श्रीलिंगमहापुराण
Linga MahaPurana
महर्षि वेदव्यास द्वारा
अध्याय ४५ ] जीवितावस्थामें किये जानेवाले जीवच्छ्राद्धका विधान ७३१
| मूल संस्कृत (श्लोक एवं मन्त्र) | हिन्दी अनुवाद एवं मन्त्र-निर्देश |
|---|---|
| मध्यतो हस्तमात्रेण कुण्डं चैवायतं शुभम्।<br>स्थण्डिलं वा प्रकर्तव्यमिषुमात्रं पुनः पुनः॥ ९<br>उपलिप्य विधानेन चालिप्याग्निं विधाय च।<br>अन्वाधाय यथाशास्त्रं परिगृह्य च सर्वतः॥ १०<br>परिस्तीर्य स्वशाखोक्तं पारम्पर्यक्रमागतम्।<br>समाप्याग्निमुखं सर्वं मन्त्रैरेतैर्यथाक्रमम्॥ ११<br>सम्पूज्य स्थण्डिले वह्नौ होमयेत्समिदादिभिः।<br>आदौ कृत्वा समिद्धोमं चरुणा च पृथक्पृथक्॥ १२<br>घृतेन च पृथक्पात्रे शोधितेन पृथक्पृथक्।<br>जुहुयादात्मनोद्धृत्य तत्त्वभूतानि सर्वतः॥ १३<br>ॐ भूः ब्रह्मणे नमः॥ १४॥ ॐ भूः ब्रह्मणे स्वाहा॥ १५॥ ॐ भुवः विष्णवे नमः॥ १६॥ ॐ भुवः विष्णवे स्वाहा॥ १७॥ ॐ स्वः रुद्राय नमः॥ १८॥ ॐ स्वः रुद्राय स्वाहा॥ १९॥ ॐ महः ईश्वराय नमः॥ २०॥ ॐ महः ईश्वराय स्वाहा॥ २१॥ ॐ जनः प्रकृतये नमः॥ २२॥ ॐ जनः प्रकृत्यै स्वाहा॥ २३॥ ॐ तपः मुद्गलाय नमः॥ २४॥ ॐ तपः मुद्गलाय स्वाहा॥ २५॥ ॐ ऋतं पुरुषाय नमः॥ २६॥ ॐ ऋतं पुरुषाय स्वाहा॥ २७॥ ॐ सत्यं शिवाय नमः॥ २८॥ ॐ सत्यं शिवाय स्वाहा॥ २९॥ ॐ शर्व धरां मे गोपाय घ्राणे गन्धं शर्वाय देवाय भूर्नमः॥ ३०॥ ॐ शर्व धरां मे गोपाय घ्राणे गन्धं शर्वाय भूः स्वाहा॥ ३१॥ ॐ शर्व धरां मे गोपाय घ्राणे गन्धं शर्वस्य देवस्य पत्न्यै भूर्नमः॥ ३२॥ ॐ शर्व धरां मे गोपाय घ्राणे गन्धं शर्वपत्न्यै भूः स्वाहा॥ ३३॥ ॐ भव जलं मे गोपाय जिह्वायां रसं भवाय देवाय भुवो नमः॥ ३४॥ ॐ भव जलं मे गोपाय जिह्वायां रसं भवाय देवाय भुवः स्वाहा॥ ३५॥ ॐ भव जलं मे गोपाय जिह्वायां रसं भवस्य देवस्य पत्न्यै भुवो नमः॥ ३६॥ ॐ भव जलं मे गोपाय जिह्वायां रसं भवस्य पत्न्यै भुवः स्वाहा॥ ३७॥ ॐ रुद्राग्निं मे गोपाय नेत्रे रूपं रुद्राय देवाय स्वरों नमः॥ ३८॥ | बालूकी वेदी बनाये और उस वेदीके मध्य एक हाथ-प्रमाणका लम्बा-चौड़ा सुन्दर कुण्ड अथवा अरत्नि (कुहनीसे कनिष्ठिका अँगुलीतककी दूरी)-प्रमाणवाला स्थण्डिल बनाये। उसे बार-बार अत्यन्त स्निग्ध (चिकना) करके गोमयसे लीपकर अपने-अपने वेदोंकी शाखाओंके परम्परागत मन्त्रोंसे अग्निस्थापन करके तीन समिधाएँ लेकर हूयमान सभी देवताओंका आवाहनकर पुनः कुशास्तरण करे। विधिवत् पूजन करके स्थण्डिलपर अग्निमें यज्ञकी समिधाओंके द्वारा होम करे; पहले समिधासे हवन करके बादमें चरुसे तथा घृतसे पृथक्-पृथक् हवन करे। आज्यस्थालीमें शुद्ध किये हुए घृतसे तत्त्वभूतोंको मनसे विचार करके चारों ओर अलग-अलग हवन करना चाहिये॥ ८–१३॥<br><br>[पूजन-हवनमन्त्रोंको क्रमशः बताया जाता है—]<br>ॐ भूः ब्रह्मणे नमः। ॐ भूः ब्रह्मणे स्वाहा। ॐ भुवः विष्णवे नमः। ॐ भुवः विष्णवे स्वाहा। ॐ स्वः रुद्राय नमः। ॐ स्वः रुद्राय स्वाहा। ॐ महः ईश्वराय नमः। ॐ महः ईश्वराय स्वाहा। ॐ जनः प्रकृतये नमः। ॐ जनः प्रकृत्यै स्वाहा। ॐ तपः मुद्गलाय नमः। ॐ तपः मुद्गलाय स्वाहा। ॐ ऋतं पुरुषाय नमः। ॐ ऋतं पुरुषाय स्वाहा। ॐ सत्यं शिवाय नमः। ॐ सत्यं शिवाय स्वाहा। ॐ शर्व धरां मे गोपाय घ्राणे गन्धं शर्वाय देवाय भूर्नमः। ॐ शर्व धरां मे गोपाय घ्राणे गन्धं शर्वाय भूः स्वाहा। ॐ शर्व धरां मे गोपाय घ्राणे गन्धं शर्वस्य देवस्य पत्न्यै भूर्नमः। ॐ शर्व धरां मे गोपाय घ्राणे गन्धं शर्वपत्न्यै भूः स्वाहा। ॐ भव जलं मे गोपाय जिह्वायां रसं भवाय देवाय भुवो नमः। ॐ भव जलं मे गोपाय जिह्वायां रसं भवाय देवाय भुवः स्वाहा। ॐ भव जलं मे गोपाय जिह्वायां रसं भवस्य देवस्य पत्न्यै भुवो नमः। ॐ भव जलं मे गोपाय जिह्वायां रसं भवस्य पत्न्यै भुवः स्वाहा। ॐ रुद्राग्निं मे गोपाय नेत्रे रूपं रुद्राय देवाय स्वरों नमः। ॐ रुद्राग्निं मे गोपाय |
| ७३२ | श्रीलिङ्गमहापुराण | [ उत्तरभाग |
|---|
| ॐ रुद्राग्निं मे गोपाय नेत्रे रूपं रुद्राय देवाय स्वः स्वाहा॥ ३९॥ रुद्राग्निं मे गोपाय नेत्रे रूपं रुद्रस्य पत्न्यै स्वरों नमः॥ ४०॥ रुद्राग्निं मे गोपाय नेत्रे रूपं रुद्रस्य देवस्य पत्न्यै स्वः स्वाहा॥ ४१॥ उग्र वायुं मे गोपाय त्वचि स्पर्शमुग्राय देवाय महर्नमः॥ ४२॥ उग्र वायुं मे गोपाय त्वचि स्पर्शमुग्राय देवाय महः स्वाहा॥ ४३॥ उग्र वायुं मे गोपाय त्वचि स्पर्शमुग्रस्य देवस्य पत्न्यै महरों नमः॥ ४४॥ ॐ उग्र वायुं मे गोपाय त्वचि स्पर्शमुग्रस्य देवस्य पत्न्यै महः स्वाहा॥ ४५॥ भीम सुषिरं मे गोपाय श्रोत्रे शब्दं भीमाय देवाय जनो नमः॥ ४६॥ भीम सुषिरं मे गोपाय श्रोत्रे शब्दं भीमाय देवाय जनः स्वाहा॥ ४७॥ भीम सुषिरं मे गोपाय श्रोत्रे शब्दं भीमस्य पत्न्यै जनो नमः॥ ४८॥ भीम सुषिरं मे गोपाय श्रोत्रे शब्दं भीमस्य देवस्य पत्न्यै जनः स्वाहा॥ ४९॥ ईश रजो मे गोपाय द्रव्ये तृष्णामीशाय देवाय तपो नमः॥ ५०॥ ईश रजो मे गोपाय द्रव्ये तृष्णामीशाय देवाय तपः स्वाहा॥ ५१॥ रजो मे गोपाय द्रव्ये तृष्णामीशस्य पत्न्यै तपो नमः॥ ५२॥ ईश रजो मे गोपाय द्रव्ये तृष्णामीशस्य पत्न्यै तपः स्वाहा॥ ५३॥ महादेव सत्यं मे गोपाय श्रद्धां धर्मे महादेवाय ऋतं नमः॥ ५४॥ महादेव सत्यं मे गोपाय श्रद्धां धर्मे महादेवाय ऋतं स्वाहा॥ ५५॥ महादेव सत्यं मे गोपाय श्रद्धां धर्मे महादेवस्य पत्न्यै ऋतं नमः॥ ५६॥ महादेव सत्यं मे गोपाय श्रद्धां धर्मे महादेवस्य पत्न्यै ऋतं स्वाहा॥ ५७॥ पशुपते पाशं मे गोपाय भोक्तृत्वभोग्यं पशुपतये देवाय सत्यं नमः॥ ५८॥ पशुपते पाशं मे गोपाय भोक्तृत्वभोग्यं पशुपतये देवस्य सत्यं स्वाहा॥ ५९॥ ॐ पशुपते पाशं मे गोपाय भोक्तृत्वभोग्यं पशुपतेर्देवस्य पत्न्यै सत्यं नमः॥ ६०॥ ॐ पशुपते पाशं मे गोपाय भोक्तृत्वभोग्यं पशुपतेर्देवस्य पत्न्यै सत्यं स्वाहा॥ ६१॥ ॐ शिवाय नमः॥ ६२॥ ॐ शिवाय सत्यं स्वाहा॥ ६३॥ | नेत्रे रूपं रुद्राय देवाय स्वः स्वाहा। रुद्राग्निं मे गोपाय नेत्रे रूपं रुद्रस्य पत्न्यै स्वरों नमः। रुद्राग्निं मे गोपाय नेत्रे रूपं रुद्रस्य देवस्य पत्न्यै स्वः स्वाहा। उग्र वायुं मे गोपाय त्वचि स्पर्शमुग्राय देवाय महर्नमः। उग्र वायुं मे गोपाय त्वचि स्पर्शमुग्राय देवाय महः स्वाहा। उग्र वायुं मे गोपाय त्वचि स्पर्शमुग्रस्य देवस्य पत्न्यै महरों नमः। ॐ उग्र वायुं मे गोपाय त्वचि स्पर्शमुग्रस्य देवस्य पत्न्यै महः स्वाहा। भीम सुषिरं मे गोपाय श्रोत्रे शब्दं भीमाय देवाय जनो नमः। भीम सुषिरं मे गोपाय श्रोत्रे शब्दं भीमाय देवाय जनः स्वाहा। भीम सुषिरं मे गोपाय श्रोत्रे शब्दं भीमस्य पत्न्यै जनो नमः। भीम सुषिरं मे गोपाय श्रोत्रे शब्दं भीमस्य देवस्य पत्न्यै जनः स्वाहा। ईश रजो मे गोपाय द्रव्ये तृष्णामीशाय देवाय तपो नमः। ईश रजो मे गोपाय द्रव्ये तृष्णामीशाय देवाय तपः स्वाहा। रजो मे गोपाय द्रव्ये तृष्णामीशस्य पत्न्यै तपो नमः। ईश रजो मे गोपाय द्रव्ये तृष्णामीशस्य पत्न्यै तपः स्वाहा। महादेव सत्यं मे गोपाय श्रद्धां धर्मे महादेवाय ऋतं नमः। महादेव सत्यं मे गोपाय श्रद्धां धर्मे महादेवाय ऋतं स्वाहा। महादेव सत्यं मे गोपाय श्रद्धां धर्मे महादेवस्य पत्न्यै ऋतं नमः। महादेव सत्यं मे गोपाय श्रद्धां धर्मे महादेवस्य पत्न्यै ऋतं स्वाहा। पशुपते पाशं मे गोपाय भोक्तृत्वभोग्यं पशुपतये देवाय सत्यं नमः। पशुपते पाशं मे गोपाय भोक्तृत्वभोग्यं पशुपतये देवस्य सत्यं स्वाहा। ॐ पशुपते पाशं मे गोपाय भोक्तृत्वभोग्यं पशुपतेर्देवस्य पत्न्यै सत्यं नमः। ॐ पशुपते पाशं मे गोपाय भोक्तृत्वभोग्यं पशुपतेर्देवस्य पत्न्यै सत्यं स्वाहा। ॐ शिवाय नमः। ॐ शिवाय सत्यं स्वाहा॥ १४–६३॥ | | एवं शिवाय होतव्यं विरिञ्च्याद्यं च पूर्ववत्।<br>विरिञ्चाद्यं च पूर्वोक्तं सृष्टिमार्गेषु सुव्रताः॥ ६४<br>पुनः पशुपतेः पत्नीं तथा पशुपतिं क्रमात्।<br>सम्पूज्य पूर्ववन्मन्त्रैर्होतव्यं च क्रमेण वै॥ ६५ | इस प्रकार सर्वप्रथम विरिंचि (ब्रह्मा) आदि [पचीस] देवताओंका पूजन करके पूर्वोक्त क्रमसे मोक्षके लिये हवन करना चाहिये। हे सुव्रतो! विरिंचि आदिका पूजन-हवन सृष्टिक्रमसे करनेके अनन्तर क्रमसे पूर्वकी भाँति पशुपतिकी पत्नी तथा पशुपतिका सम्यक् पूजन |
अध्याय ४५ ] जीवितावस्थामें किये जानेवाले जीवच्छ्राद्धका विधान ७३३
| संस्कृत श्लोक | हिन्दी अनुवाद |
|---|---|
| चर्वन्तमाज्यपूर्वं च समिदन्तं समाहितः॥ ६६ | करके समाहितचित्त होकर मन्त्रोंके द्वारा चरु, आज्य और समिधासे हवन करना चाहिये॥ ६४—६६॥ |
| ॐ शर्व धरां मे छिन्धि घ्राणे गन्धं छिन्धि मेघं जहि<br>भूः स्वाहा॥ ६७॥ भुवः स्वाहा॥ ६८<br>स्वः स्वाहा॥ ६९॥ भूर्भुवः स्वः स्वाहा॥ ७०<br>एवं पृथक्पृथग्हुत्वा केवलेन घृतेन वा।<br>सहस्रं वा तदर्थं वा शतमष्टोत्तरं तु वा॥ ७१<br>विरजा च घृतेनैव शतमष्टोत्तरं पृथक्।<br>प्राणादिभिश्च जुहुयाद्घृतेनैव तु केवलम्॥ ७२<br>ॐ प्राणे निविष्टोऽमृतं जुहोमि शिवो मा<br>विशाप्रदाहाय प्राणाय स्वाहा॥ ७३<br>प्राणाधिपतये रुद्राय वृषान्तकाय स्वाहा॥ ७४<br>ॐ भूः स्वाहा॥ ७५॥ ॐ भुवः स्वाहा॥ ७६<br>ॐ स्वः स्वाहा॥ ७७॥ ॐ भूर्भुवः स्वः स्वाहा॥ ७८ | [हवनके मन्त्र इस प्रकार हैं—] ॐ शर्व धरां मे छिन्धि घ्राणे गन्धं छिन्धि मेघं जहि भूः स्वाहा। भुवः स्वाहा। स्वः स्वाहा। भूर्भुवः स्वः स्वाहा—इन मन्त्रोंके द्वारा समिधा आदिसे अथवा केवल घृतसे एक हजार अथवा पाँच सौ अथवा एक सौ आठ पृथक्-पृथक् आहुतियाँ प्रदान करके विरजासंज्ञक दीक्षामन्त्रोंके द्वारा घृतसे आहुति देनी चाहिये। तत्पश्चात् प्राणादि मन्त्रोंके द्वारा केवल घृतसे एक सौ आठ आहुति डालनी चाहिये। [प्राणादि मन्त्र ये हैं—] ॐ प्राणे निविष्टोऽमृतं जुहोमि शिवो मा विशाप्रदाहाय प्राणाय स्वाहा। प्राणाधिपतये रुद्राय वृषान्तकाय स्वाहा। ॐ भूः स्वाहा। ॐ भुवः स्वाहा। ॐ स्वः स्वाहा। ॐ भूर्भुवः स्वः स्वाहा॥ ६७—७८॥ |
| एवं क्रमेण जुहुयाच्छाद्धोक्तं च यथाक्रमम्।<br>सप्तमेऽहनि योगीन्द्राञ्छ्राद्धार्हानपि भोजयेत्॥ ७९<br>शर्वादीनां च विप्राणां वस्त्राभरणकम्बलान्।<br>वाहनं शयनं यानं कांस्यताम्रादिभाजनम्॥ ८०<br>हैमं च रजतं धेनुं तिलान् क्षेत्रं च वैभवम्।<br>दासीदासगणश्चैव दातव्यो दक्षिणामपि॥ ८१<br>पिण्डं च पूर्ववद्दद्यात्पृथगष्टप्रकारतः।<br>ब्राह्मणानां सहस्रं च भोजयेच्च सदक्षिणम्॥ ८२<br>एकं वा योगनिरतं भस्मनिष्ठं जितेन्द्रियम्।<br>त्र्यहं चैव तु रुद्रस्य महाचरुनिवेदनम्॥ ८३<br>विशेष एवं कथित अशेषश्राद्धचोदितः। | इस प्रकार श्राद्धोक्त रीतिसे यथाक्रम हवन करे। तदनन्तर सातवें दिन योगियों तथा श्राद्धयोग्य ब्राह्मणोंको भोजन कराये। शर्व आदि अष्ट देवताओंके नामोंसे आठ ब्राह्मणोंकी पूजा करके उन्हें वस्त्र, आभूषण, कम्बल, वाहन, शय्या, यान, कांस्य-ताम्र आदिके पात्र, सोना, चाँदी, गो, तिल, भूमि, धन और दासीदाससमूह—यह सब प्रदान करना चाहिये और दक्षिणा भी देनी चाहिये। शर्व आदि अष्टमूर्तियोंके प्रकारसे आठ पिण्ड भी प्रदान करे। हजार ब्राह्मणोंको भोजन कराये और उन्हें दक्षिणा दे अथवा एक ही योगपरायण, भस्मनिष्ठ तथा जितेन्द्रिय [शिवभक्त]-को ही भोजन कराये। तीन दिनतक भगवान् रुद्रको महाचरु निवेदित करे। जीवच्छ्राद्धके विषयमें शास्त्रवर्णित विशेष बातें मैंने बता दीं—॥ ७९—८३ १/२॥ |
| मृते कुर्यान्न कुर्याद्वा जीवन्मुक्तो यतः स्वयम्॥ ८४<br>नित्यनैमित्तिकादीनि कुर्याद्वा सन्त्यजेत्तु वा।<br>बान्धवेऽपि मृते तस्य शौचाशौचं न विद्यते॥ ८५<br>सूतकं च न सन्देहः स्नानमात्रेण शुद्ध्यति।<br>पश्चाज्जाते कुमारे च स्वे क्षेत्रे चात्मनो यदि॥ ८६ | जीवच्छ्राद्ध करनेवाला व्यक्ति नित्य-नैमित्तिक कर्मोंको करे अथवा त्याग दे और उसके मृत हो जानेपर कोई उसका श्राद्ध करे अथवा न करे; क्योंकि वह तो स्वयं जीवन्मुक्त है। बन्धु-बान्धवके मर जानेपर उसे शौचाशौच तथा सूतक नहीं लगता, वह स्नानमात्रसे शुद्ध हो जाता है; |
४६- लिङ्गमें सभी देवताओंकी स्थितिका वर्णन और लिङ्गार्चनसे सभीके पूजनका फलनिरूपण
| ७३४ | श्रीलिङ्गमहापुराण | [ उत्तरभाग |
|---|
| तस्य सर्वं प्रकर्तव्यं पुत्रोऽपि ब्रह्मविद्भवेत् ।<br>कन्यका यदि सञ्जाता पश्चात्त्तस्य महात्मनः ॥ ८७<br><br>एकपर्णा इव ज्ञेया अपर्णा इव सुव्रता ।<br>भवत्येव न सन्देहस्तस्याश्चान्वयजा अपि ॥ ८८<br><br>मुच्यन्ते नात्र सन्देहः पितरो नरकादपि ।<br>मुच्यन्ते कर्मणानेन मातृतः पितृतस्तथा ॥ ८९<br><br>कालं गते द्विजे भूमौ खनेच्चापि दहेत्तु वा ।<br>पुत्रकृत्यमशेषं च कृत्वा दोषो न विद्यते ॥ ९०<br><br>कर्मणा चोत्तरेणैव गतिरस्य न विद्यते ।<br>ब्रह्मणा कथितं सर्वं मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ ९१<br><br>पुनः सनत्कुमाराय कथितं तेन धीमता ।<br>कृष्णद्वैपायनायैव कथितं ब्रह्मसूनुना ॥ ९२<br><br>प्रसादात्तस्य देवस्य वेदव्यासस्य धीमतः ।<br>ज्ञातं मया कृतं चैव नियोगादेव तस्य तु ॥ ९३<br><br>एतद्वः कथितं सर्वं रहस्यं ब्रह्मसिद्धिदम् ।<br>मुनिपुत्राय दातव्यं न चाभक्ताय सुव्रताः ॥ ९४ । | इसमें सन्देह नहीं है। अपनी पत्नीसे बादमें यदि अपना पुत्र उत्पन्न हो जाय, तो उसका सम्पूर्ण संस्कार करना चाहिये; वह पुत्र भी ब्रह्मवेत्ता होता है। हे सुव्रतो! यदि बादमें उस महात्माके कन्या उत्पन्न हुई, तो उस कन्याको एकपर्णा अथवा अपर्णा (पार्वती)-के समान जानना चाहिये। उस कन्याके वंशमें उत्पन्न होनेवाले भी मुक्त हो जाते हैं; इसमें सन्देह नहीं है। उस व्यक्तिके इस [जीवच्छ्राद्ध] कर्मके द्वारा उसके मातृपक्ष तथा पितृपक्षके पितर भी नरकसे मुक्त हो जाते हैं। [जीवच्छ्राद्ध कर चुके] ऐसे द्विजके मर जानेपर उसे भूमिमें गाड़ दिया जाय अथवा उसका दाह-संस्कार कर दिया जाय; पुत्रके द्वारा उसका सम्पूर्ण और्ध्वदैहिक कृत्य करनेसे उसे कोई दोष नहीं लगता है। मृत्युके अनन्तर उसके लिये कोई क्रिया आवश्यक नहीं है॥ ८४—९० १/२ ॥<br><br>[ सूतजीने कहा—हे ऋषियो! ] ब्रह्माजीने पुण्यात्मा मुनियोंसे यह सब कहा था; फिर उन बुद्धिमान् ब्रह्माने इसे सनत्कुमारको बताया। तदनन्तर ब्रह्मपुत्र उन सनत्कुमारने कृष्णद्वैपायन व्यासजीसे इसका कथन किया। इसके अनन्तर उन बुद्धिसम्पन्न भगवान् वेदव्यासकी कृपासे मैंने इसे जाना और उन्हींके आदेशसे ब्रह्मसिद्धि प्रदान करनेवाला यह सम्पूर्ण रहस्य मैंने आप लोगोंको बताया। हे सुव्रतो! इसे किसी मुनिपुत्रको ही प्रदान करना चाहिये, अभक्तको नहीं॥ ९१—९४॥ |
॥ इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे जीवच्छ्राद्धविधिर्नाम पञ्चचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः ॥ ४५ ॥
॥ इस प्रकार श्रीलिङ्गमहापुराणके अन्तर्गत उत्तरभागमें 'जीवच्छ्राद्धविधि' नामक पैंतालीसवाँ अध्याय पूर्ण हुआ ॥ ४५ ॥
छियालीसवाँ अध्याय
लिङ्गमें सभी देवताओंकी स्थितिका वर्णन और लिङ्गार्चनसे सभीके पूजनका फलनिरूपण
| ऋषय ऊचुः<br>जीवच्छ्राद्धविधिः प्रोक्तस्त्वया सूत महामते ।<br>मूर्खाणामपि मोक्षार्थमस्माकं रोमहर्षण ॥ १<br><br>रुद्रादित्यवसूनां च शक्रादीनां च सुव्रत ।<br>प्रतिष्ठा कीदृशी शम्भोलिङ्गमूर्तेश्च शोभना ॥ २ | **ऋषिगण बोले—**हे विशाल बुद्धिवाले सूतजी, हे रोमहर्षण! आपने अज्ञानियोंके भी मोक्षके लिये हमलोगोंसे जीवच्छ्राद्धकी विधिका वर्णन किया। हे सुव्रत! रुद्र, आदित्य, वसु, इन्द्र आदि देवता तथा शिवजीकी लिङ्गमूर्तिकी सुन्दर प्रतिष्ठा किस प्रकार होती है; |
अध्याय ४६ ] लिङ्गमें सभी देवताओंकी स्थितिका वर्णन ७३५
| संस्कृत श्लोक | हिन्दी अनुवाद |
|---|---|
| विष्णोः शक्रस्य देवस्य ब्रह्मणश्च महात्मनः।<br>अग्नेर्यमस्य निर्ऋतेर्वरुणस्य महाद्युतेः॥ ३<br>वायोः सोमस्य यक्षस्य कुबेरस्यामितात्मनः।<br>ईशानस्य धरायाश्च श्रीप्रतिष्ठाथ वा कथम्॥ ४<br>दुर्गाशिवाप्रतिष्ठा च हैमवत्याश्च शोभना।<br>स्कन्दस्य गणराजस्य नन्दिनश्च विशेषतः॥ ५<br>तथान्येषां च देवानां गणानामपि वा पुनः।<br>प्रतिष्ठालक्षणं सर्वं विस्तराद्वक्तुमर्हसि॥ ६ | विष्णु, इन्द्रदेव, भगवान् ब्रह्मा, अग्नि, यम, निर्ऋति, महातेजस्वी वरुण, वायु, सोम, यक्ष, अमित आत्मावाले कुबेर, ईशान तथा पृथ्वीकी उत्तम प्रतिष्ठा कैसे की जाती है; दुर्गा, शिवा, हैमवती, कार्तिकेय, गणनाथ नन्दी तथा अन्य देवताओं और गणोंकी शोभन प्रतिष्ठा किस प्रकार होती है, इनकी प्रतिष्ठा-विधिका विस्तारपूर्वक वर्णन कीजिये॥ १-६॥ |
| भवान् सर्वार्थतत्त्वज्ञो रुद्रभक्तश्च सुव्रत।<br>कृष्णद्वैपायनस्यासि साक्षात्त्वमपरा तनुः॥ ७<br>सुमन्तुजैमिनिश्चैव पैलश्च परमर्षयः।<br>गुरुभक्तिं तथा कर्तुं समर्थो रोमहर्षणः॥ ८<br>इति व्यासस्य विपुला गाथा भागीरथीतीटे।<br>एकः समो वा भिन्नो वा शिष्यस्तस्य महाद्युतेः॥ ९<br>वैशम्पायनतुल्योऽसि व्यासशिष्येषु भूतले।<br>तस्मादस्माकमखिलं वक्तुमर्हसि साम्प्रतम्॥ १० | हे सुव्रत! आप समस्त अर्थतत्त्वके ज्ञाता और रुद्रभक्त हैं। आप कृष्णद्वैपायन व्यासकी साक्षात् दूसरी मूर्ति हैं। 'सुमन्तु, जैमिनि तथा पैल परम ऋषिके रूपमें प्रतिष्ठित हैं; रोमहर्षण उन्हींके सदृश गुरुभक्ति करनेमें समर्थ हैं—इस प्रकारकी विशद वाणी गङ्गातटपर व्यासजीने स्वयं प्रकट की थी।' उन महातेजस्वीके समान अथवा उन्हींके रूपवाले आप उनके शिष्य हैं। पृथ्वीतलपर व्यासजीके शिष्योंमें आप वैशम्पायनके समान हैं, अतः इस समय आप हमलोगोंको सम्पूर्णरूपसे बतानेकी कृपा करें॥ ७-१०॥ |
| एवमुक्त्वा स्थितेष्वेव तेषु सर्वेषु तत्र च।<br>बभूव विस्मयोऽतीव मुनीनां तस्य चाग्रतः॥ ११<br>अथान्तरिक्षे विपुला साक्षाद्देवी सरस्वती।<br>अलं मुनीनां प्रश्नोऽयमिति वाचा बभूव ह॥ १२<br>सर्वं लिङ्गमयं लोकं सर्वं लिङ्गे प्रतिष्ठितम्।<br>तस्मात्सर्वं परित्यज्य स्थापयेत्पूजयेच्च तत्॥ १३<br>लिङ्गस्थापनसन्मार्गनिहितस्वायतासिना ।<br>आशु ब्रह्माण्डमुद्भिद्य निर्गच्छेदविशङ्कया॥ १४ | ऐसा कहकर उन सभीके शान्त हो जानेपर मुनियों तथा उन सूतजीके समक्ष विस्मयकारी घटना हुई, अन्तरिक्षमें साक्षात् महादेवी सरस्वती इस वाणीके साथ प्रकट हुईं कि 'मुनियोंका यह प्रश्न समीचीन है, सम्पूर्ण लोक लिङ्गमय है और सब कुछ लिङ्गमें ही प्रतिष्ठित है, अतः सब कुछ छोड़कर उसीका स्थापन तथा पूजन करना चाहिये। लिङ्गस्थापनरूप पुण्यकर्ममें स्थापित अत्यन्त विस्तृत खड्गके द्वारा शीघ्र ही ब्रह्माण्डका भेदन करके [वह लिङ्गस्थापक] निःशंक भावसे मुक्त हो जाता है'॥ ११-१४॥ |
| उपेन्द्राम्भोजगर्भेन्द्रयमाम्बुधनदेश्वराः ।<br>तथान्ये च शिवं स्थाप्य लिङ्गमूर्तिं महेश्वरम्॥ १५<br>स्वेषु स्वेषु च पक्षेषु प्रधानास्ते यथा द्विजाः।<br>ब्रह्मा हरश्च भगवान् विष्णुर्देवी रमा धरा॥ १६<br>लक्ष्मीर्धृतिः स्मृतिः प्रज्ञा धरा दुर्गा शची तथा।<br>रुद्राश्च वसवः स्कन्दो विशाखः शाख एव च॥ १७ | हे द्विजो! लिङ्गमूर्ति महेश्वर शिवकी स्थापना करके जैसे विष्णु, ब्रह्मा, इन्द्र, यम, वरुण तथा कुबेर ईश्वर (स्वामी) हो गये, वैसे ही अन्य लोग भी अपने-अपने पक्षोंमें प्रधान हुए हैं। ब्रह्मा, शम्भु, भगवान् विष्णु, देवी रमा, धरा, लक्ष्मी, धृति, स्मृति, प्रज्ञा, धरा, दुर्गा, शची, सभी रुद्र, सभी वसु, कार्तिकेय, विशाख, शाख, |
४७- लिङ्गमूर्तिकी प्रतिष्ठाकी विधि
| ७३६ | श्रीलिङ्गमहापुराण | [ उत्तरभाग | | :--- | :--- |
| नैगमेशश्च भगवाँल्लोकपाला ग्रहास्तथा।<br>सर्वे नन्दिपुरोगाश्च गणा गणपतिः प्रभुः॥ १८<br>पितरो मुनयः सर्वे कुबेराद्याश्च सुप्रभाः।<br>आदित्या वसवः सांख्या अश्विनौ च भिषग्वरौ॥ १९<br>विश्वेदेवाश्च साध्याश्च पशवः पक्षिणो मृगाः।<br>ब्रह्मादिस्थावरान्तं च सर्वं लिङ्गे प्रतिष्ठितम्॥ २०<br>तस्मात्सर्वं परित्यज्य स्थापयेल्लिङ्गमव्ययम्।<br>यत्नेन स्थापितं सर्वं पूजितं पूजयेद्यदि॥ २१ | भगवान् नैगमेश, समस्त लोकपाल, ग्रह, नन्दी आदि गण, प्रभु गणपति, पितर, मुनिगण, कान्तिमान् कुबेर आदि यक्ष, सभी आदित्य, वसु, सांख्य, वैद्यश्रेष्ठ दोनों अश्विनीकुमार, विश्वेदेव, साध्यगण, पशु, पक्षी और मृग—ब्रह्मासे लेकर स्थावरपर्यन्त सब कुछ लिङ्गमें प्रतिष्ठित है, अतः सब कुछ छोड़कर यत्नपूर्वक यदि शाश्वत लिङ्गकी स्थापना करे, तो सबकी स्थापना हो जाती है और यदि पूजन करे, तो सबकी पूजा हो जाती है॥ १५-२१॥ |
॥ इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे लिङ्गपूजनवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४६ ॥
॥ इस प्रकार श्रीलिङ्गमहापुराणके अन्तर्गत उत्तरभागमें 'लिङ्गपूजनवर्णन' नामक छियालीसवाँ अध्याय पूर्ण हुआ ॥ ४६ ॥
सैंतालीसवाँ अध्याय
लिङ्गमूर्तिकी प्रतिष्ठाकी विधि
| सूत उवाच<br>इति निशम्य कृताञ्जलयस्तदा<br>दिवि महामुनयः कृतनिश्चयाः।<br>शिवतरं शिवमेश्वरमव्ययं<br>मनसि लिङ्गमयं प्रणिपत्य ते॥ १<br>सकलदेवपतिर्भगवानजो<br>हरिरशेषपतिर्गुरुणा स्वयम्।<br>मुनिवराश्च गणाश्च सुरासुरा<br>नरवराः शिवलिङ्गमयाः पुनः॥ २<br>श्रुत्वैवं मुनयः सर्वे षट्कुलीयाः समाहिताः।<br>सन्त्यज्य सर्वं देवस्य प्रतिष्ठां कर्तुमुद्यताः॥ ३<br>अपृच्छन् सूतमनघं हर्षगद्गदया गिरा।<br>लिङ्गप्रतिष्ठां विपुलां सर्वे ते शंसितव्रताः॥ ४<br><br>सूत उवाच<br>प्रतिष्ठां लिङ्गमूर्तेर्वो यथावदनुपूर्वशः।<br>प्रवक्ष्यामि समासेन धर्मकामार्थमुक्तये॥ ५<br>कृत्वैव लिङ्गं विधिना भुवि लिङ्गेषु यत्नतः।<br>लिङ्गमेकतमं शैलं ब्रह्मविष्णुशिवात्मकम्॥ ६<br>हेमरत्नमयं वापि राजतं ताम्रजं तु वा।<br>सवेदिकं ससूत्रं च सम्यग्विस्तृतमस्तकम्॥ ७<br>विशोध्य स्थापयेद्भक्त्या सवेदिकमनुत्तमम्।<br>लिङ्गवेदी उमा देवी लिङ्गं साक्षान्महेश्वरः॥ ८ | सूतजी बोले—यह आकाशवाणी सुनकर दृढ़ संकल्पवाले उन मुनियोंने दोनों हाथ जोड़ लिये। परम कल्याणमय, लिङ्गमय तथा अविनाशी भगवान् शिवको मनमें प्रणाम करके सभी देवताओंके पति इन्द्र, ब्रह्मा, सबके स्वामी भगवान् विष्णु, देवगुरु बृहस्पतिसहित सभी श्रेष्ठ मुनि, सभी गण, देवता, असुर और श्रेष्ठ मनुष्य—इन सभीने अपनेको शिवलिङ्गमय अनुभव किया॥ १-२॥<br><br>यह सुनकर छहों कुलोंके सभी मुनि सब कुछ छोड़कर समाहितचित्त हो लिङ्गप्रतिष्ठा करनेके लिये उद्यत हुए। संयत व्रतवाले उन सभी मुनियोंने हर्षयुक्त गद्गद वाणीमें पुण्यात्मा सूतजीसे महती लिङ्गप्रतिष्ठाकी विधि पूछी॥ ३-४॥<br><br>सूतजी बोले—[हे मुनियो!] धर्म, अर्थ, काम और मोक्षके लिये मैं आप लोगोंसे संक्षेपमें लिङ्गमूर्तिकी प्रतिष्ठाकी विधिका अनुक्रमसे यथावत् वर्णन करूँगा। पृथ्वीलोकमें कहे जानेवाले शैल आदि लिङ्गोंमें पाषाणका, हेमरत्नमय अथवा ताम्रका एक जलहरीसमेत और पंचसूत्र आदिसे युक्त तथा विस्तृत मस्तकवाला ब्रह्म-विष्णु-शिवात्मक उत्तम लिङ्ग बनाकर उसे भलीभाँति शोधित करके वेदीसमेत भक्तिपूर्वक स्थापित करे। |
| अध्याय ४७ ] | लिङ्गमूर्तिकी प्रतिष्ठाकी विधि | ७३७ |
|---|
| श्लोक | अर्थ |
|---|---|
| तयोः सम्पूजनादेव देवी देवश्च पूजितौ।<br>प्रतिष्ठया च देवेशो देव्या सार्धं प्रतिष्ठितः॥ ९<br><br>तस्मात्सवेदिकं लिङ्गं स्थापयेत्स्थापकोत्तमः॥ १० | लिङ्गकी वेदी भगवती उमा हैं और लिङ्ग साक्षात् महेश्वर हैं। उन दोनों (वेदी तथा लिङ्ग)-की प्रतिष्ठासे देवी पार्वतीसहित देवेश्वर शिव प्रतिष्ठित हो जाते हैं और उन दोनोंके पूजनसे देवी पार्वती तथा भगवान् शिव स्वयं पूजित हो जाते हैं। अतः श्रेष्ठ स्थापकको वेदीसहित लिङ्गकी प्रतिष्ठा करनी चाहिये॥ ५—१०॥ |
| मूले ब्रह्मा वसति भगवान् मध्यभागे च विष्णुः<br>सर्वेशानः पशुपतिरजो रुद्रमूर्तिर्वरेण्यः।<br>तस्माल्लिङ्गं गुरुतरतरं पूजयेत्स्थापयेद्वा<br>यस्मात्पूज्यो गणपतरिसौ देवमुख्यैः समस्तैः॥ ११<br><br>गन्धैः स्रग्धूपदीपैः स्नपनहुतबलिस्तोत्रमन्त्रोपहारैर्नित्यं<br>येऽभ्यर्चयन्ति त्रिदशवरतनुं लिङ्गमूर्तिं महेशम्। गर्भा-<br>धानादिनाशक्षयभयरहिता देवगन्धर्वमुख्यैः सिद्धै-<br>र्वन्द्याश्च पूज्या गणवरनमितास्ते भवन्त्यप्रमेयाः॥ १२<br><br>तस्माद्भक्त्योपचारेण स्थापयेत्परमेश्वरम्।<br>पूजयेच्च विशेषेण लिङ्गं सर्वार्थसिद्धये॥ १३ | शिवलिङ्गके मूलमें ब्रह्मा, मध्यभागमें भगवान् विष्णु और अग्रभागमें सर्वेश्वर रुद्रमूर्ति वरेण्य पशुपति शिव निवास करते हैं। अतः यदि कोई अतिश्रेष्ठ शिवलिङ्गकी स्थापना अथवा पूजा करे, तो वह सभी प्रधान देवताओंका पूज्य और शिवजीका प्रधान गण हो जाता है। जो लोग गन्ध, माल्य, धूप, दीप, स्नान, हवन, नैवेद्य-समर्पण, स्तोत्र, मन्त्र तथा उपहारोंसे देवताओंमें श्रेष्ठ विग्रहवाले लिङ्गमूर्ति महेश्वरका अर्चन करते हैं, वे जन्म-मरण, नाश, क्षय आदिके भयसे रहित हो जाते हैं; प्रधान देवताओं तथा गन्धर्वों और सिद्धोंके वन्दनीय तथा पूजनीय हो जाते हैं; श्रेष्ठ शिवगणोंके नमस्कारयोग्य हो जाते हैं और अपरिमित प्रभाववाले हो जाते हैं। अतः सभी कामनाओंकी सिद्धिके लिये सभी उपचारोंसे भक्तिपूर्वक महेश्वरकी और विशेषरूपसे लिङ्गमूर्तिकी स्थापना तथा पूजा करनी चाहिये॥ ११—१३॥ |
| समर्च्य स्थापयेल्लिङ्गं तीर्थमध्ये शिवासने।<br>कूर्चवस्त्रादिभिर्लिङ्गमाच्छाद्य कलशैः पुनः॥ १४<br><br>लोकपालादिदैवत्यैः सकूर्चैः साक्षतैः शुभैः।<br>उत्कूर्चैः स्वस्तिकाद्यैश्च चित्रतन्तुकवेष्टितैः॥ १५<br><br>वज्रादिकायुधोपेतैः सवस्त्रैः सपिधानकैः।<br>लक्षयेत्परितो लिङ्गमीशानेन प्रतिष्ठितम्॥ १६ | सम्यक् अर्चन करके तीर्थमें शिवासनपर लिङ्गकी स्थापना करनी चाहिये। कूर्च-वस्त्र आदिसे लिङ्गको आच्छादित करके कूर्चयुक्त, अक्षतयुक्त, स्वस्तिक आदिसे सुशोभित, सुन्दर तन्तुसे वेष्टित, वज्र आदि आयुधोंसे संयुक्त, वस्त्रयुक्त तथा पिधानसमन्वित लोकपाल आदि देवोंके कलशोंसे, ईशानमन्त्रसे प्रतिष्ठित शिवलिङ्गका चारों ओरसे रक्षण करे॥ १४—१६॥ |
| धूपदीपसमोपेतं वितानवितताम्बरम्।<br>लोकपालध्वजैश्चैव गजादिमहिषादिभिः॥ १७<br><br>चित्रितैः पूजितैश्चैव दर्भमाला च शोभना।<br>सर्वलक्षणसम्पूर्णा तया बाह्ये च वेष्टयेत्॥ १८ | एक विशाल मण्डपका निर्माण कराये, जो धूप-दीप आदिसे सदा युक्त रहे, पूजित गज-महिष आदिके चित्रोंसे युक्त रहे, लोकपाल आदिके ध्वजोंसे सुशोभित रहे। उस मण्डपके बाहर चारों ओरसे सभी लक्षणोंसे सम्पन्न सुन्दर दर्भमाला वेष्टित कर देनी चाहिये॥ १७-१८॥ |
| ७३८ | श्रीलिङ्गमहापुराण | [ उत्तरभाग |
|---|
| संस्कृत श्लोक | हिन्दी अनुवाद |
|---|---|
| ततोऽधिवासयेत्तोये धूपदीपसमन्विते।<br>पञ्चाहं वा त्र्यहं वाथ एकरात्रमथापि वा॥ १९<br><br>वेदाध्ययनसम्पन्नो नृत्यगीतादिमङ्गलैः।<br>किङ्किणीरवकोपेतं तालवीणारवैरपि॥ २०<br><br>ईक्षयेत्कालमव्यग्रो यजमानः समाहितः।<br>उत्थाप्य स्वस्तिकं ध्यायेन्मण्डपे लक्ष्णान्विते॥ २१<br><br>संस्कृते वेदिसंयुक्ते नवकुण्डेन संवृते।<br>पूर्वोक्तविधिना युक्ते सर्वलक्षणसंयुते॥ २२<br><br>अष्टमण्डलसंयुक्ते दिग्ध्वजाष्टकसंयुते।<br>पूर्वोक्तलक्षणोपेतैः कुण्डैः प्रागादितः क्रमात्॥ २३<br><br>प्रधानं कुण्डमीशान्यां चतुरस्रं विधीयते।<br>अथवा पञ्चकुण्डैकं स्थण्डिलं चैकमेव च॥ २४ | तदनन्तर उस शिवलिङ्गको पाँच रात अथवा तीन रात अथवा एक रात ही धूप-दीपसे समन्वित जलमें अधिवासित करना चाहिये। यजमानको चाहिये कि वेदाध्ययनपरायण रहते हुए नृत्य, गीत आदि मंगलोंसे, किंकिणीकी ध्वनिसे तथा तालवीणाके स्वरोंसे मण्डपको युक्त रखे और अव्यग्र भावसे समय व्यतीत करे। प्रतिष्ठाके समय जलमेंसे शिवलिङ्गको निकालकर समाहितचित्त होकर पुण्याहवाचन करे और लिङ्गको मण्डपमें रखे, जो लक्षणोंसे युक्त हो; भलीभाँति परिष्कृत हो; वेदीसे युक्त हो; नौ कुण्डोंसे आवृत हो; पूर्वोक्त विधिसे सभी लक्षणोंसे समन्वित हो; आठों दिग्पालोंके निमित्त आठ मण्डलोंसे सम्पन्न हो और आठों दिशाओंमें लगायी गयी ध्वजाओंसे सुशोभित हो। पूर्व दिशासे क्रमसे प्रारम्भ करके पूर्वोक्त लक्षणोंसे सम्पन्न कुण्डोंसे यह मण्डप युक्त हो। ईशान दिशामें प्रधान कुण्ड बनाया जाता है, जो चौकोर होता है अथवा पाँच कुण्ड एक ओर हों और एक स्थण्डिल हो॥ १९-२४॥ |
| यज्ञोपकरणैः सर्वैः शिवाचार्यायं हि भूषणैः।<br>वेदिमध्ये महाशय्यां पञ्चतूलीप्रकल्पिताम्॥ २५<br><br>कल्पयेत्काञ्चनोपेतां सितवस्त्रावगुण्ठिताम्।<br>प्रकल्प्यैवं शिवं चैव स्थापयेत्परमेश्वरम्॥ २६ | शिवकी अर्चामें समस्त यज्ञोपकरणों तथा भूषणोंसे युक्त महाशय्या वेदीके मध्य व्यवस्थित करनी चाहिये, जो पासमें रखे हुए पाँच बत्तियोंवाले दीपकसे सुशोभित हो, सुवर्ण-पट्टियोंसे युक्त हो और श्वेत वस्त्रसे आच्छादित हो—ऐसी व्यवस्था करके परमेश्वर शिवको स्थापित करना चाहिये॥ २५-२६॥ |
| प्राक्शिरस्कं न्यसेल्लिङ्गमीशानेन यथाविधि।<br>रत्नन्यासे कृते पूर्वं केवलं कलशं न्यसेत्॥ २७<br><br>लिङ्गमाच्छाद्य वस्त्राभ्यां कूर्चेन च समन्ततः।<br>रत्नन्यासे प्रसक्तेऽथ वामाद्या नव शक्तयः॥ २८<br><br>नवरत्नं हिरण्याद्यैः पञ्चगव्येन संयुतैः।<br>सर्वधान्यसमोपेतं शिलायामपि विन्यसेत्॥ २९ | लिङ्गके शिरोभागको पूर्वकी ओर ईशान मन्त्रके द्वारा विधिपूर्वक स्थापित करना चाहिये। रत्नन्यास करनेके बाद मुख्य कलशको स्थापित करना चाहिये। तत्पश्चात् लिङ्गको दो वस्त्रोंद्वारा कुशसहित चारों ओरसे लपेटकर उसपर रखना चाहिये। रत्नन्यास हो जानेके अनन्तर वाम आदि नौ शक्तियोंको स्थापित करना चाहिये। पंचगव्यसे युक्त हिरण्य (सुवर्ण)-सहित नौ रत्नों, पंचगव्य तथा सब प्रकारके धान्य भी आधारशिलापर रखना चाहिये॥ २७-२९॥ |
| स्थापयेद्ब्रह्मलिङ्गं हि शिवगायत्रिसंयुतम्।<br>केवलं प्रणवेनापि स्थापयेच्छिवमव्ययम्॥ ३० | भक्तको चाहिये कि शिवगायत्रीमन्त्रका उच्चारण करते हुए ब्रह्मलिङ्गको स्थापित करे अथवा केवल |
अध्याय ४७ ] लिङ्गमूर्तिकी प्रतिष्ठाकी विधि [ ७३९
| श्लोक (संस्कृत) | अर्थ (हिन्दी) |
|---|---|
| ब्रह्मज्ञानमन्त्रेण ब्रह्मभागं प्रभोस्तथा।<br>विष्णुगायत्रिया भागं वैष्णवं त्वथ विन्यसेत्॥ ३१<br><br>सूत्रे तत्त्वत्रयोपेते प्रणवेन प्रविन्यसेत्।<br>सर्वं नमः शिवायेति नमो हंसः शिवाय च॥ ३२<br><br>रुद्राध्यायेन वा सर्वं परिमृज्य च विन्यसेत्।<br>स्थापयेद्ब्रह्मभिश्चैव कलशान् वै समन्ततः॥ ३३ | प्रणवके द्वारा भी अव्यय शिवको स्थापित करे। प्रभुकी वेदिकाके अधोभागको ब्रह्म जज्ञानं० (यजु० १३।३) मन्त्रके द्वारा तथा मध्य भागको विष्णुगायत्रीमन्त्रके द्वारा विन्यास करे। वेदिकाके ऊर्ध्व-पूर्व-पश्चिम भागका विन्यास प्रणवमन्त्रके द्वारा करे। नमः शिवाय तथा नमो हंसः शिवाय अथवा रुद्राध्याय मन्त्रके द्वारा शिवलिङ्गको शोधित करके स्थापित करे। कलशोंको चारों ओर पंचब्रह्म-मन्त्रोंसे स्थापित करना चाहिये॥ ३०—३३॥ |
| वेदिमध्ये न्यसेत्सर्वान् पूर्वोक्तविधिसंयुतान्।<br>मध्यकुम्भे शिवं देवीं दक्षिणे परमेश्वरीम्॥ ३४<br><br>स्कन्दं तयोश्च मध्ये तु स्कन्दकुम्भे सुचित्रिते।<br>ब्रह्माणं स्कन्दकुम्भे वा ईशकुम्भे हरिं तथा॥ ३५<br><br>अथवा शिवकुम्भे च ब्रह्माङ्गानि च विन्यसेत्।<br>शिवो महेश्वरश्चैव रुद्रो विष्णुः पितामहः॥ ३६<br><br>ब्रह्माण्येवं समासेन हृदयादीनि चाम्बिका।<br>वेदिमध्ये न्यसेत्सर्वान् पूर्वोक्तविधिसंयुतान्॥ ३७ | [अब प्रतिमाके स्थापनकी विधि कही जा रही है—] पूर्वोक्त विधिसे वेदीके मध्यमें उन सबको स्थापित करना चाहिये। मध्य कुम्भपर शिवको और दक्षिण कुम्भपर परमेश्वरी देवी शिवाको रखना चाहिये। उन दोनोंके बीचमें अतिसुन्दर स्कन्दकुम्भपर स्कन्द (कार्तिकेय)-को रखे अथवा ब्रह्माको स्कन्दकुम्भपर रखे अथवा विष्णुको ईशकुम्भपर रखे अथवा ब्रह्मांगको शिवकुम्भपर रखे; शिव, महेश्वर, रुद्र, विष्णु और पितामह—ये ही ब्रह्मांग हैं, हृदय आदि तथा अम्बिका—इन सबको वेदीके मध्यमें पूर्वोक्त रीतिसे स्थापित करे॥ ३४—३७॥ |
| वर्धन्यां स्थापयेद्देवीं गन्धतोयेन पूर्य च।<br>हिरण्यं रजतं रत्नं शिवकुम्भे प्रविन्यसेत्॥ ३८<br><br>वर्धन्यामपि यत्नेन गायत्र्यङ्गैश्च सुव्रताः।<br>विद्येश्वरान् दिशां कुम्भे ब्रह्मकूर्चेन पूरिते॥ ३९<br><br>अनन्तेशादिदेवांश्च प्रणवादिन्मोऽन्तकम्।<br>नववस्त्रं प्रतिघटमष्टकुम्भेषु दापयेत्॥ ४०<br><br>विद्येश्वराणां कुम्भेषु हेमरत्नादि विन्यसेत्।<br>वक्त्रक्रमेण होतव्यं गायत्र्यङ्गक्रमेण च॥ ४१<br><br>जयादिस्विष्टपर्यन्तं सर्वं पूर्ववदाचरेत्।<br>सेचयेच्छिवकुम्भेन वर्धन्या वैष्णवेन च॥ ४२<br><br>पैतामहेन कुम्भेन ब्रह्मभागं विशेषतः।<br>विद्येश्वराणां कुम्भैश्च सेचयेत्परमेश्वरम्॥ ४३ | सुगन्धित जलसे वर्धनीकुम्भको भरकर उसमें देवीको स्थापित करे। शिवकुम्भमें स्वर्ण, चाँदी और रत्न डालने चाहिये। हे सुव्रतो! वर्धनीकुम्भमें भी यत्नपूर्वक गायत्री और अंगमन्त्रोंद्वारा विद्येश्वरों तथा अष्ट दिक्पालोंको स्थापित करना चाहिये। अनन्त, ईश आदि अन्य देवताओंके नामके आदिमें प्रणव (ॐ) तथा अन्तमें नमः लगाकर ब्रह्मकूर्चसे पूरित दिशा-कुम्भमें स्थापित करे। आठ कुम्भोंमेंसे प्रत्येक कुम्भको नवीन वस्त्रसे ढक दे। विद्येश्वरोंके कुम्भोंमें सुवर्ण, रत्न आदि डाल दे। गायत्रीके अंगन्यास मन्त्रोंद्वारा ईशान आदिके मुख क्रमसे जया आदिसे लेकर स्विष्टपर्यन्त हवन आदि सभी कर्म पूर्वकी भाँति करना चाहिये। शिवकुम्भसे, वर्धनीकुम्भसे, विष्णुकुम्भसे, पितामह-कुम्भसे तथा विद्येश्वरोंके कुम्भोंसे परमेश्वर शिवका अभिषेक करना चाहिये; ब्रह्मकुम्भसे विशेषकर ब्रह्मभागका अभिषेक करना चाहिये॥ ३८—४३॥ |
४८- देवताओंकी प्रतिमाओंकी संक्षेपमें प्रतिष्ठा-विधि तथा विविध देवताओंके गायत्रीमन्त्र
७४० श्रीलिङ्गमहापुराण [ उत्तरभाग
| विन्यसेत्सर्वमन्त्राणि पूर्ववत्सुसमाहितः ।<br>पूजयेत्स्नपनं कृत्वा सहस्रादिषु सम्भवैः ॥ ४४<br><br>दक्षिणा च प्रदातव्या सहस्त्रपणमुत्तमम् ।<br>इतरेषां तदर्थं स्यात्तदर्धं वा विधीयते ॥ ४५<br><br>वस्त्राणि च प्रधानस्य क्षेत्रभूषणगोधनम्।<br>उत्सवश्च प्रकर्तव्यो होमयागबलिः क्रमात् ॥ ४६<br><br>नवाहं वापि सप्ताहमेकाहं च त्र्यहं तथा ।<br>होमश्च पूर्ववत्प्रोक्तो नित्यमभ्यर्च्य शङ्करम् ॥ ४७<br><br>देवानां भास्करादीनां होमं पूर्ववदेव तु ।<br>अभ्यन्तरे तथा बाह्ये वह्नौ नित्यं समर्चयेत् ॥ ४८<br><br>य एवं स्थापयेल्लिङ्गं स एव परमेश्वरः।<br>तेन देवगणा रुद्रा ऋषयोऽप्सरसस्तथा ॥ ४९<br><br>स्थापिताः पूजिताश्चैव त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ५० | स्वस्थचित्त होकर ईशान आदि मन्त्रोंका पूर्वकी भाँति क्रमसे विन्यास करना चाहिये और हजार कुम्भोंसे स्नान कराकर पूजन करना चाहिये। तदनन्तर आचार्यको एक हजार पणोंकी उत्तम दक्षिणा देनी चाहिये; अन्य लोगोंको उसकी आधी अथवा उसकी भी आधी दक्षिणा देनेका विधान है। शिवका प्रतिनिधित्व करनेवाले प्रधान ऋत्विज्को वस्त्र, भूमि, आभूषण, धेनु आदि देना चाहिये। इसमें महान् उत्सव करना चाहिये और होम, याग तथा बलि क्रमसे नौ दिन अथवा सात दिन अथवा तीन दिन अथवा एक दिन करना चाहिये। प्रतिदिन शिवका पूजन करके पूर्वकी भाँति होम करना बताया गया है। सूर्य आदि देवताओंके निमित्त होम पूर्ववत् करना चाहिये। आभ्यन्तर अग्नि (हृदयाग्नि) तथा बाह्य अग्निमें नित्य शिवका हवन करना चाहिये। जो व्यक्ति इस प्रकार लिङ्गस्थापन करता है, वह साक्षात् परमेश्वर ही है। ऐसा करके उसने मानो सभी देवताओं, रुद्रों, ऋषियों तथा अप्सराओंकी स्थापना तथा पूजा कर ली और चराचरसहित तीनों लोकोंका पूजन कर लिया॥ ४४-५०॥ |
॥ इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे लिङ्गस्थापनं नाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४७ ॥
॥ इस प्रकार श्रीलिङ्गमहापुराणके अन्तर्गत उत्तरभागमें 'लिङ्गस्थापन' नामक सैंतालीसवाँ अध्याय पूर्ण हुआ ॥ ४७ ॥
अड़तालीसवाँ अध्याय
देवताओंकी प्रतिमाओंकी संक्षेपमें प्रतिष्ठा-विधि तथा विविध देवताओंके गायत्रीमन्त्र
| सूत उवाच<br>सर्वेषामपि देवानां प्रतिष्ठामपि विस्तरात्।<br>स्वैर्मन्त्रैर्यागकुण्डानि विन्यस्यैकैकमेव च ॥ १<br><br>स्थापयेदुत्सवं कृत्वा पूजयेच्च विधानतः।<br>भानोः पञ्चाग्निना कार्यं द्वादशाग्निक्रमेण वा ॥ २<br><br>सर्वकुण्डानि वृत्तानि पद्माकाराणि सुव्रताः ।<br>अम्बाया योनिकुण्डं स्याद्वर्ध्न्येका विधीयते ॥ ३<br><br>शक्तीनां सर्वकार्येषु योनिकुण्डं विधीयते।<br>गायत्रीं कल्पयेच्छम्भोः सर्वेषामपि यत्नतः। | सूतजी बोले—[हे ऋषियो!] अब मैं अन्य देवताओंकी भी प्रतिष्ठाका विस्तारसे वर्णन करता हूँ। देवताओंके अपने-अपने मन्त्रोंसे यागकुण्डका निर्माण करके प्रत्येक देवताकी स्थापना करनी चाहिये और उत्सव मनाकर विधानपूर्वक उनकी पूजा करनी चाहिये। सूर्यका स्थापन पंचाग्नि अथवा द्वादश-अग्निक्रमसे करना चाहिये। हे सुव्रतो! सूर्यस्थापनमें सभी कुण्ड गोल तथा पद्मके आकारके बनाने चाहिये ॥ १-२¹/₂ ॥<br><br>भगवतीके स्थापनमें योनिकुण्ड होना चाहिये और इसमें एक वर्धनी भी स्थापित करनी चाहिये। |
अध्याय ४८ ] देवप्रतिमाओंकी संक्षेपमें प्रतिष्ठा-विधि तथा विविध देवोंके गायत्रीमन्त्र ७४१
सर्वे रुद्रांशजा यस्मात्सङ्क्षेपेण वदामि वः ॥ ४
तत्पुरुषाय विद्महे वाग्विशुद्धाय धीमहि ।
तन्नः शिवः प्रचोदयात् ॥ ५
गणाम्बिकायै विद्महे कर्मसिद्धयै च धीमहि ।
तन्नो गौरी प्रचोदयात् ॥ ६
तत्पुरुषाय विद्महे महादेवाय धीमहि ।
तन्नो रुद्रः प्रचोदयात् ॥ ७
तत्पुरुषाय विद्महे वक्रतुण्डाय धीमहि ।
तन्नो दन्तिः प्रचोदयात् ॥ ८
महासेनाय विद्महे वाग्विशुद्धाय धीमहि ।
तन्नः स्कन्दः प्रचोदयात् ॥ ९
तीक्ष्णशृङ्गाय विद्महे वेदपादाय धीमहि ।
तन्नो वृषः प्रचोदयात् ॥ १०
हरिवक्त्राय विद्महे रुद्रवक्त्राय धीमहि ।
तन्नो नन्दी प्रचोदयात् ॥ ११
नारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि ।
तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् ॥ १२
महाम्बिकायै विद्महे कर्मसिद्धयै च धीमहि ।
तन्नो लक्ष्मीः प्रचोदयात् ॥ १३
समुद्धृतायै विद्महे विष्णुनाैकेन धीमहि ।
तन्नो धरा प्रचोदयात् ॥ १४
वैनतेयाय विद्महे सुवर्णपक्षाय धीमहि ।
तन्नो गरुडः प्रचोदयात् ॥ १५
पद्मोद्भवाय विद्महे वेदवक्त्राय धीमहि ।
तन्नः स्रष्टा प्रचोदयात् ॥ १६
शिवास्यजायै विद्महे देवरूपायै धीमहि ।
तन्नो वाचा प्रचोदयात् ॥ १७
देवराजाय विद्महे वज्रहस्ताय धीमहि ।
तन्नः शक्रः प्रचोदयात् ॥ १८
रुद्रनेत्राय विद्महे शक्तिहस्ताय धीमहि ।
तन्नो वह्निः प्रचोदयात् ॥ १९
देवियोंके सभी कार्योंमें योनिकुण्ड ही बनाया जाता है। शम्भुकी तथा सभी देवताओंकी गायत्रीको यत्नपूर्वक कल्पित करना चाहिये। सभी देवता रुद्रके ही अंशसे उत्पन्न हुए हैं। अतः सभी देवताओंकी भिन्न-भिन्न गायत्री हैं; मैं उन्हें संक्षेपमें आप लोगोंको बताता हूँ—
तत्पुरुषाय विद्महे वाग्विशुद्धाय धीमहि। तन्नः शिवः प्रचोदयात्॥
गणाम्बिकायै विद्महे कर्मसिद्धयै च धीमहि। तन्नो गौरी प्रचोदयात्॥
तत्पुरुषाय विद्महे महादेवाय धीमहि। तन्नो रुद्रः प्रचोदयात्॥
तत्पुरुषाय विद्महे वक्रतुण्डाय धीमहि। तन्नो दन्तिः प्रचोदयात्॥
महासेनाय विद्महे वाग्विशुद्धाय धीमहि। तन्नः स्कन्दः प्रचोदयात्॥
तीक्ष्णशृङ्गाय विद्महे वेदपादाय धीमहि। तन्नो वृषः प्रचोदयात्॥
हरिवक्त्राय विद्महे रुद्रवक्त्राय धीमहि। तन्नो नन्दी प्रचोदयात्॥
नारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि। तन्नो विष्णुः प्रचोदयात्॥
महाम्बिकायै विद्महे कर्मसिद्धयै च धीमहि। तन्नो लक्ष्मीः प्रचोदयात्॥
समुद्धृतायै विद्महे विष्णुनैकेन धीमहि। तन्नो धरा प्रचोदयात्॥
वैनतेयाय विद्महे सुवर्णपक्षाय धीमहि। तन्नो गरुडः प्रचोदयात्॥
पद्मोद्भवाय विद्महे वेदवक्त्राय धीमहि। तन्नः स्रष्टा प्रचोदयात्॥
शिवास्यजायै विद्महे देवरूपायै धीमहि। तन्नो वाचा प्रचोदयात्॥
देवराजाय विद्महे वज्रहस्ताय धीमहि। तन्नः शक्रः प्रचोदयात्॥
रुद्रनेत्राय विद्महे शक्तिहस्ताय धीमहि। तन्नो वह्निः प्रचोदयात्॥
७४२ श्रीलिङ्गमहापुराण [ उत्तरभाग
| वैवस्वताय विद्महे दण्डहस्ताय धीमहि।<br>तन्नो यमः प्रचोदयात्॥ २० | वैवस्वताय विद्महे दण्डहस्ताय धीमहि। तन्नो यमः प्रचोदयात्॥ |
| निशाचराय विद्महे खड्गहस्ताय धीमहि।<br>तन्नो निर्ऋतिः प्रचोदयात्॥ २१ | निशाचराय विद्महे खड्गहस्ताय धीमहि। तन्नो निर्ऋतिः प्रचोदयात्॥ |
| शुद्धहस्ताय विद्महे पाशहस्ताय धीमहि।<br>तन्नो वरुणः प्रचोदयात्॥ २२ | शुद्धहस्ताय विद्महे पाशहस्ताय धीमहि। तन्नो वरुणः प्रचोदयात्॥ |
| सर्वप्राणाय विद्महे यष्टिहस्ताय धीमहि।<br>तन्नो वायुः प्रचोदयात्॥ २३ | सर्वप्राणाय विद्महे यष्टिहस्ताय धीमहि। तन्नो वायुः प्रचोदयात्॥ |
| यक्षेश्वराय विद्महे गदाहस्ताय धीमहि।<br>तन्नो यक्षः प्रचोदयात्॥ २४ | यक्षेश्वराय विद्महे गदाहस्ताय धीमहि। तन्नो यक्षः प्रचोदयात्॥ |
| सर्वेश्वराय विद्महे शूलहस्ताय धीमहि।<br>तन्नो रुद्रः प्रचोदयात्॥ २५ | सर्वेश्वराय विद्महे शूलहस्ताय धीमहि। तन्नो रुद्रः प्रचोदयात्॥ |
| कात्यायन्यै विद्महे कन्याकुमार्यै धीमहि।<br>तन्नो दुर्गा प्रचोदयात्॥ २६ | कात्यायन्यै विद्महे कन्याकुमार्यै धीमहि। तन्नो दुर्गा प्रचोदयात्॥ |
| एवं प्रभिद्य गायत्रीं तत्तद्देवानुरूपतः।<br>पूजयेत्स्थापयेत्तेषामासनं प्रणवं स्मृतम्॥ २७<br>अथवा विष्णुमतुलं सूक्तेन पुरुषेण वा।<br>विष्णुं चैव महाविष्णुं सदाविष्णुमनुक्रमात्॥ २८<br>स्थापयेद्देवगायत्र्या परिकल्प्य विधानतः।<br>वासुदेवः प्रधानस्तु ततः सङ्कर्षणः स्वयम्॥ २९<br>प्रद्युम्नो ह्यनिरुद्धश्च मूर्तिभेदास्तु वै प्रभोः।<br>बहूनि विविधानीह तस्य शापोद्भवानि च॥ ३०<br>सर्वावर्तेषु रूपाणि जगतां च हिताय वै।<br>मत्स्यः कूर्मोऽथ वाराहो नारसिंहोऽथ वामनः॥ ३१<br>रामो रामश्च कृष्णश्च बौद्धः कल्की तथैव च।<br>तथान्यानि न देवस्य हरेः शापोद्भवानि च॥ ३२<br>तेषामपि च गायत्रीं कृत्वा स्थाप्य च पूजयेत्।<br>गुह्यानि देवदेवस्य हरेर्नारायणस्य च॥ ३३<br>विज्ञानानि च यन्त्राणि मन्त्रोपनिषदानि च।<br>पञ्चब्रह्माङ्गजानीह पञ्चभूतमयानि च॥ ३४ | इस प्रकार उन-उन देवताओंके अनुरूप पृथक्-पृथक् गायत्रीका उच्चारणकर उनका स्थापन तथा पूजन करना चाहिये। प्रणवको उनका आसन कहा गया है। अथवा अतुलनीय विष्णुका स्थापन-पूजन पुरुषसूक्तसे करे। विष्णु, महाविष्णु तथा सदाविष्णुकी कल्पना करके अनुक्रमसे विष्णुगायत्रीके द्वारा विधानपूर्वक उनकी स्थापना करनी चाहिये। वासुदेव, संकर्षण, प्रद्युम्न और अनिरुद्ध—ये उन प्रभुकी व्यूहमूर्तियोंके भेद हैं। सत्ययुग आदि युगोंमें लोकोंके कल्याणके लिये शापोंके कारण उनके अनेकविध अवतार हुए हैं। मत्स्य, कूर्म, वाराह, नृसिंह, वामन, राम, परशुराम, कृष्ण, बुद्ध, कल्की तथा और भी उन प्रभुके अन्य अवतार शापके कारण हुए हैं। उनकी भी गायत्रीकी कल्पना करके उनकी स्थापनाकर पूजन करना चाहिये। शिवजी और भगवान् विष्णुके गुप्तरूप, यन्त्र, मन्त्र, उपनिषद्, पृथ्वी आदि पंचभूतमय मूर्तियों और सद्योजात आदि पंचब्रह्मोंका स्थापन करके पूजन करना चाहिये॥ ३—३४॥ |
| नमो नारायणायेति मन्त्रः परमशोभनः।<br>हरेरष्टाक्षराणीह प्रणवेन समासतः॥ ३५ | प्रणवसहित नमो नारायणाय (ॐ नमो नारायणाय)—यह विष्णुका अत्यन्त उत्तम अष्टाक्षर |
अध्याय ४८ ] देवप्रतिमाओंकी संक्षेपमें प्रतिष्ठा-विधि तथा विविध देवोंके गायत्रीमन्त्र ७४३
| संस्कृत श्लोक | हिन्दी अनुवाद |
|---|---|
| ॐ नमो वासुदेवाय नमः सङ्कर्षणाय च।<br>प्रद्युम्नाय प्रधानाय अनिरुद्धाय वै नमः॥ ३६<br><br>एवमेकेन मन्त्रेण स्थापयेत्परमेश्वरम्।<br>बिम्बानि यानि देवस्य शिवस्य परमेष्ठिनः॥ ३७<br><br>प्रतिष्ठा चैव पूजा च लिङ्गवन्मुनिसत्तमाः।<br>रत्नविन्याससहितं कौतुकानि हरेरपि॥ ३८<br><br>अचले कारयेत्सर्वं चलेऽप्येवं विधानतः।<br>तन्नेत्रोन्मीलनं कुर्यान्नेत्रमन्त्रेण सुव्रताः॥ ३९<br><br>क्षेत्रप्रदक्षिणं चैव आरामस्य पुरस्य च।<br>जलाधिवासनं चैव पूर्ववत्परिकीर्तितम्॥ ४०<br><br>कुण्डमण्डपनिर्माणं शयनं च विधीयते।<br>हुत्वा नवाग्निभागेन नवकुण्डे यथाविधि॥ ४१<br><br>अथवा पञ्चकुण्डेषु प्रधाने केवलेऽथ वा।<br>प्रतिष्ठा कथिता दिव्या पारम्पर्यक्रमागता॥ ४२<br><br>शिलोद्भवानां बिम्बानां चित्राभासस्य वा पुनः।<br>जलाधिवासनं प्रोक्तं वृषेन्द्रस्य प्रकीर्तितम्॥ ४३<br><br>प्रासादस्य प्रतिष्ठायां प्रतिष्ठा परिकीर्तिता।<br>प्रासादाङ्गस्य सर्वस्य यथाङ्गानां तनोरिव॥ ४४ | मन्त्र है। 'ॐ नमो वासुदेवाय, ॐ नमः सङ्कर्षणाय, ॐ नमः प्रद्युम्नाय, ॐ नमः प्रधानाय, ॐ नमः अनिरुद्धाय'—इस प्रकार उन-उन मन्त्रोंमेंसे एकके द्वारा परमेश्वर विष्णुका स्थापन करना चाहिये। हे श्रेष्ठ मुनिगण! परमेष्ठी शिवके जो रूप पूर्वमें बताये जा चुके हैं, उनकी भी प्रतिष्ठा तथा पूजा लिङ्गकी ही भाँति करनी चाहिये। विष्णुकी भी प्रतिष्ठामें [शिवप्रतिष्ठाकी भाँति] रत्नविन्याससहित मंगलोत्सव करना चाहिये। अचल प्रतिष्ठामें जो किया जाता है, वह सब चलमूर्तिकी भी प्रतिष्ठामें विधानपूर्वक करना चाहिये। हे सुव्रतो! उन सावयव मूर्तियोंका नेत्रोन्मीलन नेत्रमन्त्रसे करे। उद्यान, नगर तथा क्षेत्रकी प्रदक्षिणा तथा जलाधिवासन पूर्वकी भाँति कहा गया है। कुण्ड-मण्डपनिर्माण तथा शयन भी पूर्वकी भाँति किया जाता है। नवाग्निभागसे नौ कुण्डोंमें अथवा पाँच कुण्डोंमें अथवा केवल प्रधान कुण्डमें आहुति देकर हवन करे। मैंने परम्पराक्रमसे प्राप्त यह दिव्य प्रतिष्ठा कही है। पाषाणकी बनायी गयी मूर्तियोंका जलाधिवासन करना चाहिये, किंतु चित्रित प्रतिमाओंका जलाधिवासन नहीं करना चाहिये और वृषेन्द्रकी मूर्तिका अधिवासन अवश्य करना चाहिये। देवालय-प्रतिष्ठामें तथा उसके भागोंकी प्रतिष्ठामें उसी तरहकी प्रतिष्ठा-विधि बतायी गयी है, जैसी शरीरके अंगोंकी॥ ३५-४४॥ |
| वृषाग्निमातृविघ्नेशकुमारानपि यत्नतः।<br>श्रेष्ठां दुर्गां तथा चण्डीं गायत्र्या वै यथाविधि॥ ४५<br><br>प्रागाद्यं स्थापयेच्छम्भोरष्टावरणमुत्तमम्।<br>लोकपालगणेशाद्यानपि शम्भोः प्रविन््यसेत्॥ ४६<br><br>उमा चण्डी च नन्दी च महाकालो महामुनिः।<br>विघ्नेश्वरो महाभृङ्गी स्कन्दः सौम्यादितः क्रमात्॥ ४७<br><br>इन्द्रादीन् स्वेषु स्थानेषु ब्रह्माणं च जनार्दनम्।<br>स्थापयेच्चैव यत्नेन क्षेत्रेशं वेशगोचरे॥ ४८ | वृष, अग्नि, मातृका, विघ्नेश (गणपति), कुमार (कार्तिकेय), श्रेष्ठा, दुर्गा तथा चण्डी—ये आठ शिव-प्रतिष्ठाके आवरण-देवता हैं; इनकी भी अपनी-अपनी गायत्रीसे यथाविधि पूर्व आदिके क्रमसे प्रतिष्ठा करनी चाहिये। शिवके प्रासादके चारों ओर लोकपाल, गणपति आदिकी भी स्थापना करनी चाहिये। उत्तर दिशासे लेकर क्रमसे उमा, चण्डी, नन्दी, महाकाल, महामुनि [लकुलीश], विघ्नेश्वर, महाभृंगी और स्कन्दकी स्थापना करनी चाहिये। इन्द्र आदि लोकपालों, ब्रह्मा तथा जनार्दनकी स्थापना अपनी-अपनी दिशाओंमें और क्षेत्रपालकी स्थापना ईशानकोणमें यत्नपूर्वक करनी |
४९- अघोरेश्वररूप भगवान् शिवके निमित्त किये गये जप, हवन एवं पूजनका फल
| ७४४ | श्रीलिङ्गमहापुराण | [ उत्तरभाग |
|---|
| सिंहासने ह्यानन्तादीन् विद्येशामपि च क्रमात्।<br>स्थापयेत्प्रणवेनैव गुह्याङ्गादीनि पङ्कजे॥ ४९<br><br>एवं सङ्क्षेपतः प्रोक्तं चलस्थापनमुत्तमम्।<br>सर्वेषामपि देवानां देवीनां च विशेषतः॥ ५० | चाहिये। अनन्त आदि तथा वागीश्वरीकी स्थापना सिंहासनपर और धर्म आदिकी स्थापना कमलके आसनपर प्रणवके साथ करनी चाहिये। इस प्रकार मैंने संक्षेपमें समस्त देवताओं तथा विशेषरूपसे देवियोंकी उत्तम चलप्रतिष्ठाका वर्णन कर दिया॥ ४५–५०॥ |
॥ इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे चलमूर्तिस्थापनवर्णनं नामाष्टचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४८ ॥
॥ इस प्रकार श्रीलिङ्गमहापुराणके अन्तर्गत उत्तरभागमें 'चलमूर्तिस्थापनवर्णन' नामक अड़तालीसवाँ अध्याय पूर्ण हुआ॥ ४८॥
उनचासवाँ अध्याय
अघोरेश्वररूप भगवान् शिवके निमित्त किये गये जप, हवन एवं पूजनका फल
| ऋषय ऊचुः | ऋषिगण बोले— |
|---|---|
| अघोरेशस्य माहात्म्यं भवता कथितं पुरा।<br>पूजां प्रतिष्ठां देवस्य भगवन् वक्तुमर्हसि॥ १ | [हे भगवन्!] आपने पहले अघोरेशके माहात्म्यका वर्णन किया है; अब उनकी पूजा तथा प्रतिष्ठाका वर्णन करनेकी कृपा कीजिये॥ १॥ |
| सूत उवाच | सूतजी बोले— |
| अघोरेणाङ्गयुक्तेन विधिवच्च विशेषतः।<br>प्रतिष्ठालिङ्गविधिना नान्यथा मुनिपुङ्गवाः॥ २<br><br>तथाग्निपूजां वै कुर्याद्यथा पूजा तथैव च।<br>सहस्रं वा तदर्थं वा शतमष्टोत्तरं तु वा॥ ३<br><br>तिलैर्होमः प्रकर्तव्यो दधिमध्वाज्यसंयुतैः।<br>घृतसक्तुमधूनां च सर्वदुःखप्रमार्जनम्॥ ४<br><br>व्याधीनां नाशनं चैव तिलहोमस्तु भूतिदः।<br>सहस्रेण महाभूतिः शतेन व्याधिनाशनम्॥ ५<br><br>सर्वदुःखविनिर्मुक्तो जपेन च न संशयः।<br>अष्टोत्तरशतेनैव त्रिकाले च यथाविधि॥ ६<br><br>अष्टोत्तरसहस्रेण षण्मासाज्जायते ध्रुवम्।<br>सिद्धयो नैव सन्देहो राज्यमण्डलिनामपि॥ ७ | हे श्रेष्ठ मुनियो! अंगयुक्त अघोरमन्त्रसे शिवलिङ्ग-प्रतिष्ठाकी विधिसे सम्यक् प्रकारसे अघोरेशकी भी प्रतिष्ठा करनी चाहिये; अन्य प्रकारसे नहीं। जैसे लिङ्गपूजा होती है, वैसे ही अग्निपूजा भी करनी चाहिये। दधि, मधु तथा घृतसे युक्त तिलोंसे एक हजार अथवा पाँच सौ अथवा एक सौ आठ बार हवन करना चाहिये। घृत, सत्तू तथा मधुका हवन सभी दुःखोंको दूर करनेवाला तथा व्याधियोंका नाश करनेवाला है। तिलका होम ऐश्वर्य-प्रदायक है। तिलके एक हजार हवनसे महान् ऐश्वर्य और एक सौ हवनसे व्याधिनाश होता है। त्रिकाल विधिपूर्वक अघोर-मन्त्रके एक सौ आठ जपसे मनुष्य सभी दुःखोंसे मुक्त हो जाता है; इसमें सन्देह नहीं है। इसके एक हजार आठ जपसे छः माहके भीतर ही सभी सामन्त राजाओंको भी निश्चित रूपसे सिद्धियाँ प्राप्त हो जाती हैं; इसमें सन्देह नहीं है॥ २–७॥ |
| सहस्रेण ज्वरो याति क्षीरेण च जुहोति यम्।<br>त्रिकालं मासमेकं तु सहस्रं जुहुयात्ययः॥ ८<br><br>मासेन सिध्यते तस्य महासौभाग्यमुत्तमम्।<br>सिद्ध्यते चाब्दहोमेन क्षौद्राज्यदधिसंयुतम्॥ ९ | जिस व्यक्तिके निमित्त दुग्धसे हजार बार आहुति दी जाती है, उसका ज्वर समाप्त हो जाता है। यदि कोई मनुष्य एक माह तक तीनों कालोंमें दुग्धकी हजार आहुति प्रदान करे, तो महीनेभरमें उसे अत्युत्तम |
५०- विभिन्न कामनाओंके लिये अघोरमन्त्रसिद्धिका विधान
अध्याय ५०] विभिन्न कामनाओंके लिये अघोरमन्त्रसिद्धिका विधान ७४५
| यवक्षीराज्यहोमेन जातितण्डुलकेन वा।<br>प्रीयेत भगवानीशो ह्यघोरः परमेश्वरः ॥ १०<br><br>दध्ना पुष्टिर्नृपाणां च क्षीरहोमेन शान्तिकम्।<br>षण्मासं तु घृतं हुत्वा सर्वव्याधिविनाशनम् ॥ ११<br><br>राजयक्ष्मा तिलैर्होमान्नश्यते वत्सरेण तु।<br>यवहोमेन चायुष्यं घृतेन च जयस्तदा ॥ १२<br><br>सर्वकुष्ठक्षयार्थं च मधुनाक्तैश्च तण्डुलैः।<br>जुहुयादयुतं नित्यं षण्मासान्नियतः सदा ॥ १३<br><br>आज्यं क्षीरं मधुश्चैव मधुरत्रयमुच्यते।<br>समस्तं तुष्यते तस्य नाशयेद्वै भगन्दरम् ॥ १४<br><br>केवलं घृतहोमेन सर्वरोगक्षयः स्मृतः।<br>सर्वव्याधिहरं ध्यानं स्थापनं विधिनार्चनम् ॥ १५<br><br>एवं सङ्क्षेपतः प्रोक्तमघोरस्य महात्मनः।<br>प्रतिष्ठा यजनं सर्वं नन्दिना कथितं पुरा ॥ १६<br><br>ब्रह्मपुत्राय शिष्याय तेन व्यासाय सुव्रताः ॥ १७ | सौभाग्यकी प्राप्ति होती है और मधु, घृत तथा दधिके मिश्रणका नित्य वर्षपर्यन्त हवन करनेसे मनुष्य सिद्ध हो जाता है। जौ, दुग्ध, घृत और जातिपुष्पके समान श्वेत चावलके होमसे भगवान् अघोर परमेश्वर शिव प्रसन्न होते हैं ॥ ८-१०॥<br><br>छः मासतक नित्य दधिके हवनसे राजाओंको पुष्टि प्राप्त होती है, दुग्धके हवनसे शान्ति होती है और घृतके हवनसे उनके सभी रोगोंका नाश होता है। वर्षपर्यन्त तिलोंके हवनसे राजयक्ष्मा नष्ट होता है, जौके हवनसे आयु प्राप्त होती है और घृतके हवनसे विजय मिलती है। सभी प्रकारके कुष्ठोंके नाशके लिये नियमसे युक्त रहकर छः मासतक प्रतिदिन मधुमिश्रित चावलोंसे दस हजार आहुति प्रदान करनी चाहिये। घृत, दुग्ध और मधुको मधुरत्रय कहा जाता है। इसके हवनसे उस व्यक्तिका भगन्दर रोग नष्ट हो जाता है और सभी लोग उस व्यक्तिसे सन्तुष्ट रहते हैं। केवल घृतके होमसे सभी रोगोंका नष्ट होना बताया गया है। भगवान् अघोरका ध्यान, स्थापन तथा विधिपूर्वक पूजन समस्त कष्टोंको दूर करनेवाला है। हे सुव्रतो! इस प्रकार मैंने संक्षेपमें परमात्मा अघोरके स्थापन तथा पूजनके विषयमें सब कुछ बता दिया, जिसे पूर्वकालमें नन्दीने ब्रह्मपुत्र शिष्य सनत्कुमारसे कहा था और फिर उन्होंने व्यासजीको बताया था ॥ ११-१७॥ |
॥ इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागेऽघोरेशप्रतिष्ठाविधानवर्णनं नामैकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥ ४९ ॥
॥ इस प्रकार श्रीलिङ्गमहापुराणके अन्तर्गत उत्तरभागमें 'अघोरेशप्रतिष्ठाविधानवर्णन' नामक उनचासवाँ अध्याय पूर्ण हुआ ॥ ४९ ॥
पचासवाँ अध्याय
विभिन्न कामनाओंके लिये अघोरमन्त्रसिद्धिका विधान
| ऋषय ऊचुः<br>निग्रहः कथितस्तेन शिववक्त्रेण शूलिना।<br>कृतापराधिनां तं तु वक्तुमर्हसि सुव्रत ॥ १<br><br>त्वया न विदितं नास्ति लौकिकं वैदिकं तथा।<br>श्रौतं स्मार्तं महाभाग रोमहर्षण सुव्रत ॥ २ | **ऋषिगण बोले—**हे सुव्रत! कल्याणरूप मुखवाले भगवान् शिवने अपने अपराध करनेवालोंके लिये जिस दण्डविधानका वर्णन किया है; उसे आप हमें बतानेकी कृपा करें। हे महाभाग! हे रोमहर्षण! हे सुव्रत! लौकिक, वैदिक, श्रौत तथा स्मार्त—कोई भी बात आपको अविदित नहीं है ॥ १-२॥ |
| ७४६ | श्रीलिङ्गमहापुराण | [ उत्तरभाग |
|---|
| सूत उवाच<br>पुरा भृगुसुतेनोक्तो हिरण्याक्षाय सुव्रताः।<br>निग्रहोऽघोरशिष्येण शुक्रेणाक्षयतेजसा॥ ३<br>तस्य प्रसादाद्दैत्येन्द्रो हिरण्याक्षः प्रतापवान्।<br>त्रैलोक्यमखिलं जित्वा सदेवासुरमानुषम्॥ ४<br>उत्पाद्य पुत्रं गणपं चान्धकं चारुविक्रमम्।<br>रराज लोके देवेन वराहेण निषूदितः॥ ५ | सूतजी बोले—हे सुव्रतो! पूर्वकालमें अघोरके शिष्य परम तेजस्वी भृगुपुत्र शुक्राचार्यने हिरण्याक्षको इस निग्रह (दण्डविधान)-का उपदेश किया था। उसके प्रभावसे दैत्यराज हिरण्याक्ष प्रतापी हो गया और देवता, असुर तथा मनुष्योंसहित सम्पूर्ण त्रिलोकीको जीतकर महान् पराक्रमी तथा गणाधिपति अन्धक नामक पुत्रको उत्पन्न करके संसारमें राज्य करने लगा। बादमें वाराहरूपधारी भगवान् विष्णुने उसका वध कर दिया॥ ३–५॥ | | स्त्रीबाधां बालबाधां च गवामपि विशेषतः।<br>कुर्वतो नास्ति विजयो मार्गेणानेन भूतले॥ ६<br>तेन दैत्येन सा देवी धरा नीता रसातलम्।<br>तेनाघोरेण देवेन निष्फलो निग्रहः कृतः॥ ७<br>संवत्सरसहस्रान्ते वराहेण च सूदतः।<br>तस्मादघोरसिद्ध्यर्थं ब्राह्मणान्नैव बाधयेत्॥ ८<br>स्त्रीणामपि विशेषेण गवामपि न कारयेत्। | पृथ्वीलोकमें इस [अनीतिपूर्ण] मार्गसे स्त्री, बालक तथा विशेषकर गौओंको पीड़ा पहुँचानेवालेकी विजय नहीं होती। वह दैत्य देवी पृथिवीको रसातलमें उठा ले गया था। इस कारण देव अघोरने उसके [पृथ्वी-हरणस्वरूप] निग्रहको निष्फल कर दिया। एक हजार वर्षके पश्चात् भगवान् वाराहके द्वारा वह मारा गया। अतः अघोरसिद्धिके लिये ब्राह्मणों तथा विशेषकर स्त्रियोंको पीड़ा नहीं पहुँचानी चाहिये; गौओंको तो कभी नहीं पीड़ित करना चाहिये॥ ६–८ १/२॥ | | गुह्याद्गुह्यतमं गोप्यमतिगुह्यं वदामि वः॥ ९<br>आततायिनमुद्दिश्य कर्तव्यं नृपसत्तमैः।<br>ब्राह्मणेभ्यो न कर्तव्यं स्वराष्ट्रेशस्य वा पुनः॥ १०<br>अतीव दुर्जये प्राप्ते बले सर्वे निषूदिते।<br>अधर्मयुद्धे सम्प्राप्ते कुर्याद्विधिमनुत्तमम्॥ ११<br>अघृणेनैव कर्तव्यो ह्यघृणेनैव कारयेत्।<br>कृतमात्रे न सन्देहो निग्रहः सम्प्रजायते॥ १२ | [हे मुनियो!] गोपनीयसे भी परम गोपनीय रहस्य मैं आप लोगोंको बता रहा हूँ। श्रेष्ठ राजाओंको चाहिये कि अपनेको मारनेके लिये उद्यत आततायीके लिये यह निग्रह-विधान करे। ब्राह्मणोंके लिये तथा अपने राष्ट्रके स्वामीके लिये इसका प्रयोग नहीं करना चाहिये। महान् पराजयकी स्थिति आ जानेपर, सम्पूर्ण सेनाके नष्ट हो जानेपर अथवा [शत्रुद्वारा] अधर्म युद्ध किये जानेपर इस अत्युत्तम विधानको करना चाहिये। इस निग्रह-विधिको क्रूर व्यक्ति ही करे अथवा इसे किसी क्रूर स्वभाववाले ब्राह्मणसे कराये। इसके कर लिये जानेपर निग्रह हो जाता है; इसमें सन्देह नहीं है॥ ९–१२॥ | | लक्षमात्रं पुमाञ्जप्त्वा अघोरं घोररूपिणम्।<br>दशांशं विधिना हुत्वा तिलेन द्विजसत्तमाः॥ १३<br>सम्पूज्य लक्षपुष्पेण सितेन विधिपूर्वकम्।<br>बाणलिङ्गेऽथवा वह्नौ दक्षिणामूर्तिमाश्रितः॥ १४<br>सिद्धमन्त्रोऽन्यथा नास्ति द्रष्टा सिद्ध्यादयः पुनः।<br>सिद्धमन्त्रः स्वयं कुर्यात्प्रेतस्थाने विशेषतः॥ १५ | हे श्रेष्ठ द्विजो! भयंकर रूपवाले अघोर मन्त्रका एक लाख जप करके और विधिपूर्वक तिलके द्वारा उसके दशांश (दस हजार)-से हवन करके और पुनः बाणलिङ्ग, अग्नि अथवा दक्षिणामूर्ति प्रतिमापर एक लाख श्वेत पुष्पोंके अर्पणद्वारा विधिपूर्वक पूजा करके मनुष्य सिद्धमन्त्र हो जाता है; अन्यथा उसका मन्त्र सिद्ध |
अध्याय ५० ] विभिन्न कामनाओंके लिये अघोरमन्त्रसिद्धिका विधान [ ७४७
| संस्कृत श्लोक | हिन्दी अनुवाद |
|---|---|
| मातृस्थानेऽपि वा विद्वान् वेदवेदाङ्गपारगः।<br>केवलं मन्त्रसिद्धो वा ब्राह्मणः शिवभावितः ॥ १६ | नहीं होता। वेद-वेदांगमें पारंगत विद्वान् व्यक्तिको चाहिये कि सिद्धमन्त्र होनेके लिये इसे प्रेतस्थान अथवा मातृस्थानमें स्वयं करे; अथवा मन्त्रसिद्ध शिवभक्त बुद्धिमान् ब्राह्मण अपने अथवा राजाके उपकारके लिये इस विधिको सम्पन्न करे॥ १३-१६१/२॥ |
| कुर्याद्विधिमिमं धीमानात्मनोऽर्थं नृपस्य वा।<br>शूलाष्टकं न्यसेद्विद्वान् पूर्वादीशानकान्तकम् ॥ १७<br><br>त्रिशिखं च त्रिशूलं च चतुर्विंशच्छिखाग्रतः।<br>अघोरविग्रहं कृत्वा सङ्कुलीकृतविग्रहः ॥ १८<br><br>सर्वनाशकरं ध्यात्वा सर्वकर्माणि कारयेत्।<br>कालाग्निकोटिसङ्काशं स्वदेहमपि भावयेत् ॥ १९ | [अब निग्रहविधान बताया जाता है] विद्वान् व्यक्ति पूर्वसे आरम्भ करके ईशान [उत्तर-पूर्व] कोणपर समाप्त होनेवाले आठों दिशाओंमें आठ शूल स्थापित करे। त्रिशूलोंके चौबीस किनारोंके सिरोंपर तीन शिखावाले त्रिशूल बनाये। ऐसा त्रिशूलधारी अघोर-विग्रह बनाकर स्वयं संकुचित विग्रहवाला होकर सबका नाश करनेवाले अघोरेश्वरका ध्यान करनेके पश्चात् सभी कार्य करे। साधकको भी चाहिये कि अपने शरीरको करोड़ कालाग्निके समान अनुभव करे॥ १७-१९॥ |
| शूलं कपालं पाशं च दण्डं चैव शरासनम्।<br>बाणं डमरुकं खड्गमष्टायुधमनुक्रमात् ॥ २०<br><br>अष्टहस्तश्च वरदो नीलकण्ठो दिगम्बरः।<br>पञ्चतत्त्वसमारूढो ह्यर्धचन्द्रधरः प्रभुः ॥ २१<br><br>दंष्ट्राकरालवदनो रौद्रदृष्टिर्भयङ्करः।<br>हुंफट्कारमहाशब्दशब्दिताखिलदिङ्मुखः ॥ २२<br><br>त्रिनेत्रं नागपाशेन सुबद्धमुकुटं स्वयम्।<br>सर्वाभरणसम्पन्नं प्रेतभस्मावगुण्ठितम् ॥ २३<br><br>भूतैः प्रेतैः पिशाचैश्च डाकिनीभिश्च राक्षसैः।<br>संवृतं गजकृत्या च सर्पभूषणभूषितम् ॥ २४<br><br>वृश्चिकाभरणं देवं नीलनीरदनिस्वनम्।<br>नीलाञ्जनाद्रिसङ्काशं सिंहचर्मोत्तरीयकम् ॥ २५<br><br>ध्यायेदेवमघोरेशं घोरघोरतरं शिवम्।<br>षट्त्रिंशदुक्तमात्राभिः प्राणायामेन सुव्रताः ॥ २६<br><br>महामुद्रासमायुक्तः सर्वकर्माणि कारयेत्। | उन्होंने शूल, कपाल, पाश, दण्ड, धनुष, बाण, डमरू तथा खड्ग-क्रमसे ये आठ आयुध धारण कर रखे हैं; वरदायक वे प्रभु आठ भुजाओंसे युक्त हैं; उनका कण्ठ नील वर्णका है, वे दिगम्बर हैं; वे पृथ्वी आदि पंचतत्त्वोंसे समन्वित नन्दिकेश्वरपर आरूढ़ हैं; उन प्रभुने अपने मस्तकपर अर्धचन्द्रमाको धारण कर रखा है; वे विशाल दंष्ट्राओंसे युक्त भयावह मुखवाले हैं; वे भयानक दृष्टिवाले हैं; वे भयंकर हैं; वे हुं-फट् इन महाशब्दोंसे सभी दिशाओंको मुखरित कर रहे हैं; वे तीन नेत्रोंसे सम्पन्न हैं; उन्होंने नागपाशसे अपने मुकुटको भलीभाँति बाँध रखा है; वे सभी प्रकारके आभरणोंसे सम्पन्न हैं; वे चिताभस्म लगाये हुए हैं; वे भूतों, प्रेतों, पिशाचों, डाकिनियों तथा राक्षसोंसे घिरे हुए हैं; वे गजचर्म पहने हुए हैं; सर्प तथा बिच्छूके आभूषणसे अलंकृत हैं; वे जलमय मेघोंके समान गर्जन कर रहे हैं; वे नीलांजनके पर्वतसदृश विग्रहवाले हैं; वे सिंहचर्मका उत्तरीय धारण किये हुए हैं—हे सुव्रतो! पूरक, कुम्भक, रेचक-भेदसे कही गयी छत्तीस मात्राओंके साथ प्राणायामके द्वारा इस प्रकारके अत्यन्त भयंकर रूपवाले अघोरेश्वर भगवान् शिवका ध्यान करना चाहिये। साधकको चाहिये कि महामुद्रासे युक्त होकर समस्त कृत्य सम्पन्न करे॥ २०-२६१/२॥ |
| सिद्धमन्त्रश्चिताग्नौ वा प्रेतस्थाने यथाविधि ॥ २७ |
| ७४८ | श्रीलिङ्गमहापुराण | [ उत्तरभाग |
|---|
| संस्कृत श्लोक | हिन्दी अनुवाद |
|---|---|
| स्थापयेन्मध्यदेशे तु ऐन्द्रे याम्ये च वारुणे।<br>कौबेर्यां विधिवत्कृत्वा होमकुण्डानि शास्त्रतः॥ २८<br>आचार्यो मध्यकुण्डे तु साधकाश्च दिशासु वै।<br>परिस्तीर्य विलोमेन पूर्ववच्छूलसम्भृतः॥ २९<br>कालाग्निपीठमध्यस्थः स्वयं शिष्यैश्च तादृशैः।<br>ध्यात्वा घोरमघोरेशं द्वात्रिंशाक्षरसंयुक्तम्॥ ३०<br>विभीतकेन वै कृत्वा द्वादशाङ्गुलमानतः।<br>पीठे न्यस्य नृपेन्द्रस्य शत्रुमङ्गारकेण तु॥ ३१<br>कुण्डस्याधः खनेच्छत्रुं ब्राह्मणः क्रोधमूर्च्छितः।<br>अधोमुखोर्ध्वपादं तु सर्वकुण्डेषु यत्नतः॥ ३२<br>श्मशानाङ्गारमानीय तुषेण सह दाहयेत्।<br>तत्राग्निं स्थापयेत्तूष्णीं ब्रह्मचर्यपरायणः॥ ३३ | सिद्धमन्त्र-साधक चिताग्निमें अथवा प्रेतस्थानमें यथाविधि मूर्ति स्थापित करे। पूर्व, दक्षिण, पश्चिम तथा उत्तर दिशाओंमें और मध्यमें पाँच होमकुण्ड विधिवत् शास्त्रानुसार बनाकर अग्नि स्थापित करे। आचार्य मध्यदेशके कुण्डके सामने और अन्य ऋत्विज् चारों दिशाओंके कुण्डोंके सामने बैठें। वह कुशोंको विलोम क्रमसे बिछाकर शूलको पकड़ ले। वह स्वयं कालाग्निपीठके मध्य अपने ही सदृश शिष्योंके साथ बैठे। तत्पश्चात् बत्तीस अक्षरोंवाले अघोरमन्त्रसे अघोरेश्वरका ध्यान करके बहेड़ेकी शाखाके बारह अंगुल मापके टुकड़े करके अपने राजाके शत्रुकि प्रतिकृति बनाकर कुण्डमें अंगारके साथ पीठपर रखकर वह ब्राह्मण क्रोधयुक्त होकर कुण्डके अन्दर ऊपरकी ओर पैर तथा नीचेकी ओर मुख करके उस प्रतिकृतिको सभी कुण्डोंमें यत्नपूर्वक गाड़ दे। तदनन्तर श्मशानसे अग्नि लाकर धानकी भूसीके साथ जला दे। साधक ब्रह्मचर्यपरायण होकर मौन-भावसे वहाँ अग्नि स्थापित करे॥ २७-३३॥ |
| मायूरास्त्रेण नाभ्यां तु ज्वलनं दीपयेत्ततः।<br>कञ्चुकं तुषसंयुक्तैः कार्पासास्थिसमन्वितैः॥ ३४<br>रक्तवस्त्रसमं मिश्रैर्होमद्रव्यैर्विशेषतः।<br>हस्तयन्त्रोद्भवैस्तैलैः सह होमं तु कारयेत्॥ ३५<br>अष्टोत्तरसहस्रं तु होमयेदनुपूर्वशः।<br>कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां समारभ्य यथाक्रमम्॥ ३६<br>अष्टम्यन्तं तथाङ्गारमण्डलस्थानवर्जितः।<br>एवं कृते नृपेन्द्रस्य शत्रवः कुलजैः सह॥ ३७<br>सर्वदुःखसमोपेताः प्रयान्ति यमसादनम्। | तत्पश्चात् रक्तवस्त्र ओढ़कर साधक कुण्डकी नाभिमें मयूरास्त्रसे, भूसी तथा कपासके बीजोंसे अग्निको प्रज्वलित करे, इसके बाद हाथके यन्त्रसे निकाले गये विविध तेलों तथा रक्तवस्त्रके साथ अन्य हवन-सामग्रियोंको मिश्रित करके शिष्यके साथ होम करे। कृष्णपक्षमें चतुर्दशीसे आरम्भ करके अष्टमीतक क्रमशः एक हजार आठ बार हवन करे; अंगार-मण्डलकी जगहका स्पर्श न करे। इस कर्मके सम्पन्न कर लेनेपर उस राजाके शत्रु अपने परिवारजनोंसहित सभी कष्टोंसे पीड़ित होकर यमलोकको प्राप्त होते हैं॥ ३४-३७ १/२॥ |
| मन्त्रेणानेन चादाय नृकपाले नखं तथा॥ ३८<br>केशं नृणां तथाङ्गारं तुषं कञ्चुकमेव च।<br>चीरच्छटां राजधूलीं गृहसम्मार्जनस्य वा॥ ३९<br>विषसर्पस्य दन्तानि वृषदन्तानि यानि तु।<br>गवां चैव क्रमेणैव व्याघ्रदन्तनखानि च॥ ४०<br>तथा कृष्णमृगाणां च बिडालस्य च पूर्ववत्।<br>नकुलस्य च दन्तानि वराहस्य विशेषतः॥ ४१<br>दंष्ट्राणि साधयित्वा तु मन्त्रेणानेन सुव्रतः।<br>जपेदष्टोत्तरशतं मन्त्रं चाघोरमुत्तमम्॥ ४२ | हे सुव्रतो! इस अघोर मन्त्रका जप करते हुए नाखून, मनुष्यका बाल, अंगार, भूसी, साँपके केचुल, वस्त्रसे झाड़ी गयी धूल, राजमार्गकी धूल, गृहसम्मार्जनकी धूल, विषैले साँपके दाँत, बैलोंके दाँत, गायके दाँत, बाघके दाँत और नाखून, काले हिरन-बिल्ली-नेवले तथा विशेषकर सूअरके दाँतको मृत मनुष्यके कपालमें ले करके और इसी मन्त्रसे इन सबको साधकर उत्तम अघोर मन्त्रको एक सौ आठ बार जपना चाहिये॥ ३८-४२॥ |
५१- भगवान् शिवकी संहारिका शक्ति-वज्रेश्वरीविद्याके माहात्म्यमें वृत्रासुरकी उत्पत्तिकी कथा
अध्याय ५१] भगवान् शिवकी संहारिका शक्तिके माहात्म्यमें वृत्रासुरकी उत्पत्तिकी कथा ७४९
| तत्कपालं नखं क्षेत्रे गृहे वा नगरेऽपि वा।<br>प्रेतस्थानेऽपि वा राष्ट्रे मृतवस्त्रेण वेष्टयेत्॥ ४३<br>शत्रोरष्टमराशौ वा परविष्टे दिवाकरे।<br>सोमे वा परविष्टे तु मन्त्रेणानेन सुव्रतः॥ ४४<br>स्थाननाशो भवेत्तस्य शत्रोर्नाशश्च जायते।<br>शत्रुं राज्ञः समालिख्य गमने समवस्थिते॥ ४५<br>भूतले दर्पणप्रख्ये वितानोपरि शोभिते।<br>चतुस्तोरणसंयुक्ते दर्भमालासमावृते॥ ४६<br>वेदाध्ययनसम्पन्ने राष्ट्रे वृद्धिप्रकाशके।<br>दक्षिणेन तु पादेन मूर्ध्नि सन्ताडयेत्स्वयम्॥ ४७<br>एवं कृते नृपेन्द्रस्य शत्रुनाशो भविष्यति।<br>स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य यः कुर्यादाभिचारिकम्॥ ४८<br>स आत्मानं निहत्यैव स्वकुलं नाशयेत्कुधीः।<br>तस्मात्स्वराष्ट्रगोप्तारं नृपतिं पालयेत्सदा॥ ४९<br>मन्त्रौषधिक्रियाद्यैश्च सर्वयत्नेन सर्वदा।<br>एतद्रहस्यं कथितं न देयं यस्य कस्यचित्॥ ५० | हे सुव्रतो! सूर्यग्रहण-चन्द्रग्रहण लगनेपर या शत्रुकी आठवीं राशिमें इनके होनेपर इसी मन्त्रसे नख आदिसे युक्त उस कपालको शववस्त्रके टुकड़ेमें लपेट ले और उसे शत्रुके खेत, घर, श्मशानभूमि, नगर या देशमें गाड़ दे। ऐसा करनेपर वह शत्रु अपने पदसे च्युत हो जायगा और उसका नाश हो जायगा। विजयके लिये गमनकाल उपस्थित होनेपर अपने राजाके शत्रुके चित्रको दर्पण-सदृश भूमिपर, जो वितानसे सुशोभित हो, चार तोरणोंसे युक्त हो, कुशकी मालाओंसे सुशोभित हो और जहाँ राष्ट्रकी समृद्धिका सूचक वैदिक मन्त्रोच्चार हो रहा हो, लिख करके आचार्य अपने दाहिने पैरसे शत्रुके सिरपर प्रहार करे; ऐसा करनेपर अपने राजाके शत्रुंका नाश हो जायगा। जो व्यक्ति अपने देशके राजाको उद्देश्य करके यह अभिचार-कर्म करता है, वह दुर्बुद्धि अपनेको नष्ट करके अपने कुलका नाश कर डालता है। अतः आचार्यको सदा मन्त्रों, औषधियों तथा अनुष्ठानोंके द्वारा सभी प्रयत्नोंसे अपने देशकी रक्षा करनेवाले राजाकी निरन्तर रक्षा करनी चाहिये। [हे ऋषियो!] मैंने जो यह रहस्य आपलोगोंसे कहा, इसे जिस किसीको नहीं देना चाहिये॥ ४३-५०॥ |
॥ इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागेऽघोरमन्त्रसाधनशत्रुनाशविधानवर्णनं नाम पञ्चाशत्तमोऽध्यायः॥ ५०॥
॥ इस प्रकार श्रीलिङ्गमहापुराणके अन्तर्गत उत्तरभागमें 'अघोरमन्त्रसाधनशत्रुनाशविधानवर्णन' नामक पचासवाँ अध्याय पूर्ण हुआ॥ ५०॥
इक्यावनवाँ अध्याय
भगवान् शिवकी संहारिका शक्ति—वज्रेश्वरीविद्याके माहात्म्यमें वृत्रासुरकी उत्पत्तिकी कथा
| ऋषय ऊचुः<br>निग्रहोऽघोररूपोऽयं कथितोऽस्माकमुत्तमम्।<br>वज्रवाहनिकां विद्यां वक्तुमर्हसि सत्तम॥ १<br><br>सूत उवाच<br>वज्रवाहनिका नाम सर्वशत्रुभयङ्करी।<br>अनया सेचयेद्वज्रं नृपाणां साधयेत्तथा॥ २<br>वज्रं कृत्वा विधानेन तद्वज्रमभिषिच्य च।<br>अनया विद्यया तस्मिन् विन्यसेत्काञ्चनेन च॥ ३<br>ततश्चाक्षरलक्षं च जपेद्विद्वान् समाहितः।<br>वज्री दशांशं जुहुयाद्वज्रकुण्डे घृतादिभिः॥ ४ | ऋषिगण बोले—हे सत्तम! आपने भयंकररूपवाले इस उत्तम निग्रहके विषयमें हम लोगोंको बता दिया; अब वज्रवाहनिकाविद्याका वर्णन करनेकी कृपा कीजिये॥ १॥<br><br>सूतजी बोले—[हे ऋषियो!] वज्रवाहनिका नामक यह विद्या सभी शत्रुओंके लिये भयंकर है। इस विद्यासे वज्रका सेचन करे और उसे राजाओंको समर्पित करे। विधानपूर्वक वज्रका निर्माण करके और इस विद्यासे वज्रको जलद्वारा सिंचित करके उस वज्रपर स्वर्णसे मन्त्र लिखना चाहिये। तत्पश्चात् विद्वान्को |
| ७५० | श्रीलिङ्गमहापुराण | [ उत्तरभाग |
|---|
| संस्कृत श्लोक | हिन्दी अनुवाद |
|---|---|
| तद्वज्रं गोपयेन्नित्यं दापयेन्नृपतेस्ततः।<br>तेन वज्रेण वै गच्छञ्छत्रूञ्जीयाद्रणाजिरे॥ ५ | चाहिये कि दत्तचित्त होकर अक्षरोंकी संख्याके बराबर लाख संख्यामें जप करे। वज्रीको उस जपका दशांश घृत आदिसे वज्राकार कुण्डमें हवन करना चाहिये। उस वज्रकी नित्य रक्षा करनी चाहिये और बादमें उसे राजाको प्रदान कर देना चाहिये। उस वज्रसहित रणभूमिमें जानेवाला वह राजा शत्रुओंपर विजय प्राप्त करता है॥ २–५॥ |
| पुरा पितामहेनैव लब्धा विद्या प्रयत्नतः।<br>देवी शक्रोपकारार्थं साक्षाद्वज्रेश्वरी तथा॥ ६<br><br>पुरा त्वष्टा प्रजानाथो हतपुत्रः सुरेश्वरात्।<br>विद्यया हरतः सोममिन्द्रवैरेण सुव्रताः॥ ७<br><br>तस्मिन् यज्ञे यथाप्राप्तं विधिनोपकृतं हविः।<br>तदैच्छत महाबाहुर्विश्वरूपविमर्दनः॥ ८<br><br>मत्पुत्रमवधीः शक्र न दास्ये तव शोभनम्।<br>भागं भागार्हता नैव विश्वरूपो हतस्त्वया॥ ९<br><br>इत्युक्त्वा चाश्रमं सर्वं मोहयामास मायया।<br>ततो मायां विनिर्भिद्य विश्वरूपविमर्दनः॥ १०<br><br>प्रसह्य सोममपिबत्सगणैश्च शचीपतिः।<br>ततस्तच्छेषमादाय क्रोधाविष्टः प्रजापतिः॥ ११<br><br>इन्द्रस्य शत्रो वर्धस्व स्वाहेत्यग्नौ जुहाव ह।<br>ततः कालाग्निसङ्काशो वर्तनाद्वृत्रसंज्ञितः॥ १२<br><br>प्रादुरासीत्सुरेशारिर्दुद्राव च वृषान्तकः।<br>ततः किरीटी भगवान् परित्यज्य दिवं क्षणात्॥ १३<br><br>सहस्रनेत्रः सगणो दुद्राव भयविह्वलः।<br>तदा तमाह स विभुर्हृष्टो ब्रह्मा च विश्वसृट्॥ १४ | पूर्वकालमें पितामह ब्रह्माने इन्द्रपर उपकार करनेके लिये भगवान् महेश्वरसे इस साक्षात् देवी वज्रेश्वरीविद्याको प्रयत्नपूर्वक प्राप्त किया था। हे सुव्रतो! विश्वरूपसे प्राप्त विद्याके बलपर विश्वरूपविमर्दक महाबाहु इन्द्र उस यज्ञमें विधिपूर्वक दी हुई हवि (सोमरस)-को जब चाहने लगे, तब हतपुत्र प्रजापति त्वष्टाने इन्द्रसे कहा—‘हे शक्र! तुमने मेरे पुत्रका वध किया है, अतः मैं तुम्हारा श्रेष्ठ भाग तुम्हें नहीं दूँगा। तुम अपना भाग प्राप्त करनेयोग्य नहीं हो; क्योंकि तुम्हारे द्वारा विश्वरूपका वध किया गया है’—ऐसा कहकर त्वष्टाने अपनी मायासे सम्पूर्ण आश्रमको मोहित कर दिया। तब विश्वरूपका वध करनेवाले शचीपति इन्द्रने उस मायाका भेदन करके बलपूर्वक अपने गणोंके साथ सोमका पान कर लिया। तत्पश्चात् अवशिष्ट सोमको लेकर क्रोधाविष्ट प्रजापति त्वष्टाने ‘इन्द्रस्य शत्रो वर्धस्व स्वाहा’—ऐसा कहकर अग्निमें उसे होम कर दिया। उसी क्षण हवनकुण्डसे कालाग्निसदृश असुर प्रकट हुआ, जो अपने व्यवहारके कारण वृत्र संज्ञावाला हुआ। उस इन्द्रशत्रुने उन्हें दौड़ा लिया। तब किरीटधारी तथा हजार नेत्रोंवाले भगवान् इन्द्र स्वर्ग छोड़कर भयसे व्याकुल हो अपने गणोंसहित भाग चले [और वे ब्रह्माके पास गये]॥ ६–१३ १/२॥ |
| त्यक्त्वा वज्रं तमेतेन जहीत्यरिमरिन्दमः।<br>सोऽपि सन्नह्य देवेन्द्रो देवैः सार्धं महाभुजः॥ १५<br><br>निहत्य चाप्रयत्नेन गतवान् विगतज्वरः।<br>तस्माद्वज्रेश्वरीविद्या सर्वशत्रुभयङ्करी॥ १६ | तब विश्वका सृजन करनेवाले प्रभु ब्रह्माने उनसे कहा—हे शत्रुसंहारक! वज्र त्यागकर आप इस मन्त्र (वज्रेश्वरीविद्या)-के द्वारा उस शत्रु्का वध कीजिये। तब शत्रुनाशक वे महाभुज देवेन्द्र भी सावधान होकर देवताओंके साथ बिना प्रयत्न ही उसे मारकर चिन्तामुक्त |