विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

भोक्तव्यानि च तैस्तस्य राम मांसान्यसंशयम् ॥ यावन्तः प्राणिनो येन बह्विधैर्वा निपातिताः ॥ १७॥ तावत्यो योनयस्तेन गन्तव्या भृगुसत्तम ॥
योनीयोनौ च हन्तव्यस्तेनैतासो नात्र संशयः ॥ १८॥ वान्ताशी गुणपाशी च पूयस्रुतिश्चिराशिनः ॥ स्वकर्मविच्युता वर्णा जायन्ते प्रेतयोनिषु ॥ १९॥
धान्यं हत्वा भवत्याखुः कांस्यं हंसो जलेप्लवः ॥ मधु दंशः पयः काको रसं श्वा नकुलो घृतम् ॥ २०॥ मांसं गृध्रो वसां मद्रुस्तैलं
तैलापगः खगः ॥ चीरीवाकस्तु लवणं बलाका शकुनिर्द्धिधु ॥ २१ ॥ कौशेयं तित्तिरिर्हत्वा क्षौमं हत्वा च दर्दुरः ॥ कार्पासं तान्तवं क्रौञ्चो गां
गोधा वागुदो गुडम् ॥ २२ ॥ छुच्छुन्दरिः शुभान्गन्धान्पत्रशाकं शिखी तथा ॥ मक्षिकान्त्तु तथैवान्नमकृतान्नं तु शल्यकः ॥ २३ ॥ भेको
भवति हत्वानिं गृहहारी च तस्करः ॥ रत्नानि हत्वा वासांसि जायते जीवजीवकः ॥ २४ ॥ वृको मृगेभं व्याघ्राश्वं जग्ध्वा चैवार्हतं हविः ॥
स्त्रियं हत्वा भवेद्यक्षो यानसूरः पशूनजः ॥ २५ ॥ यद्वा तद्वा परद्रव्यमपहृत्य बलान्नरः ॥ अवश्यं याति तिर्यक्त्वं जग्ध्वा चैवादृतं हविः ॥
॥ २६ ॥ तिर्यक्षु दुःखं परमं विदित्वा पापानि वर्ज्यानि नरेण नित्यम् ॥ भक्तिश्च कार्या मधुसूदनस्य तया स दुःखं सकलं जहाति ॥ २७ ॥
इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे द्वितीयखण्डे मा०सं० रामं प्रति पुष्करोपाख्याने तिर्यग्योनिवर्णननाम त्रिंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १२० ॥ राम
उवाच ॥ नरकान्भ्रान्ति तिर्यक्त्वं ततो मानुष्यमेव च ॥ तेषां चिह्नानि मे ब्रूहि मानुषत्वे वरुणात्मज ॥ १ ॥ पुष्कर उवाच ॥ मणिसुक्ताप्रवालानि
रत्नानि विविधानि च ॥ अपहृत्य नरो राम जायते हेमकूटेषु ॥ २ ॥ यद्वा तद्वा परद्रव्यमपहृत्य नरो बलात् ॥ प्राप्नोति भृगुशार्दूल मानुष्यं
भारवाहिताम् ॥ ३ ॥ यं कञ्चिद् घातयित्वापि प्राणिनां भृगुनन्दन ॥ मांसं भुक्त्वा तु धर्मज्ञ भवन्तीह गदातुराः ॥ ४ ॥ सुवर्णचोरः कुनखी
सुरापः श्यावदन्तकः ॥ ब्रह्महा क्षयरोगी स्याद्धर्म्मघ्नो गुरुतल्पगः ॥ ५ ॥ पिशुनः पूतिनासः स्यात्सूचकः पूतिक्रकचः ॥ धान्यचोरोऽङ्गहीनः
स्याद्दग्धो मिश्रिद्वेव ॥ ६ ॥ व्याधितश्चाह्रतहर्त्ता स्यान्मूको वागपहारकः ॥ वस्त्रापहारकः श्वित्री पङ्गुश्चाश्वापहारकः ॥ ७ ॥ खल्वाटो
मत्सरी राम नास्तिको वेदनिन्दकः ॥ भूय एव समाप्नोति तथा नास्तिक्यतां द्विज ॥ ८॥ अन्यो दीपापहारी स्यात्काणो निर्वापकस्तथा ॥
अन्धो भवति गोघ्नस्तु वाण्टिकस्तोलकस्तथा ॥ ९ ॥ दरिद्रः परवित्तघ्नो उन्मत्तश्च तथाभिदः ॥ प्रतिकूलो गुरोर्यस्तु सोऽपमारी प्रजापते
॥ १० ॥ मिष्टाश्येको महाभाग वातगुल्मी भवेन्नरः ॥ खगभक्ष्यस्तु कुण्ठाशी दीर्घरोगा च पीठकः ॥ ११ ॥ भवतीह सुगन्ध्याश्वस्त्वग्विक्रे
यस्य विक्रयात् ॥ श्रीपदी चावकोर्णी स्यान्मूर्खश्चाक्रोशको भवेत् ॥ १२॥ उक्तस्त मुख्य हि मया तिरश्चां या योनयो यानि च लक्षणानि ॥

शक्यं न कार्त्स्न्येन मया प्रवर्त्तुं या यातनाश्चैव नराधमानाम् ॥१३॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे द्वितीयखण्डे मा० सं० नारकिचिह्नवर्णनन्नामैकविंश- त्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १२१ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ एतच्छ्रुत्वा यदुश्रेष्ठ रामो रतिकरः पितुः ॥ पपात भुवि निश्चेष्टश्छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ॥ १ ॥ तं विसंज्ञं महाभागं पीनोन्नतपयोधराः ॥ सचन्दनैः शीतजलैः सिषिचुर्देवयोषितः ॥ २ ॥ वारुणेराज्ञया चान्यास्तालवृन्तैर्मनोरमैः ॥ वीजयन्ति महाभागं रामं धर्मभृतां वरम् ॥ ३ ॥ लब्धसंज्ञं मुहूर्तेन भार्गवं चित्तविह्वलम् ॥ आश्वासयामास तदा वारुणिः परवीरहा ॥ ४ ॥ समाश्र्वस्तस्ततो रामः पप्रच्छ वरुणात्मजम् ॥ दुर्गार्णवतरणं वीरो रामो धर्मभृतां वरः ॥ ५ ॥ राम उवाच ॥ ॥ किञ्चि- न्मानेषु श्रुतेषु तैस्तैर्भावैस्ततस्ततः ॥ दुर्गाण्यतितरेद्येन ब्रूहि मे वरुणात्मज ॥ ६ ॥ पुष्कर उवाच ॥ आश्रमेषु यथोक्तेषु यथोक्तं ते द्विजा- तयः ॥ वर्तन्ते संयतात्मानो दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७ ॥ ये दृन्मात्रं जहतीह येषां वृत्तिश्च संहृता ॥ विपर्यांश्च न गृह्णन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ८ ॥ वासयन्त्यतिथिं नित्यं नित्यं ये चानसूयकाः ॥ नित्यं स्वाध्यायशीलाश्च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ९ ॥ मातापित्रोश्च ये वृत्तिं वर्तन्ते धर्मकोविदाः ॥ वर्जयन्ति दिवास्वापं दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १० ॥ स्वेषु दारेषु वर्तन्ते न्यायवृत्तिमुतावृत्तौ ॥ अग्निहोत्रपराः सन्तो दुर्गाण्यति- तरन्ति ते ॥ ११ ॥ आहवेषु च ये शूरास्त्यक्त्वा मरणजं भयम् ॥ धर्मेण जयमिच्छन्ति दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १२ ॥ ये पापानि न कुर्वन्ति कर्मणा मनसा गिरा ॥ निक्षिप्तदण्डा भूतानां दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १३ ॥ कर्माण्यकुहकानीह येषां वाचश्च सूनृताः ॥ येषामर्थश्च साध्वर्थो दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १४ ॥ ये तपश्च तपस्यन्ति कौमारब्रह्मचारिणः ॥ विद्यावेदव्रतस्नाता दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १५ ॥ येषां न कश्चित्त्रसति त्रस्यन्ति न च कस्यचित् ॥ येषामात्मसमो लोको दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥१६॥ परश्रिया न तप्यन्ते सन्तः पुरुषसत्तमाः ॥ ग्राम्यान्वाद निवृत्ताश्च दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥१७॥ सर्वान्देवान्नमस्यन्ति सर्वान्धर्मांश्च शृण्वते ॥ ये श्रद्दधानाः पुरुषा दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥१८॥ ये न लोभात्प्रयन्त्यर्थान्ना- जानो रजसा वृताः ॥ विषयानपरिरक्षन्तो दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥१९॥ये न मानितिमिच्छन्ति मानयन्ति च ये नरान् ॥ मान्यानानात्मन्यस्यन्ति दुर्गा- ण्यतितरन्ति ते ॥२०॥ ये च श्राद्धानि कुर्वन्ति तिथ्यान्तिथ्यां प्रजांर्थिनः ॥ सुविशुद्धेन मनसा दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥२१॥ ये क्रोधं नैव कुर्वन्ति क्रोधात्तं शमयन्ति च ॥ न च कुप्यन्ति भूतानां दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥२२॥मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह मानवाः॥ जन्मप्रभृति मद्यं च दुर्गा

१ 'ग्राम्यादनान्निवृत्ताश्च' इति ख० ।

वि० ध० ॥२६३॥

द्वि० खं० अ० १२३

ण्यतितरन्ति ते॥२३॥यात्रार्थं भोजनं येषां सन्तानार्थं च मैथुनम् ॥ वाक् सत्यवचनार्थाय दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥२४॥ तडागारामाकर्त्तारस्तथान्ये वृक्षरोपकाः ॥ कूपानां ये च कर्त्तारो दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ २५॥ गवां ग्रासप्रदातारो गवां कण्डूयकाश्च ये ॥ भक्तिमन्तो गवां ये च दुर्गाण्यति तरन्ति ते ॥ २६ ॥ पूजयन्ति सदा विप्रान्नाधुनी युक्तरुत्तथा ॥ तपस्विनश्च धर्मज्ञा दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ २७ ॥ गायत्रीजापिनिरतास्तीर्थ यात्रारताश्च ये ॥ ये चैकमाश्रितास्तीर्थ दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ २८ ॥ ये चैकमाश्रिता देवं सर्वभावेन भार्गव ॥ धर्मज्ञाश्च विनीताश्च दुर्गाण्यति तरन्ति ते ॥ २९ ॥ सायं प्रातश्च भुञ्जानाः पिबन्तश्चाप्सु ये नराः ॥ सदोपवासिनो राम दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ३० ॥ उपवासरता नित्यं नित्यं व्रतपरायणाः॥ नित्यं संयतचित्ताश्च दुर्गाण्यतितरन्ति ते॥३१॥दुर्गाणितरणं ये च पठन्ति श्रावयन्ति च ॥ कथयन्ति च विप्रेभ्यो दुर्गाण्यति तरन्ति ते ॥ ३२॥ ईश्वरः सर्वभूतानां जगतां प्रभवेोऽव्ययः ॥ भक्त्या नारायणं चैव दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ३३ ॥ भक्तानां केशवे राम न भयं विद्यते क्वचित् ॥ तथा गीतश्च श्लोकोऽयं यमेन शृणु भार्गव ॥ ३४ ॥ पृथवीशतस्करसुजङ्गदुराशयाद्विमुह्यस्वप्नेऽनुतश्चातुलसत्फलजातपु ॥ संविद्यते न हि भयं भुवनेकभर्त्तुर्भक्ताश्च ये मधुरिपोर्मनुजेषु तेषु ॥ ३५ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे द्वितीयखण्डे मा०सं० रामं प्रति पुष्करोपाख्याने दुर्गातितरणवर्णनन्नाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः॥ १२२ ॥ राम उवाच ॥ भूय एव समाचक्ष्व कर्मणा येन मानवाः ॥ दुर्गाण्यतितरन्त्याशु सर्वधर्मभृतां वर ॥ १ ॥ पुष्कर उवाच ॥ दुर्गाण्यतितरन्त्याशु ये नराः कृच्छ्रकारिणः ॥ प्राप्नुवन्ति तथा कामान्सर्वान् मनसिप्सितान् ॥ २ ॥ राम उवाच ॥ कृच्छ्राणां श्रोतुमिच्छामि नामानि च विधंस्तथा ॥ एवं मे ब्रूहि धर्मज्ञ त्वं हि वेत्सि यथातथम् ॥ ३ ॥ पुष्कर उवाच ॥ कृच्छ्राण्येतानि कार्याणि राम वर्णेणयेण च ॥ कृच्छ्रेष्वेतेषु शूद्रस्य नाधिकारो विधीयते ॥ ४ ॥ आदौ तु मुण्डनं कार्यं सर्वकृच्छ्रे भार्गव ॥ नित्यं त्रिषवणस्नानं केशवस्य च पूजनम् ॥ ५ ॥ होमः पवित्रमन्त्रैश्च तथान्ते जाप्य एव च ॥ स्त्रीशूद्रपतितानां च तथालापं विवर्जयेत् ॥ ६॥ एतत्कृच्छ्रेषु सर्वेषु कर्तव्यं चाविशेषतः ॥ वीरासनं च कर्तव्यं कामतोऽप्यथवा न वा ॥७॥ वीरासनेन सहितं कृच्छ्रं बहुगुणं भवेत् ॥ वीरासनेन रहितं विधिहीनं प्रकीर्तितम् ॥ ८ ॥ राम उवाच ॥ वीरासनमहं त्वत्तः श्रोतुमिच्छामि सुव्रत ॥ वीरासनेन सहितं कृच्छ्रं बहुगुणं यतः ॥ ९ ॥ पुष्कर उवाच ॥ उत्थितस्तु दिवा तिष्ठेदुपविष्टस्तथा निशि ॥ एतद्वीरासनं प्रोक्तं महापातकनाशनम् ॥ १० ॥ आमिक्षया तु द्वौ मासौ पक्षं तु पयसा तथा ॥ अष्टरात्रं तथा दध्ना चिरागमथ सर्पिषा ॥ ११ ॥ निराहारस्त्रिरात्रं तु कुर्याद्वा बालकेश्वरम् ॥ सर्वपापप्रशमनं

॥२६३॥

सर्वकामप्रदं तथा ॥ १२ ॥ स्नपयेदात्मनोऽथाय पावकं भृगुनन्दन ॥ वह्नौ ततोऽऽजुहुयाद्द्वादशञ्च कस्यचित् ॥ १३ ॥ ब्रह्म देवेति मन्त्रेण साध्यमाने विचक्षणः ॥ दर्भास्तु खलु बध्नीयाद्ब्राह्मार्थमिति नः श्रुतिः ॥ १४ ॥ घृतं च. आप्यमानं च भाण्डे न्यस्तं तथा पुनः ॥ अनेन राम मन्त्रेण नरस्त्विभिमन्त्रयेत् ॥ १५ ॥ यवोऽसि धान्यराजोऽसि वरुणो मधुसंयुतः ॥ निर्णेदः सर्वपापानां पवित्रमृषिभिः स्मृतम् ॥ १६ ॥ घृतं यवा मधु यवा आपो वा अमृतं यवाः ॥ सर्वं पुनीतं मे पापं यन्मया दुष्कृतं कृतम् ॥ १७ ॥ वाचा कृतं कर्मकृतं दुःस्वप्नं दुर्विचिन्तितम् ॥ अलक्ष्मीं नाशय तथा सर्वं पुनीत मे यवाः ॥ १८ ॥ श्वसूकरावलीढं च ह्युच्छिष्टोपहतं च यत् ॥ मातृगोगुरुशुश्रूषां सर्वं पुनीत मे यवाः ॥ १९ ॥ गणानां गणिकान्नं च शूद्वान्नं च तथा विशाम् ॥ चौरस्यान्नं नवश्राद्धं सर्वं पुनीत मे यवाः ॥ २० ॥ बालवृद्धगणान्नं च राजधर्मकृतं च यत् ॥ सुवर्णस्तेयव्रात्यात्मयाज्यास्य च याजनम् ॥ २१ ॥ ब्राह्मणानां परीवादं सर्वं पुनीत मे यवाः ॥ भाण्डेऽन्यस्तस्य पञ्चोऽड्यं ततस्तु परिकीर्तयेत्॥२२॥ (ये देवा मनोजाता मनोजुजः सुदक्षा दक्षपितरस्ते नः पान्तु ते नोऽवन्तु तेभ्यः स्वाहा) अनेनात्मनि धर्मज्ञ जुहुयात्प्रयतः सदा ॥ नकुर्यादितिसौहित्यं व्रतमेतद्धि यावकम् ॥ २३ ॥ मेधाथिनिकरात्रं तु षडूरात्रमतिपापिनः ॥ उपपातकिनः प्रोक्तं सप्तरत्नमरिन्दम ॥२४॥ महापातकितश्चैव षडूात्रं द्विगुणं स्मृतम् ॥ एकविंशतिरात्रेण कामानामोत्यभीप्सितान् ॥ २५ ॥ मासेन सर्वपापेभ्यो मोक्षमाप्नोत्यसंशयम् ॥ गवां निहारैर्मुक्तेस्तु यवैः कुर्वीतदेव र् ॥ २६ ॥ फलं प्राप्नोति धर्मज्ञ तथा दशगुणं ध्रुवम् ॥ मासेन साक्षाद्विशदाम्देवान्विप्रश्च पश्यति ॥ २७ ॥ वरशापसमर्थस्तु तथा भवति भार्गव ॥ शुक्लपक्षमसमारम्भादारभेत्प्रत्यहं नरः ॥ २८ ॥ एकैकवृद्ध्या ऽश्नीयात्पिण्डांऽस्त्रींश्चण्डसंयुतान् ॥ एकैकं ह्रासयेत्कृष्णे प्रतिपत्प्रभृति क्रमात् ॥ २९ ॥ हविष्यस्य महाभाग नाश्नीयाच्चन्द्रसंक्षये ॥ एतच्चान्द्रायणं प्रोक्तं यवमध्यं महात्मभिः ॥ ३० ॥ एतदेव विपर्यस्तं वज्रमध्यं प्रकीर्तितम् ॥ अष्टभिः प्रत्यहं ग्रासैर्वर्तयिताचान्द्रायणं स्मृतम् ॥ ३१ ॥ प्रातश्चतुर्भिः सायं च शिशुचान्द्रायणं स्मृतम् ॥ यथाकथांचित्पिण्डानां चत्वारिंशच्छतद्वयम् ॥ ३२ ॥ मासेन भक्षयेत्तत्तुसुरचान्द्रायणं स्मृतम् ॥ गोक्षीरं सप्तरात्रं तु पिवेत्तत्तनचतुष्टयम् ॥३३॥ स्तनद्वयात्सप्तरात्रं स्तनद्वयात् ॥ स्तनात्तथैव षड्रात्रं त्रिरात्रं वायुभुग्भवेत् ॥ ३४ ॥ एतत्सौमायनं नाम व्रतं कल्मषनाशनम् ॥ त्र्यहं पिबे दपस्तूह्णार्यहमुष्णं पयः पिवेत् ॥ ३५ ॥ त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्ष्यो भवेत्त्र्यहम् ॥ तप्तकृच्छ्रमिदं प्रोक्तं शीतैः शीतं प्रकीर्तितम् ॥ ३६ ॥ कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिम् ॥ गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम् ॥ ३७ ॥ एकरात्रोपवासश्च कृच्छ्रं सान्तपनं स्मृतम् ॥

वि० सं० ॥२६४॥ द्वि० सं० अ० १२३

एतच्च प्रत्याख्यातं महासान्तपनं स्मृतम् ॥ ३८ ॥ कृच्छ्रं पराकसंज्ञं स्याद्द्वादशाहमभोजनम् ॥ एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च ॥ ३९ ॥ उपवासेन चैकेन कृच्छ्रपादः प्रकीर्तितः ॥ एतदेव त्रिभ्यस्तं शिशुकृच्छ्रं प्रकीर्तितम् ॥ ४० ॥ त्र्यहं सायं त्र्यहं प्रातरहन्मह्यायाचितम् ॥ त्र्यहं परं च नाश्नीयात्प्राजापत्यं ऋन्दिजः ॥ ४१ ॥ पिण्याकाचामतक्राम्बुसक्तूनां प्रतिवासरम् ॥ एकैकमुपवासं च सौम्यकृच्छ्रं प्रकीर्तितम् ॥ ४२ ॥ अम्बुभक्षिदैस्तथा मासः केवलैर्व्वारुणं समैः ॥ फलैर्मासेन कथितं फलकृच्छ्रं मनीषिभिः ॥ ४३ ॥ श्रीकृच्छ्रं श्रीफलैः प्रोक्तं पद्माक्षैरपरं तथा ॥ मासमामलकैरेव श्रीकृच्छ्रमपरं स्मृतम् ४४ ॥ पत्रैर्मतं पत्रकृच्छ्रं पुष्पैस्तूक्तं पुच्छ्रमुच्यते ॥ मूलकृच्छ्रं तथा मूलैस्तोयकृच्छ्रं जलेन तु ॥ ४५ ॥ दध्ना क्षीरेण तक्रेण पिण्याकेन कणेस्तथा ॥ शाकैर्मासं क्वाणपि चुनानानि विचक्षणैः ॥ ४६ ॥ सायं प्रातस्तु भुञ्जानो नरो यो नान्तरा पिबेत् ॥ पद्म॑विर्षोरिदं प्रोक्तं कृच्छ्रं नित्यपोवासिता ॥ ४७ एकभक्तेन मासेन कथितं चैकभक्तिकम् ॥ न तु कृच्छ्रं तु नक्तेन महत्संवत्सराद् वेत् ॥ ४८ ॥ नक्ताशिनस्तु धर्मज्ञ एकभुक्त्वा या पुनः ॥ त्र्यहं वोपवसेद्युक्तिः स्नायीत सवनत्रयम् ॥४९॥निम्बपत्रेषु तोयेषाप्सु त्रिः पठेद्घमर्पणम् ॥ देवताभाववृत्तस्तुच्छुन्द्वाश्चैवाप्यनुत्तमम् ॥ ५० ॥ संस्मरेत्सूर्य्यं च तथा ऋषिं चैवाघमर्पणम् ॥ चतुर्थेऽहनि दातव्या ब्राह्मणाय तपस्विने ॥ ५१ ॥ त्र्यहं जपेद्यथाशक्ति शुचिर्ब्रह्माद्यघमर्षणम् ॥ भाववृत्तस्तथा देवस्तथा च पुरुषः परः ॥ ५२ ॥ तदैवत्यं विजानीयात्सूक्तं तदघमर्षणम् ॥ यथाश्व मेधः क्रतुराट् सर्वपापापनोदनः ॥ ५३ ॥ तथाघमर्षणं सूक्तं सर्वकल्मषनाशनम् ॥ कृष्णाजिनं वा कुतपं परिधायथ वल्कलाम् ॥५४॥ संवत्सरं व्रतं कुर्य्यात्स्मितं नाम भार्गव ॥ गृहं न प्रविशेत्तत्र भवेदवकाशाशायकः ॥ ५५ ॥ अशक्तौ वा भवेद्दाम तथा शैलगुहाशयः ॥ नित्यं त्रिपवणस्नायी तथा स्याद्विजसत्तमा॥५६॥भैक्ष्यशाकफलाहारः कामं स्याद्दिजपुङ्गव ॥ वीरासनं तथा कुर्य्यात्खाट्वामौने तथैव चा॥५७॥ सर्वकामप्रदःह्येतत्संवत्सरमल्प नाशनम् ॥ वायव्यं कृच्छ्रमूलैस्तु पाणिपूराग्रभोजिनः ॥ ५८ ॥ मासेनैनैक धर्मज्ञ सर्वकल्मषनाशनम् ॥ तिलैर्द्वादशरात्रेण कृच्छ्रमायसु च्यते ॥ ५९ ॥ लाजामृतमित्येकं कनकैन समन्वितम् ॥ सुज्ञानस्य तथा मासं कृच्छ्रं धनदमुत्तमम् ॥ ६० ॥ गवां निहारनिर्मुक्तिर्यवैः सक्तून्स मन्ततः ॥ ग्राम्यं कृच्छ्रं विनिर्दिष्टं मासेन भृगुनन्दन ॥ ६१ ॥ गोमूत्रेण चरेत्स्नानं वृत्तिं गोमयमाचरेत् ॥ गवां मध्ये सदा तिष्ठेद्रात्रौपरीषं च संवसेत्॥६२॥ गोधृतमास्तु न पिबेदुक्तं भृगुनन्दन ॥ असुक्तेषु तु नाश्रीयाद्विधृतास्त्वितिष्ठतो भवेत्॥६३॥ज्ञात्वा चैवोपविष्टासु सर्वांस्तूपविशेश्वरः ॥ मासेनेकेन कथितं गोमन्त्रं कल्मषापहम् ॥ ६४ ॥ अजाकृच्छ्रं तथैवैतदजामध्ये तु वर्ततः ॥ तृणानां भक्षणेनेह समतुल्यफले उभे ॥ ६५ ॥ द्वाद ॥२६४॥

शार्ङ्गेण कथितं सर्वपातकनाशनम् ॥ उपोषितश्चतुर्दश्यां पञ्चदश्यामनन्तरम् ॥ ६६ ॥ पञ्चगव्यं समश्नीयाद्धविष्याशी त्वनन्तरम् ॥ ब्रह्मकूर्चं मिदं कुर्यादुक्तप्रशमनाय वै ॥ ६७ ॥ पक्षान्ते त्वथ वा कार्यं मासमध्ये तु वा पुनः ॥ ब्रह्मकूर्चं नरः कुर्यात्पौर्णमासीषु यः सदा ॥६८॥ तस्य पापं क्षयं याति दुर्मुक्तादि न संशयः ॥ मासाभ्यां च नरः कृत्वा ब्रह्मकूर्चं समाहितः ॥ ६९ ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो गणेयां गतिमाप्नुयात् ॥ ब्रह्मभूतम् मावस्यां पौर्णमास्यां तथैव च ॥ ७० ॥ योगभूतं परिचरेत्केशवं महदाप्नुयात् ॥ एवमेतानि कृच्छ्राणि कथितानि मया तव ॥ ७१ ॥ शासना नीह पापानां दुर्गतानां च भार्गव ॥ संवत्सरस्यैकमपि चरेत्कृच्छ्रं द्विजोत्तमः ॥ ७२ ॥ अज्ञातासुहृच्छ्रद्धार्थं ज्ञातस्य तु विशे षतः ॥ अज्ञातं यदि वा ज्ञातं कृच्छ्रं पापं विशोधयेत् ॥ ७३ ॥ कृच्छ्रैस्तुशुद्धपापानां नरकं न विधीयते ॥ श्रीकामः पुष्टिकामश्च स्वर्ग कामस्तथैव च ॥ ७४ ॥ देवताराधनपरस्तथा कृच्छ्रं समाचरेत् ॥ रसायनानि मन्त्रांश्च तथा चैवौषधाश्च ये ॥ ७५ ॥ तस्य सर्वे हि सिध्यन्ति यो नरः कृच्छ्रकृद्भवेत् ॥ वैदिकानि च कर्माणि यानि काम्यानि कानिचित् ॥ ७६ ॥ सिध्यन्ति सर्वाणि सदा कृच्छ्रकृत्तुर्भृगूत्तम ॥ तेजसा तस्य संयोगो महता चैव जायते ॥ ७७ ॥ वाञ्छितान्मानसान्कामान्स चाप्नोति न संशयः ॥ ज्ञातो भवति देवेषु तथा चर्षिगणेषु च ॥ विपाप्मा वितमस्कश्च संशुद्धश्च विशेषतः ॥७८॥ आराधनार्थं पुरुषोत्तमस्य कृच्छ्राणि कृत्वा मधुसूदनस्य ॥ सुरोत्तमानां समतीतलब्धं तल्लोकमाप्नोति जनार्दनस्य ॥ ७९ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे द्वितीयखण्डे मा० सं० रामं प्रति पुष्करोपाख्याने कृच्छ्रप्रायश्चित्तवर्णनन्नाम त्रयोविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १२३ ॥ ॥ राम उवाच ॥ वैदिकानि समाचक्ष्व कर्माणि भृगुसत्तम ॥ अधि कारी भवेद्येषां कृच्छ्रकारी त्वनन्तरम् ॥ १ ॥ पुष्कर उवाच ॥ शृणु काम्यानि कर्माणि पुष्कलानि ममानघ ॥ प्रतिवेदं महाभाग गदतो भृगुन न्दन ॥ २ ॥ अन्तर्जले तथा होमे जपेच्च मानसेप्सितम् ॥ कामं करोति गायत्री प्राणायामादिशेषतः ॥ ३ ॥ गायत्र्या दशसाहस्रो जपो नक्ता शिनो द्विज ॥४॥ बहिः स्नातस्य तत्रैव सर्वकल्मषनाशनः ॥ ४ ॥ दशाहुतानि जप्त्वा च हविष्याशी संशयतः ॥ वायुभूतस्तदाप्नोति यद्विष्णोः परमं पदम् ॥५॥ परस्य ब्रह्मणो राम वाचकः प्रणवः स्मृतः ॥ पुरुषस्याप्रमेयस्य सर्वपापप्रणाशिनः ॥ ६॥ द्वा तज्जपेनेह पूयन्ते यदपि दुष्कृतकारिणः ॥ ॐकारपूतं सलिलं नाभिमात्रोदकस्थितः ॥ ७ ॥ शतजपं पिबेद्यस्तु स पापैर्विप्रमुच्यते ॥ अकारश्चाप्युकारश्च मकारश्च शृणुत्तम ॥ ८ ॥ यजुर्वेदः सामवेद ऋग्वेदश्च विचक्षणैः ॥ कथितस्तु त्रिमात्रश्च प्रणवः परिकीर्तितः ॥९॥ मात्रान्त्रयं तु प्रणवस्त्रयो देवाः सनातनाः ॥ एत एव त्रयो लोकाश्च

४५

वि० ध० ॥२६६॥ दि० सं० अ० १२४

श्चैवायस्तथा ॥ १० ॥ महाव्याहृतिभिर्होमात्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ महाव्याहृतयो ज्ञेयाः सप्तलोका विचक्षणैः ॥ ११ ॥ गायत्री परमा जप्या होमे व्याहृतयस्तथा ॥ अन्तर्जले तथा रात्रौ प्रोक्तञ्चैवाघमर्पणः ॥ १२ ॥ अग्निमीळे पुरोहितं सूक्तोऽयं बर्हिषद्वृतः ॥ शिरसा धारयेद्वह्निं यो जपे- त्परिवत्सरम् ॥ १३ ॥ होमं त्रिषवणं चैव तथा तेन समाचरेत् ॥ अनग्निश्चज्वलं कुर्याद्द्वादशाहारस्तं वत्सरान् ॥ १४ ॥ अतः परम्पुरुषः सप्त चाग्नेय्यः परिकीर्तिताः ॥ ता जपन्नप्रयतो नित्यमिष्टान्कामान्समश्नुते ॥ १५ ॥ मेधाकामो जपेन्नित्यं सदसस्पतिमित्यृचम् ॥ अम्बयो यान्ति याः प्रोक्ता न बन्ध्योमृतपुत्रानिर्णी ॥ १६ ॥ शुनःशेफमृषिं तद्वत्सन्निरुद्धोऽथ वा जपेत् ॥ मुच्यते सर्वपापेभ्यो गदाच्चापहृतो गदन् ॥ १७ ॥ यदीच्छेच्छु- श्रुतं काममिन्द्रात्प्लुतं पुरन्दरात् ॥ ऋग्भिः षोडशभिः स्तुयादिन्द्रमिति दिनेदिने ॥ १८ ॥ हिरण्यस्तूपमित्येतज्जपञ्छ्रुतवान्प्रजायते ॥ क्षमी भवति चाभ्याने ये ते पन्थां¹ जपन्नरः ॥ १९ ॥ रथेक्ष्मिः षड्भिराशानं स्तूयाद्यो वै दिनेदिने ॥ चरुं वा कल्पयेद्द्रोहे तस्य शान्तिः परा भवेत् ॥ २० ॥ उदिद्यद्बृहत्तमादित्यमुपतिष्ठेद्दिनेदिने ॥ क्षिपञ्जलाञ्जलीन्सप्त मनोदुःखविनाशनम् ॥ २१ ॥ द्विषन्तमित्थ्यान्थानर्च्य द्विषन्तं च जपन्स्मरेत् ॥ अग्मच्छन्मुत्तरात्रेण विदध्मधिगच्छति ॥ २२ ॥ आरोग्यकामो रोगी च प्रस्कण्वस्योत्तसं जपेत् ॥ उत्तमस्तस्य चाव-जपैर्दरिद्रविनाशने ॥ २३ ॥ ॥ उदयात्यायुरक्षय्यं तेजम्ब्यन्दिने जपेत् ॥ अस्तं व्रजति सूर्यं च द्विषन्तं प्रतिपादितम् ॥ ॥ २४ ॥ नवचेति सूक्तानि जपञ्शत्रुन्नियच्छति ॥ एकादश सुवर्णस्य सर्वकामांस्तु निर्दिशेत् ॥ २५ ॥ आध्यात्मिकैः कृ इत्येतज्जन्पन्मोक्षमवा- प्नुयात् ॥ आसन्नो रुद्रमित्येतद्घिर्मानुपराजनुयात् ॥ २६ ॥ त्वं सोमेति च सूक्तेन नवं पश्यन्निशाम्लम् ॥ उपातिष्ठेत्समिन्तान्विर्वासंस्याप्नोत्यसं- शयम् ॥ २७ ॥ आयुष्सिन्दिरिमिति कोलसक्तं यदाभ्यसेत् ॥ अपनः शोशुचदिति स्तुत्वा मध्ये दिवाकरम् ॥ २८ ॥ यथा मुञ्जाद्विपोषीका तथा पापं प्रमुञ्चति ॥ जातवेदस इत्येतज्जपेत्स्वस्त्ययनं पथि ॥ २९ ॥ भयोर्विमुच्यते सर्वैः स्वस्तिमानाप्नुयाद्गृहम् ॥ बुध्याद्यां च तथा रात्रावेत- दुःखप्ननाशनम् ॥ ३० ॥ प्रमन्दिवेति सूर्यस्य जपेद्देविप्रमोचनम् ॥ जपन्निरिन्द्रमिति स्नातो वैश्वदेवं तु सप्तकम् ॥ ३१ ॥ मुञ्चन्याज्यं तथा ऽहृतसकलं किल्बिषं नरः ॥ इमामिति जपञ्शक्त्यकामानाप्नोत्यभीप्सितान् ॥ ३२ ॥ मानस्तोक इति शम्भ्वाँ त्रिरात्रोपोषितः शुचि ॥ ओडु- म्बरैस्तु जुहुयाद्विधमवाज्यसंस्कृताः ॥ ३३ ॥ छित्वा सर्वान्मृत्युपाशाञ्जीवद्रोगविवर्जितः ॥ ऊर्ध्वबाहुर्ननेव स्तुत्वा शत्रूं तथैव च ॥ ३४ ॥ ॥२६६॥

¹ 'येन पन्था' इति ख० ।

मानस्तोकेति च ऋचा शिखाबन्धे कृते नरः ॥ अदृश्यः सर्वभूतानां जायते संशयं विना ॥ ३५ ॥ चित्रमित्युपतिष्ठेत त्रिसन्ध्यं
भास्करं तथा ॥ समित्पाणिर्नरो नित्यं प्राप्नुयाच्च धनायुषी ॥ ३६ ॥ एतद् दुःस्वप्नस्येति च जपन्प्रातर्दिनेदिने ॥ दुःस्वप्नं दहते कृत्स्नं भोजनं
चाप्नुयाच्छुभम् ॥ ३७ ॥ उभेनुनामति तथा रक्षा च परिकीर्तिता ॥ निर्वर्त्य पञ्चयज्ञांश्च हुत्वा चाग्निं कृताह्निकः ॥ ३८ ॥ देवासाविति
दैव्येदं जपन्कामानवाप्नुयात् ॥ आततायिनमायान्तं दृष्ट्वा व्याघ्रादिकं नरः ॥ ३९ ॥ न मागिरिन्नेति जपेत्स्तम्भ्य एव प्रमुच्यते ॥ कया शुभेति
च जपञ्जातिश्रैष्ठ्यमवाप्नुयात् ॥ ४० ॥ इमं तु सोममित्येतत्सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ पिबन्त्वित्येतुपाठितेत नित्यमश्वमेधप्रथितम् ॥ ४१ ॥
नारस्य स्यादन्नतो व्याधिविपमप्यमृतान्मियात् ॥ अग्ने नयेति सूक्तेन प्रत्यृचं जुहुयाद् घृतम् ॥ ४२ ॥ पक्वान्नं बलिपर्यन्तं कृत्वा चाकर्म गार्हतम् ॥
वीरान्वयं समाप्नोति सश्लोकं यो जपेत्सदा ॥४३॥ कं कता चेति सूक्तेन विप्रान्त्सर्वानपोहति ॥ यो जात इति सूक्तेन सुखमाप्नोत्यनुत्तमम् ॥ ४४॥
ये पराजन्नितीमां तु दुःस्वप्नशमनान्शुभम् ॥ एकामाहसमितीयां तु विद्ध्या श्रीकरी तथा ॥ ४५ ॥ चतुर्दशीष्वपोष्यैकां कृष्णासु जुहुयाद् घृतम् ॥
आत्तसूक्तेन रौहिण व्याधिमेकं विमुञ्चति ॥ ४६॥ स्नात्वात्वनश्ननअपेष्वेषु शीतत्रयममर्निन्दूतः ॥ आमिषस्पर्यतोयमोदाहृत्वा वा कर्म गर्हितम् ॥४७॥
अध्वनि प्रस्थितो यस्तु पश्येच्छकुनमुत्थितम् ॥ अप्रशस्ते प्रशस्ते वा कनिक्रदिमदं जपेत् ॥ ४८ ॥ अस्वेदेव न जतव्यमेतत्
स्परनमोहनम् ॥ ॐष्वित्युच्यमपां मध्ये जपेद्वै न नदीं तरेत् ॥४९॥ ऊर्द्धोमिभिरितीमां तु जपेद्गच्छन्त्सतन्तरम् ॥ अश्वानं प्रतिगृह्णाञ्च गन्जैरिति च
संस्मरेत् ॥ ५० ॥ सुदातारं मुपुष्ट्यर्थं सर्ववेदे स्थितं नरम् ॥ नास्ति विद्यासमो यस्य सुकृतस्यापि भागेव ॥ ५१ ॥
स सपीरिति च जपन्मासातं प्रतिपद्यते ॥ गानाशं समभज्यन्तं दृष्ट्वा दुर्गेऽध्वनि द्विज ॥ ५२ ॥ अभित्यवत्येतिजपेत्पक्षमाक्षबलं दधत् ॥
कृष्णपक्षचतुर्दश्यां त्रिरात्रोपोषितः शुचिः ॥ ५३ ॥ दक्षिणाप्रवणे देशे श्मशानस्थः समाहितः ॥ रक्तोष्णीषव्यिलापिंश्च तौलाकीभ्यार्शनिला
शनः ॥ ५४ ॥ सताहं जुहुयातैलं सापं लवणान्वितम् ॥ समिधो राजवृक्षस्य वसिष्ठे द्वेषिणीः पठन् ॥ ५५ ॥ यं च द्विष्यात्तस्य कृत्वा तु शम्या
केनाहतं निशि ॥ अधिष्ठाय च तं कुर्याद्गर्भञ्च तिसृभिर्द्विजः ॥ ५६ ॥ उद्दिश्य राम हेमोऽयं सप्तरात्रं न जीवति ॥ द्वात्रिंशकं जपन्सूक्तमध्य्या
त्मिकमनुत्तमम् ॥ ५७ ॥ पर्वसु प्रयतो नित्यमिष्टान्कामानवाप्नुयात् ॥ बृहस्पतिम्जाज्वं च सतारं वश्रुमेव च ॥ ५८ ॥ पञ्चैतं स्तुववैतान्पञ्चका
मानवाप्नुयात् ॥ क्रुणुष्वेति जपन्सूक्तं जुह्वदाज्यं समाहितः ॥५९॥ अरातीनां हरेत्प्राणानंशांस्त्यपि च नाशयेत्॥ उपतिष्ठेत यो वह्निं परीत्य च दिने

वि० ध० ॥२६६॥

द्वि० सं० अ० २४

दिनौ॥६०॥तां रक्षति स्वयं वह्निर्विश्वतो विश्वतोमुखः॥को अर्धाति च सूक्तेन वासांसि लभते पयः॥६१॥कायेोति वामदेवेन कुर्यात्स्वस्त्ययनं निशि॥ हंसःशुचिषदित्येतच्छुचिरुल्किन्दिवारकम् ॥६२॥ कृषिं प्रपद्यमानस्तु स्थालीपाकं यथाविधि ॥ जुहुयात्क्षेत्रमध्ये तु उता वाहस्तु पश्चिमेः ॥६३॥ इन्द्राय च मरुद्भ्यश्च पर्जन्याय भगाय च ॥ यथाल्लिङ्गं तु विहरेल्लाङ्गलं तु कृषीवलः ॥ ६४ ॥ पूर्णे धान्येाय सीतायै शुनासीरमयोनये ॥ गन्धमाल्योपहारैश्च यजेदेताश्च देवताः ॥ ६५ ॥ प्रवापणे प्रलपने खलेसीतोपहारेयोः ॥ अमोघं कर्म भवति वर्धते सर्वदा कृषिः ॥ ६६ ॥ क्षेत्रस्य पत्ये तत्संज्ञं सूर्येणग्विन्दते भुवम् ॥ आब्रह्मन्कर्णे चरणौ यजेदेतेन मृत्तिकाम् ॥ ६७ ॥ चित्रा इन्देति च स्तुयान्नाम्यूषां यो वह्निमर्चति॥ विज्येतिष्यति ज्वलेद्यग्रेऽच्छेज्जातेवदस्सृमा॥६८॥ समुद्रादिति सूक्तेन कामानाप्नोति पावकात्॥विश्वानि च इति द्वाभ्यामृग्भ्यां यो वह्निमर्चति॥ ॥६९॥स तरत्यापदः सर्वाः प्राप्नोति चाक्षयम् ॥ अग्ने त्वमिति च स्तुत्वा धनमाप्नोति वाञ्छितम्॥७०॥उरोष्ट इति सूक्तेन वित्तामाप्नोत्यसं- शयम् ॥ प्रजाकामेो जपेन्नित्यं वरुणादेवसत्तया ॥ ७१ ॥ स्वस्त्यात्रेयं जपेत्प्रातः सदा स्वस्त्ययनं जपेत् ॥ स्वस्तिपन्थामिति प्रोच्य स्वस्तिमा- न्व्रजेत्ऽध्वनि ॥७२॥ विजहीह्येष्वन्येतानन्ते शत्रूणां वाधनं भवेत् ॥ स्त्रियो गर्भप्रसूढाया गर्भोषाणसुतस्तथा॥७३॥अर्वच्छदिति सूक्तेन मृत्तिकाम्- प्रयोजयेत्॥निराहारः क्लिन्नवासा न चिरेण प्रवर्षति॥७४॥श्रियः पञ्चदशर्चं तु जपञ्जुह्वद्वृतेन वा॥उपैतु मां देवसख इति सर्वांपयोजलैः ॥७५॥ सदा स्नातः श्रियं दीप्तां कुले प्राप्नोत्यसंशयम् ॥ मनसः काम इत्येतां पशुकामो नरो जपेत् ॥७६ ॥ कर्दमेनिति च स्नायात्प्रजाकामः शुचि- व्रतः॥अश्वपूर्वामिति स्नायाद्भाग्यकामस्तु मानवः॥७७॥ रोहिते चर्मणि स्नायाद्ब्रह्मवर्चस्रुतस्तथा॥यथाविधि ॥ राजा चर्मणि वैयाघ्रे छागे वैश्यस्तथैव च ॥७८॥ दशाहाक्षिको होमः प्रत्येकं परिकीर्तितः ॥ अप्सु वा जुहुयादाम्र पञ्चान्युतृतोऽनिशि॥७९ ॥इद्दान इत्यृचा वह्निं स्तुवन्शूद्वान्दिनाशयेत्॥ आचार इति सूक्तेन गोष्ठे गां लोकमातरम्॥८०॥उपनिष्टेहृद्धेञ्चैव य इच्छेद्गाः सदाक्षयाः॥वाक्प्रिसद्दि तु स्तुवन्सूक्तं महद्वनमवाप्नुयात् ॥ ८१ ॥ उपैति मृगौ राज्ञो दुन्दुभीनमभिमन्त्रयेत् ॥ तेजो बलं च प्राप्नोति शत्रूंश्चैव नियच्छति ॥ ८२ ॥ तूष्णीमपिजपेत्सूक्तं रक्षोघ्नं दस्युभिर्वृतः ॥ ये के चैं मेत्यृचं जप्त्वा दीर्घमायुववाप्नुयात् ॥८३॥ यस्य नष्टं भवेद्द्रव्य सम्पूज्य स जपेन्निशि ॥ सौमारेांहं जपन्सूक्तं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ८४॥ जीमूतसूक्तेन तथा सेनाङ्गानभिमन्त्रयेत् ॥ यथाल्लिङ्गं ततो राजा विनिर्हन्ति रणे रिपून् ॥ ८५ ॥ अनिं नरेति सूक्तेन स्तुवन्वह्निं सुखी भवेत् ॥

॥२६६॥

१ ‘भवितव्यं च भक्ष्यान्नदिति’ इति पर्जन्यसूक्ते अच्छादयेद्वेष्यैः। । २ ‘श्रियः पञ्चदशं जूह्वद्वृद्धह’ इति ख० । । ‘प्रियायाञ्च पूर्वन्तु जपञ्जुह्वयाद् वृतेन तु’ इति क० । ३ ‘मृते’ इति ख० ।

प्राणपति त्रिभिः सूक्तैर्धनमाप्नोति चाक्षयम् ॥ ८६ ॥ अभीतयः प्रगाथेन स्तुत्वा शक्रं धनी भवेत् ॥ शंवतीः शन्न इन्द्राग्नी जपेद्ध्यार्थी वना- शनम् ॥ ८७ ॥ समुद्रज्येष्ठेति जपेत्सूक्तमेतज्जलावहम् ॥ वास्तोष्पते प्रतीत्येतत्सूक्तं वातोपतेर्जपेत् ॥ ८८ ॥ अनीवहेति सूक्तेन भूतान्निःस्वाप- येन्निशि ॥ सम्बाधे विषमे दुर्गे बन्धे वा निगडैः क्वचित् ॥ ८९ ॥ पलायित्वा गृहीतो वा सूक्तमेतत्तथा जपेत् ॥ त्रिरात्रं नियतोपोष्य अपयेन्पा- यसं चरुम् ॥ ९० ॥ तेनायुतशतं पूर्णं जुहुयात्र्यम्बकेत्यृचा ॥ समुद्दिश्य महादेवं जीवेद्दशशतं सुखी ॥ ९१॥ तच्छयोरित्यूचा स्नात उपतिष्ठेदिवा- करम् ॥ उद्यन्तं मध्यमं चैव दीर्घमायुर्जिजीविषुः ॥ ९२ ॥ व्युषा इत्युपतिष्ठेत यः प्रातः प्रयततः शुचिः ॥ प्रापुयात्साङ्गिणोऽब्दि नानात्त्वारूपधरं बहु ॥ ९३ ॥ ध्रुवं सन्ध्यासु तिसृषु जपन्बद्धः प्रमुच्यते ॥ इदमापः प्रवहंत यत्किंचिदुरितं पुनः ॥ ९४ ॥ अपः प्रविश्य तु जपन्सर्वपापैः प्रमु- च्यते ॥ सूक्ताभ्यां पर एताभ्यां हुताभ्यां भूतिमाप्नुयात् ॥ ९५ ॥ सूक्ताभ्यां तिस्र एताभ्यामास्यदल्पादकस्थितः ॥ उपतिष्ठेद्राविं देवं पञ्चरात्रे गते नरः ॥ ९६ ॥ अनश्नन्भागेवं श्रेष्ठ महद्देपमवाप्नुयात् ॥ इन्द्रासोमेति सूक्तं तु कथितं शत्रुनाशनम् ॥ ९७ ॥ यस्य लुप्तोद्भूतं मोहाद्धा- स्त्यैर्वा संसृजेत्सह ॥ उपोष्याज्यस्य जुहुयात्त्वमग्ने व्रतपा इति ॥ ९८ ॥ आदित्यह्वक्रयब्राह्मपोजं जप्त्वा वादी जयी भवेत् ॥ समग्निभिरिभीष्विति प्रपद्ये- द्रावुभास्करौ ॥ ९९ ॥ अग्निं प्रथमयः स्तुत्वा महतकद्याद्यसूच्यते ॥ न हीति च चतुष्केण मुच्यते महतो भयात् ॥ १०० ॥ ऋचं जप्त्वा च इत्येत- त्सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ प्राग्भोजनमिदं ब्रह्म मानवानां महापंणाम् ॥ १०१ ॥ पूर्वाहि जपती नित्यं त्वंर्थसिद्धिः परा भवेत् ॥ अग्नेनयेत्यारिखनं सूक्तं मुजाकरसुदाहृतम् ॥ १०२ ॥ समिधेति जुहोत्यग्रौ प्राप्नुयात्कीर्तितमुत्तमाम् ॥ द्विर्चवारिशकं चेन्द्रं जप्त्वा नाशयेते रिपून् ॥ १०३ ॥ नाशं महीति जत्वा च प्राप्नोत्यारोग्यमेव च ॥ दुःखस्वप्नः परा जप्त्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १०४ ॥ शस्त्रो भवति द्वार्यां तु भुक्कान्नं प्रयततः शुचिः ॥ हृदयं पाणिना स्पृष्ट्वा व्याधिभिनिभिभूयते ॥ १०५ ॥ अहोरात्रोषितः स्नात्वा शर्कं सम्पूज्य मानवः ॥ इत इत्याज्यमुत्तूय जुहुयादिन्द्रम्- र्चयेत् ॥ १०६ ॥ घृतं तिलं वा धर्मज्ञ भयेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ तत्वामन्दन्मिति स्नातो हुत्वा शत्रून्प्रमापयेत् ॥ १०७॥ तान्विष्यादित्येतत्सं¹ जप्त्वा मुच्येत बन्धनात् ॥ यद्याव इति जप्त्वा च सर्वान्कामान्समश्नुते ॥ १०८ ॥ पवित्राणां पवित्रं तु पावमान्यऋचः स्मृताः ॥ वैश्वानसर्चश्चैतिरेणत्प- वित्राः परर्माः स्मृताः ॥ १०९ ॥ ऋचां द्विपदिः² प्रोक्तं चोपवसेदेकचित्सत्तमैः ॥ सर्वकल्मपनाशाय पावनाय शिवाय च ॥ ११० ॥ स्वादि

¹ ‘तान्दिद्यादिति’ इति ख० । २ ‘द्विपष्टिः’ ख० ।

द्वि० खं० अ० १२४

घृतेति सूक्तानां सप्तषष्टिर्हृदाहताः ॥ दशोत्तरा ऋचश्चैताः पावमान्यः शतानि षट् ॥ १११ ॥ एतज्जहुंश्चाप्यथर्व घोरं मृत्युभयं जपेत् ॥ आध्यात्मिकं पवित्रं च सूक्तं जपन्त्वल्पतः क्वचित् ॥ ११२ ॥ गतिमिष्टामवाप्नोति विन्दते महतीं श्रियम् ॥ आपोहिष्ठेति महतः प्रसुजीतोदकस्थितः ॥ ११३ ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तस्सर्वशोकफलमश्नुते ॥ उपतिष्ठेत राजानं यमसूक्तेन वै द्विज ॥ ॥ ११४ ॥ चतुर्दशीं तु कुर्वीत स्थालीपाकं यथाविधि ॥ पञ्चविंशतिमित्युक्तस्तन्मन्त्र प्रयोजयेत् ॥ ११५ ॥ परायुष्यः प्रमीयेत न स जातु कथञ्चन ॥ मृत्युमेव प्रपद्येत परं मृत्योरिव द्विज ॥ ११६ ॥ वैशाख्यां पौर्णमास्यां तु नक्तंभोजी सदा नरः ॥ परायुषः प्रमीयेत न स जा तु कथञ्चन ॥ ११७ ॥ फलाहारो जपेन्मृत्युं त्रिभिर्वर्षैः सदा नरः ॥ दशानां तु शान्त्यर्थं भद्रं न इति संस्मरन् ॥ ११८ ॥ फलाहारी भवेन्मासं मासान्मासं पयः पिबेत् ॥ वायुभक्ष्यो भवेन्मासं जपेत्प्रेतसहस्रशः ॥ ११९ ॥ अन्तर्धानमवाप्नोति सिद्धान्पश्यति चारणान् ॥ प्रदेवेति नियतो जपेत् मरुधन्वसु ॥ १२० ॥ प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति ॥ वेभीतकांस्तु त्रीन्शान्ताल्यैः समाधिवासयेत् ॥ १२१ ॥ पुष्पेण किंशुकैव स्थापयित्वा विहायसि ॥ संहत्य पादौ तौ तत्र तिष्ठेदस्तस्तुतिं जपेत् ॥ १२२ ॥ प्रावे मापेत्यचामंकं जपेच्च मनसा निशि ॥ व्युष्टायां मुदिते सूर्ये दूते जयमवाप्नुयात् ॥ १२३ ॥ अऋन्सुपर्णासन्तेत्येतत्स्वस्त्ययनं जपेत् ॥ नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षुषेति च नित्यशः ॥ १२४ ॥ तथाऽजं त्र्युद्यानित्यं भीतिभ्यो विप्रमुच्यते ॥ द्वेष्येरिति नित्यं तु जपेद्देवं समश्नुते ॥ १२५ ॥ मा प्रभागीरिति मूढस्तु पन्थानं पथि विन्दति ॥ क्षीणाणुरिति मन्येत यं कंचित्सुहृदं प्रियम् ॥ १२६॥ यत्तेयामिति तु स्नातस्तस्य मूर्धानमालभेत् ॥ सहस्रकृत्वा पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते पुनः॥१२७॥ सूक्तुष्वे दर्शमेनैव इध्ममोडुम्बरं भवेत् ॥ इदमित्थेति जुहुयाद् घृतं प्राज्ञः सहस्रशः ॥ १२८॥ पशुकामो गवां गोष्ठे अञ्जनाक्रमश्चतुष्पथे ॥ परावतः स्वस्त्ययनं स्नातकस्य विधीयते ॥ १२९ ॥ बृहत्पते प्रथममिति ज्ञानकामस्य भार्गव ॥ वयः सुपर्णमित्येततं जपन्वै विन्दते श्रियम् ॥१३०॥ यस्ते मन्यो इति सदा मपस्तन्त्रं विधीयते ॥ हविष्मतीमभ्यस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३१ ॥ या ओषधीः स्वस्त्ययनं सर्वपापविनाशनम् ॥ तस्य माया विनश्येत कायाभिर्वर्धते तथा ॥ १३२ ॥ बृहस्पतिः प्रतीत्येतद् बुद्धिकामः प्रयोजयेत् ॥ सर्वत्र तु परा शक्तिर्ज्ञेयाप्रतिरथा तथा ॥ ॥ १३३ ॥ भूतांशं काश्यपं नित्यं प्रजाकामस्य कीर्तितम् ॥ अहं रुद्रभिरित्येतद्भाग्यमी भवति मानवः ॥ १३४ ॥ न योनौ जायते विद्वा अपनश्शोति रात्रिषु ॥ रात्रिसूक्तं जपुन्नात्रौ रात्रिक्षेमी भवेन्नरः ॥ १३५ ॥ या कल्पयतीति जपेन्नित्यं कृत्वा विनाशनम् ॥ आयुष्यं चैव वर्चस्यं

॥२६७॥

सूक्तं दाक्षायणं महत् ॥ १३६ ॥ उतै देवा इति जपेदामयघ्नं घृतव्रतः ॥ अग्ने अश्वाव इत्येच्छन्कामः प्रयोजयेत् ॥ १३७ ॥ वैभीतकैर्दण्डं हुत्वाग्निं द्विपदं ततो जपेत् ॥ द्विपन्तु धन्विनं हुत्वा द्विपतो विन्दते धनम् ॥ १३८ ॥ अयमग्ने जनितेति जपेद्दर्भि भये मति ॥ द्विमार्जिनिति पाठं तु जपन्नुत्थापयेद्विजः ॥ १३९ ॥ प्रातश्च पाठयेदेनं संसदि ब्रह्मचारिणाम् ॥ इमामिति च सूक्तेन शत कृत्वोऽभिमन्त्रितम् ॥ १४० ॥ घृतेन पीत्वा तं प्रातः सपत्नीभिर्वियुज्यते ॥ अप्स्यानीत्यृचञ्चैषु जपेत्पाद्यनिवेशनम् ॥ १४१ ॥ श्रद्धासूक्तं जपेन्नित्यं श्रद्धाकामविवर्द्धनम् ॥ ब्राह्मी यद्यस्य सूक्ते द्वे जपेत् नियतः सदा ॥ १४२ ॥ शंखपुष्पीं तु पयसा ब्राह्मीपुष्पाणि सर्पिषा ॥ शतावरीं तु पयसा वचामार्द्रद्रुतेन वा ॥ १४३ ॥ सूक्ताभ्यां मनुमन्त्राभ्यां चैकैकं तु त्र्यहं पिबेत् ॥ श्रद्धां मेधां स्मृतिं पुष्टिं वर्णं लक्ष्मीं च विन्द ति ॥ १४४ ॥ शास्त्रार्थऽप्रतिहतं संग्रामे विजिगीषतः ॥ गृहीतदक्षिणाद्दोर्ध्याहत्वा संस्पृशेज्जपेत् ॥ १४५ ॥ मुखामि त्वा हविषेति यक्ष्मामपमपकर्षति ॥ ब्रह्माग्निः संविदानं गर्महन्तुर्विनाशनम् ॥ १४६ ॥ अपेहीति जपेत्सूक्तं शुचिर्दुःस्वप्ननाशनम् ॥ देवाः कपोत इति तु कपोतस्योपवेशने ॥ १४७ ॥ कौशिकस्य जपेत्सूक्तं घृतेन जुहुयात्तथा ॥ सपत्नजं प्रणुजीत ऋषभे जपहोमयौः ॥ १४८ ॥ येनेन्द्रमिति जप्त्वा वै समाधि विन्दते पराम् ॥ मयोभूर्वात इति तु गवां स्वस्त्ययनं परम् ॥ १४९ ॥ यवानां च घृतानानां गोमयाणां समाहितः ॥ जुहुयाद्गोष्ठ मध्ये तु दधिमध्वाज्यसंस्कृतम् ॥ १५० ॥ पतन्तमिति नित्यं तु जपेत् विजने वने ॥ शाश्वद्दिगिन्दून्जलां वा मालापेतेन धारयेत् ॥ १५१ ॥ अदृश्यानां च सत्त्वानां मायामेतेन बाधते ॥ न प्रतिष्ठेति स्वस्त्ययनं नारीगर्भविबर्द्धनम् ॥ १५२ ॥ विष्णुर्योनिमिति च तथैवापप्रमुच्यते ॥ महित्यूणां मवोस्त्विति परिस्वस्त्ययनं जपेत् ॥ १५३ ॥ प्रायोद्धिद्विपदं जपेच्च रिपुनाशनम् ॥ आयुर्ड्डाः शतशस्त्रन्तु सपत्नार्तेः प्रसाधयेत् ॥ ॥ १५४ ॥ संसमिद्युवसेच्चैतत्सौभ्रातृकरणं महत् ॥ तच्छय्योरारुणीगौहे जपेत्स्वस्त्ययनं सदा ॥ १५५ ॥ पितॄणां संहितां विद्यात्पितॄन्प्रीणाति वै तथा ॥ वास्तोष्पतेन मन्त्रेण यजेत गृहदेवताम् ॥ १५६ ॥ तल्लिङ्गैर्देवतार्मन्त्रैर्देवाराधनमुच्यते ॥ जपस्यैष विधिः प्रोक्तो हुते यज्ञं विदापतः ॥ ॥१५७॥ होमान्ते दक्षिणा देया यथाशक्त्या च भार्गव ॥ हुतेन शम्यते पापं हुतमन्त्रेन शम्यते ॥ १५८॥ अन्नं हिरण्यदानेन अमोघा ब्राह्मणाशिषः॥ सिद्धार्थका यवा धान्यं पयो दधि घृतं तथा ॥ १५९॥ क्षीरवृक्षास्त्वथैन्माश्व सर्वकामप्रदाः स्मृताः ॥ समिधःकण्टकिन्यश्च राजिका रुधिरं विषम् ॥ ॥१६०॥ तैलं च भृगुशार्दूल विशेयमाभिचारकम् ॥ सक्तवः फलमूलानि शाकानि विविधानि च ॥ १६१ ॥ पयो दधि सुवर्णं च भैक्ष्यं नाशनसु

वि० ध० ॥१६८॥

द्वि० खं० अ० १२६

च्यते ॥ हविःस्नानं च कर्तव्यं सर्वत्र भृगुसत्तमा ॥ १६२ ॥ ऋचां विधानं कथितं तवैतत्स समासतः कर्मकरां द्विजानाम ॥ ततो विधानं यजुषां निबोध समासतो धर्मभृतां वरिष्ठ ॥ १६३ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे द्वितीयखण्डे मा० सं० ऋग्विधानं नाम चतुर्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १२४ ॥

पुष्कर उवाच ॥ ॐकारपूर्विका नाम महाव्याहृतयः स्मृताः ॥ सर्वकल्मपनाशिन्यः सर्वकर्मप्रदास्तथा ॥ १॥ आज्याहुतिसहस्रेण देवमाराधयन्हिजा ॥ मनसः कांक्षितं राम मनसेप्सितकामदम् ॥ २ ॥ शान्तिकामो यवैः कुर्यात्तिलैः पापमपानुदये ॥ धान्यैः सिद्धार्थकैश्चैव सर्वकामकरं तथा ॥ ३ ॥ औदुम्बरीभिरिध्माभिः पशुकामस्य शस्यते ॥ दध्ना चैवान्नकामस्य पयसा शान्तिमिच्छतः ॥ ४ ॥ अपामार्गसमिद्भिस्तु काम्यन्कनकं बहु ॥ कन्याकामो घृताक्तानि युग्मशो ग्रथितानि चा॥५॥ जातिपुष्पाणि जुहुयादन्नामार्थी तिलतण्डुलम् ॥ वशीकर्मणि शाल्वोटवाशपापामार्गमेव च ॥ ६ ॥ वसासृङ्मिश्रसमिधो व्याधिघातस्य भार्गव ॥ क्रुद्धस्तु जुहुयात्सम्यक् शत्रूणां वधकाम्यया ॥ ७ ॥ सर्वत्रीह्रिमयीं कृत्वा राज्ञः प्रतिकृतिं द्विजः ॥ सहस्रशस्तु जुहुयात्प्रजावशगतो भवेत् ॥ ८ ॥ वशकामस्य पुष्पाणि सर्वा व्याधिविनाशनी ॥ ब्रह्मवर्चसकामस्य वासांत्रं च विधीयते ॥ ९ ॥ प्रत्यङ्गिरेषुसं जुहुयात्कण्टकभस्मभिः ॥ विद्वेषणे च पक्षाणि काककौशिकयोस्तथा ॥ १० ॥ कार्पिळं तु घृतं हुत्वा तथा चन्द्रगृहे द्विज ॥ वचाचूर्णेन संप्रीतांस्तानानीय च तां वचाम् ॥ ११ ॥ सहस्रमन्त्रितां भुक्त्वा मेधावी जायते नरः ॥ सूर्योदयेऽर्द्धमभिमुखं पुत्रकामो जपेन्नरः ॥ १२॥ एकादश्यां गुगुलं लौहे बैल्वं खादिरमेव वा ॥ दिपन्तत्त्वां बधान्निति निखनेद्विपुवेश्मनि ॥ १३ ॥ उच्चाटनमिदं कर्म शत्रूणां कथितं तव ॥ शर्क धुवं भूपतये महाव्याहृतिभिर्भवेत् ॥ १४ ॥ सर्वस्रवेति तथा मन्त्रं ज्ञेया प्रत्यङ्गिरा परा ॥ एतेनोद्दुम्बरीरैध्मंदवं वषपायेद्ध्रुवम् ॥ १५ ॥ अहोरात्रं जले जप्त्वा चक्षुष्मान्नित्यशं द्विज ॥ प्रणवञ्चक्षुषोर्मन्त्रं योगमाप्नोति चक्षुषः ॥ १६ ॥ उपप्रयन्तमित्येतदृक्त्वा विप्रो महामने ॥ अनुवाकं महाभाग नित्यसत्रेण युज्यते ॥ १७ ॥ तन्नूपात्रेऽसि इति च दूर्वां हुत्वा रुजान्वितः ॥ व्याधिमोक्षमवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ १८ ॥ इदंव तेभ्यः पतितं गृहीत्वा गोमयं द्विज ॥ घृताज्यमधुसंयुक्तं हुत्वा धेनुं तु तां लभेत् ॥ १९ ॥ एष ते रुद्रभागिति हुत्वा राम गवायुकाम ॥ अधैर्चेन तथाप्नोति धनं नास्त्यत्र संशयः ॥ २० ॥ अर्धर्चेन द्वितीयेन क्षेत्रमध्ये बलिं हरेत् ॥ मूषिकाशलभोत्पाते सुरामांसालवादिभिः॥२१॥ भेषजमिति मन्त्रेण दध्याज्यमधुहोमकः ॥ चतुष्पदानां सर्वषामुपसर्गे विनाशयेत् ॥ २२ ॥ त्र्यम्बकं यजामहेति होमः सर्वार्थसाधकः ॥

॥१६८॥

¹ 'वासांसं' इति क० ।
² 'भैषज्य' इति क० ख० ।

कन्यानाम गृहीत्वा च कन्यालाभकरः परः ॥ २३ ॥ भयेषु च जपेन्नित्यं भयेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ धत्तूरपुष्पं सघृतं तथा हुत्वा चतुष्पथे ॥ २४ ॥ शून्ये शिवालये वापि शिवालकामानवाप्नुयात् ॥ हुत्वा च गुग्गुलं रात्रौ पश्यति शङ्करम् ॥ २५ ॥ अकृत्या इति चैवाग्नौ ऋचो हुत्वा घृता द्भिभिः ॥ अन्वहं स्वापदां नाशं स्वकुले कुरुते ध्रुवम् ॥ २६ ॥ भवत्युत्तरवादी च जप्त्वा च विदुसीत्यृचम् ॥ अग्नस्तनोर्गिति तथा हुत्वा च तिल तण्डुलैः ॥ २७ ॥ सहस्रशस्तु धर्मज्ञ भवेत्सर्वार्थनिर्धनः ॥ युञ्जते मन इत्येतदनुवाकं तु वैष्णवम् ॥ २८ ॥ सायं प्रातः समासीत दीर्घमायुरवा प्नुयात् ॥ दिवो वा विष्ण इत्यस्य कर्म व्याहृतिवद्भवेत् ॥ २९ ॥ विष्णोरराटमित्येतत्सर्वव्याधिविनाशनम् ॥ श्लोकं च यशस्यं च तथैव विवर प्रदम्॥३०॥ अयन्ते यज्ञ इत्येतत्संग्रामे विजयप्रदम् ॥ इदमापः प्रवहंत स्नाने पापापनोदनम् ॥ ३१ ॥ दैवांश इति दैवतद्भिन्नांगेषु योजयेत् ॥ व्याधिघातः समिद्भिरस्तु राजिकासर्षपैस्तथा ॥ ३२॥ आभूदमाहीति तथा हुत्वा बर्हिर्गम्य मानवः॥ उपश्रुतिं तु गृह्णीयात्तसा तस्यानुरतिथा भवेत्॥३३॥ अग्ने पश्वेति हुतं ब्रह्मवर्चसकारकम् ॥ उद्दुत्यं चित्रमित्यस्य कर्म व्याहृतिवद्भवेत् ॥ ३४ ॥ यस्मात्प्रमद्राक्ष्यधिको नरो भवितुमिच्छति ॥ स्वस्ति नेन्द्रेति तु जपेत्तस्य नामान्तसंयुतम् ॥ ३५ ॥ भवत्यभ्यधिकस्तस्माद्रिया यशसा श्रिया ॥ तथा होमाद्धनेनेव ह्यमलाभववाप्नुयात् ॥ ३६ ॥ विश्वकर्म हविष्यं च सूचीं लौहीं दशाङ्गुलीम् ॥ कन्याग्रे निखनेद्धारि ततस्सास्यं प्रदीयते ॥ ३७ ॥ देवेभ्यति तर्पितं हुतनेन्वाह्वान्भवत् ॥ वाजस्यसेति चैतेन हुत्वाज्यं सप्तभिर्द्विजः ॥ ३८ ॥ यदेव जुहुयात्पश्चात्तद्देवाश्लभ्यमानुयात् ॥ अग्ने अच्छोति जुहुयाल्लक्षया द्विजोत्तमः ॥ ॥ ३९ ॥ तिलैर्वैश्व धर्मज्ञस्तथापापामार्णतंडुलैः ॥ सहस्रमन्त्रितं कृत्वा तथा गोगेचनां द्विजः ॥ ४० ॥ तिलकं च तथा कृत्वा जनस्य प्रियतां व्रजेत् ॥ पौर्णमास्यां तथा हुत्वा मेधं गजानमित्यपि ॥ ४१ ॥ उपस्थानं तथा कृत्वा दत्वा चान्नं द्विजन्मने ॥ सोमयाजी भवेद्विप्र नात्र कार्या विचारणा ॥ ४२ ॥ एष ते निर्ऋतेत्याभिर्भागचारुक्रमेण ॥ गृहाद्वैऋत्यके भागे हुत्वा स्नात्वा नदीजले ॥ ४३ ॥ कापिलेद्धामयान्नित्यं पश्यन्त्यामभिषेचितम् ॥ कृत्वा रुद्रांस्तथा जप्त्वा मैत्र्यमाप्नोति गुह्यकैः ॥ ४४ ॥ रुद्राणां च तथा जप्यं सर्वव्याधिनिपूदनम् ॥ सर्वकर्मकरं होमं तथा सर्वत्र शान्तिदम् ॥ ४५ ॥ अजाविकानामश्वानां कुञ्जराणां तथा गवाम् ॥ मनुष्याणां नरेन्द्राणां बालानां योषितामपि ॥ ४६ ॥ ग्रामाणां नगराणां च देशानामपि भार्गव ॥ अनिद्रुतानां धर्मज्ञ व्यावितानां तथैव च ॥ ४७ ॥ मरणे समुत्पन्ने रिपुजे च तथा भये ॥ रूद्रहोमः

१ ‘तस्य वित्त्या’ इति ख० । २ ‘ततो वासं’ इति ख० । ३ ‘ना सोवास्मै’ इति क० । ४ ‘वाजप्यमति’ इति क० । ‘निहते’ इति क० । ५ ‘वृणाणाम्’ इति ख० ।

वि० ध० ॥२६३॥

द्वि० खं० अ० १२५

परा शान्तिः पयसेन घृतेन च ॥ ४८ ॥ कूष्माण्डैर्घृतहोमेन सर्वान्पापानपोहति ॥ सक्तूनाञ्चैकभैक्ष्याशी नक्तं मनुजसत्तम ॥ ४९ ॥ बहिः स्नानरतो मासान्मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ मधुवातेति मन्त्रेण हुत्वैवाज्यमतन्द्रितः ॥ ५० ॥ सहस्रशस्तु धर्मज्ञ दीर्घमाप्नोति जीवितम् ॥ हुत्वा दध्ना तथा पुत्रान्प्राप्नोति मनसेप्सितान् ॥ ५१ ॥ गुग्गुलोः कणिकामिस्तु सौभाग्यं विन्दते ध्रुवम् ॥ कृत्वाष्टापत्रं कमलं तन्मध्ये शशिनं लिखेत् ॥ ५२ ॥ लवणेन ततस्तस्य पूजां कृत्वा यथाविधि ॥ सौभाग्यं महदाप्नोति मधुवातेति वै जपन् ॥५३ ॥ जप्त्वा पुष्पवतीत्येवं मन्त्रं राम सहस्रशः ॥ देवतायै निवेद्यैव कुसुमानि शिवं भवेत् ॥ ५४ ॥ जीमूतस्यैव भवति मन्त्रं जयकरं द्विज ॥ पयस्वतीति पयसा तथा हुत्वा सहस्रशः ॥ ५५ ॥ ब्रह्मवर्चसमाप्नोति दशा वा भृगुनन्दन ॥ दधिक्राव्णेति हुत्वा तु पुत्रान्प्राप्नोत्यसंशयम् ॥ ५६ ॥ तथा घृतवतीत्येतदायुष्यं स्याद् घृतेन तु ॥ बोधश्च मेति कथितं तथा स्वस्त्ययनं परम् ॥ ५७ ॥ स्वस्ति न इन्द्रत्येतं च सर्वव्याधिविनाशनम् ॥ इह गावः प्रजायध्वमिति पृथिविवर्धनम् ॥ ५८ ॥ सूक्तेण देवस्य त्विति हुत्वापामार्गतण्डुलम् ॥ मुच्यते विकृताच्छीघ्रमभिचारान्न संशयः ॥ ५९ ॥ बहिश्वैतन्त्यदित्येतत्कर्म व्याहृतिवद्भवत् ॥ भद्रयन्ते पलाशस्य समिद्भिः कनकं लभेत् ॥६० ॥ हंसः शुचिषदित्येतज्जपन्नेतोऽघवनाशनम् ॥ चत्वारि शृङ्गेत्येतच्च सर्वपापहरं जले ॥६१॥ देव यज्ञेति जप्त्वा तु ब्रह्मलोके महीयते ॥ जपत्वा पितृभ्य इत्येतत्तृप्तिं प्राप्नुयान्नरः ॥ ६२ ॥ वसन्त्विति च हुत्वाज्यान्मादित्यान्षड्नमा हुयात् ॥ शिवोभवस्वमन्वग्युत्पाते व्रीहिभिर्जुहुयान्नरः ॥ ६३ ॥ याम्पेन इति चैतच्च तस्करभ्यो भयावहम् ॥ दूरञ्चाम्यामिति चैतन्न व्रीहिभिर्जुहु यान्नरः ॥ ६४ ॥ यो अस्मन्ममरातीयन्हुत्वा कृष्णाजिस्तैलैर्नरः ॥ सहस्रोऽभिचारात्तु मुच्यते विकृति द्विजः ॥ ६५ ॥ अनेनाश्रपतेत्येतत्तद्हुत्वा चान्नमाप्नुयात् ॥ सुपर्णोऽसीति दैत्यस्य कर्म व्याहृतिवद्भवोत् ॥ ६६ ॥ मनः स्वस्तीति जप्त्वा च बन्धनान्मोक्षमाप्नुयात् ॥ रोपयेत वचां राज्ञो चन्द्रे ग्रस्ते जलाशये ॥ ६७ ॥ या ओषधय इत्येतज्जपात्स्तम्भिरोपनः ॥ तिरानोन्नोपोषिप्नः कृत्वा हुत्वा तां ताम्रभाजने ॥ ६८ ॥ तेनैव मन्त्रितां चन्द्रे दृष्ट्वा मासं सदा जपेत् ॥ सकापिलघृतक्षीरे पीत्वा श्रुतिचरो भवेत् ॥ ॥ ६९ ॥ एतेमौषधीपाने सदा मन्त्रं जपेद्विज ॥ सिद्धा भवन्त्योषधयो मन्त्रेणानेन मन्त्रिताः ॥ ७० ॥ द्रुपदा नाम सा देवी यजुर्वेदे प्रतिष्ठिता ॥ अन्तर्जले त्रिरावृत्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ ७१ ॥ इह गावः प्रजायध्वं मन्त्रोऽयं पृथिवर्धनः ॥ हुतस्तु सर्पिषा दध्ना पयसा

१ 'नोपवे' इति क० ख० । २ 'राज्ञः' इति ख० ।

॥२६३॥

पायसेन वा ॥ ७२ ॥ शतं व इति चेतेन हुत्वा पर्णफलानि वै ॥ आरोग्यं चिरमाप्नोति दीर्घमाप्नोति जीवितम् ॥ ७३ ॥ ओषधीः प्रतिमोदध्वं जपेत्कर्मकवत्सदा ॥ लवने बीजवापे वा विशेषात्सिद्धिमाप्नुयात् ॥ ७४ ॥ सर्वौषधीः समाननीय सर्वबीहुतास्ततः ॥ क्षेत्रमध्ये द्विजो हुत्वा कृषिमाप्नोति पुष्टिदाम् ॥ ७५ ॥ अपामार्गं यवं चान्यमपामार्गोरिर्ति मातरः ॥ गोकामाश्चाककामो वा तं कामं शीघ्रमाप्नुयात् ॥ ७६ ॥ ओषधीः समञ्जन्त्विति हुत्वा चाज्येन मानवः ॥ भयमाप्नोति नैवेह यातुवानभवं क्वचित् ॥ ७७ ॥ अन्थावतीति चेतेन पायसं जुहुयाद्द्विज ॥ सर्वत्र शान्ति माप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ ७८ ॥ सीरां युञ्जन्ति इत्येतद्धुत्वा कृषिमवाप्नुयात् ॥ उच्छुष्मा इति चेतेन बन्धनस्थो विमुच्यते ॥ ७९ ॥ युवा सुवासा एतेन वासंस्याप्नोत्यसंशयम् ॥ यस्मिँश्छापः स्थितः काष्ठे तद्गृहीत्वा विचक्षणः ॥ ८० ॥ सायं गृह्णाति मन्त्रेण शराम्स्तु निखने त्तपे ॥ कुष्ठी भवति चापस्य पक्षं गृह्णस्य वा पुनः ॥ ८१ ॥ सहस्रमन्त्रितं कृत्वा शत्रोः प्रतिकृतिं ततः ॥ तेन बद्धा ततो मृत्युं शत्रुः प्राप्नोत्य संशयम् ॥ ८२ ॥ शुशुं तु नाशयेत्याशु सर्वोपद्रवविनाशनम् ॥ ८४ ॥ कान्तारमध्वरस्वस्ति पषुर्मेन्च्वंसयुताम् ॥ ८३ ॥ मिष्टान्नभागी भवति भाण्डानां चैव रक्षिता ॥ मा मा हिंसीति चाज्येन हुतं रिपुविनाशनम् ॥ ८४ ॥ नम्योस्तु सर्पेभ्य इति पायसं सघृतं नरः ॥ ८६ ॥ नागभयान्नेति जुहुया पुरुषस्य वा ॥ ८६ ॥ होमो द्रुपश्व स्कन्देति वश्यकामस्य शस्यते ॥ अनेन तिष्ठेति जुहुयाद्वह्वयाः खल्वीभिचारुकाः ॥ शत्रांनांम गृहीत्वा तु शत्रुं त्सुवर्णं प्राप्नुयाद्बहु ॥ कृणुष्व पाज इत्येतदभिचाराविनाशनम् ॥ ८७ ॥ ग्रामे जनपदे वापि मर्गकं तु शमं नयेत् ॥ ८९ ॥ रोगातां मुच्यते कुर्यात्तदा वशे ॥ ८८ ॥ दूर्वाकाण्डायुतं हुत्वा काण्डात्काण्डेति मन्त्रतः ॥ ९० ॥ हुत्वा सहस्रशो गाम धनमाप्नोति मानवः ॥ सौभाग्यं रोगात्तथा दुःखार्त्तु दुःखितः ॥ औदुम्बर्येन्तु समिधो मधुमांसो वनस्पतिः ॥ ९१ ॥ अपः पिवेष्विति तथा हुत्वा दधिघृतं मधु ॥ ९२ ॥ प्रव महदाप्नोति व्यवहारे तथा जयम् ॥ ९३ ॥ योगादिति तथा हुत्वा देवं वर्षामपेयुड्वम् ॥ हुत्वा श्रद्धेयवाक्यस्तु सर्वैर्देवाभिजायते ॥ अयं पुरेरिति र्तयति धर्मज्ञ महावृष्टिमिनन्तसम् ॥ ९४ ॥ अग्निंदूवेतेति तथा यवमुद्गच्युतं द्विज ॥ ९३ ॥ हुत्वा सर्वमवाप्नोति यामसौ मनसेच्छति ॥ ९५॥ श्रियमाप्नोति जुहुयादुदवार्केन मानवः ॥ ९४ ॥ घृतपूर्णानि पद्मानि सहस्रं भृगुनन्दन ॥ कन्यां तां समवाप्नोति यामसौ मनसेच्छति ॥ ९६॥ च तथा धनमाप्नोत्यनुत्तमम् ॥ नमस्ते रुद्र इत्येतत्सर्वोपद्रवनाशनम् ॥ ९६ ॥ सर्वशान्तिकरं प्रोक्तं महापातकनाशनम् ॥ क्षोध्नुं च यशस्यं च श्रीरायुःपुष्टिवर्धनम् ॥ ९७॥ अभ्यर्वाचादित्यनेन रक्षा स्याद्ख्यादित्यस्य तु ॥ सिद्धार्थकानां क्षेपेण पथि चेतत्सदा पठेत् ॥ ९८ ॥

वि० ध० ॥२७०॥

द्वि० खं० अ० १२५

क्षेमेण स्वगृहान्नेति सर्वव्याधिविवर्जितः ॥ ९९ ॥ उपतिष्ठेत धर्मज्ञ सायं प्रातस्ततन्द्रितः ॥ अन्नमश्क्यय^१ माप्नोति दीर्घमायुश्च विन्दति ॥ १०० ॥ प्रसुञ्चन्ती न इत्येतत्पङ्किराद्यमन्वन्नम् ॥ रिपूणां भङ्गदं युद्धे नात्र कार्या विचारणा ॥ १०१ ॥ मानो महान्त इत्येतद्वालानां शान्तिकारकम् ॥ नमो हिरण्यबाहवे इत्यनुवाक् हपेकारकम् ॥ गोजिकां तिलतैलाक्तां जुहुयाच्छत्रुनाशनम् ॥ १०२ ॥ नमो वः किरिकेभ्यश्च पद्मदले हुते नरः ॥ राजलक्ष्मीमवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ बिल्वानां च तथा हुत्वा कनकं बहु विन्दति ॥ १०३ ॥ इमा रुद्रायेति तिलैः कृत्वा होमं विचक्षणः ॥ शीघ्रमेव महाभाग धनमाप्नोति चिन्तितम् ॥ १०४ ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण दूर्वाहोमं मानवः ॥ सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो भयान्सर्वान्व्यपोहति ॥ १०५ ॥ वरेगोहेण इष्ट्वानां याते रुद्रशिवा तनूः ॥ हुत्वायुतं तु धर्मज्ञ पुत्रमाप्नोत्यभीप्सि- तम् ॥ १०६ ॥ असंख्यताः सहस्राणि मन्त्रैस्तैरभिवारकम् ॥ नमोरस्तु रुद्रभ्य इति प्रोक्ता प्रत्यङ्गिरा परा ॥ १०७॥ रक्तोष्णीषो रक्त वासा रक्तमाल्यानुलेपनः ॥ अनेनैव श्मशाने तु लोहशङ्कुं नरोत्तम ॥ १०८॥ प्रादेशमात्रं जुहुयात्सहस्रं भृगुनन्दन ॥ कृत्वाशुस्थामप्यवजातां रक्तकुम्भेन पूजयेत ॥ १०९॥ पूर्णपात्रेण च तथा सर्वकर्मकरो भवेत् ॥ आशुः शिशान इत्येतद्वायुधानां च रक्षणम् ॥११०॥ संग्रामे कथितं राम सर्वशत्रुविना- शनम् ॥ इमं सोममित्येतन्नदीं गत्वा समुद्रगाम् ॥ १११ ॥ स्नात्वास्तोत्रेष्वयुतं जप्त्वा हुत्वा दशशतं ततः ॥ साष्टं मनुजशार्दूल ग्राममाप्नोत्यभीप्सि- तम् ॥११२॥आवाजेश्च मति जुहुयात्सहस्रं पञ्चभिर्दिनै ॥ आज्याहुतीनां धर्मज्ञ चक्षुरोगाद्विमुच्यते ॥ ११३॥ मनोभवस्येति गृहे तथा हुत्वा विचक्षणः ॥ वास्तुदोषांस्ततः सर्वान्क्षिप्रमेव व्यपोहति ॥ ११४ ॥ अग्न आयूंषि चेतेन हुत्वैवाज्यमतन्द्रितः ॥ सहस्रशतन्तु धर्मज्ञ वशं नयति केनचित्॥११५॥ अपामफेनेति लाजाभिजुहुयाद्राज्यमाप्नुयात् ॥ भद्रा इतीन्द्रस्यैदीनो जपन्स्यात्सकलैन्द्रियः ॥ ११६॥ अग्निश्च पृथिवी चेति वशीकरणमुत्तमम् ॥ अध्वनीति जपन्मन्त्रं व्यवहारे जयी भवेत् ॥ ११७॥ ब्रह्मराजभ्यामिति च कर्माऽरम्भेषु वै जपेत् ॥ सर्वेषु सर्वधर्मज्ञ तेषां सिद्धिमुपाश्रुते ॥ ११८ ॥ नृनपादोसुर इति न्यग्रोधे द्विजसत्तम ॥ अशोकपुष्पान्संपृक्ताञ्जुहुयाल्लक्षसंमितान् ॥ ११९ ॥ ततोदानवकन्यां तु स्व- यमेव पश्यति ॥ अनुवाकस्य शेषेण तस्यान्नं विनिवेदयेत् ॥ १२० ॥ ददाति सा ततो रक्तं तूष्णीं तत्रेच्छया भवेत् ॥ अनुगच्छेत्ततस्तूष्णीं पाणौ सङ्गृह्य सा नरम् ॥ १२१ ॥ बिले प्रवेशयेद्राम नात्र कार्या विचारणा ॥ शून्यायतनमासाद्य मार्गश्रममथोदनम् ॥ १२२ ॥ कृया

॥२७०॥

^१ 'भक्ष्यम्' इति ख० ।

नश्वित्र इत्येतं जपस्तु जुहुयान्नरः ॥ हुते शतसहस्रे तु तस्य विद्याधरः स्वकम् ॥ १२३ ॥ सुवर्णराशिं धर्मज्ञ शीघ्रमेव प्रयच्छति ॥ संवत्सरांशी- त्यनया घृतं हुत्वा विचक्षणः ॥ १२४ ॥ यावज्जीवमरोगी स्याल्लक्षहोमेन पण्डितः ॥ केतुं कृण्वन्नित्येतत्संग्रामे जयवर्धनम् ॥१२५॥ इन्द्राम्नं वर्म इत्येतद्रणे सन्नाहवन्चनम् ॥ धन्वनागेति मन्त्रश्च धनुर्ग्रहणिकः परः ॥ १२६ ॥ वक्ष्यन्तीति तथा मन्त्रो विज्ञेयो ज्याभिम- न्त्रणे ॥ मन्त्रश्चाहिरिवेत्यूणमन्त्रः प्रकीर्तितः ॥ १२७ ॥ युञ्जन्तीति तथाश्वानां योजने मन्त्र उच्यते ॥ आशुः शिशान इत्येतद्रथारम्भनमन्त्रयेत् ॥ १२८ ॥ विष्णोः क्रमेण मन्त्रश्च रथारोहणिकः परः ॥ आजन्वन्तीति चाश्वानां ताड- नीय उदाहृतः ॥ १२९ ॥ यः सेनाअभ्बीत्वेरीति परसैन्यमुखे जपेत् ॥ दुन्दुभि इति वाप्येतद् दुन्दुभिताडने भवत ॥ १३० ॥ एतैः पूर्वोदितैर्मन्त्रैः कृत्वैवं विजयो भवेत् ॥ यमेन दत्तमित्यस्य कोटिहोमाद्विचक्षणः ॥ १३१ ॥ रथश्रुतापदायेच्छीघ्रं संग्रामे विजयप्रदम् ॥ आकृष्णेति तथैतस्य कर्म व्याहितवद्भवेत् ॥ १३२ ॥ युवं च्यवानमेतच्च भयेषु भयनाशनम् ॥ घृताहुतिसहस्रेण नात्र कार्या विचारणा ॥ १३३ ॥ मित्रं हुवेत इत्येतन्मेधाकामस्य शस्यते ॥ स राज इति चैतेन देवताराधनं नरः ॥ १३४ ॥ कुर्याद्भागंव सर्वत्र होमजप्यैर्यथाश्रुतम् ॥ शिवसङ्कल्पजप्येन समाधिं मनसो लभेत्॥ १३५॥पञ्च नद्य इत्यनेन पद्मलक्षं घृताप्लुतम्॥हुत्वा शीघ्र मवाप्नोति श्रियं तु पद्मालिनीमिव ॥ १३६॥ उभाकवि त इत्येतद्रूपकामस्य शस्यते ॥ यदावधन्दान्दाक्षायणा मन्त्रेणानेन मन्त्रितम् ॥ १३७ ॥ सहस्रकृत्वः कनकं धारयन्निन्द्रनागवत् ॥ पुष्ट्रकामां च सर्वेषां तथा निर्वहणं परम् ॥ १३८ ॥ इमं जीवेभ्य इति च सीतलोष्टं चतुर्दिशम् १ न क्षिपेद्गृहे तदा तस्य न स्याच्चौरभयं निशि ॥ १३९ ॥ परीमेगामनेनेतेति वशीकरणमुत्तमम् ॥ हर्तुम्प्याणाततस्तस्य वशीभवति मानवः ॥ १४०॥ मध्वक्ताम्बूलपुष्पाद्यं मन्त्रितं तु प्रयच्छति ॥ यस्य धर्मरय वशगः सोऽस्य शीघ्रं भविष्यति ॥ १४१ ॥ शन्नोमित्रिति त इत्येतत्सदा सर्वत्र शान्तिदम् ॥ मनसः काममाकूतिः पुष्टिकामस्य शस्यते ॥ १४२ ॥ चमषट्कं च धर्मज्ञ सर्वकामकरं स्मृतम् ॥ पदूकेन २ च तथा होमः सर्वदेवप्रसादनः ॥ १४३ ॥ आदांयानोदकं स्पृष्ट्वा तद्दोषाद्विप्रमुच्यते ॥ विषूवतं चैतदज्येन हुतं शूलापहं भवेत् ॥ १४४ ॥ गणानां त्वा गणपतिं होमं कृत्वा चतुष्पथे ॥ वशं कुर्याज्जगत्सर्वं सर्वधान्यैरसंशयम् ॥ १४५ ॥ वैकुङ्क्रेधमहोमं च समास्त्वारथ इत्यादीपि ॥ यशसा योगमाप्नोति विपुलं नात्र संशयः ॥ १४६ ॥ अभिभूर्धैतिमन्त्रेण हुत्वेवाज्यं हुताशने ॥

१ 'कटकम्' इति ख० ।
२ 'पञ्चैके' इति पाठोऽपि ।
४६

वि० ध० ॥२७१॥

द्वि० खं० अ० १२६ ।२७१॥

तत्साद्मवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ १४७॥ एवं हि देवतालिङ्गैस्तथा राग यथा स्वकैः ॥ हुतैः प्रसाद्येद्दिष्ट्वां देवतां नात्र संशयः ॥ १४८ ॥
हिरण्यवर्णाः शुचयो मन्त्रोऽयमभिषेचने ॥ शन्न आपश्च धन्वन्त्याः सर्वपापहराः स्मृताः ॥ १४९ ॥ शन्नो देवीरभिष्टये चेति शान्तिकरः परः ॥
एकचक्रिति मन्त्रेण हुतेनाञ्चेन भार्गव ॥ १५० ॥ प्रहृष्ट्यः शीघ्रमाप्नोति प्रसादं नात्र संशयः ॥ याज्यानुवाक्यौ वृक्षाणां समाग्रे वर्ण इत्यपीषा १५१॥
तत्साद्मवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ गावो भग इति द्वाभ्यां हुत्वैवाज्यं सहस्रशः ॥ १५२ ॥ गाः समाप्नोति धर्मज्ञ नात्र कार्या
विचारणा ॥ उद्दुत्तमं वरुण इति जुहुयाद्दानुन्दन ॥ १५३ ॥ नदीवाहात्तडागेषु सुकृतेषु द्विजोत्तम ॥ संवदतां हिरण्यकोशं रूपं कृत्वा तथैव
च ॥ १५४॥ प्रपादसां सेति चैव गृहे यज्ञो विधीयते ॥ देवेभ्यो वनस्पत इति ब्रह्मण्यो विधीयते ॥ १५५॥रात्रियामस्य इति द्वाभ्यां रात्रियज्ञाः प्रकीर्त्ति-
ताः॥ शमे शमीकं शम्यीकामञ्चत्यं पुक्षमेव च ॥ १५६॥ उदुम्बरं च न्यग्रोधमपामार्गं च गोमयम्॥ यां कुर्याद्दधिमधुजलं दूर्वां प्राचीनंगामिनीम् ॥ १५७॥
सीतां लोष्ठं सुवर्णं च तथा वल्मीकमृत्तिकाम् ॥ सं वः सृजामीति द्वाभ्यां बीजांन्यप्सु विनिक्षिपेत् ॥ १५८ ॥ या ओषधय इत्येतदुदवाके ततो
जपेत् ॥ अपामिवेद्रिति ततः प्रोक्षणं तु विधीयते॥ १५९॥ इक्षोभयामितीत्येतादृष्टं जुहुयाद्द्विजः ॥ यद्वेद्वावेहद्देवनमृचस्तिस्रस्तथैव च ॥ १६० ॥
हुत्वा सम्प्रोक्षणं कुर्याद्भूयः सर्वत्र मानवः ॥ सर्वोपपातशमनं कर्मैतत्परिकीर्त्तितम् ॥ १६१ ॥ गायत्री वैष्णवी ज्ञेया तद्विष्णोः परमं पदम् ॥
सर्वपापप्रशमनी सर्वकर्मकरी तथा ॥ १६२ ॥ एतावदुक्तं यजुषां विधानं मया हि किञ्चित्तव धर्मनिष्ठ ॥ अतः परं वच्मि नुवीर साम्नां तन्मे
शृणुष्वायतलोहिताक्ष ॥१६३ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे द्वितीयखण्डे मार्कण्डेय वज्रसंवादे रामं प्रति पुष्करोपाख्याने तन्त्रविधानन्नाम पञ्चविंशत्यु-
त्तरशततमोऽध्यायः ॥ १२५॥ पुष्कर उवाच ॥ संहितां वैष्णवीं जप्त्वा विष्णुं प्रीणाति मानवः ॥१ ॥ सर्वकाममवाप्नोति तथा हुत्वा च भार्गव ॥ १॥
स्कन्दस्य संहितां जप्त्वा स्कन्दकामानवाप्नुयात् ॥ आस्यदग्ने जले तिष्ठन्नाघमर्षणोनमर्त्त्यमानः ॥२ ॥ त्रिःसप्तकृत्वो जप्त्वा च सर्वान्कामानवाप्नुवेत् ॥
तथा च संहितां पित्र्यां तत्प्रसादमुपाश्नुते ॥ ३ ॥ गुरुगोब्राह्मणादीनाञ्छुत्वा नाम प्रियं नरः ॥ सोपवासो जपेत्तोये त्त्विदं विष्णुरितिचऋचम् ॥ ४ ॥
सदा गावश्च शुचयः प्रयाज्ययजने जपेत् ॥ अमेध्यदर्शने जापोः पन्था अमे दिवः ॥ ५ ॥ एतद्बिन्दूक्तवामति सर्वपापहरं जपेत् ॥ दुर्क तेऽन्य-
द्धजतं जत्वा स्याद्विशुद्ध्यते ॥ ६ ॥ चक्रानिति तथा जप्त्वा पारयायी विशुद्ध्यते ॥ सहन्तः सोममित्येतज्जप्त्वा मुच्येतातिग्रहात् ॥ ७ ॥ यत्त
त्सोम इन्दु इति हिंसादोषविनाशनम् ॥ अमेध्यमभिसम्पृञ्चेत अभिरिस्तगोमते वै जपन् ॥ ८ ॥ सर्वपापहरं ज्ञेयं परितो पिश्वातामिति ॥ पर्वाससोमे

ति जपेज्जीवितुं तु सुकर्मणा ॥ ९ ॥ अविक्रेयं च विक्रेयं जपेद् घृतवतीत्विति ॥ अप्यानानो देवसवितो ज्ञेयं दुःस्वप्ननाशनम् ॥ १० ॥ त्रातारमि- न्द्रमित्येव महिम्नीणामसौस्म्विति ॥ उदुत्तमं वरुणपाशैरायुष्याणि जपेत्सदा ॥ ११ ॥ शुक्रचन्द्रेति जाप्येन पूतो भवति मानवः ॥ १शुद्धामुद्धाीयमे- तच्च तवोचोसूक्तमेव च ॥ १२ ॥ न्यग्रोधशृङ्गमादाय शरन्मूले तथैव च ॥ त्रिवृतं तु मणिं कृत्वा जुहुयाच्च सहस्रशः ॥ १३ ॥ वांच्यांसिगिरिति मन्त्रेण घृतं राम यथाविधि ॥ अभ्यज्य घृतशेषेण मलक्लालबन्ध इष्यते ॥ १४ ॥ द्रोणां यासां तु गर्भाणि पतन्ति भृगुसत्तम ॥ २बंणिज्जातस्य बालस्य बध्नीयात्तदनन्तरम् ॥ १५ ॥ गोर्व स्वरूपवत्सायाः शुक्लाया जुहुयाद्धृतम् ॥ उग्रप्रिया तु शरणं मन्त्रज्ञानेन मन्त्रवित् ॥ १६ ॥ रक्षसा मुच्यते जन्तुर्मणिं शिरसि धारयेत् ॥ कौत्स्यं घृतं तु प्राश्नीयान्नित्यमेव विचक्षणः ॥ १७ ॥ विश्वापृतनिति मन्त्रेण व्याधिभिर्विप्रमुच्यते ॥ चर्षणीधृतमंतेन घृतं हुत्वा यथाविधि ॥ १८ ॥ ४शतायार्मिर्मां बद्धा न सर्पः परिवेष्यते ॥ समत्यायन्त्वितीति जपेन्न ध्रियेत पिपासया ॥ १९ ॥ दृष्ट्राहोत्रितयं जप्त्वा सलिले नाप्नुयाद्भयम् ॥ त्वममा ओषधींत्वन्तज्जप्त्वा व्याधिं न चाप्नुयात् ॥ २० ॥ यते पयांसि पूर्वेण ग्रासं वै प्रक्षिपेन्मुखे ॥ निर्निरेदुरितेनप्रतिरुत्यारोग्यमाप्नुयात् ॥ २१ ॥ देवव्रतेन हुत्वाज्यमुच्छेषेण विचक्षणः ॥ कण्वीं रकमध्यञ्च ३दण्डहस्तगतेन तु ॥ २२ ॥ स्वस्तिमास्तेन भवति यत्र क्वचन गच्छति ॥ पथि देवव्रतं जप्त्वा भयेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ २३ ॥ यदिच्छ्रो अनयत्वेति हुतं सौभाग्यवर्धनम् ॥ भद्रोभो अग्निरिति च दन्तकाष्ठं च भक्षयेत् ॥ २४ ॥ संवत्सरमग्निहोत्र- न्मध्वाज्यसहितं सदा ॥ सौभाग्यं महदाप्नोति यत्र क्वचन गच्छति ॥ २५ ॥ भगो न चित्र एतेन नेत्रयोरञ्जनं स्मृतम् ॥ सौभाग्यवर्धनं राम. नात्र कार्या विचारणा ॥ २६ ॥ जपन्त्रिन्द्रेति वर्गं च तथा सौभाग्यमाप्नुयात् ॥ करिप्रियो दिवः कविः काम्यां संश्रावयेश्रियम्यः ॥ २७ ॥ सा तं कामयते राम नात्र कार्या विचारणा ॥ रयन्तरं वामदेव्यं ब्रह्मवर्चसवर्धनम् ॥ २८ ॥ यशसामेति जुहुयात्पुष्पेण तु प्रियङ्ककम् ॥ यशसा योगमाप्नोति कर्मणानेन मानवः ॥ २९ ॥ प्राशयेदङ्गुलकं नित्यं वचाचूर्णं घृताप्लुतम् ॥ इन्द्रमिन्द्राधीनं जप्त्वा भवेच्छ्रुतिधरस्त्व- सौ ॥ ३० ॥ हुत्वा रथन्तरं जप्त्वा पुत्रमाप्नोत्यसंशयम् ॥ गीर्वाणः पाहि सततं जातं स्याद्वलतारकम् ॥ ३१ ॥ मयि श्रीरिति मन्त्रेण जातव्यं श्रीविवर्धनम् ॥ द्वानावशिति देवोऽपि मन्त्रेणानेन धर्मवित् ॥ ३२ ॥ क्रीत्वा घृतं तु पुष्पेण सुषुमाणीत्यतः पिबेत ॥ अलक्ष्मीनाशनं कर्म

१ 'शुद्धामुद्धां इसे तच्च' इति क० । २ 'बोध्यङ्गिणिति' इति ख० । ३ 'पाणौ' इति ख० । ४ 'शतपारम्' इति ख० ।