ॥ ९३ ॥ रु० ॥ ५७ ॥ पृथिराज का भी चढ़ चलना । छंद पद्धरी ॥ चढ चल्यौ राज पृथिराज ताम । साधन सुसेन वर वरन वाम ॥ दुल्लहै भयो खोमेस पुत्त । वनिता विवाह मन कंक वृत्त ॥ ९४ ॥ * बज्जिचि निसान दस दिस गुरान । आषाढ अग्ग ज्यौं मेघ थान ॥ रथ वाजि करी पयदत्त पुल्लेन । सज्यौ नरिंद चतुरंग षेन ॥ ९५ ॥* मुक्की सुभुम्मि अजमेर राज । यंतौ सुजान् पहन समाज ॥ धज्जी सुहागि सिंधू निसान । भयभीत भेष भय दस दिसान ॥९६॥ बज्जिय सुभैरि भय शंकरीस । गज गजे गाच घय छठ छींस ॥ गिरनार देस अरु सिंधु बह । गज्जै सुगाज सजि थह यह ॥ ९७॥ ढलकंत ढाल बैरष रंग । सोभंत विपन रिति राज संग ॥ मिलि आय पंथ नाहर नरिंद । वीराधि बीर बड्ढे सुदंद ॥ ९८ ॥ छह्वारि भह षेना सवान । सामंत सूर करि लोह्र पांन ॥ कन्दा नरिंद आजान बाह्र । संगरी राव स्वामित्त राह्र ॥ छं० ॥ ९९ ॥ भूठि । निकसैं । बुद्धी । हुच्चै । उगं । डंगं ॥ ८८ ॥ लगें । गुर्ज । गुरंज । शीसं । कहै । पछां- रंत । तुंबां । मनो॑ । वहैं अश्व निर्घात । वहै । विघात । मनो॑ । निकसं । निकसै । सर्घनं ॥ ८९ ॥ लगें । संगि । छती । फुट्टै । पुठि । मली । कहारं । कठैं । मुक्की । तित । उठंत । । छिकं । रकतं । फिरें । फिरै । भट । वकतं ॥ ९० ॥ नच्चै । रसैं । मुष । सुपरजत । असि ॥ ९१ ॥ फंन्द । असि । कटि । संनाह । परि । चष । भुझि । परवत्त । रावत्त । नाहर । संवेरं ॥ ९२ ॥ ५७ पाठान्तर-परबत । आय । हकिक्य । बट्टे । बढे । जांनि । हनुमांन । रक । घन घाय । इक । बथन । पक्कारीय । पक्कारिय । सम रूप । संचारिय । संवारीय । मानिकं । मानिक्क । गज्या । परबत्त । पिछि । कै । सिधू । बजन । बजया ॥